Share

CHAPTER 3

Author: ExDealers
last update Petsa ng paglalathala: 2026-05-19 22:53:04

Nalaman kong ubod ng yaman nitong si Gab. Ang negosyo ng mga ito ay ang mamahalin na mga perfume kaya pala ubod ng bango ng lalaki lalo na nung nakulob kami kasama ito sa sasakyan nito. Humahalimuyak ang amoy nito, yun bang mahihiya ka na tumabi dito dahil napaka bango nito pero hindi masakit sa ulo at ilong.

Ilang linggo lamang ang lumipas pagkatapos ng insidente sa pagitan namin ni Gab at ng anak ko ay nangailangan na nga kaagad ni Kimmy ng dugo. At dahil wala talaga akong mahanap na blood bank na may stock ng katulad sa blood type ng anak ko ay napilitan akong tumawag at humingi ng tulong kay Gab. Agad naman ako nitong tinulungan ng walang kahirap hirap.

Na-supplyan kaagad si Kimmy ng dugo mula sa connection ni Gab. Lumipas pa ang ilang buwan patuloy ang pag tulong ni Gab dahil kailangan pa din ng dugo ni Kimmy hanggang sa tumawag ito at inimporma ako na malapit na maubos ang stock ng blood type ng anak ko sa mga connections na meron si Gab.

“Hi Gab! What’s their suggestion?” Tanong ko dito mula sa kabilang linya.

“Myles, I’m sorry, but the suggestion is to find the child’s father.” Sagot nito sa akin.

“Y-You know I d-don’t want to do that d-diba?” Biglang nanlamig ang buong katawan ko sa narinig ko dito.

“Well, kung para kay Kimmy... Myles, you have to do it. Limited na lang ang dugo na pwede maibigay kay Kimmy.” Seryosong sagot nito sa akin.

“A-anong gagawin ko?” Tanong ko dito na unti unti nang sumusungaw ang luha mula sa aking mga mata.

“Don’t cry Myles. Kung alam mo lang... Ayaw ko din na magkita pa kayo. Pero mahal ko na din ang anak mo.” Nahihirapang sagot sa akin ni Gab sa kabilang linya.

“H-Hindi nya deserve ang malaman pa ang tungkol kay Kimmy! Okay na si Kimmy, ikaw na naman ang kinikilala nyang ama. At masaya akong masaya sya ng nandyan ka.” Sagot ko dito at di ko na napigilan pa ang pag hikbi ko at tuluyang pag agos ng aking mga luha sa pisngi ko.

“Hush now Myles... It’s also hard for me now...” Sagot nito sa akin.

“Napaka buti mong kaibigan Gab. Anong gagawin ko? Namin ni Myles kung hindi ka dumating sa buhay namin?” Sabi ko na may kasama pang pag singhot singhot dahil sa sipon na bumabara sa ilong ko gawa ng pag iyak.

“You know how much I want for us to be more than just a friend?”. Pahapyaw na sabi nito sa akin.

“Gab...” Nahihirapang sagot ko dito.

“I know! But I will still wait for you Myles. Maghihintay ako hanggang sa mahalin mo na din ako.” Madamdaming sagot nito sa akin.

“I-I have to go now Gab. P-Papasok pa ako.” sagot ko dito na umiiwas.

“Okay sige... Ingat ka...” Napabuntong hiningang sagot nito sa kabilang linya.

Ibinaba ko na ang tawag at saka napahawak ako sa aking dibdib. Kasalukuyan akong nasa Hotel kung saan ako nagtatrabaho. Nasa locker ko ako ngayon at magpapalit na dahil morning duty ako ngayon. Mabait si Gab, pero kasi... Hindi ko alam, pero... Naiisip ko pa din sya... At isa pa, kasal pa din ako sa... Pilipinas.

Napapailing na nag simula na akong mag bihis. At saktong pagtapos ko ay tinawag na ako ni Ms. Claire ang aming Housekeeping Supervisor para ibigay kung saan ako assigned ngayon. Dahil inimporma ako nito kahapon bago ako mag out na mayroon daw kaming VIP guest at gusto nyang ako mag asikaso ng silid nun dahil maganda daw ang performance ko sa trabaho. Sigurado daw na hindi sila mapapahiya. Kaya mas inagahan ko ang pagpasok ko ngayon dahil dito.

