Accueil / โรแมนติก / My destiny ร่างนี้ของใคร / ตอนที่19 ภาพความทรงจำ

Partager

ตอนที่19 ภาพความทรงจำ

last update Date de publication: 2025-06-20 12:11:36

สามวันแล้วที่ชื่นชีวาพาน้องสาวเข้าวัดทำบุญ ยิ่งเห็นน้องสาวสดใสขึ้น อีกทั้งยังไม่ได้พูดถึงภูตผีวิญญาณเช่นเคยเธอก็เลยมีกำลังใจที่จะพาน้องไปวัดทุกวัน ทว่าวันนี้ก็เป็นวันสุดท้ายแล้วที่เธอจะได้พาชมชีวันไปวัด เพราะเธอจะลางานนานกว่านี้ไม่ได้แล้ว

“ชมพูดูสดใสขึ้นมากเลยรู้ไหม” ชื่นชีวาเอ่ยกับน้องสาวในขณะที่กำลังขับรถพากันกลับบ้านหลังจากมาทำบุญและนั่งสวดมนต์ในโบสถ์กันอยู่พักใหญ่

“ตอนนี้ฉันมีความสุขมากเลยค่ะ” สาวเจ้ายิ้มตอบคนเป็นพี่ จะไม่ให้เธอสดใสและอารมณ์ดีได้อย่างไร เมื่อเธอทำบุญมากเท่าไร เธอก็ได้พูดคุยและติดต่อสื่อสารกับอัคคีได้บ่อยมากเท่านั้น หนำซ้ำเธอก็ยังพูดคุยกับเขาได้ทุกเรื่องโดยที่ไม่รู้สึกว่าเขาไม่เชื่อที่เธอพูด

“ดีแล้วล่ะ พรุ่งนี้พี่ก็ต้องไปทำงานแล้ว ชมพูอยู่บ้านเองได้ใช่ไหม ถ้าหิวก็ออกไปสั่งข้าวที่ร้านป้าน้อย อยากไปไหนก็เดินไปบอกวีที่ร้านซ่อมรถ”

“ฉันอยู่ได้ พี่ชบาไม่ต้องห่วงค่ะ”

“ได้ยินแบบนี้ค่อยโล่งใจ” ชื่นชีวาละมือซ้ายจากพวงมาลัยมาลูบหัวน้องสาวเบาๆ แค่เพียงเห็นน้องยิ้มได้และไม่ได้ทำตัวแปลกประหลาดกว่าคนทั่วไปเธอก็เบาใจ และกลับไปทำงานโดยไม่ต้องห่วงอะไรมากมายแล้ว

เป็นประจำทุกวันหลังจากกลับมาจากวัด มนตรามัจฉาจะรีบกลับไปที่ห้องของเธอ เพราะรู้ว่าเวลาหลังจากทำบุญเสร็จเธอจะสามารถสื่อสารกับอัคคีได้ แม้นจะคุยกันได้ไม่มากนัก ทว่าก็ทำให้หัวใจของเธอรู้สึกดีไม่น้อย

สาวเจ้าล็อคกลอนประตูเรียบร้อยก็รีบไปทิ้งตัวนั่งบนปลายเตียงก่อนจะส่งเสียงเรียกชายหนุ่ม “วันนี้ฉันไปทำบุญมาอีกแล้วนะคุณอัคคี คุณอัคคี คุณได้ยินฉันไหม”

“ผมได้ยิน ผมรู้แล้วว่าคุณทำบุญให้ผม ผมรู้สึกสดชื่นขึ้นเยอะ แล้วก็มองเห็นอะไรรอบๆ ตัวด้วย”

“มันเป็นยังไงเหรอคะ”

“มันมียันต์อะไรก็ไม่รู้เต็มไปหมด ผมพยายามออกไปก็ออกไปไม่ได้”

“ถ้าฉันพยายามทำบุญให้คุณอีก คุณอาจจะออกมาจากที่นั่นได้ก็ได้ คุณว่าอย่างนั้นไหมคะ” สาวเจ้าพยายามเงี่ยหูฟังเสียงตอบกลับ ทว่าก็ไม่ได้ยินเสียที

