LOGINHalaaaaaaa!
Sa ngayon ang pinakamabuting gawin ay lumayo at magtago. Kung mananatili ako sa trabaho ko, mananatili ako sa ilalim ng radar ng mga Saviano. Madali lang akong mahahanap ni Black. Madali niya lang akong magagamit. At si Mark? Hindi siya titigil sa panggugulo sa akin tuwing uuwi ako.Kailangan kong umalis.Tumayo ako mula sa sahig, nanginginig ang buong katawan. Pinunasan ko ang mga luha ko. Buo na ang desisyon ko.Lumapit ako sa maliit kong lamesa at kinuha ang isang pirasong papel at ballpen. Nanginginig ang mga daliri kong nagsimulang magsulat.Ma'am Angel...Bawat letra na isinusulat ko ay parang itinusok na kutsilyo sa puso ko. Mahal na mahal ko ang trabaho ko sa Yamson Models. Minahal ko na si Baby Dark. Ang turing ko kina Ma'am Angel ay pamilya. Sila ang nag-angat sa akin noong panahong wala akong-wala.Pero kung mananatili ako... baka ikamatay ko. Baka madamay pa sila sa gulong pinasok ko dahil kay Black.Patawarin niyo po sana ako kung kailangan kong umalis nang walang paalam.
Nang huminto ang sasakyan sa tapat ng apartment building ko, mabilis akong nagpasalamat at bumaba. Halos patakbo kong tinahak ang hagdan paakyat sa unit ko. Gusto ko nang magkulong. Gusto ko nang i-lock ang pinto at umiyak.Pero pagdating ko sa tapat ng pinto ng unit ko... halos mapatili ako sa gulat.May nakaupo sa labas. Isang lalaki, nakayuko, yakap ang sariling mga tuhod, at tila kanina pa naghihintay.Nang marinig niya ang mga yabag ko, mabilis siyang nag-angat ng tingin. Umaliwalas agad ang mukha niya, parang isang aso na nakita ang amo niya. Mabilis siyang tumayo at akmang yayakapin ako.“Yna! Nandito ka na!”Napasinghap ako at mabilis na umatras. “Mark?!”Ang lalaking naghabol sa akin ng isang taon para patunayang poprotektahan niya na ako pero tiklop parin sa halinaw na iyon.Nakatitig siya sa akin ngayon. Mukha siyang kaawa-awa. Ang mga mata niya ay nagmamakaawa, ang suot niyang damit ay medyo gusot na tila ba magdamag siyang naghintay dito.Pero sa kabila ng maamo niyang muk
“P-Pwede po bang... pwede po bang sumabay na ako sa inyo? Magpapa-drop off na lang po sana ako sa apartment ko... kung pwede po sana.” Halos nagmamakaawa ang tono ko. Tiningnan ko si Ma'am Angel, ang mga mata ko ay naghihiyaw ng please, isama niyo po ako! Wag niyo akong kalimutan sa lalaking ito.Kumunot ang noo ni Ma'am Angel, halatang nag-aalala na talaga. “Of course, Yna. Isasabay ka naman na talaga namin—”“I’ll drop her off,” biglang sabat ni Black.Nanigas ako. Ang boses niyang baritono ay tila isang hatol ng kamatayan.Naglakad siya ng isang hakbang palapit sa akin. “Gabi na. It’s my responsibility since she stayed in my house. Ako na ang maghahatid sa kaniya.”“H-Hindi na kailangan!” mabilis at natatarantang tanggi ko. Napaatras ko hanggang sa muntik na akong mabunggo kay Sir Darken. “S-sasabay na po ako kina Ma'am Angel...”Napatingin si Black sa akin. Ang kaniyang panga ay umigting. Ang mga mata niya na kanina ay kalmado ay biglang naglabas ng matinding inis na para bang may
Hindi ko na siya nilingon. Tumakbo ako.Tinakbo ko ang hagdanan paakyat sa ikalawang palapag habang ang puso ko ay parang sasabog na sa sobrang kaba at takot.Pumasok ako sa guest room at ni-lock ang pinto. Napasandal ako roon at napaiyak nang tahimik.Tama si Azher!Gagamitin lang ako ni Black, ipapahamak, at itatapon kapag wala na akong silbi. Kailangan kong makatakas! Kailangan kong makaalis bago pa huli ang lahat!Pinunasan ko ang mga luha ko nang marahas. Huminga ako nang malalim, pilit na pinapakalma ang sarili ko. Huwag kang magpahalata, Yna. Andiyan na sina Ma'am Angel. Makakaalis ka na.Nag-ayos ako ng sarili. Pinunasan ko ang mga mata ko, inayos ang buhok ko, at pinilit na ibalik sa normal ang paghinga ko.Binuhat ko ang natutulog pa ring si Baby Dark, mahigpit na niyakap sa dibdib ko.Ilang minuto pa ang lumipas, narinig ko ang pamilyar na tunog ng sasakyan na pumasok sa driveway ng mansyon.Bumilis ang tibok ng puso ko. Nandito na sila!Mabilis kong binuksan ang pinto at n
“Black, she’s really perfect for the plan and she’s the best tool we have right now to lure them out. But are you sure okay lang sa iyo na gamitin siya?”Natigilan ako.Tumigil ang kamay ko sa ere. Tool? Plan? Lure them out? Sino ang pinag-uusapan nila?Nagsalubong ang mga kilay ko, inilapit nang kaunti ang tainga ko sa awang ng pinto. Ang masayang tibok ng puso ko kanina ay unti-unting napalitan ng isang malamig at nakakakilabot na kaba.Sumunod na nagsalita si Black. Ang boses niya ay walang bahid ng emosyon, walang bakas ng lalaking nag-ugoy sa pamangkin niya, at lalong walang bakas ng lalaking nag-angkin sa akin kanina. Malamig. Nakamamatay.“I don’t care about the risk for her. Just make sure she plays her part. That is her only purpose in this.”Para akong binuhusan ng kumukulong tubig na may halong yelo.Nanlaki ang mga mata ko. Ang paghinga ko ay na-ipit sa lalamunan ko.Purpose? Risk? I don't care about the risk for her?! Ako ba ang tinutukoy nila?!Nanginginig ang mga tuhod k
“I was ready to kill anyone standing at the altar with you, Yna. No one marries you... except me.”Hindi ko alam kung paanong hindi ko maialis ang tingin ko sa kan’ya at pakiramdam ko’y uminit bigla ang pisngi ko.Ilang sandali pa bago ako napabalik sa reyalidad nang tumikhim si Hunter. “Ehemmm!” asik nito.Ang kaninang nagbabagang mga mata ni Black ay napalitan ng isang seryoso at malamig na ekspresyon nang tuluyang ibinaling kay Hunter ang mga tingin nito.Bumalik ang normal na pag-ikot ng mundo, pero ang tibok ng puso ko ay nanatiling mabilis at nagwawala.“Let’s get to business, Black. We need to discuss something important.” biglang seryosong saad ni Hunter. Nawala ang mapaglarong ngisi sa labi nito at napalitan ng isang seryosong aura na awra, na para bang nagshift character ito mula sa pagiging pilyo nito kanina.Tumango si Black, ang panga ay nanatiling maigting. Sumulyap siya sa akin, isang tingin na puno ng pagmamay-ari bago bumaling sa kaniyang mga tauhan. “My study room. No







