NMITM Chapter 1

Naomi Pov

Hello everythinggg! And I am Naomi Esguerra, 22 years old, still fresh as a coconut tree and young as eggplant!

I'm riding in tandem with my lola Florentina sa bus. Pupunta kami ngayon sa mansion kung saan si Lola Florentina nagtatanim ng palaka.

Naiinip na nga ako at nangangalay na ang mga binti ko kakaupo, kaya tumayo muna ako.

Malawig ang biyahe mula Bicol papuntang... teka saan nga pala kami pupunta ni Lola?

Binalingan ko si Lola Flor, mahimbing ang tulog niya kaya gigisingin ko ito.

"Lola, lola!" Niyugyog ko nang malakas ang balikat niya para magising ang diwa niya. Tulog siya kasi nang tulog baka tuluyan siya at 'di na magising. Hahahaha

Nagmulat ng mata si Lola sabay na napakislot. Tiningnan niya ako. "Oh, apo, bakit? Bakit ka nakatayo riyan? Maupo ka nga at baka ika'y matumba. Mabilis pa naman ang takbo nitong sinasakyan natin." Hinila ako ni Lola paupo sa tabi niya.

Napanguso naman ako. "Eh, lola, nakakangalay ang maupo eh, kaya tumayo ako. Saka tumatakbo pala ang bus, Lola?" Kunot-noo kong tanong.

Napailing si Lola sa inasta ko. Hindi ata naniniwala sa sinasabi ko.

Hmp!

"Ikaw talagang bata ka oh. Ang ibig kong sabihin mabilis ang pagpapatakbo ng driver nitong bus."

Ha?

Ang driver ang nagpapatakbo sa bus? Paano? Parang kabayo na pinapalo para tumakbo?

Nangunot ang noo ni Lola habang nakatitig sa akin, humawak pa nga siya sa sintido niya. Ewan ko ba. Baka nasusuka siya dahil mabilis tumakbo ang bus.

"Apo, ang ibig kong sabihin, ang driver, siya ang nagmamaneho sa bus at mabilis ang pagmamaneho niya."

Oh!

Si lola naman eh. Hindi niya kasi inaayos ang paliwanag niya kaya hindi ko na gets!

Ang hina ni lola mag isip pati tuloy ako nadadamay.

Napailing ako.

"Eh, lola saan nga pala tayo pupunta?" Tanong ko kay lola habang nakatuon ang tingin sa nakasilip na buhok sa ilong niya. Sumubra yata ang buhok ni Lola sa ulo kaya ang ilan sa ilong na lumabas.

"Sa Manila nga apo. Doon sa mansion kung saan ako matagal nang nanilbihan. Dadalhin na kita roon para doon ka na rin magtatapos ng pag-aaral. Tutulungan ako ng mga Roberts na paaralin ka." Pahayag ni Florentina.

Napatango ako. Mahal talaga ako ni Lola. Siya nalang kasi ang natitira kong pamilya. Ayaw ko sanang iwanan ang mahal kong Bicol kaso wala akong magagawa dahil gusto akong isama ni Lola. Hindi na rin kasi maganda kung mananatili ako sa Bicol na ako nalang mag isa. Saka maabo ngayon sa Bicol kasi bumubuga ang Bulkang mayon. Minsan naisip ko, bakit hindi nalang sementuhin ng gobyerno ang bukana ng bulkan ng sa ganoon eh tumigil na ito sa paglabas ng apoy at abo?

Oh di ba tapos sana ang problema? Tsk!

Hindi na sana namomroblema ang mga taga Bicol. Napailing nalang ako.

Napabaling ulit ako kay Lola.

"Ah ganoon ba, Lola?" Sa buhok pa rin ako ni Lola nakatingin. Sinisilip rin kasi ako nito. Hindi na nga ako nakatiis at hinawakan ko iyon dahilan upang magulat si Lola. "La, bakit hindi mo suklayin iton buhok mo? Hindi ba sabi mo kapag madalas nasusuklay ang buhok eh madali rin ito humaba? Ang ikli kasi ng buhok mo sa ilong—arayy!" Tinampal ni Lola Flor ang kamay ko.

"Ikaw talagang bata ka kung ano-ano ang nakikita mo!" asik ni Florentina sa apo.

"Matulog ka nga para paggising mo nasa mansion na tayo." Itinulak ni Lola ang buhok sa ilong nito papasok sa loob.

Ganoon ba iyon? Kapag pala natulog ay mas mabilis makarating sa gustong puntahan? Kaya siguro tulog nang tulog si Lola Flor para mabilis siyang makarating sa langit. Sabi niya kasi dati kung may lugar man siyang gusto puntahan iyon ay langit, para magkita ulit sila ni Lolo Taning. Ang galing ni Lola! Ngayon alam ko na ang diskarte niya!

Hahahaha!

Makatulog na nga rin para makarating ako sa langit at makita ko muli sina Mama at Papa!

*****

Hindi ako nakarating agad sa langit dahil saglit lang ako nakatulog, pero nakarating kami ni Lola sa sinasabi niyang mansion. Naku at ang laki nga!  Ang lawak at lapad ng paligid. Maraming iba't ibang halaman ang makikita. Malawak ang lupa puwede pa ngang tayuan ng isa pang mansion.

Siguro marami nang palaka naitanim si Lola sa malapad na hardin na ito. Sabi niya kasi mahilig siya magtanin ng palaka.