“คุณอัคคี” เธอเอ่ยเรียกเขาอีกรอบ และตอนนี้ก็รู้แล้วว่า เธอไม่สามารถคุยกับเขาต่อได้อีกแล้ว

“หายไปอีกแล้วเหรอ รู้ไหมว่าเวลาฉันคุยกับคุณ ฉันรู้สึกดีมากๆ เลยนะคะ เราน่าจะคุยกันได้นานกว่านี้เนอะ” มนตรามัจฉาหงายหลังทิ้งตัวไปกับเตียงนุ่ม หวังว่าไม่นานนี้เธอจะได้ยินเสียงของอัคคีอีก เพราะเขาเป็นเมือนเพื่อนคนเดียวในตอนนี้ที่ทำให้เธอรู้สึกสบายใจในการคุยด้วยมากๆ ไม่รู้หรอกว่าเธอจะต้องทำบุญอีกมากแค่ไหนถึงจะช่วยเหลืออัคคีได้ แต่ที่รู้ตอนนี้ก็คือการที่เธอจะต้องหมั่นขยันสร้างบุญด้วยใจบริสุทธิ์ และเธอจะยกผลบุญนั้นให้อัคคีทั้งหมดจนกว่าเขาจะหลุดพ้นจากความทุกข์ที่เป็นอยู่

ในระหว่างที่กำลังจะหลับตาลงเพื่อพักสายตา จู่ๆ ภาพวันวานของชมชีวันก็หลั่งไหลเข้ามาในหัวสมองทำให้มนตรามัจฉาต้องรีบลืมตาเพราะภาพเหล่านั้นทำให้เธอเริ่มรู้สึกปวดหัว ภาพการฝึกฝนศิลปะะการต่อสู้ เธอรับรู้ได้เลยว่าตอนนั้นชมชีวันมีความสุขกับการได้ฝึกมาแค่ไหน

“ความทรงจำของคุณสินะ” ไม่ทันที่จะได้ทบทวนเรื่องราวที่ได้รับรู้เมื่อครู่เธอก็เริ่มจำเรื่องราวของตัวเองในโลกอีกมิติได้ หญิงสาวพยายามนั่งนิ่งสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ และจับความรู้สึกอยู่พักใหญ่ จนเธอนั้นกลับมาจำเรื่องราวของตนเองได้อีกครั้ง ในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ที่เธอหนีไปท่องเที่ยวเท่าไรก็ไปไม่หมด ทั้งผองเพื่อนที่เป็นสัตว์ทะเล หัวใจของเธอรู้สึกเหงาขึ้นมาดื้อๆ เพราะหวนคิดถึงโลกที่เธอได้จากมา

“ท่านพ่อ ท่านแม่...” ก่อนจากมาเธอได้กระทำความผิดจนถูกกักขังบริเวณ แม้นจะแอบน้อยใจท่านพ่อและท่านแม่ ทว่าความคิดถึงโหยหาในใจก็มีมากจนเกินความน้อยใจ หรือที่จริงแล้วที่เธอต้องจากเมืองเกิดมาก็เพราะทำผิดกับพ่อกับแม่ของเธอ อีกหนึ่งสิ่งที่ทำให้เธอแปลกใจพอสมควรก็คือเรื่องที่ นินันท์ มีใบหน้าละม้ายคล้ายแม่ของเธออย่างกับคนเดียวกัน อีกทั้งใบหน้าของเธอก็เหมือนกับชมชีวันอย่างกับถอดแบบกันมา

“หรือสวรรค์ต้องการให้ข้าชดใช้ความผิดที่ได้กระทำกับท่านแม่บนโลกใบนี้” เธอพึมพำก่อนจะเดินไปกอดอกมองท้องฟ้า ความกลัวในตัวของนินันท์หายไปปลิดทิ้ง เหลือเพียงความกังวลว่านินันท์จะยอมให้เธอได้เข้าใกล้เพื่อไปดูแลง่ายๆ หรือไม่ ประเมิณจากสถานการณ์ในตอนนี้เธอไม่เห็นว่าจะมีวิธีไหนที่จะทำให้นินันท์เอ็นดูเธอขึ้นมาได้เลย

