ANMELDENเมื่ออุบัติเหตุในคืนฝนตกหนักนำพาให้เธอและเงือกสาวอีกม่านมิติได้สลับร่างกัน เป็นบ่อเกิดของเรื่องราวอันแสนวุ่นวายที่ยากจะจบสิ้น... เงือกสาวอย่างมนตรามัจฉาไม่รู้เลยว่าเพราะอะไรเธอถึงได้มาอยู่ในร่างของมนุษย์สาวที่เป็นถึงครูสอนศิลปะ และไม่ใช่ศิลปะธรรมดา แต่เป็นศิลปะการต่อสู้ เธอไม่คุ้นชินกับการเป็นอยู่หรือการพูดคุยเช่นมนุษย์ปกติแม้แต่น้อย อีกทั้งยังมารู้ว่าตัวเองมีสามีแล้ว ทว่าก็ยังดีที่ได้มีเพื่อนคู่คิดที่เป็นนางไม้ และ เจ้าที่ในบ้านของเธอ จึงไม่รู้สึกโดดเดี่ยวในโลกใบใหม่ที่ไม่คุ้นเคยนัก เธอต้องเร่งสร้างบุญกุศล เพราะมันเป็นสิ่งเดียวที่จะทำให้เธอมีโอกาสได้กลับไปอยู่ในที่นี่ตนเองจากมา หลังจากเหตุการณ์รถเสียหลักจนเกิดอุบัติเหตุกับเธอและสามี ชมชีวันก็ตื่นขึ้นมาอยู่ในร่าวของเงือกสาวที่น่าจะอยู่กันคนละมิติกับโลกที่เธอเคยใช้ชีวิต เธอต้องทำใจเรียนรู้การมีชีวิต ณ แห่งนี้ไม่พอ ยังต้องถูกส่งตัวไปแต่งงานกับโอรสของครุฑ อุปสรรคที่เธอจะต้องเจอไม่เพียงแค่ต้องดิ้นรนเพื่อไม่ให้ตัวเองไม่ต้องตกไปเป็นเมียของครุฑแล้ว เธอยังต้องเผชิญกับสิ่งมีชีวิตหลายตนที่ตั้งแง่กับความแปลกประหลาดของเธออีก
Mehr anzeigen" พี่กันต์ พี่กันต์ ใกล้หรือยังคะ วินใกล้แล้วนะคะ "
เสียงร้องอ้อนวอนดังออกมาจากพริตตี้สาวสวย ที่กำลังถูกปลุกเร้าอย่างเต็มที่ จากชายหนุ่มวัยเกือบสี่สิบปีที่กำลังขยับโยกอยู่เหนือร่างกายขาวผ่อง
ชายหนุ่มเร่งจังหวะของตัวเอง ก่อนจะมองใบหน้าคนใต้ร่างที่กำลังเสียวซ่านเต็มที ใบหน้าสวยหวานไร้ที่ติ บิดเบี้ยวเพราะอารมณ์ใคร่เข้าครอบงำ ก่อนจะร้องครางออกมา เมื่อรู้สึกถึงจุดสุดยอด ไปพร้อมกับเสียงครางแหบห้าว ของคนที่กำลังขยับตัวกระตุกเอว2-3ครั้ง แล้ว ลุกออกจากร่างกายของเธอทันทีที่สุขสม
ชายหนุ่มผิวเข้ม สูงมากกว่า185 เซนติเมตร ร่างกายไร้ไขมัน มีแต่กล้ามเนื้อ เดินเข้าไปในห้องน้ำ ก่อนจะปิดประตูห้องน้ำ เพื่อความเป็นส่วนตัว ปล่อยให้ฝ่ายหญิง นอนตัวอ่อนระทวยอยู่บนเตียง ภายในห้องเย็นฉ่ำ ที่ตกแต่งอย่างสวยงาม คอนโดหรู ที่ใครก็อยากมา ห้องคุณกันต์ที่ใครก็อยากเข้า เพราะความหล่อ ความรวย ก็มากพอ ที่จะทำให้ผู้หญิงหลายคน สนใจในตัวเค้า แต่ไม่ใช่ทั้งหมด เพราะคุณกันต์ เปย์หนัก ใจถึง และ เซ็กส์ก็สุดยอด ยิ่งทำให้เค้าฮอตยิ่งกว่าใครในตอนนี้
