Pustaka
Cari
Beranda / Romance / My Wife's Secret Son / Chapter one hundred twenty six

Share

Chapter one hundred twenty six

Penulis: AnneVillamin
last update Tanggal publikasi: 2026-04-23 10:28:17
Sa kusina, abala si Amara sa simpleng paghahanda ng pagkain. Mabagal na ang kilos niya ngayon dahil walong buwan ang tiyan niya, mabigat na ang bawat galaw, at madalas na ang pagkapagod.

Humawak siya sa counter habang hinihila ang hininga niya nang dahan-dahan.

“Konti na lang…” bulong niya sa sarili, pilit inaabot ang baso sa gilid.

Pero bigla—

“Aray…”

Napahinto siya.

Parang may kumirot sa loob ng tiyan niya. Hindi ordinaryong kirot—kundi biglang humigpit, parang may pumipiga.

Huma
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab sebelumnya Bab selanjutnya
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • My Wife's Secret Son   Chapter one hundred forty three

    AltheaHindi ako umuwi sa agad sa condo. Hindi ko rin alam kung bakit—pero imbes na dumiretso sa condo pagkatapos ng mahabang araw, napadpad ako sa isang lugar na matagal ko nang hindi binibisita.Villanueva Mansion.Tahimik ang buong paligid habang dahan-dahang bumukas ang malaking gate. Parang kahit ang hangin dito, may sariling bigat. Pamilyar… pero hindi na komportable.I parked slowly.Pinatay ko ang makina, pero hindi agad ako bumaba.Nakatitig lang ako sa harap ko.Sa bahay na minsan kong tinakbuhan.“…Why am I here?” bulong ko sa sarili ko.Walang sumagot.Wala rin namang dapat sumagot.Huminga ako nang malalim bago tuluyang bumaba ng sasakyan.Pagpasok ko sa loob—ganun pa rin.Malinis. Maayos. Tahimik.Pero hindi na ito yung lugar na tinatawag kong “home.”Mas parang… reminder.Ng lahat ng mali kong desisyon.“Ma’am Althea…”Napalingon ako.Si Manang Lita.Matagal na naming kasambahay.“Good evening po,” bati nito, medyo gulat pero may halong saya.Ngumiti ako ng bahagya.“

  • My Wife's Secret Son   Chapter one hundred forty two

    AltheaHindi pa rin ako tuluyang nakaka-recover mula sa meeting kanina.Hindi dahil sa pagod—sanay na ako doon. Hindi rin dahil sa pressure—mas malaki pa nga ang na-handle ko noon. Pero iba ‘to.May naiwan na ingay sa isip ko.Hindi siya maingay na nakakairita. Hindi rin tahimik na nakakakalma.Nasa gitna.Persistent.Nakakainis.Nakatitig ako sa laptop ko, pero hindi ako makafocus sa report na binubuksan ko. Ilang beses ko nang binasa ang parehong linya, pero parang wala akong naiintindihan.“Focus,” mahina kong bulong sa sarili ko.Pero kahit ulitin ko pa ng sampung beses, hindi nawawala yung eksena kanina—yung paraan niya makinig, yung paraan niya sumagot, at higit sa lahat… yung paraan niya tumingin.Parang hindi lang company ang sinusuri niya.Kundi ako.Knock knock.Hindi na ako tumingala agad.“Come in.”“Boss…”Si Karen.Of course.“Ano?” sagot ko, diretso pa rin ang tingin sa screen.“May update lang,” sabi nito, pero halata sa tono nito na hindi lang basta update ‘yon.Napat

  • My Wife's Secret Son   Chapter one hundred forty one

    AltheaSeryoso akong nakatutok sa mga dokumento na nakalatag sa mesa ko.Isa-isa kong binabasa ang figures, projections, at expansion plan para sa mga bagong branches ng Villanueva & Co.Hindi kami yung brand na basta “luxury” lang sa pangalan. Hindi rin kami fast casual na puro bilis at volume. Nasa gitna kami—controlled, intentional, curated experience.At doon umiikot lahat ng desisyon ko.Kapag tama ang expansion, lalaki ang kumpanya nang stable.Kapag mali… puwedeng mag-crack ang buong system.Huminga ako nang mabagal.“Focus,” mahina kong sabi sa sarili ko.Kumatok ang pinto.“Boss?”Si Karen.“Ano?” sagot ko, hindi inaalis ang tingin sa papers.“Nandito na po ang investor.”Sandaling huminto ang kamay ko.“Papapasukin ko na po ba?”Tumango ako.“Oo. Go.”Hindi siya agad umalis. Nakatayo pa rin siya sa pintuan, may ngising hindi maipaliwanag.Tumingin ako sa kanya.“Ano na naman?”Ngumisi siya lalo.“Wala. Good luck lang, boss.”“Anong good luck?” kunot-noo kong tanong.“Future

