ANMELDENFive years later…Anastasia“Mama!” kusang dumapo ang ngiti sa labi ko nang marinig ko ang boses ng anak ko na si Astraea. Naka uniform ito dahil kakagaling niya lang sa school nila. Tinignan ko ang orasan at nakita ko na alas kwatro na ng hapon. As usual marumi na naman ang uniform niya dahil sa paglalaro. “Where’s your tita Jazie?” Agad tinuro ng anak ko ang kaibigan ko na akay akay ang kanyang babaeng anak. “Tita!” sigaw nito at agad na lumapit sa akin. Bahagya naman akong natawa at niyakap ito. Always the sweet kids. “Hi Daria, how’s your school?” “It’s fine tita, we played after school!” Natawa ako nang tumakbo siya papunta kay Astraea at hinila ito sa may playground. “Hay nako, ang kukulit talaga nila,” paunang reklamo ni Jazie sa akin. Natawa naman ako sa sinabi niya sa akin. “Bata eh, hindi ka pa nasanay,” natawa si Jazie sa sinabi ko. “Ano pa nga ba? ‘Yung anak ko mas matanda pero parang mas bata pa siya kaysa kay Astra,” umiiling na sambit ni Jazie. Bahagya akong
Late na akong nakauwi sa bahay ni Rocco dahil kung saan saan pa ako hinila ng mga kasama ko. Kasama ko sina Cassandra ngayon, naka bukas pa ang mga ilaw sa loob kaya siguradong gising pa si Rocco. Si Almea ang unang pumasok pero natigilan siya kaya kusang kumunot ang noo ko. “What is it?” nag tatakhang tanong ko sa kanya. Hindi siya sumagot kaya lumapit ako, nanigas ang buong katawan ko nang makita ko si Rocco at Natasha na magka sama. Bahagya akong napa ngisi nang makitang nakapatong pa si Natasha sa kanya, nag hahalikan ata. “Nakauwi kana pala,” kaswal na sambit ko. Pagod na pagod na ako ngayong araw. “A-anastasia..” mahinang tawag niya sa pangalan ko. Expressionless, I look at him and offered him my smile. “What is it? Ituloy niyo lang ang ginagawa niyo,” halos matawa ako. Tangina, sobrang sakit ng dibdib ko. “Why are you here, Natasha?” malamig na tanong ni Almea rito. Ngumiti naman si Natasha sa amin. “Rocco and I are fixing things together,” I felt like a huge rock was
“Nasaan si Rocco?” nakangiting tanong ko kina Almea. Kakatapos lang ng graduation ceremony pero ni anino niya ay hindi ko man lang nakita. “I don’t know eh, I thought he’s here already?” nag tatakhang tanong ni Cassandra. Ginala ko ang mata ko sa buong venue, baka naman nasa gilid lang siya at ayaw magpa kita sa akin, pero wala talaga. Kaunti nalang ang mga tao rito kasama namin kaya hindi mahirap suyurin ang lugar. Para akong pinag bagsakan ng lupa nang hindi ko talaga nakita si Rocco. “He’s not here, Anastasia,” Tumango ako sa sinabi ni Almea. Kanina ko pa naman alam na wala siya, kaso umasa rin naman ako na baka sakaling maka habol siya. “Wala?” tanong ni Jazie nang madatnan niya kaming tatlo na naka tayo. Ngumisi ako sa kanya para matakpan ko ang lungkot na bumalot sa buong pagkatao ko. “May nasabi ba siyang schedule niya ngayong araw? Kung bakit siya hindi makakapunta?” tahimik na tanong ni Almea. I shook my head. Wala siyang nabanggit sa akin. “Tara sa mall? It’s your gr
“Nandito na si ninang!” I felt giddy when I heard Jazie’s voice pagkapasok ko sa condo niya. Isang linggo na rin simula nang manganak siya at halos dito na ako sa condo niya tumira. “Dalhin mo na kaya mga gamit mo rito?” “Bakit naman?” “Halos dito ka na tumira ah, ano wala na kayo nung boyfriend mo?” Natigilan ako sa sinabi niya. Ilang araw ko nang iniiwasan si Rocco dahil sa nangyari sa huling araw namin sa japan. Nakakatawa na tawagin niya akong Natasha. “Kami pa naman,” Nagtaas ng kilay si Jazie sa akin kaya nginisian ko siya. “Akala ko hiwalay na kayo, muntik na akong magpa party,” Natawa ako. He hates Rocco that much huh? “Hindi pa, pero baka malapit na,” Nilapag ko sa lamesa ang mga prutas na dala ko, ngumiti ako nang makita ko na mahimbing na natutulog ang baby sa crib niya. “Ang cute cute niya talaga,” halos haplusin ko na ang pisngi nito pero agad kong pinigilan ang sarili ko dahil baka magising siya kapag hinawakan ko siya. “Mag anak kana rin, bago mo iwanan ang
