NMITM Chapter 2

Jax Pov

Nakarating ako sa mansion alas dyes na ng gabi.

Damn!

Napagod ako hindi dahil sa meeting kanina kundi dahil sa ingay sa club.

Kainis naman kasi si Charlie inaya ako, at dahil best friend ko siya, hindi ako nakatanggi.

Pagpasok ko sa mansion nakita ko si Lola Florentina naghahanda ng hapunan ko.

Ganito palagi ang scenario tuwing gabi na ako nakakauwi.

She will patiently wait for me at ipaghahain ako ng pagkain pagdating ko.

Hindi na iba si Lola Florentina sa akin. She's my family.

Our family.

My mom is in the Italy with dad. They living there.

lí

At ako?

I stay here.

But planning to leave soon.

Para makasama sina mom and dad.

At ang mansion?

I will leave it to Lola Florentina.

Ibibigay ko sa kaniya ang mansion.

And also bibigyan ko rin siya ng pangkabuhayan to start a new life.

Para kahit magkalayo kami hindi siya mabo-boring.

But I think boring isn't problem at all to Lola Florentina, dahil sa apo niyang wala yata madalas sa sarili nito.

At speaking of that young woman...

I saw her...

Nanunuod ito ng tv.

Damn!

Bakit siya nakabukakang nakaupo?

Strange feeling soothed my body.

Kakaibang init ang yumakap.

Pero pinilig ko ang ulo at iniwas ang tingin sa kaniya.

Not this young lady Jax!

Tumikhim ako.

Napukaw ang atensyon nilang mag-lola.

Pero that young woman saglit lang ako binalingan tapos muli itong bumalik sa panonood ng tv na para bang hindi ako nakita.

"Oh, hijo, nariyan ka na pala," Lumapit ang matanda sa akin. Ngumiti ako sa kanya. "Tamang-tama at nakahanda na ang iyong pagkain."

"Thanks, La. How about you two? Kumain na po ba kayo?" Tanong ko. My gaze starting to point at the young woman again who is now smiling while watching Tom and Jerry and no senses that I'm already here.

Naningkit ang paningin ko.

But why?

What's the problem, Jax?

Ipinilig ko ulit ang ulo ko at tuluyanh binagtas ang daan sa dining room.

Habang kumakain ako sa dining room ay bigla na lang sumulpot ang babae.

Nakangiti siyang sumalubong sa akin.

"Hi po, Sir Jax! Narito na po pala kayo, hehehe."

"Kanina pa." I replied flatly.

"Ah, talaga po? Heheh. Hindi ko kasi kayo nakita na pumasok. Saan po ba kayo dumaan?"

God.

She's makulit.

"Sa main door." Again, I replied.

Kumunot ang noo niya.

Tumaas naman ang kilay ko.

"Main door? Ano iyon? Wala kaming ganoon sa bahay e. Hehehe."

Napakamot ako sa batok ko.

"Pinto."

"Ah, sa pinto pala. Pero saang pinto po kayo dumaan? Marami kasing pinto itong malaking bahay mo, Sir Jax."

"Main door." Iritado kong saad.

Kailangan pa ba itanong iyon?

Paulit-ulit?

Para siyang reporter.

"Oo nga po. Pero aling pinto po? Sa taas? Sa baba? Sa kusina, sa isa pang kusina, sa–

"Sa kung saan ka pumasok kaninang umaga." Pagtatapos ko sa maaari pa na niyang sabihin.

God.

Ang kulit niya.

"Ah, pareho lang pala tayo ng dinaanan, Sir. Hehehe! Sa gitnang pinto pala. Sa pinaka malaking pinto."

Hindi na ako umimik.

Pero siya nandoon pa rin.

Nakatitig sa akin habang kumakain ako.

Para siyang lady guard na nakabantay sa bawat pagsubo ko. Ang mga mata niya ay nakatutok sa akin.

Malilikot.

Pati nguso niya patikwas-tikwas.

Wala yata siyang balak iwanan ako sa dining room.

"Sir Jax, bakit tatlo po ang kusina mo? Mayroon sa room ni Lola, mayroon diyan sa kabila, tapos mayroon pa ng extension sa kabila." Naguguluhan nitong saad.

Napabuntonghininga ako.

I tried to be patience.

More patience, Jax!

"It's a dirty kitchen. Ang tinutukoy mo  diyan sa kabila. Sa tuwing may occasion diyan madalas nagluluto ang mga kusinero't kusinera ko." I explained.

"Dirty kitchen?" Bulalas niya na hindi makapaniwala sa sinabi ko. "Eh, bakit sa madumi silang kusina nagluluto? Hindi ba't dirty? Hindi ba kayo nag iisip, sir?"

Nabilaukan ako sa kinakain ko.

Namewang siya sa akin.