มือบางลูบไปบนที่นอนเย็นฉ่ำ แล้วหลับตาลง ด้วยความสุข เธอสวย เธอยังสาวกว่ารุ่นพี่หลายคน ที่เคย ได้ คุณกันต์ และเธอจะพยายามสุดฝีมือ เพื่อจะจับ เค้าให้ได้
พริตตี้สาวลุกขึ้น แล้วเดินตรงเข้าไปที่ห้องน้ำ ที่มีเจ้าของห้อง กำลังอาบน้ำอยู่ ร่างกายสูงใหญ่ อยู่ในอ่างอาบน้ำที่มีฟองสีขาวอยู่ทั่วอ่าง หันมาเห็นหน้าเธอ แล้วก็พยักหน้า ให้เดินเข้าไปหา
" วิน อาบด้วยได้ไหมคะ "
เธอถามออกมา แล้วยืนอยู่ข้างอ่างอาบน้ำ ชายหนุ่มพยักหน้า แล้วขยับตัวให้เธอเข้าไปนั่งในอ่างอาบน้ำของตัวเอง
แสงไฟสลัวภายในห้องน้ำ ทำให้เห็นว่าคนตรงหน้า หล่อมากเหลือเกิน เค้าหล่อมากกว่าที่เธอคิดไว้ ปากบางยิ้มออกมาแล้วหอมแก้มเค้าอย่างออดอ้อน
" ถ้าพี่กันต์พร้อม วินก็ไม่ติดนะคะ" พริตตี้สาวยิ้มยั่ว เพื่อบอกเค้าว่า เธอพร้อมเสมอ
" พรุ่งนี้พี่ทำงานเช้า "
เค้าบอกเสียงนุ่ม แต่ดึงเธอเข้ามาในอ้อมกอด ปล่อยให้เธอนั่งคลอเคลียอยู่กับแก่นกายของเค้า ที่กำลังเริ่มขึ้นมาอีกครั้ง ใบหน้าสวยหวานวนเวียนที่ซอกคอและแก้มของเค้า อย่างนุ่มนวลอ่อนโยน มือบางลูบไล้ที่ร่างกายแกร่ง ก่อนจะเลื่อนลงไปที่หน้าท้อง และ เลื่อนต่ำลงไปที่อาวุธลับสำคัญ ที่กำลังพองขยายเต็มที่
" วิน ทำให้นะคะ "
เธอมองหน้าเค้า แล้วขยับมือของตัวเอง ให้ใช้จังหวะอ่อนโยนเป็นพิเศษ ปากบางจูบริมฝีปากของเค้า ก่อนจะงัดวิชาที่มี ทำ ให้เค้าติดใจ เธอให้ได้ ริมฝีปากเลาะเล็ม รุกเร้าไปทั่วใบหน้า และลำคอ โดยที่มือ ยังคงปลุกเร้าอย่างต่อเนื่อง มือหนาดันตัวเธอออก ก่อนจะขยับลุกขึ้น แล้วจูงมือเธอมา ล้างตัวในห้องอาบน้ำ
ล้างโฟมครีมสีขาวและความลื่นจากครีมอาบน้ำออกให้หมด เพื่อให้เธอ บริการ เค้าให้เต็มที่
ริมฝีปากบางจูบที่หน้าท้องแกร่ง ไล่ลงมาที่ไรขนสีดำ ก่อนจะจูบที่แก่นกายของคนตรงหน้า เสียงหวานร้องออกมา เมื่อเค้าจับผมของเธอเอาไว้ เพื่อบังคับจังหวะ เอวหนาถูกจับยึดเป็นหลักให้กับคนข้างล่างที่กำลังโชว์ฝีมือเต็มที่
เสียงร้องครางดังออกมาอีกครั้ง เมื่อน้ำคาวสีขาว ถูกพ่นออกมาตรงพื้นต่อหน้าสาวสวยที่ยิ้มอายๆออกมาเมื่อทำสำเร็จ เป้าหมาย ชายหนุ่มยิ้มอย่างพอใจ ที่ เด็ก รู้งาน
น้ำอุ่นถูกเปิดออก ล้างความลื่นและร่างกายที่เปียกชื้นอีกครั้ง ร่างกายเปลือยเปล่า เสียดสีกันตรงฝักบัว อีกครั้ง ก่อนที่เค้าจะดันเธอให้ชิดกับกระจก แล้ว บอกเสียงเข้ม