We decided to rent a kimono, gusto naming maranasan makapag suot ng traditional clothing ng mga japanese habang nasa japan kaming lahat. Masaya kaming binihisan ng mga japanese, I am wearing a pink floral kimono, may mga sakura pa sa buhok ko dahil pati ang buhok ay inayusan nila. “You look.. Very pretty,” hirap pa ang haponesa mag ingles habang naka harap sa akin. Agad naman akong ngumiti sa kanya. “Arigatō” pagpapasalamat ko rito. Sa ilang araw namin dito japan ay may mga natutunan naman akong salita lalo na sa mga nakaka salamuha namin na willing kaming turuan ng lenguwahe nila. I am having fun while staring at my reflection in the mirror. If my memory serves me right, this is our last stop and last day here in japan. Bahagya pa akong nalungkot dahil para sa akin ay parang kulang pa ang mga araw namin dito sa japan para makapag isip isip ako. After dressing me up ay iginiya na rin nila ako sa labas, nadatnan ko na ang tatlo na nag hihintay sa akin sa labas. I smiled at the sig
Wala akong gaanong nabili sa pag iikot namin sa mall dahil siguro abala pa ako sa pag admire sa bawat lugar na napupuntahan namin, nabubusog ang mga mata ko sa mga taog nakakasalamuha namin. “You didn’t buy anything,” puna ni Rocco sa akin. Tumango ako. “Wala pa akong nagustuhang bilhin, how about you?” tinignan ko ang kamay niya, wala rin naman siyang hawak, pareho kaming dalawa. Habang sina Cassandra ay halos hakutin na ang bawat stall na nadadaanan namin. But it’s fine, puro pagkain naman ang nadala nila. “Oh? You didn’t buy anything?” puna ni Cassandra nang makita kami. Umiling ako bilang sagot. “Kumain muna tayo, nagugutom na ako,” Sabay sabay kaming tumango dahil pati ako nakakaramdamn na rin nang gutom dahil kanina pa kami nag lalakad lakad. We chose a ramen shop dahil malamig, gusto ko ring matikman ang authentic ramen nila rito sa japan. “You love ramen,” puna ni Rocco sa akin. Tumango ako. “Palagi kaming kuma kain ni Jazie sa japanese restau, kaya gusto kong matikma
“So you have him a chance?” gulat akong napa tingin kay Jazie na naghihintay pala sa akin. Bahagya akong ngumiti sa kanya. Sinenyasan ko siyang maupo sa tabi ko, iyong mag pinsan ay nasa loob ng kusina. “Uh huh,” “How do you feel?” nakakunot ang noong tanong ni Jazie sa akin. Bahagya ko siyang ni
“Ano ba? Tangina naman nito eh! “Why ang kulit mo? I told you I can cook nga!” “Anong I can cook? Gaga ka ba? Hindi ka nga kumikilos sainyo, tapos mag luluto ka rito? Baka gusto mo sunugin condo ni Jazie? Aba Cassandra mahiya ka naman!” “Ano ba? Pakielamera ha! Mag vovolunteer ba ako kung hindi
Habang nag aayos kami ng pang hapunan namin ay may biglang nag door bell, nagka tinginan kaming dalawa ni Almea. “Si Cassandra?” tanong ko. Nagkibit siya ng balikat. “Tignan natin,” “May tao?” sabat ni Jazie nang marinig niya ang doorbell ng unit niya na tumutunog. Tumango ako at ako na ang nag
“It’s been days, hindi ka pa niya tina tawagan?” tanong ni Almea sa akin. Nakita niya siguro ang pag tingin tingin ko sa cellphone ko. Tamad ko siyang nilingon. “Hindi siya ang hinihintay kong tumawag,” nata tawang sagot ko. Hindi si Rocco ang hinihintay ko. “Eh sino?” “Ang doctor ni Jazie,” na