“ข้าจักต้องทำเยี่ยงไรจึงจักได้อยู่ข้างท่านแม่”

“ทุกข์ใจเรื่องอันใดอยู่ฤา”

สาวเจ้าเห็นร่างอันงดงามของนางไม้ สายตาของเธอก็เริ่มฉงน เพราะไม่คิดว่าสาลิกาจะเข้ามาในห้องของเธอได้ด้วย

“ท่านสาลิกา ท่านเข้ามาในห้องข้าได้ด้วยฤา”

“ในอาณาเขตของท่านเจ้าที่ ข้าไปได้ทุกที่”

“เมื่อครู่ความทรงจำของข้ากลับมาแล้วเจ้าค่ะ แล้วข้าก็จำได้ว่าข้าทำให้ท่านพ่อท่านแม่ต้องเสียใจเพราะความดื้อรั้นของข้า แล้วใบหน้าของท่านแม่ข้าก็ละม้ายคล้ายคุณนินันท์ แม่สามีของข้า และข้าเองก็มีใบหน้ามิได้ต่างจากชมชีวัน”

“บนโลกนี้มิมีเรื่องบังเอิญหรอกหนา เจ้าจงคิดให้ถี่ถ้วนว่าเจ้าจักต้องทำอย่างไรต่อไป”

“แต่ข้ามิรู้ได้ว่าข้าจักตัดสินใจถูก”

“ข้าพูดอยู่เมื่อครู่ว่าทุกอย่างบนโลกใบนี้มิมีเรื่องบังเอิญ ฉะนั้นหากเจ้ามั่นใจว่าอยากทำสิ่งใด จงเชื่อมั่นในสัญชาติญาณของเจ้าเถิด ข้าบอกกับเจ้าได้เพียงเท่านี้” ธุระของนางไม้แสนงดงามจบลงได้ร่างของเธอก็อันตรธานหายไปกับสายลม

“ใช้สัญชาติญาณเช่นนั้นฤา” ดวงตาคู่สวยมองจ้องไปยังตัวเองที่หน้ากระจกของโต๊ะเครื่องแป้ง หากใช้สัญชาติญาณในการตัดสินใจ ตอนนี้เป้าหมายของเธอก็คือนินันท์ เธออยากเข้าไปดูแลนินันท์ ไม่ใช่ในฐานะที่เป็นแม่สามี แต่เธออยากเข้าไปดูแลในฐานะที่เธอเป็นลูกคนหนึ่ง หากฟ้ายังเห็นใจเธอก็ขอให้นินันท์ไม่รังเกียจรังงอนเธอนักเวลาที่เธอเข้าไปใกล้

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • My destiny ร่างนี้ของใคร   ตอนที่179 ตอนจบ

