Beranda / โรแมนติก / My Precious ของขวัญวันร่ำลา / ตอนที่ 1/1 ผู้ช่วยตัวยุ่งของแม่

Share

ตอนที่ 1/1 ผู้ช่วยตัวยุ่งของแม่

last update Tanggal publikasi: 2026-07-20 13:03:18

“แม่ ๆ หม่ำ ๆ” มือป้อม ๆ ขยุ้มที่อกเสื้อผู้เป็นมารดาพลางส่งเสียงใสแจ๋วเรียกผู้เป็นแม่ ปางอุบลตื่นจากภวังค์ในทันที เธอหันมาสนใจกับลูกชายที่ตระกองกอดไว้แนบอก

สิ่งที่เธอต้องคิดถึงยามนี้คือคนที่อยู่ตรงหน้านี้ต่างหาก เลิกคิดถึงผู้ชายคนนั้นได้แล้ว!

“ครับลูก หิวแล้วใช่ไหม เดี๋ยวแม่เอานมมาให้ รอแม่อยู่ตรงนี้ก่อนนะครับ” ปางอุบลปูฟูกที่พื้นห้องแล้ววางเขาลง หยิบตุ๊กตา ของเล่นสำหรับเด็กมาให้เขาเล่น แล้วรีบปรี่ไปที่ตู้เย็นเพื่อเอาน้ำนมที่แช่ช่องแข็งไว้ออกมาละลาย

ยุคสมัยนี้ช่างสะดวกสบายเธอสามารถปั๊มนมแล้วแช่ช่องแข็งเก็บสต็อกน้ำนมไว้ได้ หากจะนำไปให้ลูกดื่ม ก็แค่เอาน้ำนมไปอุ่นในเครื่องอุ่นนม รอเวลาเพียงไม่นาน นมอุ่น ๆพร้อมดื่มก็พร้อมเสิร์ฟให้ลูกน้อย

แถมเจ้าเครื่องนี้ยังสามารถเป็นเครื่องนึ่งขวดนมเพื่อฆ่าเชื้อโรคได้อีกด้วย

ปางอุบลอุ้มลูกชายมานอนอยู่ในอ้อมแขนแล้วค่อย ๆ ป้อนนม เด็กน้อยเมื่อได้กลิ่นน้ำนมก็งับจุกขวดนมซิลิโคนอย่างเร็วรี่ พร้อมกับดูดนมอย่างขมีขมันจนแก้มตุ่ย

ภูบดินทร์อ้วนจ้ำม่ำ ผิวขาว หน้าตาน่ารัก ใคร ๆ พบเห็นก็เอ็นดูเสียทุกรายไป เขาได้รับดีเอ็นเอจากผู้เป็นพ่อมาเต็ม ๆ เพราะภูเบศร์เองก็สูงโปร่งและหล่อเหลาคมคายราวเทพปั้น

เด็กน้อยนอนดูดนมทำตาแป๋วมองหน้ามารดา ปางอุบลคลี่ยิ้มให้กับลูกชายด้วยความเอ็นดู

“ไง เจ้าตัวยุ่งของแม่ กินนมเสร็จแล้วใครจะช่วยแม่ขายแซนด์วิชเอ่ย” ปางอุบลเอ่ยถามลูกชายเสียงใส

“แอ้ ๆ” เด็กน้อยชูมือขึ้นสุดแขน เขาฟังผู้เป็นแม่เข้าใจทุกอย่าง ช่างรู้ความเสียจริง

ปางอุบลเตรียมกล่องแซนด์วิชเพื่อนำลงไปขายให้ทันในแปดโมงเช้า เธอใช้เป้สะพายสำหรับใส่เด็กเล็กพยุงไว้ที่อก มือข้างหนึ่งถือถุงผ้าขนาดใหญ่ที่บรรจุกล่องแซนด์วิชไว้เต็มอัตรา มือที่เหลือถือโต๊ะไม้สำหรับไว้วางกล่องแซนด์วิช

เธอใช้ลิฟต์เพื่อลงจากชั้นสอง ไปยังชั้นล่างเพื่อนำไปขายอยู่ที่หน้าอะพาร์ตเมนต์เหมือนเช่นเคย เพียงไม่นานก็มีลูกค้าที่พักอาศัยในอะพาร์ตเมนต์ ทั้งลูกค้าประจำและลูกค้าขาจรมาคอยอุดหนุนอยู่เสมอ

