Mag-log in“เท่จัดเลยพี่”คลื่นยักไหล่ล้อเลียน จนค่ายต้องรีบพาร่างเล็กเดินแยกออกมา แต่ ถึงอย่างนั้นเสียงของคลื่นก็ตามหลังมาไม่ยอมหยุด กระทั่งทั้งสองคน เข้ามาในลิฟต์ หมวยลี่หัวเราะคิกคักตลอดเวลาจนถูกคนตัวสูงมองค้อน“เฮียเริ่มอายแล้วนะลี่”“เท่มากเลยนะคะ บอกแล้วไงลี่ชอบ”ลิฟต์ค่อย ๆ เคลื่อนตัวผ่านแต่ละชั้นไปยั
“นี่มันอะไรกันค่าย พ่อไม่เห็นรู้ว่ามีแบบนี้” ผู้เป็นพ่อมองลูกชาย ตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อสายตา“ไม่มีอะไรครับ ก็แค่อยากสนุกกันนิดหน่อย พ่อพาญาติ ๆ กลับ ก่อนก็ได้ครับ”“ขอโทษด้วยนะ ผมไม่รู้ว่าตาค่ายจะนึกบ้าบิ่นขึ้นมา” ไกรวิชญ์ กลัวว่าบรรดาญาติ ๆ จะพากันไม่พอใจ แต่ผลกลับตรงกันข้าม ทุกคน ส่ายหน้าเบา
งานหมั้นถูกจัดขึ้น ณ โรงแรมเฟิงเฉิน อาณาจักรหรูหราที่เป็น สมบัติของตระกูลตอนนี้หมวยลี่และค่ายกำลังแต่งตัวอยู่ภายในห้องเดียวกัน เมื่อคืนทั้งสองคนและครอบครัวนอนที่โรงแรม ตื่นตั้งแต่เช้ามืด เพื่อเตรียมตัวสำหรับพิธีหมั้นที่จะจัดขึ้นในวันนี้ในตอนแรก ธันวารับปากว่าจะมีงานหมั้นของเจ้านาย แต่สุดท้าย
ทั้งหมั่นไส้ ทั้งอบอุ่น จนอดยิ้มตามไม่ได้“ของคาวเอาไว้ทีหลัง ตอนนี้เฮียขอกินของหวานก่อนได้ไหมครับ คนสวย” แววตาของเขากำลังออดอ้อนเต็มประดา ทำเอาหมวยลี่เม้ม ริมฝีปากแน่นไม่อยากปฏิเสธ เพราะคิดถึงเหมือนกัน“ถ้ากินของหวานตอนนี้ แล้วเมื่อไรจะได้กินข้าวคะ” เสียงหวาน เอ่ยเบา ๆ“คิดถึงครับ” คำสั้น ๆ กระ
คอลจนดึกดื่น“เมาหรือเปล่าคะ” เสียงหวานถามหลังเห็นคนตัวสูงทิ้งตัวนอนลง บนเตียง(ไม่เมาครับ เฮียไม่ค่อยดื่มเท่าไร)“จะนอนเลยไหมคะ”(อยากคุยกับหนูก่อน) ใบหน้าหล่อแนบลงบนหมอนใบใหญ่ เสียงทุ้มแผ่ว ๆ ฟังดูอ้อนอย่างที่หมวยลี่รู้สึกได้“พรุ่งนี้ต้องเข้าบริษัท เฮียต้องรีบนอนสิ”(อีกยี่สิบนาทีได้ไหม เฮียยั
จะพักที่โรงแรมหรือคฤหาสน์เฟิงเฉิน เธอจะได้จัดเตรียมสถานที่รอรับยิ่งเวลาใกล้เข้ามาเท่าไร หมวยลี่รู้สึกตื่นเต้น จินตนาการไปถึง วันหมั้นบ่อยครั้ง เธออยากให้ทุกอย่างออกมาดีและสมบูรณ์แบบ เพราะมันแค่ครั้งเดียวในชีวิตมีวูบหนึ่งในความคิด ขนาดพิธีหมั้นยังรู้สึกตื่นเต้นอย่างนี้ ถ้าเป็น งานแต่งเธอคงนอนไม
คฤหาสน์เฟิงเฉิน บรรยากาศยามค่ำคืน ภายในห้องที่มืดสนิท แสงหน้าจอมือถือส่องสะว่างกระทบใบหน้าหวาน ดวงตากลมกำลังจับ จ้องข้อความที่เพิ่งส่งมาเมื่อไม่กี่วินาทีก่อนแชต: khaiKhai: หนูออกมาหรือยังครับ อาหารเย็นหมดแล้วKhai: ถ้าอย่างนั้น เดี๋ยวเฮียอุ่นเอาไว้รอนะKhai: สัญญาแล้วนะ ว่าลี่จะมาหลังหมวยลี่ออ
ถูกขัดกลางคัน จากร่างเล็กที่ยังไม่ละสายตาไปไหน“ถ้าลี่ยอม จะพอใจใช่ไหม”“เฮียว่าหนูกำลังเข้าใจผิดนะลี่”“โอเคค่ะ จะได้จบ ๆ สักที”ค่ายชะงัก คิ้วขมวดด้วยความสับสน เหมือนเธอจะเข้าใจคน ละอย่าง ถึงได้ตอบอย่างนั้น ทั้งที่เขาก็พูดชัดเจนแล้วยังไม่ทันได้เอ่ยอะไรต่อ ร่างเล็กก็ก้าวตรงเข้ามาหา เธอคว้าจับ แข
แทนที่จะกลับไป ค่ายตัดสินใจก้าวขาแกร่งตรงเข้ามาภายในห้อง ร่างเล็กเห็นอย่างนั้นจึงรีบลุกพรวดจากโซฟาด้วยความตกใจ ทว่า ยังไม่ทันที่เขาจะได้ไปถึงตัวเธอ เฟยเจินก็ดันโผล่มาขวางทางเอาไว้ ค่ายกำหมัดแน่น เขาพยายามควบคุมอารมณ์เพราะไม่ชอบชาย คนนี้มาตั้งแต่แรก ความรู้สึกอิจฉาพุ่งปะทุเมื่อเห็นมันได้ใกล้เธอ
แต่พ่นมันใส่หน้าของเธอ”“มึงคิดว่าถ้าเจอกันอีกครั้ง… ลี่ยังจะไล่กูอยู่ไหม”ธันวาเงียบไปเพียงวินาที ก่อนตอบกลับอย่างตรงไปตรงมา “นายรู้ คำตอบดีอยู่แล้ว”สายตาคมมองเหม่อไปตรงหน้า มันคือความจริงที่ไม่อยากยอมรับ แต่ก็หนีไม่ได้ ไม่ว่าจะถามอะไรทุกอย่างก็ย้อนกลับมาที่เขารู้คำตอบดี ซึ่ง มันก็จริง เพราะหา