  • My Wife's Secret Son   Chapter one hundred forty

    AltheaHindi ako agad umalis.Nakatigil lang ako sa loob ng kotse, nakahawak sa manibela, nakatitig sa direksyon kung saan naglakad palayo si James. Tahimik ang paligid, pero parang may naiwan siyang ingay—hindi ko maipaliwanag kung anong klaseng ingay, basta hindi siya nawawala.Napabuntong-hininga ako at mariing ipinikit ang mga mata ko.“Focus, Thea…”Mahina kong sabi sa sarili ko.Hindi ito importante.Hindi siya importante.Isang araw lang.Isang encounter lang.At matatapos din ‘to.Ganun lang ‘yon.Ganun dapat.Pero bakit parang hindi ganun kasimple?Bakit parang may naiwan siyang tanong sa isip ko na hindi ko kayang sagutin?Napailing ako, saka ko pinaandar ang kotse. Pilit kong inalis sa isip ko ang lahat—yung ngisi niya, yung tono ng boses niya, yung paraan niya tumingin na parang may alam siya sa’kin na hindi ko pa alam sa sarili ko.Pagdating ko sa condo, diretso ako sa kusina. Kumuha ako ng tubig at ininom iyon nang mabilis, parang umaasang mahuhugasan pati yung gulo sa u

  • My Wife's Secret Son   Chapter one hundred thirty nine

    AltheaNandito na ako sa condo ko. Umuwi din ako pagkatapos ng kwentohan namin ni Amara. Tahimik. At hindi ko alam kung anong mas nakakainis—yung katahimikan… o yung katotohanang kahit anong pilit kong i-distract ang sarili ko, bumabalik at bumabalik pa rin sa isip ko si James.Napabuntong-hininga ako habang nakahiga sa kama, nakatitig sa kisame.“Ang kulit mo sa utak ko…” bulong ko sa sarili ko, na para bang maririnig niya ako kahit wala siya dito.Nakakairita.Hindi naman kami close.Hindi rin kami matagal nag-usap.Pero bakit ganito?Never naman ako nakakaramdam ng ganito.Siguro dahil lang sa sobrang inis ko talaga sa lalaking ‘yon.Oo. Yun na lang.Inis.Kasi kahit wala na siya… parang nandiyan pa rin.Napapikit ako.At doon ko naalala yung ngisi niya. Yung tingin niya. Yung paraan ng pagsasalita niya—parang kilala niya ako kahit hindi pa kami ganon kakilala.“Observant siya…”Boses ni Amara sa isip ko.Umirap ako kahit mag-isa lang ako.“Too observant,” bulong ko.Napaupo ako

  • My Wife's Secret Son   Chapter one hundred thirty eight

    AltheaNang tuluyang magsara ang pinto at mawala si James sa paningin ko, parang biglang bumigat ang hangin sa loob ng bahay.Kanina lang, ang ingay ng paligid—halo-halong asaran at yung inis ko sa lalaking ‘yon na hindi ko maipaliwanag.Ngayon?Tahimik.Pero hindi yung klaseng tahimik na nakakapagpahinga.Kundi yung klase ng katahimikan na mas lalong nagpapakalma sa labas… pero mas maingay sa loob ng utak mo.Napabuntong-hininga ako habang pabagsak na umupo sa sofa. Nakatingin pa rin ako sa pinto na kakasara lang, parang may inaasahan akong bumalik siya bigla at magbiro ulit.“Ang kapal talaga ng lalaking ‘yon…” bulong ko, umiiling.“Sinong makapal?”Napalingon ako agad.Nakatayo si Amara sa may gilid ng sala, nakasandal sa pader, naka-cross arms, at may maliit na ngiti sa labi niya—yung ngiti na alam mong may alam siya pero hindi pa sinasabi.“Yung kaibigan mo,” sagot ko, diretso. “Bakit niya ako kilala?”Umangat kilay nito. “Ah…” mahina nitong sabi. “Naikwento kasi kita sa kanya.

Bab Lainnya

Anda juga akan menyukai

Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status