LOGINHera POVBandang hapon nang magpaalam sa akin si Rainn na may pupuntahan daw siya. Hindi naman bago sa akin ang pag-alis niya, lalo na kapag may inaasikaso siyang negosyo sa Krovana Lake. Pero nitong mga nakaraang araw, palibhasa’t busy ako sa work, napapansin kong mas madalas siyang umalis nang walang gaanong paliwanag.At hindi ko gusto iyon.“May pupuntahan lang ako,” maikli niyang sabi habang kinukuha ang susi ng isang sasakyan ko.“Saan ka naman ba pupunta?” tanong ko.“May aasikasuhin lang.”“Ano na naman ‘yan? Negosyo?”“Oo.”Hindi ko na siya pinilit pang magpaliwanag. Ngumiti lamang ako nang bahagya at hinayaan siyang umalis. Pero nang tuluyan nang makalabas ang sasakyan niya sa gate ng hacienda, agad akong tumayo. May kutob kasi ako. Kailangan kong malaman kung saan talaga siya nagpupunta.Kaya dali-dali kong kinuha ang susi ng sarili kong sasakyan. Hindi alam ni Rainn na susundan ko siya. Sinigurado kong may sapat akong distansiya upang hindi niya mapansin na may nakabuntot
Jalina POV“Bakit naka-ganiyan ka?” tanong ko habang nakatitig nang mabuti sa ibaba niya.“Ang tagal mo, muntik na akong labasan kanina sa kakasarili dito,” seryosong sagot niya.Natawa ako nang kaunti. “Bakit kasi ginamit mo pa si Marica. Puwede mo namang sabihin agad na ikaw talaga ang naghihintay dito, baka kanina pa ako nagtatakbo at nagmadaling pumunta.”Naupo siya sa kama at bumukakạ. Tumayo lalo ang pagkalaki-laki niyang titë. Ang haba at ang taba talaga. Lagpas na lagpas sa pusod nito.“So, ano pang hinihintay mo? Gusto mo ulit matikman ito o magsusuot na ako ng damit?”Natawa ako kasi ang sungit niya ngayon.“Ganiyan ka pala magsungit ah,” sagot ko, sabay luhod na sa kaniya kasi baka lalo pa siyang magalit sa akin.“Eh, kasi naman, mag-iisang oras na akong nandito. Ayoko pa naman nang pinaghihintay ako. Masarap pa ‘yung pinaghihintay mo,” sabi pa niya habang sinisimulan ko nang laruin ang katawan ng titë niya. Ang tigas, ang laki, ang taba at halos galit na galit na naman ang
Jalina POVNang may dumaang tricycle, pinara ko na ito para makasakay na ulit. Sinabi ko ang address ng bahay ni Marica.Habang nakasakay doon, isip-isip ko ang pag-aaya at itsura ni Madam Vana habang pasakay na ulit siya sa magara niyang sasakyan. Halatang nadismaya siya sa hindi ko pagsama sa kaniya.Ewan, pero mukhang malabo na talaga akong makapasok doon. Ayon na e, makakapasok na ako, ako naman itong may ayaw kasi iba ang kutob.Hay, kailangan ko nang alisin sa isip ko ang tungkol kay Madam Vana muna, parang bigla kasi akong na-stress. May mas mahalaga akong pupuntahan ngayon. Kailangan kong makipagkita kay Marica sa villa niya dahil mukhang may importante siyang sasabihin.Bukod doon, gusto ko ring makapagpahinga kahit sandali kasi iba talaga ang kaba ko kanina. Kung sumama kaya ako sa loob, baka sa mga oras na ito ay pinakain na ako ni Madam Vana kay Krov. Nakakatakot isipin.Ilang minuto rin ang lumipas bago tuluyang huminto ang tricycle sa tapat ng villa.“Miss, nandito na ta
Jalina POV“Jalina. That’s a lovely name.”“Thank you po.”Muli siyang ngumiti. “So, Jalina, ano nga pala ang ginagawa mo rito sa harap ng hacienda ko ulit? Totoo bang napadaan ka lang dahil pangarap mong magkaroon din ng ganito?” tanong pa niya ulit.“Ah... wala po talaga. Napadaan lang po ako rito. Nakita ko kasi ang hacienda ninyo kaya…”“Kaya?”“Kaya napatingin lang po ako at nangarap magkaroon ng ganiyan.”Muli siyang natawa. “You’re funny, hija.”Napangiti rin ako nang pilit. Hindi ko alam kung bakit, pero habang tumatagal ang pag-uusap namin, mas lalo akong kinakabahan. Hindi naman siya mukhang masungit. Sa katunayan, napakagaan niyang kausap at palangiti pa. Pero hindi ko dapat kalimutan ang mga narinig ko tungkol sa kaniya.Hindi ko alam kung alin sa mga kuwento ang totoo. Hindi ko rin alam kung ano ang tunay niyang ugali kapag wala siyang kaharap na bisita.At siyempre, hindi ko maaaring basta pagkatiwalaan ang isang taong ngayon ko pa lamang nakilala. Lalo na kung siya ang m
