LOGIN
Ang marangyang banquet hall ng hotel ay punong-puno ng mga kilalang tao mula sa elite circles ng Ilocos City. Lahat ay nakabihis nang magarbo, nagtatawanan, at nag-uusap.
Ngayong araw ang pinakamahalagang yugto ng buhay ni Ayella Macaraig. Kasal niya ngayon kay Mateo Mallari, ang lalaking limang taon na niyang kasintahan.
Rinig na rinig niya ang bulungan ng mga bisita, puno ng inggit dahil nakatagpo siya ng isang mabuting lalaki.
Nakatayo si Ayella sa altar, suot ang kanyang puting belo. Bakas ang sigla sa boses ng emcee at nagsimula nang magtanong sa pamamagitan ng mikropono.
"Ms. Ayella Macaraig, do you take the handsome groom, Mr. Mateo Mallari, to be your husband?"
Bahagyang yumuko si Ayella, nakaramdam ng hiya. Lalabas na sana ang salitang I do sa kanyang mga labi nang biglang may isang boses-bata ang umalingawngaw.
“My silly mommy, huwag kang pumayag! Mateo is a scumbag. Kaya ka lang niya pakakasalan ay para makuha ang company shares mo. At tsaka, hindi siya ang daddy ko. Iba ang tatay ko!”
Nanlaki ang mga mata ni Ayella. Bago pa siya makabawi sa gulat, nagpatuloy ang boses.
“Ang dinadala ng stepsister mo sa tiyan niya ay anak din ng scumbag na si Mateo. Matagal ka na nilang niloloko sa likod mo!”
Parang bombang sumabog ang mga salitang iyon sa utak ni Ayella. Literal siyang napatulog sa kanyang kinatatayuan. Humigpit ang kapit ng kanyang mga daliri sa hawak na bouquet ng bulaklak.
Bata ba ang nagsasalita?
Subalit nang igala niya ang paningin sa buong banquet hall, walang kahit isang bata sa paligid. Ibinalik niya ang tingin kay Mateo na nasa harap niya. Mateo was smiling politely, tila walang naririnig na kahit ano.
Pero rinig na rinig ko... Nababaliw na ba ako?
“Mommy, nandito ako sa tiyan mo. Ang tagal kong nag-antay sa pila bago ako nagkaroon ng pagkakataong maipanganak. My dear mother, please be strong enough to help me.”
Napasinghap si Ayella. Ang naririnig niya... ay ang iniisip ng bata sa loob ng kanyang sinapupunan?!
Sino ang maniniwala na ang isang fetus ay may ganito ka-organisadong pag-iisip? At may kakayahan pa itong malaman ang mangyayari sa hinaharap?
Hinihintay ng lahat ang sagot ni Ayella, ngunit nanatili siyang estatwa sa harap ng altar. Ang gulo. Kung hindi kay Mateo ang batang ito, kanino? Hindi niya kailanman pinagtaksilan ang kasintahan.
Tila naramdaman ng bata ang kalituhan niya, kaya muli itong nagsalita nang may bahid ng takot.
“Mommy, niloloko ka lang niya! Gagamitin ka lang ng scumbag na 'yan, at pagkatapos ng kasal, gagawin niya ang lahat para pahirapan ka hanggang sa wish mo na lang na mamatay ka.”
“Bilis, mommy! Humingi ka ng tulong kay daddy. Iyong pinakagwapo at pinakamakapangyarihang lalaki sa mga audience.”
Kinabahan nang husto si Ayella. Kusang gumalaw ang kanyang mga mata patungo sa direksyon ng mga espesyal na panauhin.
Dooon, sa pinakagitna at pinakaprominenteng upuan, nakaupo si Wyatt Fitzwilliam.
Si Wyatt ay ang makapangyarihang tao sa elite circle ng Ilocos City na walang sinumang nangangahas na banggain. Kilala itong aloof, seryoso, at walang awa kung magtrabaho. Suot nito ang isang mamahaling black suit, at ang relos nito ay kumikinang sa ilalim ng mga ilaw ng hall. Sa matangos nitong ilong, malalim na mga mata, at manipis na labi, kitang-kita ang awtoridad na naglalayo sa kanya sa mga normal na tao.
