ตอนที่ 1/2 ผู้ช่วยตัวยุ่งของแม่

อีกอย่างวัตถุดิบที่ปางอุบลนำมาทำก็เป็นวัตถุดิบมีคุณภาพ ขนมปังที่ใช้ก็เป็นขนมปังโฮลวีทเพื่อสุขภาพ เหมาะกับยุคที่ความเฮลตี้ติดเทรนด์อยู่ในขณะนี้เป็นที่สุด อย่างไรก็ต้องขายดีอย่างแน่นอน

ส่วนปางอุบลเอง เธอค้าขายราคาถูกได้กำไรเพียงเล็กน้อย อาศัยว่าไม่ต้องออกไปไหนไกลเพราะมีลูกน้อยที่ต้องดูแลอย่างใกล้ชิด

หากน้ำรินมาช่วยรับแซนด์วิชไปขายด้วยก็น่าจะแบ่งเบาภาระไปได้โข และไม่เพียงเท่านั้น เธอเองก็มีลูกค้าเพิ่มขึ้นอีกด้วย ได้ประโยชน์กันทั้งสองฝ่าย

ขายเพียงไม่นานก็หมด เธอจึงเก็บของขึ้นไปที่ห้องพักยังชั้นสอง ชีวิตสองแม่ลูกดำเนินไปเช่นนี้ เงินที่ได้มาจากภูเบศร์ครึ่งหนึ่งนั้นถูกใช้จ่ายเป็นค่ารักษาพยาบาลของมารดาครั้งเมื่อยังมีชีวิตอยู่

ที่เหลือเธอเก็บไว้ใช้จ่ายยามจำเป็นและเก็บไว้เป็นทุนการศึกษาให้ลูก นับว่าไม่ได้ขัดสนอะไร เธอเลี้ยงดูลูกชายอย่างดีเท่าที่แม่คนหนึ่งพึงจะทำได้

การจะเลี้ยงดูเด็กคนหนึ่งให้เติบโตอย่างมีคุณภาพนั้น ต้องทุ่มเททั้งแรงกายและแรงใจในการฟูมฟัก

เธอวางลูกน้อยลงบนฟูก ภูบดินทร์คลานต้วมเตี้ยมไปหยิบตุ๊กตาหมีเน่าของเขามากอดมาหอมตามประสาเด็ก บางทีก็ขบกัดเพราะคันเหงือกเนื่องจากฟันซี่เล็ก ๆกำลังจะงอก

ปางอุบลนำของไปเก็บไว้ที่ครัว และเดินออกมานั่งเล่นกับลูก อาศัยว่าถ้ากล่อมให้ลูกชายหลับต่อได้อีกนิด เธอจะได้ทำงานบ้านที่คั่งค้างต่อให้เสร็จ เพราะนี่ก็ยังเช้าอยู่เลย

เสื้อผ้าสองตะกร้าที่ยังไม่ได้ซักและไหนจะต้องทำความสะอาดห้องต่ออีก เห็นแล้วก็ละเหี่ยใจ เมื่อเลี้ยงลูกคนเดียวเวลาปลีกตัวไปทำอะไรสักอย่าง ช่างแสนลำบาก

“น้องดิน นอนต่ออีกหน่อยนะครับ”

เจ้าตัวน้อยส่ายหน้าหวือปฏิเสธคนเป็นแม่ทันควัน เด็กน้อยคลานไปเกาะคอกแล้วพยุงตัวเองลุกขึ้น เขาค่อย ๆ ก้าวขาเดินช้า ๆ

“ดิน ๆ ของแม่เก่งมากเลยจ้ะ” ปางอุบลแสดงท่าทางตื่นเต้นเล่นใหญ่ ชื่นชมและให้กำลังใจอยู่ใกล้ ๆ เด็กน้อยก็ยิ่งมีแรงใจและฮึกเหิม

เธอแย้มยิ้ม เฝ้ามองดูพัฒนาการของลูกในทุกย่างก้าว นั่นคือความสุขอย่างหนึ่ง เด็กน้อยหัวเราะชอบใจ เขาเริ่มตั้งไข่ ภูบดินทร์อยากเดินให้ได้ไว ๆ เพราะไม่อยากคลานแล้ว เขาอยากวิ่งเล่นเป็นที่สุด