Sa Presidential Suite Room ako na-assign ngayon kaya agad na nagtungo na ako sa silid para mag simula nang linisin ito.

Maya maya pa ay tumunog ang cellphone ko. Sinilip ko kung sino ang tumatawag at agad akong kinabahan ng makita na ang Daycare na pinapasukan ni Kimmy ang natawag. Agad na sinagot ko ito kahit na bawal ang cellphone sa trabaho, ngunit ipinakiusap ko ito ng may halong pagmamakaawa dahil nga para kay Kimmy. Mabuti na lamang at mabait ang management ng Hotel at pinayagan akong magdala ng cellphone kahit na nag ta-trabaho ako sa kasunduan na hindi ako pwedeng mag text o sumagot ng tawag kung hindi emergency. Dahil pag may nakakita sa akin ay agad na tatanggalin nila ako sa trabaho.

Isinugod daw si Kimmy sa Ospital dahil bigla na lamang ito hinimatay at nangitim. Kaya agad na iniwan ko ang post ko at sumugod sa ospital kung saan dinala ang anak ko.

Nakita ko ang tuyong tuyong labi at nagingitim na daliri ng anak ko. Hindi ko napigilan ang umiyak dahil sa sobrang takot.

Kinausap ako ng Doctor na ano man oras ay maaring kailanganin ni Kimmy ng dugo kaya kailangan na makahanap ako ng donor sa lalong madaling panahon lalo at wala na din halos maibigay ang mga koneksyon ni Gab.

Nang maging stable na si Kimmy ay siyang dating naman ni Gab sa ospital. Tinapos lamang nito ang meeting nya at sumunod din ito nang sabihin ko ang nangyari kay Kimmy.

“P-Pwedeng bantayan mo muna si Kimmy?” Tanong ko kay Gab.

“Sure. Babalik ka pa sa Hotel?” Nakakaunawang tanong nito sa akin.

“K-Kailangan... May VIP guest kami ngayon at ako ang naka assign.” Direktang sagot ko dito.

“Sige. Ako na bahala dito. Pina-cancel ko na naman ang susunod na dapat na meeting ko.” Imporma nito sa akin.

“P-Pasensya ka na Gab ah... Nagiging pabigat kaming mag ina sayo.” Malungkot na sabi ko dito.

“Alam mong hindi kayo pabigat sa akin Myles.” Sersyosong sagot nito sa akin at saka hinawakan ang ulo ko.

“Sige na, anong oras na oh... Ako na bahala kay Kimmy.” Nakangiting sagot nito sa akin at saka tinggal ang kamay nyang ipinatong nya sa ulo ko.

Habang nasa taxi ako pabalik ng hotel ay walang tigil ang pag luha ko. Hindi ko na alam kung ano ang dapat kong gawin. Tama nga sigurong puntahan ko na ang ama ni Kimmy.

“Tama nga ba?” Malalim na buntong hininga ko.

“You okay Miss?” Sabi sa akin ng driver na nagtaka siguro dahil sa malakas na pag buga ko ng hangin.

“Yes Sir, I’m okay... I’m sorry...” Nahihiyang sagot ko dito.

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain    Jayzel 64

    Tumingala si Jun at ngumiti sa akin. "O, Jayzel, nakita mo na 'yung eraser mo?"Hindi ako kumibo. Isinara ko ang pinto ng silid dahil wala pa ang kaniyang Professor at ang kaniyang mga kaklase. Lumapit ako sa kaniyang mesa, inilabas ang aking telepono, at inilagay ito sa ibabaw ng kaniyang notebook.Kumunot ang noo ni Jun. "Ano 'yan?""Makinig ka, Jun," seryoso kong wika sa pinakamababang boses. "Makinig ka rito at huwag kang magsalita hangga't hindi natatapos."Pinindot ko ang PLAY.Mula sa maliit na speaker ng telepono, umalingawngaw ang buong boses nina Aria, Romnick, Elle, at Renz. Ang kanilang mga halakhak, ang pagtawag nila kay Jun na "uto-uto" at "basahan," ang plano nilang i-frame up si Jun sa kasong Plagiarism sa Dean's office, ang balak ni Romnick na bugbugin at tapusin ang buhay ni Jun sa labas ng campus, at ang balak nilang sirain pati ang scholarship ko.Habang tumutugtog ang recording, nakatitig lang ako sa mukha ni Jun.Nakita ko ang mabilis na pagbabago sa kaniyang mga

  • Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain    Jayzel 63

    Tumingin si Aria sa mga mata ni Jun, may luhang pumatak sa kaniyang pisngi. "Jun, please? Kalimutan na natin ang nakaraan? Patawarin mo na kami? Hindi na namin uulitin 'to kailanman. Gagawin namin ang lahat para makabawi sa 'yo."Inobserbahan ko si Jun. Sa loob ng ilang segundo, nakita ko ang bahagyang paglambot ng kaniyang mga mata—ang likas na kabaitan at awa na pilit niyang itinatanim sa kaniyang puso. Si Jun ay isang taong may malinis na kaluluwa, at alam kong madaling kumurot sa puso niya ang pagmamakaawa ng ibang tao.Sumang ayon si Jun at marahang tumango."Sana nga nagtanda na kayo," malamig ngunit mahinahong wika ni Jun. "Hindi ako nagtatanim ng galit sa inyo. Pinapatawad ko na kayo sa mga ginawa ninyo sa akin. Pero hindi ibig sabihin noon ay babalik pa tayo sa dati. May kaniya-kaniya na tayong buhay ngayon. Mag-aral na lang kayo nang maayos at 'wag na kayong mang-aapi ng ibang tao."Nanlaki ang mga mata ni Aria at agad na napangiti, tila ba nakahinga nang maluwag. "Maraming,

  • Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain    Jayzel 62

    Ilang araw na ang nakalipas mula noong gabi sa restaurant kung saan tuluyang iniwan ni Jun ang kaniyang purong katangahan at ipinamukha sa grupo nina Aria na hindi na siya kailanman magiging alipores ng kahit sino. Mula noong araw na iyon, naging saksi ako sa unti-unting pagbangon ni Jun. Nakikita ko sa kaniyang mga mata ang dating ningning na nawala noong mga panahong hinahayaan niyang tapak-tapakan siya ng mga maling tao. Araw-araw kaming magkasama sa unibersidad, nag-aaral, nagpaplano at dahan-dahang binubuo ang buhay na halos mawasak dahil sa maling pakikipagkaibigan.Ngunit ngayong Lunes ng umaga, habang naglalakad kami ni Jun sa pasilyo ng Building B patungo sa aming kani-kaniyang klase, may isang bagay na agad na pumukaw sa aking pansin—isang bagay na nagpataas ng lahat ng balahibo ko sa katawan at nagdulot ng matinding kaba sa aking dibdib.Ang grupo nina Aria.Nakatayo sila sa malapit sa bulletin board ng Engineering department. Ngunit hindi tulad ng dati na napakalakas ng k

  • Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain    Jayzel 61

    Bumuo ng isang madilim, nakakatakot, at puno ng poot na ngiti ang aking mga labi habang nakatitig sa screen ng aking telepono. Ito ang gusto kong marinig. Ito ang kailangan kong maramdaman mula sa kanila. Ang buo naming grupo ay may iisang layunin na ngayon: ang tapusin si Jun.[Aria: Tama kayo. Kailangan nating makabawi. Kailangan nating ibagsak si Jun sa pinakamababang antas ng impyerno.][Aria: Pero makinig kayong mabuti sa akin. Hindi tayo pwedeng kumilos nang padalos-dalos ngayon. Kapag gumawa tayo ng gulo agad sa Lunes sa campus, mas lalo tayong malalagot sa mga magulang natin.][Aria: Mainit pa ang mata ng mga magulang natin sa atin ngayon. Binabantayan pa ang bawat kilos natin, ang bawat biyahe natin, at ang mga ginagastos natin.][Romnick: Anong ibig mong sabihin, Aria?! Hahayaan lang natin siyang magpakasaya at tumawa ngayong linggo habang tayo ay nagdurusa sa mga bahay natin?![Romnick: Gusto ko na siyang abangan sa parking lot sa Lunes pa lang! Gusto ko na siyang durugin!]

  • Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain    Jayzel 60

    Lumukob ang walang mapaglagyang inis at matinding poot sa buong dibdib ko. Habang nakatitig ako sa sirang screen ng aking telepono at dinarama ang matinding kirot at pag-apoy ng magkabilang pisngi ko mula sa dalawang malalakas na sampal ni Papa, bawat patak ng luha ko ay napalitan ng kulay-dugong galit. Ang lasa ng dugo sa loob ng aking labi ay naging isang pait na patuloy na nagpapaalala sa akin kung gaano kababa ang ibinagsak ko ngayong gabi.At ang lahat ng ito—ang sampal, ang matinding hiya sa harap ng maraming tao sa restaurant, ang pagka-confiscate ng kotse at allowance ko, at ang tuluyang pagkadurog ng aking reputasyon—ay dahil sa iisang tao lamang.Si Jun."Isinusumpa kita, Jun..." nanggigilid ang mga luhang bulong ko sa gitna ng madilim at tahimik kong kwarto. Nanginginig ang aking mga kamay habang nakakuyom nang napakahigpit ang aking mga palad, hanggang sa bumabaon na ang aking mga kuko sa aking balat. "Isinusumpa kita... Hinding-hindi ako papayag na matapos ang lahat nang

  • Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain    Jayzel 59

    Isang napakalakas at napakasakit na sampal ang lumapat sa aking kanang pisngi. Sa lakas niyon ay napatumba ako sa sahig, hawak-hawak ang aking mukha na biglang uminit at namanhid sa sakit."Papa!" sigaw ni Mama habang sumusugod para pigilan si Papa. "Tama na 'yan!""HUWAG KANG SUMINGIT, TERESA!" bulyaw ni Papa kay Mama. "INI-SPOILED MO ANG BABAENG ITO! TINGNAN MO ANG NANGYARI!"Dahan-dahan akong tumayo mula sa sahig, umiiyak at hawak ang aking pisngi. "Pa... bakit mo ako sinampal?! Ginawa ko lang naman 'yun kasi—"PAAAK!!Muling lumapat ang kaniyang kaliwang kamay sa kabilang pisngi ko. Sa pagkakataong ito, naramdaman ko ang lasa ng dugo sa loob ng aking labi. Napaupo ako sa sofa, tuluyan nang dumadaloy ang mga luha sa aking mukha."Bakit kita sinampal?!" sigaw ni Papa, nanginginig ang buong katawan sa galit habang nakaturo sa mukha ko. "Dahil napakakapal ng mukha mo! Wala ka nang ginawa sa pamilyang ito kundi ang magdala ng kahihiyan! Wala ka nang ginawa kundi ang sirain ang pangalan

  • Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain    CHAPTER 2

    Totoong hindi naman nabangga ang anak ko at kitang kita iyon ng dalawang mata ko. Nakapag preno ang driver bago pa nito mabundol si Kimmy. Sadyang sobra lamang akong nag alala at kinabahan ng bumagsak ang anak ko sa lupa at nawalan ito ng malay. Mabuti na lamang at mabait pa din ang driver at amo n

  • Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain    CHAPTER 1

    MYLENE’S POV:“Kimmy! Not there mahal! Please stay near me, you might get lost!”. Sabi ko sa napaka cute kong limang taong gulang na anak.“Mommy, I’m okay! Look! I can walk alone!” Pag mamayabang nito sa akin habang naglalakad ito ng halos isang metro ang layo sa akin habang hawak hawak nito ang

  • Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain    CHAPTER 5

    “Humanda ka Mylene. Ito na ang simula ng pag hihiganti ko. Sinong may sabi sa iyong iwan mo na lang ako ng basta basta pagkatapos na pagka tapos ng kasal natin ng wala ka man lang paalam?” Matabang na napangiti ako habang nag iisip.“Chamber maid? Dito sa Paris? Bakit? Para lang taguan ako? May la

  • Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain    CHAPTER 4

    Pag dating ko sa Hotel ay agad na humingi ako ng tawad sa supervisor ko dahil sa pag iwan ko sa post ko. Nakakaunawang pinatawad naman ako nito at agad na pinabalik sa trabaho ko.Inunti-unti ko na ang paglilinis ng nasabing kwarto. Mabuti na lamang at na delay din ang flight ng VIP Guest namin nga

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status