MasukNiel
Isang babae ang nakita ko sa aking harapan na ikinalaglag ng aking mga panga. Maputi, makinis, medyo balingkinitan, at medyo patag ang puwit! P-pero ang likod niya ay talagang nakakabighani! Totoo ba 'to? Anghel ba siya o ano? Bagaman, isang anghel na medyo maliit ang pangangatawan, parang bote ng... Yakult?
Bahagyang yumuko si Senyorita Thalia, ipinatong ang isang paa sa maliit na stool na may sapin na velvet habang abala ang kanyang mga kamay sa paglalagay ng body lotion sa kanyang mga binti—mga binti na mahahaba at makinis na parang marmol.
Diyos ko… guni-guni ko lang ba ito, o may anghel na talagang bumaba para maligo dito? Tingnan mo ang balat na iyon! Kulay rosas, parang sa bagong silang na sanggol. Totoo, hindi ganoon kalaki ang kanyang dibdib kumpara sa ate niya, p-pero…
Ang mabagal at mapang-akit na galaw ng kanyang mga kamay habang ipinapahid ang puting cream mula bukung-bukong pataas sa binti at sa tuhod, at patuloy sa likurang bahagi ng kanyang hita na bahagyang nakalantad dahil sa pag-angat ng kanyang tuwalya, ay isang tanawing kayang-kayang magpahina sa determinasyon kahit ng isang debotong pari. Lalo na ng isang drayber na tulad ko.
Nanigas ako sa kinatatayuan ko sa may pintuan habang mahigpit pa ring nakahawak ang kamay ko sa hawakan ng bahagyang nakabukas na p***o. Sumisigaw ang isip ko na tumakbo na ako, pero parang nakapako ang mga paa ko sa sahig, at ayaw namang ilihis ng aking mga mata ang tingin mula sa napakagandang tanawing nasa harap ko.
Grabe, naiinggit ako sa puting cream na ipinapahid niya. Napakaswerte ng cream na 'yon—nahahawakan nito ang balat niya, natutunaw dito, at ikinakalat ng malalambot niyang mga kamay habang gumagalaw ang mga ito mula binti pataas sa hita. Nakakainis naman, bakit kailangang napakabagal ng galaw ng mga kamay niya?
Si junior ko na kalmado lang kanina habang pauwi kami ay biglang tumayo nang tuwid at nagbigay ng military-style salute sa napakagandang tanawing nasa harap niya. Marahil ay dahil sa lamig ng hanging pumapasok sa nakabukas na p***o, o kaya naman ay dahil naramdaman ng kanyang instinct bilang babae ang mga matang tila nanunuri at humuhubad sa kanyang kasuotan... biglang huminto ang paggalaw ng kamay ni Senyorita Thalia.
Dahan-dahan siyang humarap sa malaking salamin sa kanyang harapan. At doon, sa repleksyong medyo natatakpan ng singaw, nagtagpo ang aming mga mata. Nanlaki sa gulat ang bilog na mga mata ni Senyorita Thalia nang makita niya ang isang lalaking nakatayo sa kanyang likuran na nakanganga sa pagkabigla.
"Aaahhh!!!" Bumuka ang bibig ni Senyorita Thalia para sumigaw.
Dahil naisip kong baka mapatawag ng sigaw niya si Senyorita Grace at maging dahilan ng pagkatanggal ko sa trabaho, mas mabilis kumilos ang aking katawan kaysa sa aking isipan. Mabilis akong pumasok sa banyo, isinara nang malakas ang p***o, at nagmadaling lumapit kay Senyorita Thalia.
"Shhh!!! Huwag kang sumigaw, Senyorita—ako 'to, si Niel!" bulong ko nang may pag-aalala habang tinatakpan ang kanyang maliit na bibig gamit ang aking malaki at magaspang na palad. Nagdikit ang aming mga katawan.
Nagpumiglas si Senyorita Thalia dahil sa gulat, dahilan upang ang tuwalyang nakapulupot sa kanya—na maluwag na noon pa man—ay bahagyang bumaba sa kanyang dibdib at inilantad ang makinis, maputi, at basang bahagi ng kanyang dibdib. Na-trap kami sa loob ng masikip at mabangong banyo. Hawak ko siya mula sa likuran, at nakadikit nang mahigpit ang aking katawan sa kanyang likod. At nakakainis, ang junior ko na matigas na matigas ay tumatama mismo sa kanyang puwitan na natatakpan lamang ng manipis na tuwalya. Tumigil sa pagpupumiglas si Senyorita Thalia.