"Hindi yata sila nag iisip ah? Bakit sa maduming kusina sila nagluluto? At pinapayagan mo naman sir?"

"W-what are you talking about?" Nalilito kong sabi. Hindi makapaniwalang tiningnan siya.

What's this lady?

"Bingi ka ba, sir? Hindi mo yata narinig sinabi ko, ah."

At pinamewangan pa nga ako lalo.

God.

She's the pain in my ass!

****

"Sir Jax, masarap ba magluto si Lola?" Tanong niya.

Kasalukuyang nagkakape ako rito sa hardin. At narito siya sa tabi ko. Nag-iingay.

Tumango ako.

"Yep." maikling tugon ko habang pinagmamasdan siya.

She's young.

She's twenty-two year old.

Anim na taon ang kinatanda ko sa kaniya.

Para siyang walang muwang sa mundo.

Mas lalong wala sa sarili.

But I can admit she's gorgeous.

Kakaiba ang ganda niya kumpara sa mga babaeng nakilala ko.

Masimsim kung hinigop ang kape habang matiim siyang pinagmamasdan.

"Ako po masarap din magluto. Gusto niyo bang ipagluto kita mamaya?"

"Talaga? At ano naman ang ihahain mo para sa akin?"

"Isda po." Nakangiti niyang tugon.

Isda?

Tumango-tango ako.

"Oh, really? At anong luto naman iyan?"

"Sabaw. Isda na may sabaw."

Tumaas ang kilay ko.

"Marunong ka ba pumili ng preskang isda sa palengke?" Tanong ko.

Sa tantiya ko kasi ay mukhang hindi siya marunong pumili ng isda kung alin ang preska at kung alin ang maputla na ang asang.

"Oo naman po! Ako pa ba? Hehehe!"

Aba't pabibo pa siya ah.

Sige titingnan ko ang galing ng babaeng ito.

Dahil diyan ay inutusan ko siyang pumunta sa palengke para mamili ng preskang isda.

"Make sure na preska ang bibilhin mo ha? Ayoko ng maputla at gutay-gutay na. Pagdating mo dito sabawan mo. Gusto kong malaman kung magaling ka nga magluto." wika ko sa kaniya.

"Ha? Bakit may maputla pala na isda sir Jax? Kapag ganoon ba e wala itong dugo? Saka bakit sila magtitinda ng gutay-gutay na isda?"

Napasampal kami ni Lola Flor sa noo dahil sa inasal ni Naomi.

"Hija, ang ibig sabihin ni Sir Jax mo ay isda na bago, preska ba at hindi luma." Pagsagot ni Florentina.

"Exactly my point." Ani ko

"Ah, sige po. Maghahanap na ako ng isda na hindi maputla at tiyak may dugo saka hindi gutay-gutay," nakangiting sabi ni Naomi.

"Sige apo, mag-iingat ka ha. Kasama mo naman si Noel kaya hindi ka niya pababayaan."

Pinasama ko na ang driver kong si Noel para may kasama si Naomi. Total bago lang siya rito sa Manila, para na rin alam niya ang pasikot-sikot. Isa pa hindi naman malayo ang talipapa rito sa mansion kaya tiyak na hindi siya mawawala.

"Okay po! Preskang isda is coming kaya wait mo lang ako sir Jax tiyak magugustuhan mo ang luto ko!"

Nakagat ko nalang ang pang ibabang labi habang pinagmamasdan ang babae na sumakay sa kotse.

"Naku, hijo, baka malito ka riyan kay Naomi. Talagang ganiyan lang siya. Nag-iisang anak iyan kaso sa kasamaang palad e, maagang kinuha sa kaniya ang mga magulang. Pero bilib ako sa fighting spirit ng batang iyan kahit ganoon ang nangyari sa mga magulang niya ay hindi siya nagpa-apekto sa pag-aaral niya." Pahayag ni Lola Flor.

Tahimik lang akong nakikinig sa kuwento niya.

"Mabuti nga at pumayag na siyang sumama sa akin eh. Dati kasi ay ayaw niya. Hindi ko siya puwedeng pabayaan sa Bicol. Magandang bata pa naman at dalagang-dalaga na. Baka kung mapano eh, sa panahon pa naman ngayon na nagkalat ang masasamang-loob."

Sang ayon naman ako sa sinabi niya. Kailangan ni Naomi ng guidance lalo't nag-iisa lang ito sa Bicol. Tama ang desisyon ni Lola Flor na isama ito.

Hindi ko maiwasang itanong kay Lola Flor kung normal lang ba na slow mag isip si Naomi.

At ang sagot niya normal daw ang apo niya.

Talagang slow lang ito.

Kakaiba raw mag-isip.

Madalas ay malayo ang nararating ng isip nito.

Mukhang mahihirapan akong pakisamahan ang isang iyon.

Pero para kay Lola Flor ay susubukan ko.