“น้องบัว วันนี้พี่เอาแซนด์วิชหมูหย็องน้ำสลัดสูตรโบราณ แซนด์วิชไส้ปูอัดและไข่กุ้ง แซนด์วิชไส้แฮมชีสไข่ดาว แซนด์วิชไส้ทูน่าอย่างละชิ้นจ้ะ” น้ำรินลูกค้าประจำแวะมาซื้อก่อนไปทำงานเช่นทุกวันและเธอมักจะแวะมาเล่นกับผู้ช่วยสุดหล่อของคุณแม่ด้วย

“วันนี้รับหลายชิ้นจังเลยค่ะพี่ริน แต่ก็ขอบคุณมากเลยนะคะ” ปางอุบลคลี่รอยยิ้มหวานพลางหยิบแซนด์วิชใส่ถุงกระดาษและเย็บติดด้วยแมกซ์เย็บกระดาษเพื่อเก็บกักความร้อนก่อนส่งให้น้ำริน

ร้านของเธอจะไม่ใช้ถุงพลาสติก ข้อนี้ลูกค้าต่างรู้ดีจึงเตรียมถุงผ้ากันมาเองหรือไม่ก็ถือไปทั้งถุงกระดาษแบบนั้นก็ไม่น่าเกลียดอะไร

“พอดีเพื่อน ๆ ที่ทำงานฝากพี่มาซื้อด้วยจ้า เขาชมกันใหญ่เลยนะว่าอร่อย” น้ำรินเอ่ยขึ้นก่อนจะหันไปหาภูบดินทร์ต่อ

“น้องดิน วันนี้มาช่วยคุณแม่ขายของอีกแล้วเก่งจังเลย” น้ำรินยิ้มหวานพลางหยอกล้อกับเด็กน้อย ภูบดินทร์ผู้บ้ายอก็ถีบเท้าคู่กลางอากาศดิ้นเร่า ๆ หัวเราะเอิ๊กอ๊ากเมื่อถูกชมอย่างลิงโลด

“เจ้าลูกลิงดีใจใหญ่เลย เวลาถูกชมเนี่ย” ปางอุบลหัวเราะร่วนเหย้าลูกชายตัวน้อยที่อยู่ในเป้สะพายเด็กที่อกเขาหันตัวออกไปเบื้องหน้า น้ำรินมองสองแม่ลูกด้วยความเอ็นดู

“เอ้อ! บัว ถ้าพี่อยากรับแซนด์วิชบัวไปขายที่ทำงานพี่จะได้ไหมจ้ะ” น้ำรินเอ่ยถามขึ้น

“จริงหรือพี่ริน ถ้าพี่รินรับไปขายให้บัวด้วย บัวก็จะลดราคาให้พิเศษเลย อีกอย่างบัวจะได้มีลูกค้าเพิ่มด้วย” ปางอุบลตาลุกวาวพลางเอ่ยถามด้วยความลิงโลด น้ำรินรีบโบกมือปฏิเสธทันควัน

“ไม่ต้องลดราคาให้พี่ ก็เอาราคาที่เราขายนี่แหละ พี่ว่าต้องขายดีแน่นอนเลย เดี๋ยวเย็นนี้พี่จะรับออร์เดอร์มาให้ พรุ่งนี้เราจะได้ทำให้พี่เลย พี่จะแจ้งบัวไปในไลน์อีกทีนะจ้ะ”

“ขอบคุณนะคะ” ปางอุบลยกมือไหว้อย่างนอบน้อม ส่วนน้ำรินเองเอาแซนด์วิชไปขาย เธอก็ได้กำไรอยู่แล้วเพราะเธอขายให้เพื่อน ๆ พนักงานชิ้นละ 50บาทจากราคา 35 บาท ที่ปางอุบลขายนั่นเอง

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • My Precious ของขวัญวันร่ำลา   ตอนที่ 20/2 (The End) Love you to the moon & back