Nagtagpo ang aming mga mata sa repleksyon ng salamin habang mabilis at mabigat ang kanyang paghinga. Ramdam niya... malinaw na ang matigas na bagay na nagbabanta sa kanyang likuran ay ang aking junior. Nagpupumiglas nang husto ang katawan niya sa aking yakap, na lalong nagpatindi sa pagkiskisan ng aming mga katawan. Ang balat ng kanyang likod na nakalitaw sa ibabaw ng kanyang tuwalya ay dumidiin sa mga butones ng aking uniporme, habang ang kanyang balakang ay hindi mapakaling gumagalaw at tumatama sa isang sensitibong bahagi ng aking katawan. Mariin kong ipinikit ang aking mga mata, pinipigilan ang ungol ng sarap na muntik nang kumawala sa aking lalamunan.
Dahan-dahan kong idinilat ang aking mga mata at nakita ang aming repleksyon sa malaking salamin sa harap na nababalot ng singaw. Sumulyap siya saglit sa tiyan kong nakadikit sa kanyang likod, saka muling tumingin sa aking mga mata. Siguradong naramdaman niya iyon; siguradong alam niyang may matigas na bagay na nakadikit sa kanya mula sa likuran. Dahan-dahang itinaas ni Senyorita Thalia ang kanyang mga kamay at hinawakan ang aking pulso—ang kamay na nakatakip pa rin sa kanyang bibig. Hinawakan ng kanyang malambot at mainit na mga daliri ang aking kamay, isang banayad na hudyat para bitawan ko siya.
"H-huwag kang sisigaw, ha, Senyorita? Isinusumpa ko, wala akong masamang intensyon. Akala ko walang tao sa banyo; gusto ko lang sanang gumamit dahil may gumagamit sa banyo sa likod," pakiusap ko habang bulong sa tabi mismo ng kanyang tainga, paos at garalgal ang boses dahil sa tuyong lalamunan.
Dahan-dahang tumango si Senyorita Thalia. Pagkabitaw ko sa kanya, hindi siya agad humarap sa akin.
"Bakit ka pumasok dito?" mahinang tanong niya.
"Kasi, Senyorita... sobrang init ng pakiramdam ko matapos kong sunduin si Senyorita Clara. Gusto ko sanang maligo sa banyo sa likod, pero naglalaba ng mga kurtina si Aling Maring. Akala ko nasa taas ka at nag-aaral, kaya nagpasya na lang akong pumunta rito," paliwanag ko nang nauutal.
"Niel, alam mong banyo ito para sa mga bisita, 'di ba? Kung malaman nina Mama o Grace na magkasama tayo dito..."
"Kung narito ka kasama ko, paano kung matanggal ka sa trabaho mo ngayon?"
"Huwag po, pakiusap, huwag kayong magreklamo! Kailangan ko pa ang trabahong ito para sa pagpapagamot ng nanay ko sa nayon," pakiusap ko habang nakapaskil sa mukha ko ang pinaka-kaawa-awang ekspresyon.
"Ayos lang, hindi ako magrereklamo," mahinahon niyang sabi, sabay hakbang nang bahagya paharap.
Dahil sa kilos na iyon, lumuwag ang pagkakasuksok ng tuwalyang nakabalot sa kanyang dibdib. At totoo nga, sa harap mismo ng nanlalaki kong mga mata—na tila lalabas na sa sobrang gulat—ay dumulas pababa nang mga limang sentimetro ang tuwalya. Kitang-kita ko ang paglitaw ng dalawang mapuputing burol na tila nahihiyang sumilip, na may malalim at matigas sa pagitan ng dibdib niya.
Patay ako, patay talaga ako nito. Ano 'yun, ha? Totoo ba 'yun? Maputi, makinis, matambok, at mukhang swak na swak sa kamay ko. Lintik! Tumitigas na naman ang mahiyain kong si junior!
Napalunok ako nang mariin; hindi ko mapigilan ang paggalaw pataas-baba ng aking Adam's apple.
"Miss, i-iyon, 'yung tuwalya..."
Napangisi at napatawa nang mahina si Senyorita Thalia sa aking pagpa-panic; ramdam ko ang pagyanig ng kanyang tawa sa basang-basa kong buhok. Ibinaba ni Senyorita Thalia ang kanyang ulo na tumakip sa kanyang makinis na mga balikat.
"Bakit? Hindi mo ba gustong makakita ng ganito? O nagkukunwari ka lang na inosente, Niel?"
"Hindi naman sa ayaw ko, Senyorita! Gustong-gusto ko... ay, ang ibig kong sabihin, bawal akong tumingin! Bawal sa isang katulad kong katulong ang tumingin sa katawan ng aking amo!" mabilis kong pagtatama sa sarili, kahit na ayaw nang ilayo ng aking malilibog na mga mata ang tingin sa napakagandang tanawin.
