LOGIN“เท่จัดเลยพี่”คลื่นยักไหล่ล้อเลียน จนค่ายต้องรีบพาร่างเล็กเดินแยกออกมา แต่ ถึงอย่างนั้นเสียงของคลื่นก็ตามหลังมาไม่ยอมหยุด กระทั่งทั้งสองคน เข้ามาในลิฟต์ หมวยลี่หัวเราะคิกคักตลอดเวลาจนถูกคนตัวสูงมองค้อน“เฮียเริ่มอายแล้วนะลี่”“เท่มากเลยนะคะ บอกแล้วไงลี่ชอบ”ลิฟต์ค่อย ๆ เคลื่อนตัวผ่านแต่ละชั้นไปยั
“นี่มันอะไรกันค่าย พ่อไม่เห็นรู้ว่ามีแบบนี้” ผู้เป็นพ่อมองลูกชาย ตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อสายตา“ไม่มีอะไรครับ ก็แค่อยากสนุกกันนิดหน่อย พ่อพาญาติ ๆ กลับ ก่อนก็ได้ครับ”“ขอโทษด้วยนะ ผมไม่รู้ว่าตาค่ายจะนึกบ้าบิ่นขึ้นมา” ไกรวิชญ์ กลัวว่าบรรดาญาติ ๆ จะพากันไม่พอใจ แต่ผลกลับตรงกันข้าม ทุกคน ส่ายหน้าเบา
งานหมั้นถูกจัดขึ้น ณ โรงแรมเฟิงเฉิน อาณาจักรหรูหราที่เป็น สมบัติของตระกูลตอนนี้หมวยลี่และค่ายกำลังแต่งตัวอยู่ภายในห้องเดียวกัน เมื่อคืนทั้งสองคนและครอบครัวนอนที่โรงแรม ตื่นตั้งแต่เช้ามืด เพื่อเตรียมตัวสำหรับพิธีหมั้นที่จะจัดขึ้นในวันนี้ในตอนแรก ธันวารับปากว่าจะมีงานหมั้นของเจ้านาย แต่สุดท้าย
ทั้งหมั่นไส้ ทั้งอบอุ่น จนอดยิ้มตามไม่ได้“ของคาวเอาไว้ทีหลัง ตอนนี้เฮียขอกินของหวานก่อนได้ไหมครับ คนสวย” แววตาของเขากำลังออดอ้อนเต็มประดา ทำเอาหมวยลี่เม้ม ริมฝีปากแน่นไม่อยากปฏิเสธ เพราะคิดถึงเหมือนกัน“ถ้ากินของหวานตอนนี้ แล้วเมื่อไรจะได้กินข้าวคะ” เสียงหวาน เอ่ยเบา ๆ“คิดถึงครับ” คำสั้น ๆ กระ
คอลจนดึกดื่น“เมาหรือเปล่าคะ” เสียงหวานถามหลังเห็นคนตัวสูงทิ้งตัวนอนลง บนเตียง(ไม่เมาครับ เฮียไม่ค่อยดื่มเท่าไร)“จะนอนเลยไหมคะ”(อยากคุยกับหนูก่อน) ใบหน้าหล่อแนบลงบนหมอนใบใหญ่ เสียงทุ้มแผ่ว ๆ ฟังดูอ้อนอย่างที่หมวยลี่รู้สึกได้“พรุ่งนี้ต้องเข้าบริษัท เฮียต้องรีบนอนสิ”(อีกยี่สิบนาทีได้ไหม เฮียยั
จะพักที่โรงแรมหรือคฤหาสน์เฟิงเฉิน เธอจะได้จัดเตรียมสถานที่รอรับยิ่งเวลาใกล้เข้ามาเท่าไร หมวยลี่รู้สึกตื่นเต้น จินตนาการไปถึง วันหมั้นบ่อยครั้ง เธออยากให้ทุกอย่างออกมาดีและสมบูรณ์แบบ เพราะมันแค่ครั้งเดียวในชีวิตมีวูบหนึ่งในความคิด ขนาดพิธีหมั้นยังรู้สึกตื่นเต้นอย่างนี้ ถ้าเป็น งานแต่งเธอคงนอนไม
“มืออย่าซน”มือเล็กที่กำลังลูบผ่านแผงอกไล่ต่ำลงไปจนเกือบถึงขอบกางเกง ต้องหยุดชะงัก เมื่อถูกเสียงทุ้มปราม ทุกอย่างเงียบลง ก่อนที่เธอจะทำ หน้าบูดบึ้ง เดินกระแทกเท้าไปนั่งบนโซฟา ยกแขนขึ้นกอดอก ดวงตา คู่สวยไม่ยอมละไปจากแผ่นหลังกว้างของคนที่เอาแต่ก้มหน้าทำงาน ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นความเงียบแทรกปกคล
หมวยลี่เหมือนจะเพิ่งนึกอะไรได้บางอย่าง มือเล็กค่อย ๆ กำ เข้าหากันพร้อมหัวใจที่วูบไหว รอยยิ้มเริ่มเจือน“คนดี เฮียจำได้ว่าตอนนั้นลี่บอกว่ามันเป็นแค่รุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัย”“… ลี่ยังไม่เคยบอกเฮียเหรอคะ”“หืม?”ทั้งสายตา น้ำเสียงที่เย็นเฉียบชวนให้หมวยลี่ขนลุกซู่ไปทั้งตัว เธอไม่คิดว่าค่ายจะความจำดีขนา
มาถึงวันที่ต้องไปล่องเรือกลางทะเล หนึ่งคืนบนเรือยอชต์ลำใหญ่ สุดหรูหรา พักผ่อนท่ามกลางเสียงคลื่นและผืนน้ำสีคราม โชคดีที่ อาทิตย์นี้อากาศปลอดโปร่งไม่มีเค้าฝน การเดินทางจึงราบรื่นเรือยอชต์ล่องไปตามท้องทะเลกว้างใหญ่ หมวยลี่กำลังยืน ทอดสายตามองไปข้างหน้าด้วยความตื่นเต้น ก่อนจะถูกสวมกอดจาก อีกคน“เฮี
บนเครื่องบินแบบเช่าเหมาลำเพื่อความเป็นส่วนตัว ร่างเล็ก ซุกกายบนตักแกร่ง แก้มกลมถูไถลงกับอกกว้างอย่างซุกซน ความใกล้ชิด ที่แนบลงมาตรงเป้ากางเกงทำให้ลมหายใจของคนตัวโตติดขัด เขาได้แต่ กอดเธอแน่น กัดฟันกรอดตลอดเวลา เหตุผลเดียวที่ทำให้ไม่สามารถ ทำอะไรได้ คือเธอกำลังมีประจำเดือน“หนู เลิกขยับได้แล้ว” ก