    “พวกท่านจักรักข้าเหมือนลูกแท้ๆ จริงฤา”“เหตุใดจักมิจริงกันเล่า” เพลิงพันจักรรวบตัวพสุนทราขึ้นมาอุ้มเอาไว้ในอ้อมอก“ใช่แล้ว ข้านั้นก็เติบโตมากับท่านพ่อท่านแม่บุญธรรม แลพวกท่านนั้นรักแลหวังดีกับข้ามิได้ต่างจากพ่อแม่แท้ๆ แลเหตุใดพวกข้าจักรักเจ้าจริงๆ มิได้เล่า”“เจ้าอยู่ที่นี่เถิดหนาอย่าหนีไปไหน ย่าเจ้า ตัวข้า แลแม่เจ้านั้นจักดูแลเจ้าเป็นอย่างดี”“ข้า ข้าจักอยู่ที่นี่ก็ได้ แต่...ข้ามีท่านแม่เพียงตนเดียว” พสุนทราเอ่ยจบก็ก้มหน้างุดซุกไปที่อกกว้างของผู้เป็นพ่ออัญญาภานารีหน้าเจื่อนเช่นเดียวกับเพลิงพันจักรเมื่อได้ยินพญานาคตัวน้อยเอ่ยออกมาแบบนั้น“ข้าเข้าใจเจ้าหนาพสุนทรา เจ้ายังมิต้องยอมรับข้าตอนนี้ก็ได้ แต่ข้าก็จักดูแลเจ้าให้ดีที่สุด ข้าสัญญา”เพลิงพันจักรอมยิ้มให้กับอัญญาภานารี คราแรกคิดว่าชายาตนนั้นจะเสียใจกับคำพูดของพสุนทราเสียอีก โล่งใจที่ชายาตนนั้นมีเมตตาต่อพสุนทราที่กำลังไร้เดียงสา“จักมิหนีไปอีกใช่ฤาไม่เจ้าคะ” อัญญาภานารีเอ่ยถามเพลิงพันจักรหลังจากส่งพสุนทราให้สิงหลพาไปนอนแล้ว“ข้าคิดว่ามิหนีไปแล้วล่ะ แลเจ้าจักทำอย่างไรให้พสุนทรายอมรับเจ้าให้เป็นแม่”“ข้ามิคิดจักแทนที่แม่ของพสุนทราดอกเ

  • My destiny ร่างนี้ของใคร   ตอนที่178 เรื่องใหญ่

    “หากข้ามิหนีมาเรื่องเช่นนี้คงมิเกิด หากข้ารอฟังตอนที่ท่านฟื้น ท่านพี่แลอิรวดีคงมิต้องจากไป” อัญญาภานารียังคงร้องห่มร้องให้อยู่ในอ้อมอกของเพลิงพันจักร แม้นจะออกจากท้องพระโรงมาพักที่ตำหนักของตน ทว่าความรู้สึกตกใจและภาพความสูญเสียที่เกิดขึ้นก็ยังติดตาของเธอไม่หายที่เสียใจไปกว่านั้นก็เพราะรับรู้ว่าอย่างไรบูรพกันต์ก็ต้องถูกประหาร เพราะคิดจะฆ่าเธอและเขาก็เป็นสาเหตุการเสียชีวิตของอิรวดี“เจ้าอย่าโทษตนเองเลยหนา เป็นข้าเองที่มิบอกเรื่องของอิรวดีแลพสุนทรากับเจ้า แลหากมิใช่แผนร้ายของบูรพกันต์ฤา เจ้าจึงได้เสียใจจนหนีไป”“ข้าเสียใจเหลือเกิน ข้าเสียใจเหลือเกินเจ้าค่ะ” เสียใจไปกับการสูญเสียแค่นั้นไม่พอ ตอนนี้สิ่งที่ห่วงที่สุดคือพสุนทรา พญานาคตัวน้อยจะรู้สึกเช่นไรหากได้รู้ว่าเสียผู้เป็นแม่แล้ว ไม่ว่าเพลิงพันจักรจะเอ่ยถึงสาเหตุของเรื่องว่าไม่ใช่ความผิดของเธอ แต่อย่างไรเธอก็เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เหตุการณ์เลวร้ายขึ้น“ข้ามิคิดว่าเรื่องการกลั่นแกล้งใส่ความกันจักเป็นบ่อเกิดของเรื่องร้ายแรงเพียงนี้เลยขอรับ” รณจักรปักษาคิดว่าจะไม่พูดเรื่องราวเลวร้ายขึ้นมาอีกแล้ว ทว่าความหดหู่หัวใจก็มีมากเกินเสีนจนอดระบายออก

