เข้าสู่ระบบJalina POV“Kumusta ka na, Jalina? Pasensya na at ngayon lang ako nakapag-message, sobrang busy kasi at ang daming aberya nitong nagdaang araw,” basa ko sa message ni Sir Nico sa akin. Natawa ako. Lintik, sanay naman palang magtagalog ng tuwid ang mga ito, pinahirapan pa nila ako nung nandito sila sa hacienda. Ginagalingan ko pa naman ang pag-e-english, kaya naman pala ng Tagalog. For sure, diretsyo rin mag-tagalog sina Sir Enzo at Sir Lucas. Sabagay, half pinoy pa rin ang mga iyon, kaya bakit hindi ko naisip na sanay naman talaga silang mag-Tagalog?Ang ginawa ko, imbis na reply-an ang message niya, napa-call na lang ako sa kaniya at saka pumunta sa may bookshelf para hindi ako marinig sa labas ni Tita Hera. Mahirap na, baka kasi marinig niya bigla ang sasabihin ko kay Sir Nico.“Hello, Jalina, mabuti at pa-call na rin ang ginawa mo.” Natatawa talaga ako sa kaniya. Kahit sa pagsasalita, pinoy na pinoy naman pala. Nakakainis! “Sa totoo lang, pumasok ka na lang bigla sa isip ko kaya na
Jalina POVBandang alas siyete ng gabi nang dumating si Tita Hera. Saktong tapos na akong magluto ng hapunan namin nung marinig kong bumukas ang pintuan ng bahay.“Nasaan si Rainn?” agad niyang tanong sa akin nang madatnan ako rito sa dining area.“Nasa kuwarto po niya, natutulog,” sagot ko.“Anong niluto mong ulam ngayong gabi?”“Sizzling tofu at Bulalo po.”“Good, gutom na ako, gusto ko nang kumain kaya gisingin mo na si Rainn para sabay-sabay na tayong kumain,” utos pa niya sa akin na parang kasambahay ako, tadyakan ko kaya ang mukha niya? Ang kapal e!“Tapos na po siyang mag-dinner, kanina pa po, kaya maaga rin itong pumasok sa bedroom niya at natulog.”Napatingin siya sa akin bigla. Napansin niya sigurong maga ang mga mata ko dahil sa kakaiyak ko kanina. Good, sinadya ko talagang makita at mapansin niya ito.“Teka, umiyak ka ba, Jalina?” tanong na niya. Iyon lang naman ang hinihintay kong itanong niya. Sa puntong kasing iyon, maipapasok ko na ang pagtatanong ko sa kaniya about ka
Jalina POVPauwi na kami ni Rainn, hanggang ngayon ay mugto pa rin ang mga mata ko. Pero sinabihan na ako ni Rainn na tumahan at tumigil na kasi halatang maga na ang mata ko. Baka raw mahalata ako ni Tita Hera kapag umuwi na kami sa hacienda.Sinunod ko nalang siya. Si Rainn na lang ang gumagabay at parang nag-aalaga sa akin ngayon kaya sinusunod ko siya.Habang nasa biyahe, tahimik na ako pero nag-start na akong magbabasa ng mga sulat sa akin ni Nanay Hira. Ilan lang ang binasa ko, ‘yung kaya lang ng oras ko.Dear Jalina,Anak, hindi ako baliw. Nabaliw lang ako dahil kay Hera.Dear Jalina,Anak, pagaling na ako. Malapit na tayong magkita. Sana madalaw mo manlang ako kahit minsan.Dear Jalina,Anak, Jalina, tanda ko na ang mga nangyari dati. Oo, tanda ko na ngayon, sure na sure na ako. May kinalaman ang mga gamot na iniinom ko dati. Pakiramdam ko, doon ako nabaliw. Nabaliw ako dahil sa gamot na galing sa health center sa atin sa palengke.Dear Jalina,Anak, sorry kung ilang linggo ako
Jalina POVAng sarap nung mga pagkain dito sa fiesta restuarant. Pero ang pinaka-favorite ko ay ‘yung relyenong bangus, masarap pala iyon.Kahit gusto kong mag-diet dahil pakiramdam ko ay tumataba na ako sa kakakain ng masarap sa hacienda, hindi ko pa rin napigilan. Iba ang mga lutong pagkain dito sa kinainan namin ni Rainn. Sulit ang binayad kong dalawang libong piso.Sakto namang nag-reply na ang mental hospital sa sa message ko. Sabi ng kausap ko ay may tao na raw sa front desk, kaya kahit busog na busog pa kami at need magpahinga, bumalik na agad kami ni Rainn sa mental hospital.Pagdating doon, napangiti ako dahil may tao na nga sa front desk.“Hello, puwede ko bang mabisita ang Nanay kong si Nanay Hira Del Mundo Halili?” tanong ko agad sa staff na nasa front desk. Binuo ko na ang pangalan ni Nanay para makuha niya agad. Para rin hindi na mahaba ang tanungan.May tinignan ang staff sa computer. Nung una ay umaasa akong nandito pa si Nanay at pagsisinungaling lang ang sinabi ni Tit