เขายังเดินไม่ได้แต่ก็ซนถึงเพียงนี้ ถ้าเดินและวิ่งได้แล้ว เธอคงจับไม่ได้ไล่ไม่ทันแน่ ปางอุบลแอบคิดอยู่ในใจ

เด็กน้อยใจกล้าค่อย ๆ ปล่อยมือที่จับคอกกั้น พยายามตั้งไข่ ยืนทรงตัวด้วยสองขาป้อม ๆอวดแม่ว่าเขาทำได้ พร้อมกับส่งเสียงเรียกให้แม่ดูเขาอย่ากะพริบตาเชียว

“แม่ ๆ”

“ครับ เห็นแล้ว เด็กดีของแม่เก่งจังเลย” สิ้นคำชมของแม่ เด็กน้อยค่อย ๆ ขยับขาก้าวมาหาแม่ที่เตรียมอ้าแขนรอรับอยู่ทีละก้าว จากนั้นเด็กน้อยก็หัวเราะเอิ๊กอ๊ากก่อนจะทิ้งตัวโผเข้าไปหาผู้เป็นแม่

เพราะเชื่อมั่นและเชื่อใจว่าแม่ต้องรับเขาไว้ได้ทัน ปางอุบลรับเขาไว้ในอ้อมอกแล้วกดจมูกลงกระหม่อมบางอย่างเอ็นดู

ภูบดินทร์เป็นเด็กน่ารักและเลี้ยงง่าย ตั้งแต่เกิดมาเขาก็ไม่เคยสร้างความลำบากให้แม่เลย จะมีแค่ตอนตั้งครรภ์ช่วงสามเดือนแรกเท่านั้นที่เธอแพ้ท้องหนัก

“น้องดินเก่งมากเลยครับลูก” เด็กน้อยกะพริบตาปริบออดอ้อนแม่ แบบนี้จะไม่ให้เธอหลงลูกคนนี้ได้อย่างไร สักพักภูบดินทร์ก็คลานลงจากตักแม่ไปนอนเกลือกกลิ้งอยู่บนฟูก เขาหยิบหนังสือนิทานมาเปิดดูภาพเหมือนเช่นเคย

“มู ๆ” เด็กน้อยห่อปากจู๋พลางชี้ไปที่รูปวาดในหนังสือนิทานลูกหมูสามตัวที่ผู้เป็นแม่ชอบอ่านให้ฟังก่อนนอน ปางอุบลแย้มยิ้มมองลูกชายด้วยความเอ็นดู

จังหวะหนึ่งที่เด็กน้อยวางแขนลงบนฟูกไปโดนปุ่มรีโมตเปิดทีวีเข้าพอดี ภาพเบื้องหน้าที่ปรากฏ ทำเอาปางอุบลถึงกับนิ่งงันไปชั่วขณะ...

‘ได้ข่าวว่าคุณลียากำลังจะเปิดตัวคนพิเศษ ที่เป็นนักธุรกิจลูกครึ่งไทย-ฮ่องกงเร็ว ๆนี้ใช่ไหมคะ’

‘อ๋อ หมายถึงพี่ภูใช่ไหมคะ คือครอบครัวเรารู้จักกันน่ะค่ะ ลีกับพี่ภูก็รู้จักกันมานานแล้วค่ะ’

‘แล้วตกลงคบกันแล้วใช่ไหมคะ’

‘พี่ ๆนักข่าวขา เอาไว้แน่ใจยังไงแล้วลีบอกพี่ ๆแน่นอนค่ะ ลีไม่ปิดบังแน่นอน ตอนนี้ต้องขอตัวก่อนนะคะ’

“เอ้อ! เอาสิ คุณผู้ชมคะ คุณภูเบศร์นักธุรกิจหนุ่มลูกครึ่งไทย-ฮ่องกง คนนี้ล่ะค่ะที่มีข่าวลือมาว่าเป็นผู้กุมหัวใจคุณลียานางแบบสาวชื่อดังแต่จะใช่หรือมั่ว ชัวร์หรือไม่? ยังไงคงต้องรอดูกันนะคะ แต่จากการสัมภาษณ์เดี้ยนว่ามีอะไรในกอไผ่แน่นอนจ้า ดูสิคะคุณผู้ชม ผู้ก็หล่อ แซ่บมากนะเออ เดี้ยนเห็นแล้วยังสูดปาก...พักเรื่องนี้ก่อน เราไปที่ข่าวต่อไปเลยนะคะ...