  • My destiny ร่างนี้ของใคร   ตอนที่177 คุ้มคลั่ง

    “ท่านเพลิงพันจักร” ปักษิณสิงขรรีบดึงให้เพลิงพันจักรนั่งลง หากปล่อยให้มีเรื่องมีราวกันการไต่สวนอาจจะไม่จบ และเขาก็เชื่อไม่มีผู้ใดเชื่อคำของบูรพกันต์อยู่แล้ว ดีเสียอีกที่ครุฑหนุ่มนั่นเผยสันดานที่แท้จริงออกมา ผู้อื่นจะได้เลิกเคารพเสียที“มิจริงหนาท่านแม่ ข้ามิเคยถูกท่านพี่ล่วงเกิน” อัญญาภานารีคิดว่าจะนั่งฟังอยู่เงียบๆ ทว่าเธอก็อดส่งเสียงท้วงไม่ได้ ถึงจะถูกบูรพกันต์จับไปขังอยู่หลายเพลา ทว่าเขาก็ไม่ได้ทำล่วงเกินอันใดกับเธออย่างที่กล่าวออกมา“หากอยากจักเอาชนะข้าด้วยวิธีอื่นข้ามิว่า แต่อย่าหยามเกียรติชายาของข้าโดยการพูดพล่อยๆ” เพลิงพันจักรรู้ทันบูรพกันต์ หรือแม้แต่เรื่องที่ครุฑหนุ่มพูดจะเป็นความจริงเขาก็ไม่สนใจอยู่แล้ว“ทำไม เจ้ายอมรับความจริงมิได้ฤา” บูรพกันต์ยังคงตีสีหน้ายียวนขณะหันไปพูดกับเพลิงพันจักรเพียะ ศีตกาลที่ทนเห็นพฤติกรรมไม่สะทกสะท้านของหลานชายไม่ได้ เธอจึงต้องเดินเข้าไปสั่งสอนบูรพกันต์ให้ได้สติโดยการยกมือฟาดไปที่แก้มสากจนบูรพกันต์หน้าหัน“ทำไมเป็นเช่นนี้หนาหลานข้า หากเจ้าพูดสิ่งใดข้าย่อมเอนเอียงไปทางเจ้าเสียหมดหนาบูรพกันต์ แต่เรื่องที่เจ้าเอ่ยว่าหยามเกียรติของอัญญาภานารีข้าว่ามั

  • My destiny ร่างนี้ของใคร   ตอนที่176 หนีไป

    “หากเป็นเช่นนั้น ถ้าเราไปถามก็คงจักมิบอก ทางเดียวที่ข้าคิดได้ตอนนี้ก็คือการติดตามบูรพกันต์อยู่ห่างๆ” ปักษิณสิงขรเห็นว่ามันน่าจะเป็นวิธีเดียวที่ทำให้ได้เจอกับอัญญาภานารีได้เร็วที่สุด“ข้าเองก็คิดเช่นนั้น แลทำอย่างไรพวกเราจึงจักอยู่ที่นี่ได้ต่อ หากเป็นเรื่องตามหาอัญญาภานารีก็มิเจอนางแล้ว”“หากบูรพกันต์รู้ว่าอัญญาภานารีอยู่ที่ใดคงมิปล่อยให้ห่างแน่ ป่านนี้ต้องกระวนกระวายเพราะถูกขังอยู่ในตำหนัก มิแน่คืนนี้เขาอาจจักกำลังหาทางออกไปจากตำหนักอีกก็เป็นได้”“เช่นนั้นเราต้องทำให้บูรพกันต์ได้ถูกปล่อยตัวในคืนนี้ ข้าเห็นว่าเป็นหน้าที่ของท่าน”“อย่างไรฤา” ปักษิณสิงขรยังไม่ค่อยเข้าใจที่เพลิงพันจักรพูดเท่าไรนักวิเวก องครักษ์ผู้ที่สนิทกับบูรพกันต์รีบเดินเข้ามาขวางหน้าเมื่อเห็นปักษิณสิงขรและรณจักรปักษากำลังตรงเข้ามายังตำหนักของบูรพกันต์“ท่านปักษิณสิงขรมาที่นี่ด้วยเหตุอันใดขอรับ”“ข้าอยากคุยกับท่านบูรพกันต์”“ตอนนี้ท่านทศยันต์สั่งห้ามมิให้ผู้ใดเข้าไปหาท่านบูรพกันต์ขอรับ”“ข้าเป็นผู้ใดเจ้าลืมไปแล้วฤา หากข้ามิขออนุญาตท่านพ่อของข้าแลข้าจักมาที่นี่ได้ฤา ถอยออกไปหากมิอยากถูกขังลืม”“ข้าให้เข้าไปมิได้ขอรับ”“