    “ก็รีบเรียนให้จบสิ จะได้ปั๊มลูกกันเร็ว ๆ” เขาโน้มท้ายทอยเธอลงมาถูไถจมูกเธอกับจมูกเขา ก่อนจะจุ๊บปากไปอีกหนึ่งที“ปะป๊าจุ๊บแม่ต๋า” เด็กน้อยที่นอนอยู่ตรงกลางระหว่างพ่อกับแม่ มองคนทั้งคู่สวีทหวานแหวว ก่อนที่เขาจะยกมือปิดปากแล้วหัวเราะเอิ๊กอ๊าก“ใช่แล้วปะป๊าจุ๊บแม่จ๋าแล้วก็จะจุ๊บดินดินด้วย” พูดจบคนเป็นพ่อก็รวบตัวเจ้าเด็กน้อยมาจุ๊บแก้มกลมซ้ำ ๆแล้วก็เกลือกกลั้วใบหน้าไปที่พุงกลม ๆด้วยความมันเขี้ยวเด็กน้อยหัวเราะร่วนด้วยความจั๊กจี้ “ปะป๊ารักดินเท่าไหน” เด็กน้อยเจื้อยแจ้วเอ่ยถาม“รักเท่าฟ้าเลย”“ปะป๊ารักแม่ต๋าเท่าไหน”“รักเท่าดินดินเลย” ดินที่ไม่แปลว่าผืนดิน แต่หมายถึงรักเท่ากับเด็กน้อยต่างหาก เด็กน้อยหัวเราะชอบใจใหญ่ “แม่ต๋า วันนี้ ปับป๊า...” ภูเบศร์ตาเบิกโพลง กลัวว่าลูกชายจะเอาเรื่องวันนี้มาฟ้องแม่ เขารีบยกมือขึ้นมาปิดปากลูกชายไว้ทันที“ดินดินนอนได้แล้วนะลูก” ภูเบศร์ยิ้มเจื่อนเฉไฉเปลี่ยนเรื่อง เธอหรี่ตามองเขาจับพิรุธ แล้วรีบแกะฝ่ามือหนาออกจากปากลูกชายตัวน้อย“ปะป๊า ทำไมครับหืม?” ปางอุบลคาดคั้นอีก“ปะป๊า...” เด็กน้อยอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ“ดิน ดิน ไม่เอา ไม่พูดนอนดีกว่า นอน นอนกันน้า” ภูเ

  • My Precious ของขวัญวันร่ำลา   ตอนที่ 20/1 Love you to the moon & back

    วันต่อมา... “ธิปวันนี้มีคุยงานที่บริษัทวัสดุก่อสร้างตอนบ่ายสามนี่หว่า” “ใช่ครับ ผมหาเนิสเซอรีใกล้ ๆ เอาน้องดินไปฝากไว้สักชั่วโมงสองชั่วโมงให้แล้วนะครับ” อธิปรายงานผู้เป็นนาย “โอเค ทำดีมาก” ทำตบบ่าอธิปเบา ๆ ภูเบศร์นำเด็กน้อยไปฝากไว้ แล้วรีบเข้าไปยังบริษัทวัสดุก่อสร้าง คู่ค้ารายใหญ่ ที่อยู่ใกล้ ๆกัน เด็กน้อยเห็นว่ามีของเล่นมากมาย ก็ชอบใจใหญ่ เนิสเซอรีที่นี่ดูแลเด็กได้เป็นอย่างดี เด็กน้อยได้เล่นกับเพื่อน ๆ ด้วย พอเล่นนาน ๆเข้าก็หมดเรี่ยวแรง แล้วก็ง่วงนอนขึ้นมา เด็กน้อยหลับไปในที่สุด พี่เลี้ยงเด็กก็แยกเขาออกมานอนอีกห้อง เพราะเด็กคนอื่นที่ไม่นอนจะได้ไม่รบกวน สองชั่วโมงผ่านไป... “พ่อน้องยังไม่มารับอีกหรือ” พี่เลี้ยงคนหนึ่งเอ่ยถามขึ้น เมื่อเห็นว่าเลยเวลาที่จะมารับแล้ว “เอ เห็นว่าฝากไว้ประมาน 2 ชั่วโมงนะคะ สักพักคงมารับค่ะ น่าจะติดธุระอยู่ค่ะ” คนที่ถามพยักหน้ารับทราบ “ธิปแกรีบเลยนะ งานนี้ต้องใช้วัสดุก่อสร้างค่อนข้างเยอะ ถ้าใบPO (ใบเสนอราคา) ที่ทางนั้นส่งมา เป็นไปตามราคาที่ฉันบอกแกไป ก็ตกลงดีลได้เลย” อธิปรับคำสั่งเจ้านายที่กำลังเดินจ้ำอ้าวออกมาหลังจากคุยธุระเสร็จเร