" หมดเวลาแล้ว วินกลับเถอะ พี่จะพักผ่อน" คำบอกที่เป็นคำสั่ง บอกออกมา ก่อนที่เค้าจะคว้าผ้าเช็ดตัวมาห่อหุ้มร่างกายของตัวเอง แล้วเดินออกจากห้องน้ำมาหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเอง แล้วจัดการโทรเรียกลูกน้องทันที
พริตตี้สาว เดินตามออกมาหลังจากนั้นไม่กี่นาที ก็ไม่เจอเค้าแล้ว มีเพียงลูกน้องคนสนิท ยืนรออยู่ภายในห้องรับแขก ก่อนจะบอกด้วยความสุภาพว่า
" คุณกันต์กลับไปแล้วครับ ท่านฝากซองไว้ให้คุณ และสั่งให้ผมส่งคุณกลับทันที "
พริตตี้สาวหน้าร้อนผ่าวทันที เค้าทิ้งเธอแล้วแน่นอน
“พวกท่านจักรักข้าเหมือนลูกแท้ๆ จริงฤา”“เหตุใดจักมิจริงกันเล่า” เพลิงพันจักรรวบตัวพสุนทราขึ้นมาอุ้มเอาไว้ในอ้อมอก“ใช่แล้ว ข้านั้นก็เติบโตมากับท่านพ่อท่านแม่บุญธรรม แลพวกท่านนั้นรักแลหวังดีกับข้ามิได้ต่างจากพ่อแม่แท้ๆ แลเหตุใดพวกข้าจักรักเจ้าจริงๆ มิได้เล่า”“เจ้าอยู่ที่นี่เถิดหนาอย่าหนีไปไหน ย่าเจ้า ตัวข้า แลแม่เจ้านั้นจักดูแลเจ้าเป็นอย่างดี”“ข้า ข้าจักอยู่ที่นี่ก็ได้ แต่...ข้ามีท่านแม่เพียงตนเดียว” พสุนทราเอ่ยจบก็ก้มหน้างุดซุกไปที่อกกว้างของผู้เป็นพ่ออัญญาภานารีหน้าเจื่อนเช่นเดียวกับเพลิงพันจักรเมื่อได้ยินพญานาคตัวน้อยเอ่ยออกมาแบบนั้น“ข้าเข้าใจเจ้าหนาพสุนทรา เจ้ายังมิต้องยอมรับข้าตอนนี้ก็ได้ แต่ข้าก็จักดูแลเจ้าให้ดีที่สุด ข้าสัญญา”เพลิงพันจักรอมยิ้มให้กับอัญญาภานารี คราแรกคิดว่าชายาตนนั้นจะเสียใจกับคำพูดของพสุนทราเสียอีก โล่งใจที่ชายาตนนั้นมีเมตตาต่อพสุนทราที่กำลังไร้เดียงสา“จักมิหนีไปอีกใช่ฤาไม่เจ้าคะ” อัญญาภานารีเอ่ยถามเพลิงพันจักรหลังจากส่งพสุนทราให้สิงหลพาไปนอนแล้ว“ข้าคิดว่ามิหนีไปแล้วล่ะ แลเจ้าจักทำอย่างไรให้พสุนทรายอมรับเจ้าให้เป็นแม่”“ข้ามิคิดจักแทนที่แม่ของพสุนทราดอกเ
“หากข้ามิหนีมาเรื่องเช่นนี้คงมิเกิด หากข้ารอฟังตอนที่ท่านฟื้น ท่านพี่แลอิรวดีคงมิต้องจากไป” อัญญาภานารียังคงร้องห่มร้องให้อยู่ในอ้อมอกของเพลิงพันจักร แม้นจะออกจากท้องพระโรงมาพักที่ตำหนักของตน ทว่าความรู้สึกตกใจและภาพความสูญเสียที่เกิดขึ้นก็ยังติดตาของเธอไม่หายที่เสียใจไปกว่านั้นก็เพราะรับรู้ว่าอย่างไรบูรพกันต์ก็ต้องถูกประหาร เพราะคิดจะฆ่าเธอและเขาก็เป็นสาเหตุการเสียชีวิตของอิรวดี“เจ้าอย่าโทษตนเองเลยหนา เป็นข้าเองที่มิบอกเรื่องของอิรวดีแลพสุนทรากับเจ้า แลหากมิใช่แผนร้ายของบูรพกันต์ฤา