บทที่1 ไม่อยากตกอับ

ท้องฟ้าในเมืองใหญ่คืนนี้แม้นจะโปร่งสวยงามเต็มไปด้วยแสงของดวงดาวระยิบระยับ ช่างเป็นภาพที่ตรงข้ามกับหัวใจของคุณหนูดารารินทร์หรือคุณหนูดาวจรัสฟ้าอย่างที่เหล่าเพื่อนไฮโซให้ฉายา หัวใจของคุณหนูไฮโซหน้าสวยกำลังมืดมน เพราะชีวิตที่สุขสบายอยากได้อะไรก็ได้กำลังจะพังลง ตอนนี้ธุรกิจสายการบินของพ่อเธอกำลังจะล้มละลาย หลังจากพิษเศรษฐกิจที่เป็นผลพวงมาจากโรคระบาดที่ทำให้ผู้คนต่างต้องใส่หน้ากากป้องกันบดบังใบหน้าทั่วบ้านทั่วเมือง

“ฮึก ฮือๆๆ ทำไมเรื่องนี้ต้องมาเกิดกับฉันด้วย”

ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยน้ำตา มือน้อยหยิบทิชชู่ราคาแพงยกปาดน้ำตาที่หล่นลงมาหยดแล้วหยดเล่าไม่เว้นว่าง พลางหันหลังเข้าไปมองยังเหล่าของแบรนด์เนมราคาแพงอันเป็นที่รักที่เรียงรายกันอยู่ในตู้กระจกในห้องใหญ่หน้าละห้อย เธอได้คำแนะนำจากคนในบ้านว่าให้ขายของพวกนี้เอาเงินมาใช้แต่ก็ตัดใจขายไม่ลง เพราะหากเพื่อนๆในวงสังคมไฮโซรู้ว่าเธอกำลังจะเป็นคุณหนูตกอับจนต้องเอาของรักมาปล่อยขายไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนเลย

“เทวดาบนสวรรค์มีอยู่จริงหรือเปล่าคะ ถ้ามีจริงช่วยอย่าให้คุณหนูคนนี้ตกอับหน่อยค่ะ ฉันไม่เคยคิดทำร้ายใคร ทำไมเรื่องแบบนี้ต้องมาเกิดกับฉันด้วยมันไม่ยุติธรรมเลยค่ะ”

คนที่ไม่รู้จะหาทางออกทางไหนที่จะไม่ต้องกลายเป็นคนขัดสน เธอปาดน้ำตาลวกๆก่อนจะเงยหน้ามองฟ้า เอ่ยเสียงสั่นปนสะอื้นอย่างคนหมดหนทาง เมื่อก่อนไม่เคยเชื่อเรื่งเทพเทวดาหรือผีสางอะไรทั้งนั้นเพราะเป็นนักเรียนนอก แต่วันนี้ขอลองขอพรกับสิ่งที่มองไม่เห็นดูสักตั้งเพราะมันไม่มีอะไรจะเสียแล้ว

“แต่งค่ะ”

และแล้วก็เหมือนเทพเทวดาจะรับรู้คำขอของดารารินทร์ หลังจากขอพรกับเทวดาเมื่อคืน เช้ามาเธอก็ได้รับการทาบทามมาจากกะรัตเพชรเพื่อนของย่า กะรัตเพชรต้องการให้เธอแต่งงานกับหลานชายที่อยู่ต่างจังหวัดมีค่าสินสอด500ล้าน วินาทีนี้มีหรือดารารินทร์จะต้องคิดอะไรอีก แม้นจะไม่เคยเห็นหน้าค่าตาของคนที่จะแต่งงานด้วย แต่ก็รู้ได้เลยว่าเขารวยและฐานะทัดเทียมกับเธอแน่นอน เพราะครอบครัวของกะรัตเพชรเป็นผู้ดีเก่าแถมยังเป็นเจ้าของห้างสรรพสินคาชั้นนำอีกหลายแห่งด้วย

“ไม่คิดสักหน่อยเลยเหรอลูก”

อดิเทพจ้องมองลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนด้วยสีหน้าท่าทีเป็นกังวล ถึงธุรกิจของเขาจะมีปัญหาแต่ก็ไม่ได้คิดจะขายลูกสาวกินให้ใครเค้ามาประณาม ถึงจะรู้จักกับว่าที่ลูกเขยอยู่บ้างแต่ก็ไม่ได้รู้ว่านิสัยจริงๆจะดีหรือไม่