Pakiramdam ng junior ko sa ibaba ay sasabog na siya sa tindi ng tibok at sakit dahil sa pagpipigil ng pagnanasa sa harap ng anghel na katatapos lang maligo nang mainit at nakakaakit. Bigla, may narinig akong tunog ng mga yabag na papalapit mula sa sala, na sinundan ng tunog ng takong ng sapatos—mga sapatos na tumutunog sa sahig na marmol.
"Thalia? Nasaan ka? Dala ko na 'yung prutas na hiningi mo kanina," rinig ang mahinang boses ni Senyorita Grace na unti-unting papalapit sa banyo para sa mga bisita.
Biglang bumakas ang pag-aalala at takot sa mukha ni Senyorita Thalia. Na-trap kami. Kung bubuksan ni Senyorita Grace ang p***o at makikita kaming dalawa, siguradong lagot ako.
Nagmamadaling hinawakan ni Senyorita Thalia ang kanyang tuwalya sa tapat ng kanyang dibdib gamit ang isang kamay habang naghahanap ang kanyang mga mata ng mapagtataguan sa maliit na banyo. Wala namang mapagtataguan; ang laman lang ng silid ay isang shower stall na gawa sa transparent na salamin at isang lababo.
"I-lock mo ang p***o!" pabulong na utos ni Senyorita Thalia.
Sa gitna ng pagpa-panic, pinihit ko ang lock ng p***o gamit ang nanginginig na mga kamay. Isang saglit lang ang lumipas, nagsimula nang pihitin ang doorknob mula sa labas.
Click!
"Huh? Sandali lang... Sino ang nasa banyo? Si Thalia ba 'yan?" tila nagtatakang tanong ni Senyorita Grace ha
bang nakatayo mismo sa labas ng p***o.
Niel Pov Mabilis pa rin ang paghinga ko habang naglalakad sa makipot na pasilyo patungo sa silid ng mga katulong.Pakiramdam ko ay katatapos ko lamang tumakbo nang napakalayo. Hindi pa rin nawawala ang kaba ko dahil sa muntikang pagkakahuli sa amin ni Senyorita Grace.Ang tanging gusto ko ngayon ay makapasok sa aking silid, maisara ang pinto, at makapagpahinga kahit sandali.Ngunit bago ko pa tuluyang maisara ang pinto, may biglang pumigil dito.“Sandali, Niel!”Napalingon ako.Si Senyorita Clara iyon.Hindi ko inaasahang susundan niya ako hanggang sa pasilyo. Sa halip na magmadaling bumalik sa kaniyang kuwarto, tila determinado pa siyang ipagpatuloy ang aming pag-uusap.“Senyorita? Bakit po kayo nandito?”Ngumiti siya habang nakasandal sa gilid ng pinto.“Bakit ang bilis mong tumakbo? May humahabol ba sa iyo?”“Wala po. Gusto ko lang pong magpahinga.”“Talaga ba? Parang may iniiwasan ka.”Napakamot ako sa batok.“Senyorita, gabi na po. Baka makita pa kayo ni Senyorita Grace.”“Alam
Niel Pov Sa sumunod na sandali, halos hindi ko na alam kung paano ko pipigilan ang sarili kong mataranta.Nakatayo ako sa terasa habang pilit na pinananatili ang normal kong kilos. Sa kabilang banda, naroon si Senyorita Clara, na tila walang pakialam sa panganib na maaari naming kaharapin kapag may ibang nakakita sa amin.Lalo akong kinabahan dahil nasa balkonahe pa rin si Senyorita Grace.“Niel! Naririnig mo ba ako o hindi?!”Muling umalingawngaw ang boses ni Senyorita Grace mula sa itaas.Napapikit ako sa sobrang kaba.“Sumagot ka naman kapag kinakausap ka!” dagdag pa niya.“P-Po, Senyorita! Naririnig ko po kayo!”“Kung naririnig mo ako, bakit para kang tulala diyan? Ilang beses ko nang sinabi sa iyo na ayusin mo ang mga gawain mo bago matulog!”“Pasensya na po, Senyorita Grace. Inaayos ko na po.”Ngunit hindi pa rin siya nasiyahan sa aking sagot.“Talaga bang nakikinig ka? Kanina pa ako nagsasalita!”“Opo, Senyorita. Naiintindihan ko po.”Sa ilalim ng aking suot na sarong, pilit n