  • My destiny ร่างนี้ของใคร   ตอนที่175 ไม่ยอมรับผิด

    “ท่านพี่ที่แสนสุขุมแลให้เกียรติผู้อื่นบัดนี้อยู่ที่ใดเจ้าคะ”“ข้าก็ให้เกียรติเฉพาะผู้ที่ข้าอยากให้เกียรติ เจ้าอยู่ที่นี่ให้สบายเถิด” บูรพกันต์วางถาดอาหารแลน้ำไว้ได้เขาก็หมุนแหวนครุฑของตนเพื่อเปิดประตูมิติ หลังจากที่ครุฑหนุ่มหายไป ประตูและหน้าต่างที่เคยเปิดก็ปิดสนิทก็มีกำแพงแก้วเข้ามาปิดกั้นไม่ให้นกยักษ์สาวนั้นหนีไปไหนได้“เหตุใดเป็นเยี่ยงนี้ไปได้” อัญญาภานารีน้ำเสียงสั่นเครือ พลางคิดย้อนเวลา เธอไม่น่าใช้แขวนครุฑกลับไปยังตำหนักของบูรพกันต์ตั้งแต่คราแรกเลย แล้วตอนนี้แหวนนั้นเขาก็เอาคืนไปแล้ว แล้วเมื่อไรเขาจะมาปลดปล่อยเธอออกไปจากที่นี่กันทางด้านเพลิงพันจักร เมื่อพวกเขาเดินทางมาถึงสวรรค์ชั้นกลางก็รีบลากอิรวดีไปเข้าเฝ้าองค์ราชาพญาทศยันต์และองค์ราชินีศีตกาลโดยมีปักษิณสิงขรและรณจักรปักษาตามหลังติดๆ ทั้งสี่ได้พยายามเล่าเรื่องที่มันเกิดขึ้นให้กับองค์ราชาและราชินีพญาครุฑทั้งสองอย่างละเอียดครู่ใหญ่เรื่องราวอันน่าปวดหัวนั้นสร้างความหนักใจให้กับพญาทศยันต์และศีตกาลไม่น้อย เพราะบูรพกันต์นั้นถูกแต่งตั้งให้เป็นรัชทายาท อีกทั้งพวกเขาทั้งสองก็ไม่ทราบได้จริงๆ ว่าอัญญาภานีหนีมาที่นี่หรือไม่“เรื่องทั้งห

  • My destiny ร่างนี้ของใคร   ตอนที่174 มิมีเหตุผลแล้วหนา

    “ข้าจักเป็นลมเสียให้ได้ ใยเจ้ามิคิดบอกเรื่องนี้กับแม่บ้าง” อังกาบแทบจะล้มพับในขณะที่กำลังนั่ง ดีที่โสภิณนั้นช่วยประคองเอาไว้“ข้ากลัวว่าท่านแม่จักมิอยากให้ข้ารับบุตรผู้อื่นเป็นบุตรของตนขอรับ แลตอนนี้ข้านั้นรักพสุนทราเหมือนลูกจริงๆ ข้าเองก็หาเพลาจักบอกท่านแม่กับอัญญาภานารีเช่นกัน แต่ก็มีเรื่องของเมืองศิคาลเข้ามาก่อนขอรับ”“แล้วพวกเจ้าจักทำอย่างไร ตอนนี้อัญญาภานารีหนีไปไหนมิรู้ได้ อีกทั้งพสุนทราจักต้องรับรู้เรื่องท่านพ่อกับท่านแม่ของตนเช่นไรหากเจ้าจักพรากแม่พรากลูกเช่นนี้”“เรื่องอัญญาภานารีข้าจักตามหาน้องข้าเอง ท่านก็สะสางเรื่องตรงนี้ให้จบเถิดท่านเพลิงพันจักร” ปักษิณสิงขรเอ่ยจบก็ยืนส่ายหัวน้อยๆ กับเรื่องอันน่าปวดหัวที่เกิดจากความรักแบบผิดๆ ของอิรวดีและบูรพกันต์ แม้นจะไม่มีใครบอกเขาว่าบูรพกันต์รู้สึกอย่างไรกับอัญญาภานารี แต่เขานั้นมองออกตั้งแต่งานอภิเษกของอัญญาภานารีและเพลิงพันจักรแล้ว“ข้าจักตามหาอัญญาภานารีด้วย แลหลังจากนั้นข้าจักไปสะสางกับบูรพกันต์ด้วยตัวเอง” เอ่ยกับปักษิณสิงขรจบก็หันมาจ้องหน้าอิรวดี “แลเจ้าก็ต้องไปเป็นพยานให้ข้าว่าบูรพกันต์นั้นคิดชั่วแค่ไหนกับท่านพญาทศยันต์”อิรวดีไ