Jalina POVTinawag na ni Rainn ang staff na babae. “Miss, order na kami.”Dali-dali namang nag-unahan ang dalawang staff na babae. Madapa-dapa pa ang isa, pero mas nauna ang babaeng bumati sa amin kanina.Pati ba naman dito ay marami pa ring talandera. Ewan ko ba, medyo naiinis ako kapag nakakakita ng mga ganitong babaeng parang uhaw na uhaw sa mga poging lalaki.“Ano pong order ninyo, Sir and Ma’am?” magalang nitong tanong sa amin. Mabuti naman at nababanggit na niya ako. Nahiya na siya siguro kaya inaayos na niya ngayon ang pagtrato sa akin.“Isang order ng pork kare-kare, isang order ng seafood mix, isang order ng laing at isang order din ng relyenong bangus.” Medyo nagulat ako kay Rainn kasi ang dami niyang order, pero hinayaan ko lang dahil ngayon lang naman ito.“Sir, sa rice po ilan at ano rin po ang drinks ninyo?”“Tag-dalawang rice, tapos isang pitcher na cucumber juice na lang,” sagot ni Rainn, sabay kindat sa akin.“Wala na po bang idadagdag?” tanong pa sa akin nung staff.
Jalina POVIto ang unang beses na bumiyahe ako ng halos tatlong oras. Sa tatlong oras na iyon, nalibang naman ako. Ang dami kong nakitang magagandang tanawin. Ang dami kong nakitang magagandang bahay. Ang lalaki rin nung mga gusali na nakita ko kanina nung madaan kami sa isang maliit na city. Tapos dumaan pa kami ni Rainn sa isang coffee shop. Ang sosyal kasi first time ko sa ganoon. Um-order lang kami ng kape, ganoon lang, tapos take-out na lang kasi sayang ang oras namin. Sa daan na lang namin ininom.Mabuti na lang din at sanay mag-drive ng kotse si Rainn. Mabuti na lang din at maraming sasakyan sa hacienda si Tita Hera, kaya heto, kotse niya ang ginamit namin para makapunta sa mental hospital. Ang tagal rin para sa akin ang tatlong oras na biyahe ah, sobrang layo pala kasi nung mental hospital na ito. Oo, nandito na kami at halos alas onse na ng tanghali nung dumating kami.Agad kaming pumunta ni Rainn sa medical record office. Wala kasing tao sa front desk, ewan, parang naabutan
Janessa POVPagod na pagod si Tita Merbella pag-uwi nila ni Uncle River dito sa bahay. Ni umakyat sa itaas ng bahay namin ay hindi na nito nagawa. Kaya ang ginawa namin ni Uncle River, binigyan namin siya ng higaan sa may sala. Doon na namin ito pinahiga kasi maging si Tita Merbella ay ayaw na raw
Janessa POVPagkakain ni Uncle River ng tanghalian, naligo at gumayak na siya kasi kailangan niyang sundan si Tita Merbella sa ospital. Manghihina raw kasi iyon sa oras na ma-chemo na ito.Hindi pala pumasok ngayong araw si Uncle River sa trabaho dahil gusto niyang suportahan ang asawa niya sa unan
Janessa POVNakita kong bumaba na si Uncle River mula sa itaas. Pagbaba sa hagdan ay nakita ko siyang topless, pawisan pa rin at tanging boxer short lang ang suot. Agad siyang nagulat nang mapatingin sa akin.“Excuse me, pero sino ka?” tanong niya nang lapitan ako rito sa mahabang bangko sa sala.H
Janessa POVHabang tinatapunan ako ni Madam Imelda ng juice sa ulo ko ay biglang dumating sa loob ng bahay si Tita Merbella. Tanda ko ang mukha niya, siya ang kapatid ng Mama Maribel ko na sumalangit nawa ang kaluluwa.“Hayop kayo! Hindi na kayo naawa sa pamangkin ko!” sigaw niya nang lapitan si Ma

![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