Jalina POVIlang minuto na rin akong nakatayo sa tapat ng napakalaking gate ng hacienda ni Madam Vana De Guia. Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala sa laki ng lugar. Kung hindi ko pa mismo nakita, iisipin kong biro-biro o joke lamang ang mga kuwento nina Pearl tungkol dito.Muli kong tiningnan ang matataas na pader na halos walang ipinapakita tungkol sa kung ano ang nasa loob. Sayang talaga. Wala akong makitang kahit anong makapagbibigay sa akin ng ideya kung ano ang hitsura ng hacienda sa loob.Napabuntong-hininga ako at inayos ang pagkakasuot ng bag ko. Siguro, sapat na muna ang nakita ko ngayong araw. Hindi naman ako puwedeng manatili rito nang matagal. Baka mapansin pa ako ng mga security personnel at isipin nilang may masama akong balak.At saka, kailangan ko nga palang pumunta sa villa ni Marica. Kailangan ko nga pala siyang puntahan sa red room.Nagsimula na akong maglakad palayo sa gate nang biglang may tumawag sa akin.“Miss!”Napahinto agad ako.Napalingon ako sa
Jalina POVPagsapit ng hapon, nagpasya na akong magpaalam kina Ash, Pearl, at Astra. Medyo matagal-tagal din kaming nagkuwentuhan sa bahay ni Ash, at pakiramdam ko ay sapat na ang oras na inilaan ko para sa kanila ngayong araw.“Uuwi na ako,” sabi ko habang kinukuha ang bag ko.“Sure ka? Puwede ka namang maghapunan dito,” alok ni Ash.“Next time na lang. Baka hanapin na ako sa hacienda.”“Okay. Ingat ka,” paalala ni Astra.“Text mo kami kapag nakauwi ka na,” dagdag ni Pearl.“Yes, salamat, guys!” nakangiti kong sagot.Nagpaalam ako sa kanilang tatlo at lumabas ng bahay. Pero ang totoo, wala talaga akong balak na dumiretso sa Hacienda La Hera. May iba akong pupuntahan. Mula pa kanina, hindi na mawala sa isip ko ang mga nalaman namin tungkol kay Madam Vana De Guia at sa kaniyang hacienda. Lalo na ang mga lumang artikulong nakita namin tungkol sa dalawang dambuhalang buwayang namatay noong 1993 at 1994.Kung totoo ang mga kuwento, posibleng buhay pa si Krov hanggang ngayon. At dahil hindi
River POVNakapasok na ako sa bakery ngayong umaga. Sabi ni Merbella ay kaya naman niyang mag-isa sa bahay kahit wala kami ni Janessa. Ang bilin ko sa kaniya, kapag nagkaroon ng problema o kailanganin niya ako ay tumawag lang siya sa cellphone ko.“Ano bang nangyari at ilang araw kang hindi nakapas
Janessa POVPagod na pagod si Tita Merbella pag-uwi nila ni Uncle River dito sa bahay. Ni umakyat sa itaas ng bahay namin ay hindi na nito nagawa. Kaya ang ginawa namin ni Uncle River, binigyan namin siya ng higaan sa may sala. Doon na namin ito pinahiga kasi maging si Tita Merbella ay ayaw na raw
Janessa POVPagkakain ni Uncle River ng tanghalian, naligo at gumayak na siya kasi kailangan niyang sundan si Tita Merbella sa ospital. Manghihina raw kasi iyon sa oras na ma-chemo na ito.Hindi pala pumasok ngayong araw si Uncle River sa trabaho dahil gusto niyang suportahan ang asawa niya sa unan
Janessa POVNakita kong bumaba na si Uncle River mula sa itaas. Pagbaba sa hagdan ay nakita ko siyang topless, pawisan pa rin at tanging boxer short lang ang suot. Agad siyang nagulat nang mapatingin sa akin.“Excuse me, pero sino ka?” tanong niya nang lapitan ako rito sa mahabang bangko sa sala.H