  • My destiny ร่างนี้ของใคร   ตอนที่97 รู้กันทุกผู้

    สุมารีเทวีและอสูรนิลดำอยู่ในป่าม่านทิพย์กันไม่นานมากนักก็ออกมาพร้อมผลไม้ชูกำลังเต็มตะกร้า ทั้งคู่เดินแจกผลไม้ที่ตำหนักของปักษิณสิงขรเรียบร้อยก็ตรงมายังตำหนักของบุหงาราตรี ด้วยได้ยินว่าผีเสื้อสาวก็อ่อนกำลังลงเพราะใช้พลังในการทำไหมเย็นให้กับมนตรามัจฉาอสูรนิลดำที่ถือตะกร้าเดินนำหน้าสุมารีเทวี มาถึงหน

  • My destiny ร่างนี้ของใคร   ตอนที่96 ข้าโกรธ

    “เจ้าก็มิได้ไปตอนนี้มิใช่ฤา ถึงวันที่เจ้าต้องจากก็ค่อยว่ากัน แลที่เจ้าพูดเรื่องนี้ขึ้นมาเพราะอยากจักบอกข้าว่ามิสามารถทำหน้าที่พระชายาให้ข้าได้ใช่ฤาไม่”“พูดตามตรง คือ... ถ้าหากข้ารักท่านสักนิดคงจักทำได้เจ้าค่ะ” เอ่ยจบก็ยิ้มแหย ว่าไปก็สงสารปักษิณสิงขรอยู่เหมือนกันที่นั่งทำหน้าเหมือนหมาหงอยเมื่อรู้ว่

  • My destiny ร่างนี้ของใคร   ตอนที่76 เหตุอาเพศ

    เมื่อแสงตะวันของวันใหม่โผล่พ้นขอบฟ้า ชาวเมืองปักษิณพาราค่อนข้างวุ่นวาย แทนที่ชาวเมืองจะได้เห็นแสงสว่างสีเหลืองทองของพระอาทิตย์ ทว่ากลับกลายเป็นว่ามีเงาดำทะมึนลอยคล้ายเมฆก้อนใหญ่บดบังแสงของพระอาทิตย์ ทุกผู้ต่างรู้ว่าเรื่องเช่นนี้ไม่ใช่เรื่องปกติ แต่เป็นลางบอกเหตุอาเพศ“เกิดอันใดขึ้นฤาท่านพี่” อชินีพ

  • My destiny ร่างนี้ของใคร   ตอนที่74 รอฟังข่าวดี

    อิ่มเดินออกมาหลังบ้านด้วยสีหน้าไม่ค่อยสู้ดีนัก เพราะเมื่อครู่ได้รับสายจากคนที่ไม่อยากคุยด้วยสักเท่าไร “คุณโรสโทรมาชวนคุณนันท์ไปงานวันเกิดค่ะ บอกว่าส่งการ์ดเชิญไปบ้านที่กรุงเทพแล้ว”คนที่กำลังนั่งดื่มด่ำกับบรรยากาศยามพระอาทิตย์ใกล้ตกหน้าตึงไม่สบอารมณ์กะทันหันเมื่อได้ยินชื่อของเพื่อนรักหักเหลี่ยม “หึ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status