Mag-log in“เท่จัดเลยพี่”คลื่นยักไหล่ล้อเลียน จนค่ายต้องรีบพาร่างเล็กเดินแยกออกมา แต่ ถึงอย่างนั้นเสียงของคลื่นก็ตามหลังมาไม่ยอมหยุด กระทั่งทั้งสองคน เข้ามาในลิฟต์ หมวยลี่หัวเราะคิกคักตลอดเวลาจนถูกคนตัวสูงมองค้อน“เฮียเริ่มอายแล้วนะลี่”“เท่มากเลยนะคะ บอกแล้วไงลี่ชอบ”ลิฟต์ค่อย ๆ เคลื่อนตัวผ่านแต่ละชั้นไปยั
“นี่มันอะไรกันค่าย พ่อไม่เห็นรู้ว่ามีแบบนี้” ผู้เป็นพ่อมองลูกชาย ตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อสายตา“ไม่มีอะไรครับ ก็แค่อยากสนุกกันนิดหน่อย พ่อพาญาติ ๆ กลับ ก่อนก็ได้ครับ”“ขอโทษด้วยนะ ผมไม่รู้ว่าตาค่ายจะนึกบ้าบิ่นขึ้นมา” ไกรวิชญ์ กลัวว่าบรรดาญาติ ๆ จะพากันไม่พอใจ แต่ผลกลับตรงกันข้าม ทุกคน ส่ายหน้าเบา
งานหมั้นถูกจัดขึ้น ณ โรงแรมเฟิงเฉิน อาณาจักรหรูหราที่เป็น สมบัติของตระกูลตอนนี้หมวยลี่และค่ายกำลังแต่งตัวอยู่ภายในห้องเดียวกัน เมื่อคืนทั้งสองคนและครอบครัวนอนที่โรงแรม ตื่นตั้งแต่เช้ามืด เพื่อเตรียมตัวสำหรับพิธีหมั้นที่จะจัดขึ้นในวันนี้ในตอนแรก ธันวารับปากว่าจะมีงานหมั้นของเจ้านาย แต่สุดท้าย
ทั้งหมั่นไส้ ทั้งอบอุ่น จนอดยิ้มตามไม่ได้“ของคาวเอาไว้ทีหลัง ตอนนี้เฮียขอกินของหวานก่อนได้ไหมครับ คนสวย” แววตาของเขากำลังออดอ้อนเต็มประดา ทำเอาหมวยลี่เม้ม ริมฝีปากแน่นไม่อยากปฏิเสธ เพราะคิดถึงเหมือนกัน“ถ้ากินของหวานตอนนี้ แล้วเมื่อไรจะได้กินข้าวคะ” เสียงหวาน เอ่ยเบา ๆ“คิดถึงครับ” คำสั้น ๆ กระ
คอลจนดึกดื่น“เมาหรือเปล่าคะ” เสียงหวานถามหลังเห็นคนตัวสูงทิ้งตัวนอนลง บนเตียง(ไม่เมาครับ เฮียไม่ค่อยดื่มเท่าไร)“จะนอนเลยไหมคะ”(อยากคุยกับหนูก่อน) ใบหน้าหล่อแนบลงบนหมอนใบใหญ่ เสียงทุ้มแผ่ว ๆ ฟังดูอ้อนอย่างที่หมวยลี่รู้สึกได้“พรุ่งนี้ต้องเข้าบริษัท เฮียต้องรีบนอนสิ”(อีกยี่สิบนาทีได้ไหม เฮียยั
จะพักที่โรงแรมหรือคฤหาสน์เฟิงเฉิน เธอจะได้จัดเตรียมสถานที่รอรับยิ่งเวลาใกล้เข้ามาเท่าไร หมวยลี่รู้สึกตื่นเต้น จินตนาการไปถึง วันหมั้นบ่อยครั้ง เธออยากให้ทุกอย่างออกมาดีและสมบูรณ์แบบ เพราะมันแค่ครั้งเดียวในชีวิตมีวูบหนึ่งในความคิด ขนาดพิธีหมั้นยังรู้สึกตื่นเต้นอย่างนี้ ถ้าเป็น งานแต่งเธอคงนอนไม
อยากให้โอกาส ปากพูดอย่างนั้นมาตลอด แต่มันจะแปลกไปหรือเปล่า หากตอนนี้เธอกำลังรอให้คนที่หายไปส่งข้อความมาทั้งที่เป็นฝ่ายยื่นคำขาดเองแท้ ๆ และเขาก็ทำตามข้อตกลงก็อก ๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้น ดึงร่างเล็กที่กำลังเหม่อลอยและคิด ฟุ้งซ่านให้กลับมามีสติ เธอรีบสลัดความคิดเหล่านั้นออกจากหัว ก่อนจะ หันไปทางต
ร่างเล็กคนเดียว “หนูจะกลับหรือยังครับ”“ค่ะ กลับเลยก็ได้” หมวยลี่พยักหน้า เธอหันมายิ้มให้กับเจียร์ “ลี่กลับแล้วนะคะพี่เจียร์”“เข้ามาเล่นที่บ้านใหญ่บ้างนะ ช่วงนี้พี่นอนที่นี่ทุกวัน”“ค่ะ เดี๋ยวลี่จะแวะมาอีก”หลังเอ่ยลาทุกคนในบ้านแล้ว หมวยลี่กับค่ายเดินไปยังลานจอด รถ ระหว่างนั้นไม่มีคำพูดหลุดออกม
“ลี่หลิน”“เธอคือหมวยลี่ของผมครับ”“หึ! กล้าดีนะที่มาบอกว่าลูกสาวฉันเป็นของตัวเอง”“ผมไม่ได้ขอให้ท่านเปิดใจยอมรับตอนนี้ ขอแค่อย่าปิดกั้นได้ไหม ครับ” เสียงของค่ายพูดอยู่คนเดียว หลงอวี่ยังคงนั่งนิ่ง จ้องมองเขาด้วย แววตาแข็งกร้าวที่ไม่ลดลงแม้แต่น้อย“ท่านเองก็น่าจะรู้ดี ว่าการสำนึกผิดแต่ไม่ได้รับโอกา
มือดันไหล่กว้างให้ขยับออก แต่เขาไม่ยอม แถมยังทิ้งน้ำหนักตัวลงจน ไม่สามารถผลักออกไปได้ แม้จะใช้แรงทั้งหมด “เฮีย!!”ความหงุดหงิดก่อตัว เสียงหวานตวาดด้วยความไม่พอใจ แต่คนที่ หนุนอยู่บนตักกลับเอาแต่ยิ้ม ต่างจากคนที่ทำหน้าบึ้งตึงเมื่อตอนเที่ยง ลิบลับ“ครับ”“ลุกขึ้นไป”“ไม่กวนแล้ว หนูอย่าดุกันสิ”ครืด





![NightZ [V] CLINGY JUNIOR](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