เจ้าจึงได้เสียใจจนหนีไป”“ข้าเสียใจเหลือเกิน ข้าเสียใจเหลือเกินเจ้าค่ะ” เสียใจไปกับการสูญเสียแค่นั้นไม่พอ ตอนนี้สิ่งที่ห่วงที่สุดคือพสุนทรา พญานาคตัวน้อยจะรู้สึกเช่นไรหากได้รู้ว่าเสียผู้เป็นแม่แล้ว ไม่ว่าเพลิงพันจักรจะเอ่ยถึงสาเหตุของเรื่องว่าไม่ใช่ความผิดของเธอ แต่อย่างไรเธอก็เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เหตุการณ์เลวร้ายขึ้น“ข้ามิคิดว่าเรื่องการกลั่นแกล้งใส่ความกันจักเป็นบ่อเกิดของเรื่องร้ายแรงเพียงนี้เลยขอรับ” รณจักรปักษาคิดว่าจะไม่พูดเรื่องราวเลวร้ายขึ้นมาอีกแล้ว ทว่าความหดหู่หัวใจก็มีมากเกินเสีนจนอดระบายออก
“ท่านเพลิงพันจักร” ปักษิณสิงขรรีบดึงให้เพลิงพันจักรนั่งลง หากปล่อยให้มีเรื่องมีราวกันการไต่สวนอาจจะไม่จบ และเขาก็เชื่อไม่มีผู้ใดเชื่อคำของบูรพกันต์อยู่แล้ว ดีเสียอีกที่ครุฑหนุ่มนั่นเผยสันดานที่แท้จริงออกมา ผู้อื่นจะได้เลิกเคารพเสียที“มิจริงหนาท่านแม่ ข้ามิเคยถูกท่านพี่ล่วงเกิน” อัญญาภานารีคิดว่าจะนั่งฟังอยู่เงียบๆ ทว่าเธอก็อดส่งเสียงท้วงไม่ได้ ถึงจะถูกบูรพกันต์จับไปขังอยู่หลายเพลา ทว่าเขาก็ไม่ได้ทำล่วงเกินอันใดกับเธออย่างที่กล่าวออกมา“หากอยากจักเอาชนะข้าด้วยวิธีอื่นข้ามิว่า แต่อย่าหยามเกียรติชายาของข้าโดยการพูดพล่อยๆ” เพลิงพันจักรรู้ทันบูรพกันต์ หรือแม้แต่เรื่องที่ครุฑหนุ่มพูดจะเป็นความจริงเขาก็ไม่สนใจอยู่แล้ว“ทำไม เจ้ายอมรับความจริงมิได้ฤา” บูรพกันต์ยังคงตีสีหน้ายียวนขณะหันไปพูดกับเพลิงพันจักรเพียะ ศีตกาลที่ทนเห็นพฤติกรรมไม่สะทกสะท้านของหลานชายไม่ได้ เธอจึงต้องเดินเข้าไปสั่งสอนบูรพกันต์ให้ได้สติโดยการยกมือฟาดไปที่แก้มสากจนบูรพกันต์หน้าหัน“ทำไมเป็นเช่นนี้หนาหลานข้า หากเจ้าพูดสิ่งใดข้าย่อมเอนเอียงไปทางเจ้าเสียหมดหนาบูรพกันต์ แต่เรื่องที่เจ้าเอ่ยว่าหยามเกียรติของอัญญาภานารีข้าว่ามั
“หากเป็นเช่นนั้น ถ้าเราไปถามก็คงจักมิบอก ทางเดียวที่ข้าคิดได้ตอนนี้ก็คือการติดตามบูรพกันต์อยู่ห่างๆ” ปักษิณสิงขรเห็นว่ามันน่าจะเป็นวิธีเดียวที่ทำให้ได้เจอกับอัญญาภานารีได้เร็วที่สุด“ข้าเองก็คิดเช่นนั้น แลทำอย่างไรพวกเราจึงจักอยู่ที่นี่ได้ต่อ หากเป็นเรื่องตามหาอัญญาภานารีก็มิเจอนางแล้ว”“หากบูรพกันต์รู้ว่าอัญญาภานารีอยู่ที่ใดคงมิปล่อยให้ห่างแน่ ป่านนี้ต้องกระวนกระวายเพราะถูกขังอยู่ในตำหนัก