  • My Precious ของขวัญวันร่ำลา   ตอนที่ 19/3 คุณพ่อ Full Time

    Rrrrrrrเสียงสมาร์ตโฟนบนที่เขาวางบนโต๊ะประชุมสั่นดังครืดคราด เขาเปิดแอพสนทนาไปดูก็เห็นข้อความมายาวเกือบหนึ่งหน้าพารากราฟ ซึ่งเป็นเรื่องเดิม ๆที่บางอุบลสั่งไว้ก่อนที่เธอจะไปเรียน เธอย้ำคิดย้ำทำจนเขาแทบจะท่องได้จำขึ้นใจ“ถ้าหนูปวดฉี่ฉี่ ปวดอึอึ๊ไหม ต้องบอกปะป๊านะลูก โอเค๊” เด็กน้อยพยักหน้ารับ เด็กน้อยรู้ความมากแล้ว และสามารถบอกความต้องการของตัวเองได้แล้วปางอุบลเพิ่งจะหัดให้เขาเลิกใส่แพมเพิสในตอนกลางวัน ส่วนตอนกลางคืนยังคงให้ใส่อยู่เพราะเขายังติดนอนฉี่ใส่แพมเพิสตอนกลางคืนอยู่“ปับป๊า หม่ำ ๆ”“หิวแล้วหรือ” เด็กน้อยพยักหน้ารับ ก่อนที่ภูเบศร์จะเงยหน้าขึ้นไปแจ้งพนักงาน“ทุกคนครับงั้นเดี๋ยวพักการประชุมสัก 30 นาที แล้วค่อยมาประชุมกันต่อนะครับ” ทุกคนพยักหน้ารับทราบ รอจนผู้เป็นนายเดินออกไปแล้วจึงหันมาซุบซิบกันต่อภูเบศร์อุ่นนมให้ลูกชาย ส่วนอธิปก็ช่วยหยิบข้าวเด็กมาอุ่นในไมโครเวฟแล้วส่งให้ภูเบศร์ จากนั้นเขาก็เริ่มป้อนนมป้อนข้าวลูก“ปับป๊า ดินปวดฉี่ฉี่” จากนั้นก็ถอดกางเกงให้ลูกพาเข้าไปฉี่ในห้องน้ำ แล้วก็ออกมากินนมต่อ ภูเบศร์ปูฟูกที่มุมหนึ่งของห้องทำงาน เด็กน้อยก็ล้มตัวลงนอนยกขาขึ้นมาไขว่ห้

  • My Precious ของขวัญวันร่ำลา   ตอนที่ 19/2 คุณพ่อ Full Time

    “แง้ ~ แม่~” เด็กน้อยงอแง ร้องหาแม่“เดี๋ยวแม่กลับมาครับ แม่ไปเรียน เดี๋ยวตอนเย็น ๆค่อยไปรับแม่กันนะครับ โอเค๊” เด็กน้อยที่นั่งอยู่บนตักพ่อในห้องทำงาน ลืมแม่ไปได้เพียงแป๊บเดียว แต่ทว่าพอนึกถึงแม่ขึ้นมาก็ร้องไห้โยเยอีก“ธิป ช่วยหน่อยสิวะ”“อ้อ ครับ ๆ” เขาเดินไปหยิบตุ๊กตายางบีบแล้วบีบเสียงปี๊บ ๆเล่นกันเด็กน้อย“น้องดิน ๆ ปี๊บ ๆ เห็นไหม”“แง้~ แม่” เด็กน้อยไม่สนใจ อธิปเกาหัวแกรกๆ ต้องหาอะไรมาหลอกล่อแล้ว เขาหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นเปิดเพลงเบเบี้ ชาร์คขึ้นมาพร้อมกับเต้นอวดสะโพกโยกย้ายตามจังหวะเพลง“เบ้บี้ ชาร์ก ดูด ดู ดู ดูด ฯลฯ”“ฮะ ฮ้า~~”เด็กน้อยตบมือ หัวเราะชอบใจ พร้อมดิ้นลงจากตักผู้เป็นพ่อ เด็กน้อยโยกคลอนศีรษะ และร่างกายไปด้วยตามจังหวะเพลง ดูท่าว่าจะได้ผลเสียด้วย“ปับ ป๊า เต้น เต้น” เด็กน้อยดึงมือคนเป็นพ่อให้ลุกขึ้นมาเต้นเข้าจังหวะเพลงด้วยกัน ช่วยไม่ได้เขาก็ต้องเอาใจลูกสักหน่อย ภูเบศร์จึงลุกขึ้นเต้นกับลูกด้วยขณะที่ทั้งสามคนกำลังเต้นแร้งเต้นกากันอย่างสนุกสนาน จารุณีที่เดินมาตามภูเบศร์เข้าประชุมบริษัทก็เห็นเข้ากับภาพน่ารักของทั้งสามคนจากกระจกบานกว้างหน้าห้องที่ไม่ได้ปิดม่านอัตโนมัติ