Nang sulyapan siya ni Ayella, hindi niya inaasahang nakatingin din pala ito sa kanya. Ang malamig nitong mga mata ay direktang tumama sa kanya, dahilan para lumaktaw ang tibok ng puso niya.
Kilala niya si Wyatt, tulad ng lahat ng tao rito. Palagi itong nasa cover ng mga financial magazines at balita sa business forums. Pero wala silang koneksyon. Paano niya ito hihingan ng tulong?
‘Anak, kilala mo ba kung sino 'yan?’ kausap ni Ayella sa sariling isip. ‘Siya ang top CEO ng Fitzwilliam Holdings! Alam kong ayaw mo kay Mateo, pero hindi mo pwedeng basta-basta akuin ang kahit sinong mayaman para maging tatay mo!’
‘Tsaka, balita sa lahat na walang babaeng lumalapit sa kanya. Paano mo nasabing anak ka niya?’
Muling umimik ang maliit na boses, bakas na ang pagmamadali. “Mommy, maniwala ka sa akin! Siya talaga ang daddy ko, siya lang ang makakapagligtas sa iyo ngayon! Nandiyan lang siya, hingi ka na ng tulong sa kanya.”
‘Pero...’
“Nakalimutan mo na ba ang nangyari tatlong buwan na ang nakakaraan nang magising ka sa isang hotel?”
Natigilan si Ayella. Biglang rumehistro ang alaala sa kanyang isip.
“Plano ng scumbag na si Mateo at ng stepsister mo na sirain ang reputasyon mo para makontrol ka, kaya dinala ka nila sa hotel na 'yon. Pero nagkamali ka ng napasukang kwarto...”
“Ang lalaking katabi mo nang magising ka noon... ay ang tatay ko. Si Wyatt Fitzwilliam!”
‘Ano? Siya?!’ panloob na sigaw ni Ayella. ‘Akala ko si Mateo ang kasama ko noon!’
Napahigpit ang hawak ni Ayella sa kanyang bouquet, pakiramdam niya ay nagpapawis na ang kanyang mga palad.
Kasabay nito, ang mga alaala ng gabi na iyon, tatlong buwan na ang nakalipas, ay parang malaking alon na bumalik at sumakop sa kanyang buong pagkatao.
Nang gabing iyon... Mateo told her he had an important client to meet. Pinapunta siya sa Urban Club para doon na lang maghintay.
Pumunta naman siya. She trusted him completely. Uminom siya ng isang basong alak habang nag-aabang, pero hindi nagtagal ay biglang lumabo ang paningin niya. Naramdaman niya ang matinding hilo na hindi niya pa nararanasan kailanman.
Naalala niya pa kung paano niya isinandal ang sarili sa pader habang naglalakad palabas ng private room. Masyadong masakit sa mata ang ilaw sa koridor.
Sa sobrang kalituhan, nagtuloy-tuloy siya at nagtulak ng isang p***o at doon na nagbago ang lahat.
Sinubukan ni Ayella na alalahanin ang mga detalye ng gabing iyon, pero malalabong piraso na lang ng alaala ang pumapasok sa isip niya.
Ang amoy ng mamahaling pabango na humalo sa dilim. Ang nagbabagang haplos ng mga palad nito sa kanyang baywang. At ang mainit at pigil na paghinga nito sa mismong tapat ng kanyang tainga.
Si Wyatt ba talaga 'yon?
Si Wyatt Fitzwilliam? Ang nagiisang hari ng elite circles sa Ilocos City na kilalang mailap at walang kahit sinong babaeng nagawang makalapit sa kanya?
Nang magising si Ayella kinaumagahan, nasa isang hindi pamilyar na kwarto na siya. Mag-isa na lang siya noon, at ang buong katawan niya ay parang nabugbog sa sobrang sakit at pagod.
Inakala niyang maagang umalis si Mateo dahil sa trabaho, kaya nagmadali rin siyang magbihis at umalis. Buong akala niya, ang kasintahan ang nakasama niya dahil ito naman ang nag-ayos ng lahat.