มิแน่คืนนี้เขาอาจจักกำลังหาทางออกไปจากตำหนักอีกก็เป็นได้”“เช่นนั้นเราต้องทำให้บูรพกันต์ได้ถูกปล่อยตัวในคืนนี้ ข้าเห็นว่าเป็นหน้าที่ของท่าน”“อย่างไรฤา” ปักษิณสิงขรยังไม่ค่อยเข้าใจที่เพลิงพันจักรพูดเท่าไรนักวิเวก องครักษ์ผู้ที่สนิทกับบูรพกันต์รีบเดินเข้ามาขวางหน้าเมื่อเห็นปักษิณสิงขรและรณจักรปักษากำลังตรงเข้ามายังตำหนักของบูรพกันต์“ท่านปักษิณสิงขรมาที่นี่ด้วยเหตุอันใดขอรับ”“ข้าอยากคุยกับท่านบูรพกันต์”“ตอนนี้ท่านทศยันต์สั่งห้ามมิให้ผู้ใดเข้าไปหาท่านบูรพกันต์ขอรับ”“ข้าเป็นผู้ใดเจ้าลืมไปแล้วฤา หากข้ามิขออนุญาตท่านพ่อของข้าแลข้าจักมาที่นี่ได้ฤา ถอยออกไปหากมิอยากถูกขังลืม”“ข้าให้เข้าไปมิได้ขอรับ”“
“ท่านพูดเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร เอ่ยมาให้ข้ากระจ่างหน่อยเถิด” อังกาบเริ่มเห็นว่ามันมีเรื่องไม่ชอบมาพากลเสียแล้ว“ข้ารู้ว่าอัญญาภานารีไม่อยากให้ใครเข้าพบ ด้วยความเป็นห่วงข้าจึงให้รณจักรปักษาแปลงกายเป็นนกไปสอดส่องดูที่ตำหนัก แล้วก็ได้รู้ทั้งหมดว่าอิรวดีได้คุยสิ่งใดกับอัญญาภานารีบ้าง คราแรกข้าคิดว่า
“จินดา เจ้าพาโอรสของท่านพี่ออกไปเล่นข้างนอกก่อน”“เจ้าค่ะ เจ้าชายเจ้าคะ ข้าจักพาท่านไปหาขนมกินหนาเจ้าคะ”“ขนม ข้าอยากกิน”“ตามข้ามาเลยเจ้าค่ะ”อัญญาภานารีมองตามจินดาและพสุนทราจนลับตาแล้วจึงกลับมามองอิรวดีที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม “ท่านมิควรพูดเช่นนั้นต่อหน้าลูกของท่าน” เธอนั้นอดตำหนิอิรวดีไม่ได้“ข้าร
“ท่านอังกาบเจ้าคะ ท่านอัญญาภานารีมาขอเข้าเฝ้าเจ้าค่ะ” โสภิณเข้ามารายงานเจ้านายตนเสียงอ่อน“มิใช่ว่านางรู้เรื่องแล้วฤา”“เจ้าค่ะ”“เพราะเจ้าใช่ฤาไม่”“ข้ามิได้ตั้งใจเจ้าค่ะ”“เฮ้อ...ช่างเถอะ มิช้ามินานคงจักต้องรู้ ให้นางเข้ามาเถิด” อังกาบส่ายหัวให้กับนางรับใช้คนสนิทที่เดินหน้าเสียออกไป จะว่าไปคุยกัน
“ท่านพี่ที่แสนสุขุมแลให้เกียรติผู้อื่นบัดนี้อยู่ที่ใดเจ้าคะ”“ข้าก็ให้เกียรติเฉพาะผู้ที่ข้าอยากให้เกียรติ เจ้าอยู่ที่นี่ให้สบายเถิด” บูรพกันต์วางถาดอาหารแลน้ำไว้ได้เขาก็หมุนแหวนครุฑของตนเพื่อเปิดประตูมิติ หลังจากที่ครุฑหนุ่มหายไป ประตูและหน้าต่างที่เคยเปิดก็ปิดสนิทก็มีกำแพงแก้วเข้ามาปิดกั้นไม่ให้นก

![เด็กเลี้ยงประธานร้าย [Set Toxic love]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



