LOGINHalaaa!!!!
“I’m—”BLAG!Biglang bumukas nang napakalakas ang mabigat na double doors ng penthouse. Pareho kaming napatingin sa gulat ni Darken at mabilis na napalingon sa direksyon ng pinto.Nakatayo doon si Clint.Gusot ang kaniyang pormal na suit, hinihingal, at namumutla ang mukha—isang ekspresyong ngayon ko lang nakita sa kalmadong assistant ni Darken.“Sir...” basag ang boses ni Clint, halatang may masamang balitang dala. “Sorry to intrude, pero kailangan niyo na pong bumaba. Ngayon na.”Kumunot ang noo ni Darken, mabilis na bumalik ang aura niya bilang isang malamig at mapanganib na CEO. Hinarap niya si Clint. “What the hell is going on, Clint? I told you not to disturb us!”Lumunok si Clint at tumingin sa akin bago ibinalik ang tingin kay Darken. “Something’s going on, Boss... Nandito sila sa ibaba.”“Sino?” mabilis na tanong ko, nakaramdam agad ng kakaibang kaba. Sino?Mula sa labis na tuwa… nagkaroon ng kakaibang kaba ang dibdib ko! Anong nangyayari sa baba.Bumakas ang matinding inis sa
“At doon kita nakita. Nakaupo ka sa isang bench sa ilalim ng puno. Suot ang simpleng white shirt at maong pants. May hawak na ice cream. You were smiling so beautifully... so innocently.”Nag-init ang mga mata ko, naglalamlam ang paningin ko, ilang saglit pa, kusang tumulo ang luha mula sa mata ko.Naalala ko ang mismong picture nakita ko sa dulo ng kwarto. He means about that.“I took a picture of you... and from that moment, my world stopped spinning aimlessly,” pagpapatuloy niya, ang boses ay basag sa emosyon.“You gave me a focal point, Angel. You became my subject, my muse, my reason.” Kumabog ng pagkalakas ang puso ko, tuloy tuloy na ang pag-agos ng mainit na luha sa pisngi ko.”“Sinearch kita. Nalaman kong nagmomodel ka. Gusto kitang lapitan, gusto kitang makilala, pero nang makita ko ang sarili ko sa salamin... na-realize kong wala akong maipagmamalaki sa'yo. I was just a boy with a camera and my father's money. Hindi ako karapat-dapat sa isang anghel na tulad mo.”Hinalikan ni
“I love you... for the rest of my life... until the end of the world. And I won't let anything—not even death—tear us apart...”Kita ko ang pag-aalab ng mga mata niya, ang galaw ng panga niya habang sinasabi niya ‘yon.Hinila niya ako pabalik sa pagkakatayo.Bago pa ako makapag-react, mabilis niyang inilusot ang isang braso niya sa ilalim ng mga tuhod ko at ang isa ay sa likod ko.Binuhat niya ako—bridal style—nang walang kahirap-hirap. Ang mga braso ko ay kusa nang yumakap sa leeg niya para kumapit, habang isinisiksik ko ang namumula kong mukha sa mainit niyang dibdib.Humarap siya sa mga bisitang kanina pa walang tigil sa pagpalakpak at paghiyaw. Hindi maalis ang ngiti sa mga labi ng lahat habang pinagmamasdan kami.“Thank you for sharing this momentous night with us,” kalmado, may awtoridad, pero buong-pagmamalaking sabi ni Darken sa mikropono habang buhat-buhat ako.“Please, continue to enjoy the banquet. Eat, drink, and celebrate. The Saviano Empire is busy right now... celebratin
“Yes, Darken. I—”Tumigil muna ako. Punong-puno ng emosyon ang dibdib ko.Pakiramdam ko, nag-freeze ang lahat sa paligid ko.Nawala ang ingay ng mga tao, ang mga nakakapasong kislap ng camera, at ang mahinang music.Tanging ang malakas at sunod-sunod na tibok lang ng puso ko ang naririnig ko.Nakatitig lang ako sa mga mata niyang naghihintay... mga matang nagmamakaawa na tanggapin ko ang alok niya… ang maging bahagi ng mundo niya.Isang malalim at nanginginig na paghinga ang pinakawalan ko, napakagat-labi habang dahan-dahang pinoproseso ng isip ko ang lahat.Ang lahat ng bigat na dala-dala ko simula kagabi, ang mga nakakakilabot na tanong, ang takot na baka ang lalaking kaharap ko ay isang halimaw na nagbabalat-kayo, lahat iyon ay tuluyan nang natunaw habang tinititigan ko siyang nakaluhod sa harap ko.Nahihiya ako sa sarili ko… I was too scared na baka mas masahol pa si Darken kay Lukas. The trauma, the scar took over my mind. Na parang nakalimutan ko lahat ng ginawa ni Darken sa akin
He loves me. He really, truly, deeply loves me. Binalik ni Darken ang mic sa bibig niya, ang mga mata niya ay nakapako na ngayon sa akin. Wala na siyang pakialam sa mga bisita. Wala na siyang pakialam sa mga camera. “And now... that I can stand beside her... that I can hold her hand... that I can love her without limitations...” basag ang boses na sabi niya, bakas ang matinding emosyon na matagal niyang kinimkim. Tuluyang tumulo ang luha ko. Nakangiti ako habang umiiyak sa harap niya. “I want to give her something that actually belongs to her,” patuloy niya, hindi inaalis ang titig sa akin. “Angel, I want to give you the world... my world.” Inabot niya ang isang pormal na dokumento mula kay Clint na umakyat sa stage. Iniabot iyon ni Darken sa akin. “Tonight, I am giving you my life's work, Lady. I want to officially give Saviano Empire to your name.” Nagulat ang buong hall. Narinig ko ang mga singhap ng mga investors at ang sunod-sunod na pagkislap ng mga camera. Pero p
Napalunok ako. Paano kung tama ang unang hinala ko na napapraning lang talaga ako dala ng hormones ng pagbubuntis ko? Na baka wala naman talagang katuturan ang mga pinagsasabi ng gagong si Lukas at ginagamit lang niya iyon para tuluyan akong masiraan ng bait? Gumaan ang dibdib ko... pero sandali lang. Dahil pumasok sa isip ko ang secret room. Ang kwartong puno ng pictures ko. Ang mga nakaw na kuha niya noong asawa pa ako ni Lukas. Ang candid photo ko four years ago. Paano niya ipapaliwanag iyon? Muli akong nanlamig. Ni hindi ako makasagot sa kan’ya. Nanatili lang akong nakatitig sa mga mata niya habang patuloy kami sa pagsayaw, hinahanap ang katotohanan sa likod ng mga titig niya. “Now...” dugtong niya, ang boses ay punong-puno ng sinseridad. “I will make sure you'll be the happiest woman in the world...” Natapos ang musika kasabay ng malakas na palakpakan ng mga tao. Hinawakan ni Darken ang kamay ko nang mahigpit, inalalayan ako na parang isa akong tunay na royalty. Saba