“ไม่ค่ะคุณพ่อ สินสอดตั้ง500ล้านใครจะไม่เอาล่ะคะ แล้วคุณพ่อก็เอาเงินนี้ไปพยุงธุรกิจให้ฟื้นเร็วๆนะคะ ดาวไม่อยากให้ใครมาดูถูกบ้านเรา”

ดารารินทร์เอ่ยตัดจบได้ก็เดินดุ่มขึ้นบันไดไปที่ห้องนอน ตอนนี้เธอได้ตัดสินใจแล้วและจะไม่มีอะไรมาเปลี่ยนแปลงความคิดของเธอได้ทั้งนั้น เธอจะเสียฉายาคุณหนูดาวจรัสฟ้าไฮโซทายาทเจ้าของสายการบินไปไม่ได้ เพราะรู้ได้เลยว่าหากธุรกิจของพ่อเธอต้องจบลง เธอต้องเดินเอาปี๊ปคลุมหัวไม่กล้าสู้หน้าเหล่าเพื่อนฝูงและคนในวงสังคมได้แน่ ถ้าต้องเป็นแบบนั้นให้เธอถูกรถชนสมองเสื่อมหรือตายไปเสียยังดีกว่าที่ต้องพบเจอกับสายตาดูถูกดูแคลน

“เราเลี้ยงลูกผิดไปหรือเปล่าคุณรัตน์”

อดิเทพมองจ้องตามหลังลูกสาวหัวสูงด้วยสายตาเหนื่อยหน่าย ก่อนจะหันมาพูดหน้าภรรยาและก้มกุมขมับหนึบ เครียดกับเรื่องกิจการตอนนี้ยังไม่พอ ยังต้องมาเครียดกับความคิดของลูกสาวคนเดียวอีก หากนิสัยจมไม่ลงของลูกตนแก้ไม่ได้อนาคตลูกของเขาคงหาความสุขไม่ได้แน่ เพราะรู้ว่าตอนนี้ลูกของเขามีความสุขกับการเป็นคนมีเงินอย่างเดียวเท่านั้น

“รัตน์ผิดเองค่ะ ลูกอยากได้อะไรก็ตามใจไปเสียหมด”

ดารารัตน์น้ำตาตกใน ตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอรู้ว่าดารารินทร์รักภาพพจน์ของตัวเองมาก แต่ไม่คิดว่าจะมากจนยอมรับความจริงในสถานะของตนเองตอนนี้ไม่ได้ คำพูดคำจาที่ดารารินทร์พูดออกมาเมื่อครู่ทำเธอตกใจกับความคิดของลูกเหมือนกัน มันเป็นเพราะความที่เธอมีลูกยาก เมื่อลูกเธอเกิดขึ้นมาก็ตามอกตามใจตั้งแต่เด็ก จนตอนนี้มองย้อนกลับไปก็ได้แต่โทษตัวเองที่ลูกเป็นแบบนี้ก็เพราะเธอคนเดียวไม่โทษใครเลยจริงๆ

ดารารินทร์ เวหากรการณ์ หญิงสาวไฮโซวัย21ย่าง22 หญิงสาวเป็นคนรูปร่างหน้าตาสะสวย ผิวขาวอมชมพูหุ่นนาฬิกาทราย เรือนผมยาวสสวยดำเงางามยาวตรงถึงกลางหลัง ใบหน้ารูปไข่ คิ้วเรียวบางได้รูป ดวงตากลมโตเป็นไข่ห่าน จมูกโด่งเรียว ริมฝีปากหนาได้รูปสวยเวลายิ้มจึงเป็นคนที่ดูมีเสน่ห์มาก

เธอได้ฉายาว่าคุณหนูไฮโซดาวจรัสฟ้า เพราะเป็นสาวสวยทายาทคนเดียวของเจ้าของสายการบิน สาวเจ้าค่อนข้างรักสบายหัวสูง และเป็นคุณหนูไฮโซที่ต้องการความโดดเด่นตลอดเวลา จึงติดการใช้ชีวิตปรนเปรอไปด้วยวัตถุนิยม และการที่เธอเป็นคนจมไม่ลง จึงเป็นต้นเหตุของการรับปากที่จะแต่งงานโดยไม่สนใจจะทำความรู้จักกับว่าที่เจ้าบ่าวก่อนตัดสินใจ แค่รู้ว่าเจ้าบ่าวของเธอรวยและเงินสินสอดที่จะได้ทำให้ธุรกิจของพ่อเธออยู่รอดต่อไปได้แค่นี้ก็พอแล้ว