Mag-log in“เท่จัดเลยพี่”คลื่นยักไหล่ล้อเลียน จนค่ายต้องรีบพาร่างเล็กเดินแยกออกมา แต่ ถึงอย่างนั้นเสียงของคลื่นก็ตามหลังมาไม่ยอมหยุด กระทั่งทั้งสองคน เข้ามาในลิฟต์ หมวยลี่หัวเราะคิกคักตลอดเวลาจนถูกคนตัวสูงมองค้อน“เฮียเริ่มอายแล้วนะลี่”“เท่มากเลยนะคะ บอกแล้วไงลี่ชอบ”ลิฟต์ค่อย ๆ เคลื่อนตัวผ่านแต่ละชั้นไปยั
“นี่มันอะไรกันค่าย พ่อไม่เห็นรู้ว่ามีแบบนี้” ผู้เป็นพ่อมองลูกชาย ตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อสายตา“ไม่มีอะไรครับ ก็แค่อยากสนุกกันนิดหน่อย พ่อพาญาติ ๆ กลับ ก่อนก็ได้ครับ”“ขอโทษด้วยนะ ผมไม่รู้ว่าตาค่ายจะนึกบ้าบิ่นขึ้นมา” ไกรวิชญ์ กลัวว่าบรรดาญาติ ๆ จะพากันไม่พอใจ แต่ผลกลับตรงกันข้าม ทุกคน ส่ายหน้าเบา
งานหมั้นถูกจัดขึ้น ณ โรงแรมเฟิงเฉิน อาณาจักรหรูหราที่เป็น สมบัติของตระกูลตอนนี้หมวยลี่และค่ายกำลังแต่งตัวอยู่ภายในห้องเดียวกัน เมื่อคืนทั้งสองคนและครอบครัวนอนที่โรงแรม ตื่นตั้งแต่เช้ามืด เพื่อเตรียมตัวสำหรับพิธีหมั้นที่จะจัดขึ้นในวันนี้ในตอนแรก ธันวารับปากว่าจะมีงานหมั้นของเจ้านาย แต่สุดท้าย
ทั้งหมั่นไส้ ทั้งอบอุ่น จนอดยิ้มตามไม่ได้“ของคาวเอาไว้ทีหลัง ตอนนี้เฮียขอกินของหวานก่อนได้ไหมครับ คนสวย” แววตาของเขากำลังออดอ้อนเต็มประดา ทำเอาหมวยลี่เม้ม ริมฝีปากแน่นไม่อยากปฏิเสธ เพราะคิดถึงเหมือนกัน“ถ้ากินของหวานตอนนี้ แล้วเมื่อไรจะได้กินข้าวคะ” เสียงหวาน เอ่ยเบา ๆ“คิดถึงครับ” คำสั้น ๆ กระ
คอลจนดึกดื่น“เมาหรือเปล่าคะ” เสียงหวานถามหลังเห็นคนตัวสูงทิ้งตัวนอนลง บนเตียง(ไม่เมาครับ เฮียไม่ค่อยดื่มเท่าไร)“จะนอนเลยไหมคะ”(อยากคุยกับหนูก่อน) ใบหน้าหล่อแนบลงบนหมอนใบใหญ่ เสียงทุ้มแผ่ว ๆ ฟังดูอ้อนอย่างที่หมวยลี่รู้สึกได้“พรุ่งนี้ต้องเข้าบริษัท เฮียต้องรีบนอนสิ”(อีกยี่สิบนาทีได้ไหม เฮียยั
จะพักที่โรงแรมหรือคฤหาสน์เฟิงเฉิน เธอจะได้จัดเตรียมสถานที่รอรับยิ่งเวลาใกล้เข้ามาเท่าไร หมวยลี่รู้สึกตื่นเต้น จินตนาการไปถึง วันหมั้นบ่อยครั้ง เธออยากให้ทุกอย่างออกมาดีและสมบูรณ์แบบ เพราะมันแค่ครั้งเดียวในชีวิตมีวูบหนึ่งในความคิด ขนาดพิธีหมั้นยังรู้สึกตื่นเต้นอย่างนี้ ถ้าเป็น งานแต่งเธอคงนอนไม
หมวยลี่ได้อ่านทุกถ้อยคำที่เพื่อนกำลังพิมพ์มา แต่เธอไม่ได้ออก ความคิดเห็นอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ ไม่ว่าค่ายจะไปอยู่ที่ไหนมันก็ไม่มีผล กับชีวิตของเธออยู่แล้วโมมายด์: ไปได้ก็ดี ไม่กลับมาเลยยิ่งดี ยัยลี่ของฉันจะได้กลับไทย บ้างหมวยลี่: อีกไม่กี่วันลี่ก็ต้องไปเรียนแล้ว ตื่นเต้นจังร่างเล็กเปลี่ยนสนทนา
ยิ่งตอนนี้มีข่าวเกี่ยวกับหมวยลี่และเฟยเจินที่มักจะออกไปไหนมาไหน ด้วยกันบ่อยครั้ง มันยิ่งเหมือนซ้ำเติมให้คนที่บอบช้ำอยู่แล้ว กลายเป็น คนที่จมอยู่กับเหล้าแทบทุกวัน เหมือนคนเสียสติ“นายครับ วันนี้ต้องออกไปรับตำแหน่งที่บริษัท” เสียงที่ดังขึ้นปลุก ให้คนที่นอนหลับค่อย ๆ ตื่นจากภวังค์ ธันวามองอยู่ครู่หน
ฮ่องกง วันนี้เป็นอีกวันที่หมวยลี่หัดขับรถ เธอคล่องขึ้นมากกว่า เมื่อวาน แต่เวลาเบรกยังลงน้ำหนักมากเกินไป ทำให้หน้าทิ่มทุกครั้งหลังจากขับวนไปวนมาอยู่เกือบสามชั่วโมง หมวยลี่ก็เริ่มเบื่อ สีหน้าเริ่มไม่ค่อยมีแรงกระตือรือร้นเหมือนตอนเริ่ม ลู่หานที่สังเกตเห็น อาการจึงเอ่ยชวน“วันนี้เฮียจะออกไปห้าง ลี่
ไปเปิดประตูให้กับน้องชายเมื่อคลื่นเข้ามาภายในห้องก็รีบสอดส่องสำรวจดู เขาหวังจะได้เห็น สภาพเละเทะเหมือนกับที่พี่ชายคนกลางเป็น แต่ไม่เลย ไม่มีขวดเหล้า วางเกลื่อน ไม่มีซองบุหรี่วางเรียงบนโต๊ะ ทุกอย่างเป็นปกติดี“มองหาอะไร?”ขณะกำลังจะหันไปตามเสียงท้วงของพี่ชาย จู่ ๆ สายตาของคลื่นก็ ไปสะดุดเข้ากับขอ