Flashback:

"Sumama ka na sakin apo. Maganda doon, maraming halaman sa hardin. Malilibang ka roon."

"Eh, lola kawawa naman 'tong bahay walang kasama." Tugon ko habang nilalaro ang palaka. Kapagkuwa'y ipinasok ko ito sa loob ng garapon. May experiment kasi kaming gagawin sa school gamit ang palaka.

"Apo hindi naman natin kailangan bantayan ang bahay. Ikaw ang kailangan kong bantayan dahil dalaga ka na at wala kang kasama rito."

"Lola naman eh. Dalaga na po ako..." rason ko pa habang pinipigilan ang paglabas ng palaka sa loob ng garapon.

"Iyon nga apo eh, dalaga ka na at dapat nang bantayan. Pangako hindi ka mabo-boring doon. Mahilig ka rin naman sa halaman kaya tutulungan mo akong magtanim ng---palakang bukid kang bata ka!"

Tumalon kay lola ang palaka at sapul mismo ang kanyang mukha!

End of flasback:

"Oh, apo, nandito na tayo. Magpakabait ka ha. Huwag kang makulit at medyo masungit pa naman ang sir Jaxton mo. Pero minsan lang naman masungit iyan dahil madalas siyang ganoon, hehe."

Tumango ako kay Lola.

Okay sige.

Pakabait ka Naomi!

Papasok na kami sa mansion at habang palinga-linga ako sa paligid ay may napansin akong tao na nakatayo sa terasa ng bahay sa second floor. Nakatanaw din ito sa akin. Hindi ko masyado maaninag ang itsura niya dahil mataas na ang sikat ng araw. Nanatili akong nakatingala sa taas nang walang ano-anu ay naumpog ako sa matigas na pader!

"Aray ko lola ko! Ang sakit ng noo ko!"

Napaupo ako sa sahig sapo ang noo na tinubuan ng malaking bukol.

"Tatanga-tanga ka na namang bata ka oh!" ang sabi ni Lola na tinulungan akong makatayo. "Kahit kailan talaga napaka-careless mo!"

Careless? whisper?

Kanta iyon ah?

I feel so unsure

As I take your hand and lead to the dance floor...

I feel so sure!

Ang laki ng bukol ko sa noo!

Kasing laki ata ng kamao nitong amo ni Lola na nakahawak sa braso ko habang tinulungan akong makaupo sa sofa dahil sa nahilo yata ako sa pagkakaumpog ko!

Paano gumiling pa ako ng konti lang naman mga wamport ganoon habang kumakanta sa isipan.

Parang ito rin yata ang lalaking nakita ko kanina sa terasa.

Pinagmasdan ko siya.

Guwapo.

Maputi.

Makakapal ang kilay niya.

Manipis ang labi na namumula-mula.

Pero ang napansin ko sa kanya, nakasimangot ito. Mukhang hindi marunong ngumiti.

Guwapo nga wala namang pakiramdam!

Subukan ko nga siyang ngitian kung gaganti siya.

At ayon  nga, ngumiti ako. Ngiting kabayo. Iyon bang labas lahat ng ngipin ko sa taas para naman makita niyang sincere ako.

Pero sa halip na ngitian niya rin ako eh, nagsalubong ang kilay niya na tila ba hindi ito natutuwa sa'kin.

"Lola Flor, may deperensiya ba sa pag-iisip itong apo mo?"

Diretsahan niyang tanong kay Lola Flor.

Napatingin naman ako sa sarili ko. Sinuri ko ang sarili. Wala naman deperensiya sa akin. Maayos naman ang suot ko, wala rin akong pilay.

"Pilyo ka talagang bata ka, Jaxton." Ani lola na hinampas pa sa balikat si  Jaxton. Si sir Jaxton pala heheh. "Ganyan lang talaga si Naomi!" Isa pang hampas ulit sa braso ni Sir.

Luh!

Si lola feeling close kay sir.

May pahampas-hampas pang nalalaman ayie! Heheh!

Siguro crush ni Lola si Sir heheh!

May kaklase kasi ako na si Vivian na mahilig maghampas-hampas sa braso ng isa pa naming kaklase na si Rex. At sabi ng kaibigan kong si Lexie crush daw ni Vivian si Rex!

Kaya siguro crush ni Lola si Sir Jax kasi katulad ng ginagawa ni Vivian ang ginagawa niya.

Hahhahaha

"Anyway, ikaw na po ang bahala rito lola at sa apo mo. May meeting ako ngayon and I need to go. Mamayang gabi ko nalang kakausapin si..." tiningnan ako ni Sir. Kakaiba ang titig niya. "Naomi tungkol sa rules and regulations ko dito sa mansion. And don't forget na magdilig sa hardin."

"Okay, hijo. Mag-iingat ka. Ako ang bahala rito ky Naomi. Bukas na bukas rin tutulungan niya ako magtanim." Nakangiting sabi ni Lola kay sir.

Naks naman si lola oh!

Hahahah

Nagpaalam na rin ako kay Sir Jax.

"Bye sir! Huwag kayo mag alala tutulungan ko si Lola magtanim ng palaka bukas!" Nakangiti ko pang saad.

Sa halip na ngiti rin ang ganti niya sa akin ay lalo lamang nag iba ang tingin ni sir Jaxton sa akin.

Hmp!

Sungit!

Mabuti nalang guwapo ka sir!

Hehehe!