NMITM Chapter 5

Jax Pov

That wasn't supposed to happen.

Yeah.

I know it's wrong.

But I did.

I did..

I kissed the young lady and now regret it.

Hinintay ko na dumapo sa pisngi ko ang malakas niyang sampal.

Well I deserve it, I think so.

Hindi ako magagalit sakali man na sampalin niya ako dahil may kasalanan akong nagawa. Tatanggapin ko ang sampal niya na kahit kailan ay hindi ko pa naranasang gawin sa akin ng isang babae.

Pero matapos ang ilang sandali, wala akong natanggap na sampal.

I looked at her.

She's blushing right now.

Namumula ang magkabila niyang pisngi habang sapo niya ang labi.

And then... She looked at me.

My heartbeat raced as if there's something running inside my heart when our eyes met.

Baka singhalan niya ako.

Baka sumigaw siya at marinig ni Lola Flor at magalit sa akin ang matanda.

Kailangan kong magpaliwanag!

I stammered as I defended myself. "H--hindi ko sinadya, Naomi."

Hindi ko pa naranasan mautal sa tanang buhay ko when it comes to a woman, ngayon palang and I hate about it.

Ano ba ang mayroon sa babaeng ito at nagagawa niyang pautalin ako?

My mind came back when I heard a not-so-loud giggles coming from her.

Nang balingan ko ulit siya ay nakangiti na ito sa akin na tila ba’y kinikilig.

Hindi ko makita sa itsura niya na galit ito sa ginawa ko. All I can see is...

She loves what I did earlier.

"Mahal mo ako, Sir Jax?" Her sweet tune asked me.

That question strike me.

Para akong binuhusan ng tubig sa ulo.

"Kasi hinalikan mo ako kaya ibig sabihin no'n mahal mo ako, Sir Jax! Hehehe!"

She bumped me with her slender-sexy-shoulder and God it makes me feel uncomfortable.

Napapalunok ako sa tuwing nginitian niya ako ng matamis.

I shook my head.

"I'm sorry, Naomi, pero mali ka nang iniisip. Hindi ibig sabihin na hinalikan kita e, mahal kita. Magkaiba iyon." Kailangan kong ipaliwanag ang bagay na iyon na pinag-iisipan niya ng mali.

Oo, mali ang iniisip niya.

Nakita kong nagbago ang expression niya. Parang nalito siya sa sinabi ko. Hinawakan niya ang labi habang kunot ang kaniyang noo na nakatingin sa akin.

"Hala, sir Jax, kung hindi mo ako mahal bakit mo ako hinalikan? Alam mo bang first time ko ito?" Napanguso ito. "Hinahalikan ang isang tao kapag mahal ito, e, bakit ako hinalikan mo kung hindi mo naman pala ako mahal?" Muli ay napanguso ito. Napabuntonghininga ako.

Ano ba ang isasagot ko sa kaniya? I know she's hard to understand at mahirap din siyang paintindihin. Pero may bahagi sa utak ko na natuwa ako sa sinabi niyang ako ang first kiss niya.

Ibig sabihin never pa siyang nagka-boyfriend.

Pero bakit siya umiiyak noong isang araw habang hinihiwa ang sibuyas? Mukhang galit na galit pa nga siya sa sinumang nagpaiyak sa kaniya.

Hindi kaya may nobyo talaga siya at hindi lang alam ng lola niya?

Hinawakan ko ang balikat niya at matiim siyang pinagtitigan sa mga mata.

"Naomi, ito na lang ang tandaan mo. Walang ibang dapat na humalik sayo, understand? Iyong nangyari ngayon huwag mo nang isipin, ang isipin mo na lang na swerte ka dahil ang Sir Jaxton mo ang first kiss mo, okay?" Hinintay kong sumagot siya. Hindi ko inalis ang pagkakatitig ko sa kaniya habang hindi siya sumasagot.

Tumango-tango lang siya pero halata kong naguguluhan pa rin ito.

“You can go now…” Utos ko rito.

Bago ito lumabas ng kuwarto ay hinawakan ko ulit ito sa braso and...

"Please don't tell Lola Flor about the kiss. It's our secret, okay?" Habol kong pasabi kay Naomi.

She nodded at me. "Okay po, Sir Jaxton!"

Malalim akong napaguba ng hangin nang mawala siya sa paningin ko.

God, what have I done?

Tumunog ang cellphone ko dahilan upang bumaling doon ang atensyon ko. Sinara ko ang pinto at kinuha ang cellphone para sagutin ang tumatawag. Subalit nang makita ko ang pangalan na nakarehistro doon ay kaagad kumunot ang noo ko.

Mimi

Anong kailangan niya?

“What do you want?” bungad ko kaagad sa kaniya.

Bumuntonghininga ito sa kabilang linya.

“Oh, honey, you know what I want and that is…you.”

Nang-aakit ang tono ng boses niya. Nailing ako.

“I don’t have much time for you so better stop calling me.”

Pagkatapos kong sabihin iyon ay kaagad ko siyang pinatayan ng cellphone.

Binalik ko ang cellphone sa bedside table ko saka ako lumabas ng kwarto.

Naabutan ko sina Naomi at Lola Flor na nanood ng tv. Tumikhim ako para agawin ang atensyon nila.