Pero nagkamali siya. Lahat ng iyon ay isang malaking kasinungalingan.
“Mommy, naalala mo na?” Bakas ang tuwa sa boses ng maliit na dumpling sa kanyang tiyan. “Sobrang exciting ng gabing 'yon! Ang daddy ko, hindi talaga mahilig sa babae. Pero nalagyan siya ng kung ano sa inumin niya noon, tapos ikaw naman, niyakap mo siya at hinalikan... kaya ayun, nabuo niyo ako!”
Narinig ni Ayella ang mahinang hagikhik ng bata. “Hindi ko na pwedeng sabihin ang kasunod, baka mahiya nang husto si Mommy!”
Umakyat ang dugo sa mukha ni Ayella. Parang gusto na lang niyang magpakain sa lupa sa sobrang hiya. Ganoon ba ako kalala kapag nalalasing?!
Sa ibabaw ng altar, napansin ni Mateo ang pananahimik ng nobya. Puno ng emosyon ang mukha nito habang bumubulong nang pakiusap.
"Ayella, everyone is waiting," malambot ang boses nito, pero may halong pagmamadali.
Nagsisimula na ring magbulungan ang mga bisita sa ibaba. Ang emcee naman ay naiilang na hinawakan ang mikropono at inulit ang tanong.
"Miss Ayella, are you willing to marry Mr. Mateo?"
Nang makitang tulala pa rin si Ayella, hinawakan ni Mateo ang kamay niya para pakalmahin siya. "Ayella, anong problema? Kinakabahan ka ba nang husto? Don't worry, kapag asawa mo na ako, gagawin ko ang lahat para mapasaya ka. I will spoil you rotten."
“Mom, huwag kang maniwala sa matatamis na salita ng lalaking 'yan!” sabat ng boses ng bata. “Kaya ka lang niya pakakasalan ay dahil sa mga shares sa kumpanya na ipinamana sa iyo ni Lolo! Kapag wala ka nang silbi sa kanya, itatapon ka lang niya na parang basura.”
Napaawang ang labi ni Ayella. Tiningnan niya si Mateo sa mga mata.
Limang taon. Limang taon niyang minahal, pinagkatiwalaan, at inasahang makakasama ang lalaking ito habambuhay. Handa pa siyang magsuot ng wedding dress para lang dito. Pero mula sa simula hanggang sa huli, isa lang pala itong malaking panloloko.
Huminga nang malalim si Ayella. Iniangat niya ang kanyang mukha at nagsalita nang malakas, sapat para marinig ng lahat.
"Ayella, do you—"
"I don’t!" buong lakas niyang sigaw.
Agad na nag-ingay ang buong banquet hall.
Ang marahang ngiti sa mga labi ni Mateo ay biglang napawi, tila ba sinampal siya nang malakas sa harap ng maraming tao.
Chapter 1
Nanlaki ang mga mata nito habang nakatitig sa kanya, hindi makapaniwala.
"Ayella, anong sinabi mo?"
"Sabi ko, ayokong pakasalan ka." Tiningnan siya nang diretso ni Ayella, binibigkas ang bawat salita nang malinaw. "Mateo, hindi na tuloy ang kasal na ito."
"Are you crazy?!" Agad na nagdilim ang mukha ni Mateo. Sububukan nitong hawakan ang pulso ni Ayella. "Ayella, tumigil ka nga. Ang daming bisitang nakatingin—"
"Huwag mo akong hawakan!"
Mabilis na humakbang paatras si Ayella, habang ang kanyang mga kamay ay kusang pumrotekta sa kanyang puson.
Ang simpleng kilos na iyon ay mas lalong nagpapula sa mukha ni Mateo sa galit.
"Ayella, pag-usapan natin ito pagkatapos ng kasal—"
“Mom, huwag kang lalambot-lambot! Iwan mo na ang scumbag na 'yan tapos habulin mo na si Daddy na gwapo at mayaman, kung hindi, magsisisi ka talaga.”
Kumapit ang boses-bata sa kanyang puso. “Pera mo lang ang habol ng lalaking 'yan, mommy. Pahihirapan ka niya hanggang sa mamatay ka... My dear mommy, ayoko pang mamatay. Gusto ko pa pong makita ang mundong ito.”