Niel Pov Mabilis akong napalingon nang marinig ko ang malakas na pagbukas ng sliding door sa balkonahe sa ikalawang palapag.“Niel! Naririnig mo ba ako?!”Boses iyon ni Senyorita Grace.Halos mapatalon ako sa gulat. Hindi ko alam kung saan ako unang titingin—sa balkonahe kung saan nanggagaling ang boses niya o sa likod ng aking sarong kung saan nagtatago si Senyorita Clara.Agad na yumuko si Senyorita Clara at nagtago sa likod ng nakasampay na mga damit. Ayaw niyang makita siya ng kaniyang ate. Samantala, nanatili akong nakatayo sa terasa, hindi malaman kung paano ipaliliwanag ang aking presensiya roon.“Niel!” sigaw muli ni Senyorita Grace.“O-opo, Senyorita!” mabilis kong sagot.“Bakit hindi ka sumasagot? Ilang beses na kitang tinatawag!”“Pasensya na po, Senyorita. Hindi ko po agad narinig.”Nasa balkonahe siya, nakatayo habang nakahalukipkip. Kahit mula sa ibaba ay hindi ko gaanong makita ang kaniyang mukha dahil sa mahinang ilaw, ramdam ko pa rin ang matinding pagkainis niya.“M
NIEL POVNapahinto ako nang makita ko ang dalagang nakaupo sa mahabang upuang rattan sa tabi ng swimming pool.Nakayakap siya sa sarili niyang mga tuhod habang pinagmamasdan ang repleksiyon ng buwan sa tubig. Nakasuot siya ng itim na pang-itaas, at mahaba ang tuwid niyang buhok na bumabagsak sa magkabilang balikat.Sa ilalim ng ilaw ng hardin, malinaw kong nakita ang maganda niyang mukha. May kakaiba siyang mga katangian na nagpapahiwatig ng lahing Hapones.“Sino kaya siya? Isa ba siyang bagong bisita ni Donya Amanda?” bulong ko sa sarili.Napansin niya ang presensiya ko kaya dahan-dahan siyang lumingon.Nagtagpo ang aming mga mata.Ngumiti siya nang bahagya.“ Niel? Tapos ka na bang magtapon ng basura?” tanong niya sa malambing na tinig.Napagtanto kong si Senyorita Thalia pala iyon!“Ah, opo, Senyorita. Tatapusin ko lang po ang natitirang gawain ko.”Dali-dali akong nagpatuloy sa paglilinis. Hindi ko na inabala pa si Senyorita Thalia dahil mukhang gusto niyang mapag-isa.Dahil maini
Niel Pov Halos lumabas ang mga mata ko nang makita ko ang laman ng video.Iyon ang kuha sa nangyari sa parking lot kaninang tanghali.Malinaw na makikita roon kung paano ko pinigilan si Sebastian, kung paano ko hinarap ang apat na estudyante, at ang pinakanakakagulat sa lahat—ang sandaling hinalikan ako ni Senyorita Clara sa harap ng napakaraming tao.Libo-libo na ang mga komento sa video. May mga pumupuri sa akin, ngunit mas marami ang nang-iinsulto kay Senyorita Clara dahil sa pagkakaugnay niya sa sarili niyang driver.“Lagot ako, Senyorita! Kapag nakita ito ni Donya Amanda, hindi lang ako matatanggal sa trabaho! Baka hindi na ako makabalik sa probinsya namin!”Nanginginig ang mga tuhod ko habang patuloy na nadaragdagan ang bilang ng mga nanonood.Tumingin sa akin si Senyorita Thalia na tila hindi rin makapaniwala sa nangyayari.“Ang masama pa, Niel, may nagpadala na ng link sa family group chat namin. Nakita na rin iyon ng mga tiyahin ko at malamang na ipinasa na nila kay Mommy!”
Niel Pov “Bitawan mo siya! Huwag kang manakit! Nasa loob tayo ng campus!” mariin kong sigaw habang pumagitna sa kanila. Nagsilbi akong panangga para kay Senyorita Clara, na umiiyak habang inaayos ang magulong buhok.“Hoy, probinsiyanong driver! Tumabi ka nga! Huwag mong ipagtanggol ang amo mong walang modo! Hindi marunong mahiya ang babaeng iyan! Nagpapanggap na sikat at maganda, pero isa lang naman siyang linta na ginagamit ang mga mayayamang lalaki gaya ni Sebastian!”Hindi sumagot si Senyorita Clara sa mga pang-iinsulto. Sa halip, yumakap siya nang mahigpit sa aking likuran at itinago ang mukha niyang basang-basa ng luha.“Niel, ilayo mo na ako rito. Natatakot na ako!”Nang tangkain ko na siyang ilayo, biglang sumulpot mula sa mga nanonood ang isang estudyanteng gusgusin ang itsura, may tattoo sa leeg at hikaw sa kilay. Nakatingin siya kay Senyorita Clara sa paraang labis kong ikinainis.Si Reno iyon, isang estudyanteng matagal nang hindi makapagtapos at kilala rin sa campus dahil