  • My Precious ของขวัญวันร่ำลา   ตอนที่ 19/1 คุณพ่อ Full Time

    เด็กน้อยเติบใหญ่ขึ้นทุกวัน แถมยังคุยเก่ง คุยไม่หยุด ตอนนี้เขามีอายุได้สองขวบแล้ว เรียกพ่อกับแม่ได้ทั้งวี่ทั้งวัน แถมยังเป็นเด็กที่ช่างซักช่างถามเป็นเจ้าหนูจำไมอีกด้วย และหลังจากเหตุการณ์ในวันนั้นที่ภูเบศร์ได้เปิดอกเปิดใจกับผู้เป็นพ่อ ทำให้เขาเริ่มที่จะปล่อยวางเรื่องราวในอดีตลง เขายอมรับว่าการที่มีกำแพงกับปางอุบลเพราะเรื่องราวครอบครัวของเขาในอดีตที่ทำให้เขามีชุดความคิดแบบนั้น เขาเกลียดผู้หญิงคนนั้นของพ่อที่มาแย่งพ่อไปจากแม่ เลยทำให้เขาพลอยตั้งแง่กับปางอุบลไปด้วยว่าเป็นผู้หญิงที่หิวเงินเหมือน ๆกัน แต่เมื่อเขายอมรับได้แล้วว่าควรปล่อยวาง ก็ทำให้เขาไม่รู้สึกผิดที่จะรักเธอได้เต็มหัวใจ ภูเบศร์กับพ่อของเขาเริ่มมีสัมพันธ์ที่ดีต่อกันมากขึ้น และเขาก็เปิดใจที่จะกลับมาเป็นครอบครัวเดียวกันกับพ่อของเขา และยอมรับในตัววดี ซึ่งเป็นแม่เลี้ยงของเขา และน้องชายต่างมารดาอย่างภูวินทร์ก็สนิทสนมกันมากขึ้น เบื้องหน้าทางเข้าเช็คอินที่สนามบิน ภูเบศร์ ปางอุบลและเด็กน้อย ก็เดินทางไปส่งครอบครัวเขาด้วย วดีและภูวินทร์อยากเจอหลานชายมาก ภูดิสจึงพาทุกคนบินกลับมาเที่ยวพักผ่อนกันภายในครอบครัว ทุกคนใช้เวลาต

  • My Precious ของขวัญวันร่ำลา   ตอนที่ 18/3 หึง

    “ฉันจะดูแลเขาให้ดี อิงเธอไม่ต้องห่วงเขานะ” ใบหน้าซีดเซียวพยักหน้ารับ“ที่รักขอโทษนะ ที่ฉันดูแลคุณได้ไม่ดีพอ ทำหน้าที่ภรรยาที่ดีของคุณไม่ได้” ภูดิสประคองศีรษะของเธอซบลงที่บ่าเขา“ทำไมเธอพูดอย่างนั้นล่ะอิง เธอทำหน้าที่ได้ดีที่สุดแล้วทั้งภรรยาและแม่ของลูก”“ฉันรู้ตัวดีว่าฉันบกพร่อง ฉันให้ความสุขคุณไม่ได้” พูดไปถึงตรงนี้เธอก็เริ่มมีน้ำตาขึ้นมาอีก นับตั้งแต่เธอตั้งท้องลูกชาย จนจวบจนถึง ณ ตอนนี้เธอก็ไม่ได้ทำหน้าที่ภรรยาเลย ด้วยเพราะสุขภาพไม่ดี เธออยากมีลูกอีกสักคนก็ไม่สามารถมีได้เพราะตั้งแต่มีลูกคนแรกร่างกายก็ทรุดโทรมลงไปมาก อย่างไม่ทราบสาเหตุ“วดี ขอบใจเธอมากที่มาช่วยแบ่งเบาภาระ ฉันไม่ไว้ใจใครนอกจากเธอนะ” เหม่ยอิงแย้มยิ้มก่อนที่จะจับมือสามีของเธอและวดีมาเกาะกุมกันไว้“คุณหญิง”“คุณคะ ต่อไปนี้ให้วดีดูแลคุณต่อจากฉันนะคะ เป็นคำขอสุดท้าย ก่อนที่ฉันจะไม่อยู่แล้ว ฉันบอกให้วดีคอยดูแลคุณเองค่ะ ฉันรู้ว่าคุณไม่ค่อยชอบใจนัก แต่ฉันว่าฉันดูคนไม่ผิดนะที่รัก”“พูดอะไรกันอิง เธอยังอยู่ได้อีกนาน”“ฉันรู้ตัวดีค่ะ” ร่างผ่ายผอมแย้มยิ้มให้กับทั้งคู่ ภูดิสมองหน้าวดี เพราะอย่างนี้นี่เองที่วดีชอบเข้าหาเ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status