Nanginig ang buong katawan ni Ayella, pero napalitan ng tapang ang takot niya. Hindi magsisinungaling ang anak niya. Kung sinabi nitong masamang tao si Mateo, ibig sabihin ay totoo iyon!
"Hindi ako magpapakasal sa iyo!" buong lakas na deklarasyon ni Ayella. “And that’s my decision!”
Chapter 129Nagpadala si Dahlia ng mensahe kay Mateo. "Mateo, congratulations. Kung kailangan mo ng anumang tulong sa press conference, huwag kang mag-atubiling makipag-ugnayan sa akin kahit kailan."Sumagot si Mateo ng isang malamig at walang pakialam na "Mm," ngunit hindi ito pinansin ni Dahlia.Para sa kaniya, basta't hindi siya itinutulak palayo ni Mateo, ito ay isang tagumpay na.Bumaba si Dahlia patungo sa sala.Ang mga mukha ng kaniyang pamilya ay nagniningning sa mga ngiting bahagyang pigil.Napansin ni Emilia ang ekspresyon ni Dahlia at nagtanong, "Tila ba maayos at trintrang maayos ang pag-unlad ng mga bagay-bagay?"May ngiti sa kaniyang mga labi, sinabi ni Dahlia, "Oo, Mom, maghintay ka lang at tingnan mo kung paano ka magiging biyenan ni Mateo!""Ang kayang gawin ni Ayella, ako, si Dahlia, ay kaya ko rin.""At gusto kong gawin ito nang mas mahusay pa kaysa kay Ayella."Nang marinig ang mga salita ni Dahlia, hindi mapigilan ni Emilia ang ngumiti.“Alam ni Mom 'yan. Mas mabu
Chapter 128Siya mismo ang magdurusang mag-isa sa mga kahihinatnan ng kaniyang mga ginawa.Ang pinakamahalagang bagay sa ngayon ay ang press conference ang lahat ng iba pa ay makapaghihintay.Ang press conference ni Mateo ay nakatakda sa kasunod na Miyerkules.Sa oras na iyon, ang lahat ng media ay naroroon, at ang lahat ng mga propesyonal sa industriya ay magbibigay ng pansin.Iyon ay hindi lamang isang maluwalhating sandali para sa Mallari, kundi maging para sa kaniya rin.Gusto niyang makita ng lahat na siya, si Dahlia, ay hindi isang komedyante o clown na umakyat sa kapangyarihan sa pamamagitan ng isang pekeng pagbubuntis, kundi isang babaeng may tunay na kakayahan na makatutulong sa Mallari na malutas ang kanilang mga problema.Sa pag-iisip nito, ang mga labi ni Dahlia ay muling kumurba sa isang ngiti.Nang hindi niya nalalaman, sa kaparehong oras, sa silid-aralan sa Vista Estates, tinitingnan ni Ayella ang imbitasyon sa press conference ni Mateo, isang kopya na ipinadala sa kani
Chapter 127Ang konklusyon ng ulat ay malinaw ang mga pangunahing technical parameters na ginamit sa proyekto ng Mallari ay lubos na nakatapat at kapareho ng nasa mga patent ni Ayella, kung saan ang ilang mahahalagang punto ay halos magkaparehong-magkapareho.Pinakiusapan ni Wyatt si Lucas na imbestigahan nang lubusan ang usapin.Mabilis na nagpadala si Lucas ng balita tungkol sa imbestigasyon.Matapos malaman ang balita, tinawagan ni Wyatt si Ayella.Matapos marinig ito, dumilim ang ekspresyon ni Ayella.Matapos ibaba ang telepono, ang eksena mula tatlong taon na ang nakalilipas ay kumislap sa isip ni Ayella.Ang pamilya ni Brandon ay nagdaranas ng krisis noong oras na iyon.Itinuturing siya ni Ayella bilang kaniyang senior brother.Kaya palihim siyang nag-ambag at nagbigay ng pera sa kaniya upang tulungan siyang makalampas sa kaniyang mga paghihirap.Ngunit hindi niya kailanman inasahan na ang taong iniligtas niya ay magiging isang walang pusong taksil at bastos na tao.Kinuha nito