“Oh, hijo, may kailangan ka ba?”

Tumango ako sa matanda.

“Lalabas po ako ngayon at isasama ko si Naomi,”

Mula sa gilid ng mga mata ko ay nakita kong bumaling sa akin ang paningin ng dalaga.

“Bibili kami ng mga kakailanganin niya sa school, Lola Flor, pati na rin personal niyang gamit.” Paliwanag ko pa.

Ngumiti ang matanda. “Oh, siya, hija, sumama ka na sa sir Jax mo.”

Tumalima naman ang dalaga. Hindi nagtagal ay narating namin ang mall. Ibinili ko siya ng mga gamit na kakailanganin niya especially cellphone para anytime ay ma contact ko siya.

“Hala ang ganda nito, sir! Akin ba talaga ito?” Hindi makapaniwalang turan niya habang inuusisa ang Iphone 16 pro max. “Mahal nito, sir, okay lang sayo? Saka, babayaran ko ba ito kaagad sir? Oh, puwedeng utang muna? Saka ko na babayaran kapag nakapagtrabaho na ako!”

Napailing-iling ako sa sa mga sinabi niya. Ang dami niyang sinabi. Ang ingay niya saka ang kulit din.

“Una, oo, para sayo iyan. Pangalawa, oo mahal nga iyan pero wala akong pakialam. Pangatlo, hindi iyan utang. At huli, hindi kita sisingilin. Okay na ba? Ang ingay mo tara na nga.” Tumalikod na ako. Naramdaman ko namang sumunod siya sa likuran ko.

“Kuhanan mo muna ako ng litrato dito, sir!” Hirit pa nito na hinila ang laylayan ng damit ko.

Damn it!

Ang kulit-kulit niya!

Tumanggi ako. Like what? Uutusan niya ako? Ako na amo niya?

“No. We need to go dahil marami pa akong gagawin,” giit ko.

Tinaasan niya ako ng kilay.

“Sige ka, sir, kung ayaw mong sumunod isusumbong kita kay Lola Flor na hinalikan mo ako kahit hindi mo ako mahal!”

Aba iyon naman ang hindi puwede!

Baka pagalitan ako ng matanda.

Damn it!

“Sige na nga!” Inis kong kinuha sa kaniya ang cellphone saka ko siya kinuhanan ng picture.

“Oh, okay na ba?” Binalik ko sa kaniya ang cellphone. Nakahalukipkip ako habang hinintay ang sagot niya.

“Hindi okay! Ang panget ng kuha mo, sir. Pasmado ka yata kaya blurd ang kuha mo! Teka, ako na nga kukuha saka sumali ka na rin!”

Aba’t pasmado yata ang bibig ng babaeng ito ah!

“Ano’ng sinabi–” Hindi ko na natuloy ang sasabihin nang bigla siyang lumambitin sa leeg ko. Dahil matangkad ako at hanggang kilikili ko lamang siya ay napayuko ako ng konti para magpantay ang mukha naming dalawa. She captured that moment using her phone. Talagang matigas ang mukha niya at hindi man lang nahiya sa ginawa.

Pinagtitinginan kami ng tao sa ayos namin na iyon na para bang mag-nobyo.

“Oh, ayan ang ganda ng kuha natin, Sir Jax! Ang pogi mo rito hindi tulad sa personal na para kang kwarenta y anyos!”

Napatiim-bagang ako sa sinabi niya sa akin. How dare this woman insult me?

Sino nagsabi sa kaniya na kuwarenta na ako samantala treinta y tres lang ako!

“Don’t judge my age using my appearance. I’m not that old, young lady!” Naiinis kong giit sa paratang niya.

“Oh, ‘di huwag. Ikaw bahala sarili mo iyan e. Kung may katwiran ka, ipaglaban mo, Sir Jax!” Natatawa nitong saad habang abala sa cellphone niya. “Totoo namang mukha kang kuwarenta sa personal, e. Dahil palaging nakakunot ang noo mo.” Dagdag niyang sinabi na lalo pang ikinainis ng damdamin ko.

Talagang inaasar pa ako. Kailan pa siya natotong sagot-sagutin ako?

Hinaklit ko siya sa braso palapit sa katawan ko. Ngayon bumangga sa dibdib ko ang mukha niya. Nagulat siya sa ginawa ko. Tiningala niya ako habang nakatunghay naman ako sa kaniya.

Our distance is just inches away from each other. Kaya kong suggaban ang makulit niyang labi kung gugustuhin ko, at tiyak na hindi siya makakapalag sa lapad ng katawan ko na handa siyang sakupin anumang oras.

Madilim ang anyo kong nakatitig sa kaniya, samantalang hindi ko man lang makitaan ng takot ang mukha niya. Mukhang hindi yata siya marunong ng ganoon.

“Limit your words, young lady. Baka lunukin mo ang sarili mong dila kapag pinatikim ko sayo ang kuwarenta y anyos na sinasabi mo.” seryoso ang boses na banta ko sa kaniya.

Napangisi ako nang sa wakas makita ko na parang natakot siya sa sinabi ko. Binitawan ko siya saka ako tumalikod at naglakad. Akala ko hindi siya marunong matakot, mukhang hindi naman pala totoo.

Naramdaman kong sumunod siya sa likuran ko. Lihim akong natawa.