Chapter 126Nang kasunod na araw, matapos ibigay ang datos sa technical team, nakaramdam pa rin si Mateo ng kaunting pag-aalinlangan at hindi mapagkakatiwalaang pakiramdam.Habang nakaupo siya sa kaniyang opisina, hindi niya mapigilang mag-isip kung ang mga ibinigay sa kaniya ni Dahlia ay maaasahan ba o hindi.Kung may mangyayaring masama, ang mga kahihinatnan ay hindi maiisip.Ngunit sa ngayon, ang proyekto ang pinakamahalagang bagay, at wala siyang oras upang pag-isipan ang lahat ng iyon.Anuman ang mangyari, talagang gumawa si Dahlia ng isang malaking pabor para sa Mallari.Ang proyektong ito ay naisalba na sa wakas.Dahil natapos na ang lahat ng paunang trabaho, oras na upang maghanda para sa press conference.Sa Vista Estates.Nakaupo si Ayella sa kaniyang silid-aralan, habang ang patent contract ay nakaladlad sa kaniyang tapat.Naiinip na ang little dumpling. "Mommy, hindi ka ba napapagod na panatilihing pinapanood ang mga bagay na ito araw-araw?""Hindi napapagod."Naisip ni Ay
Chapter 125Ibinaba ni Dahlia ang kaniyang ulo, itinatago ang ngiti sa kaniyang mga labi.Ito ay isang magandang senyales.Nang makarating sila sa pinto ng Pamilya Macaraig, tinanggal ni Dahlia ang kaniyang seatbelt ngunit hindi agad bumaba ng kotse.Lumingon siya upang tingnan si Mateo, ang kaniyang boses ay malambot at mahinhin."Mateo, salamat sa paghahatid sa akin pabalik."Ipinatong ni Mateo ang kaniyang kamay sa manibela at tumugon ng isang mahinang "um".Binuksan ni Dahlia ang pinto ng kotse, bumaba, at lumingon kay Mateo, habang sinasabi, "Mateo, mag-iingat ka sa daan."Tumango si Mateo, pinaandar ang kotse, at nagmaneho palayo sa Pamilya Macaraig.Tumayo si Dahlia sa pinto, pinapanood ang pag-alis ng kotse, habang ang kaniyang ngiti ay unti-unting lalim.Lumingon siya at naglakad pabalik sa loob ng bahay, nagpapakawala ng isang mahabang buntong-hininga.Naging napakaganda ng kaniyang pag-arte sa eksena ngayong araw.Ang paraan ng pagtingin sa kaniya ni Mateo ay nagpapahiwatig
Chapter 124Sa Pamilya Mallari.Natanggap ni Mateo ang dokumento mula kay Dahlia, binuksan ito, binasa ang ilang pahina, at ang kaniyang mga kilay ay kumalma.Bagaman hindi kumpleto ang impormasyon, ang ilan sa mga ito ay talagang makapagpapagaan sa presyur ng kanilang proyekto.Isinara ni Mateo ang file, naguguluhan.Saan nakuha ni Dahlia ang mga bagay na ito?Nag-isip siya nang isang sandali, saka kinuha ang kaniyang telepono at nagpadala ng mensahe kay Dahlia."Saan mo nakuha ang mga bagay na ito?"Mabilis na sumagot si Dahlia, "Hindi mo na kailangang mag-alala tungkol doon, sabihin mo na lang sa akin kung kapaki-pakinabang ba o hindi."Tinitigan ni Mateo ang linya ng teksto nang ilang segundo, saka sumagot ng isang salita, "Oo.""Mabuti kung kapaki-pakinabang, Mateo. Sinabi ko naman sa 'yo na tutulungan kita."Hindi sumagot si Mateo.Ipinatong niya ang kaniyang telepono sa mesa, ang kaniyang isip ay nagdudulot ng gulo ng mga kaisipan.Tinulungan siya ni Dahlia, ngunit sa ilalim ng







