LOGIN“Humanda ka Mylene. Ito na ang simula ng pag hihiganti ko. Sinong may sabi sa iyong iwan mo na lang ako ng basta basta pagkatapos na pagka tapos ng kasal natin ng wala ka man lang paalam?” Matabang na napangiti ako habang nag iisip.
“Chamber maid? Dito sa Paris? Bakit? Para lang taguan ako? May lalaki ka ba?” Nag ngangalit ang ngipin na napatiim bagang na lamang ako. “Hindi pa ba ako sapat Mylene? Bakit kailangan mo akong iwan at saktan?” Puno ng katanungan na nai-isip ko. Mylene’s POV... Nakarating ako sa ospital kung nasaan ang anak ko. Doon ko ibinuhos ang atensyon ko. Pinilit kong iwaksi sa isipan ko ang ama ni Kimmy. Ramdam ko ang kaba na para ba ako hinahabol ng isang daang kabayo. Ngunit kahit na ganoon ay ayaw ko pa din magpahabol dito. Hindi ako maaaring magpatalo sa aking damdamin. Matagal na kaming wala. Limang taon na kaming hindi nagkikita kaya malamang baka may ibang asawa na ito... Nakatulog ako sa kakaisip sa tabi ng anak ko habang nag babantay dito. KINABUKASAN... Wala naman akong choice kung hindi ang pumasok lalo at ito lamang ang hanap buhay ko dito sa Paris na kahit papaano ay malaki ang kinikita kumpara sa iba dahil sa ‘tippings’. Hinalikan ko ang anak ko sa noo bago ako tuluyan na nagpaalam dito. Gising na ito at masiglang muli ngunit halata na mayroon itong dinaramdam pero kita ko kung paano ito lumaban. Kaya kahit na may kirot sa aking puso na kailangan ko tong iwanan dito sa ospital, ay wala akong magawa lalo ngayon mas lumalaki ang pangangailangan ni Kimmy patungkol sa pera dahil sa mga therapy na kailangan nito at nanny na pinoprovide ko para lang makapag trabaho ako at mabuhay kami ng matiwasay mag ina ng hindi magiging ‘pulubi’ dito sa Paris, Binilinan ko ang nurse bago ako umalis at tinawagan ang nanny nito na nakasalubong ko naman pag labas ko ng ospital. Agad na binati ako ng nanny ng anak ko at inexplain dito ang mga kailangan ni Kimmy. Mahigpit na binilinan ko din ito na huwag iiwan ang anak ko habang wala ako o si Gab. At nakakaunawang tumungo naman ito bilang pag sang ayon sa mga bilin ko. Pag dating ko sa Hotel ay agad na nag tungo na ako sa locker ko. May naka dikit na post dun mula sa supervisor ko. “Go to my office immediately once you’re already here. -Ms. Claire” Ito yung naka sulat sa note. Agad na kinuha ko ang naka dikit na note sa locker ko at nagmamadaling nag bihis na. Nalaman kaya ni Ms. Claire na umalis ako kahapon? Wag naman sana ako matanggalan ng trabaho.. Kailangan ko ngayon ito para sa anak ko... Lord, kahit ano titiisin ko... Please lang wag mo po akong tanggalan ng trabaho! Taimtim na dasal ko habang inaayos ko ang aking sarili. Ng matapos ko na maipusod ang aking buhok ay nag mamadaling ikinabit ko na ang ID ko sa uniform at dumaretso na ang punta patungo sa opisina ni Ms. Claire. Kumatok ako ng dalawamg beses at saka ito sumagot. “Come in!” Sagot ng tinig sa loob ng opisina. “G-Good Morning Ms. Claire!” Nag aalangan na bati ko dito at saka bahagyang napahimas pa ako sa batok ko dahil sa kaba. “Good morning! Mylene, you will no longer be assigned to other rooms - starting today.” Seryosong sabi nito sa akin. “H-Huh? Am I fired?” Kinakabahan na nagtatakang tanong ko dito. “Silly girl! No you’re not. But you will be assigned exclusively to the Presidential Suite only. Is that clear?” Imporma nito sa akin. May pagka istrikta itong si Ms. Claire kaya hindi kami maka ‘hindi’ sa mga inuutos nito sa amin. “B-But...” Sabi ko na agad naman nitong pinutol. “No But’s Ms. Reyes. Go now and do your job. Mr. Sanchez asked for a linen change.” Pagde-despatsa nito sa akin. “Thank you Ms. Claire.” Walang pagpipilian na sagot ko na lamang dito at kinuha ko na ang cart ko na gamit pang linis at saka dumaretso na sa Presidential room. Kumatok muna ako at nag doorbell sa Presidential Suite room. “Good Morning! Housekeeping!” Malakas na sabi ko. Naka tatlong ulit ako ng sabi ngunit walang sumasagot sa loob, siguro ay walang tao kaya binuksan ko na ang silid at tuluyan na akong pumasok doon. Dumaretso ako sa kwarto kung nasaan ang kama dahil sabi ni Ms. Claire ay nag rerequest ang guest ng linen change. Kinuha ko na ang mga unan at sinimulan ko nang tanggalin ang cover nito. Isusunod ko na dapat ang sa kama ng biglang may yumakap sa akin mula sa likod ko. Sisigaw dapat ako ngunit mabilis nitong natakpan ang aking bibig gamit ang malapad na palad nito. “Shh, Hon. It’s me!” Sabi nito na nagpatayo ng balahibo ko. “Hmp!” Piglas ko ngunit sadyang malakas ito kaya nang pihitin nya ako ay napahiga akong kasama ito at hindi ako makagalaw dahil nasa ibabaw ko ang lalaki habang nakatakip pa din sa bibig ko ang isang palad nya at nakapulupot naman sa katawan ko ang isang bisig nya. “Stop! Don’t try to shout! Unless you want them to know that you are my wife!” Mabagsik ang mga mata nitong kulay abo na tumitig sa akin kaya agad na natunaw ang aking tapang at mabilis na nanlambot ako at hindi ko na kinaya pa ang manlaban dito. Tinanggal nito ang palad nitong nasa bibig ko at pinalitan nya iyon ng kanyang mga labi. Halos mamaga ang labi ko sa gigil ng paghalik nito sa akin. “Ahm!” Hindi ko napigilan na ungol lalo nung maramdaman ko ang matigas na bagay na tumutusok sa may puson ko banda. “Missed me wife?” Sandaling pinutol nito ang halik nito para magsalita at saaka ipinagpatuloy muli nito ang mapang-angkin at mapag-parusang mga halik nitong iginagawad sa akin. Maya maya pa ay naramdaman ko ang mga kamay nitong nag lulumikot at nag sisimula nang gumapang sa aking katawan. Pilit kong pinipigilan ang kamay nito sa ginagawa nitong pag himas sa maseselang parte ng aking katawan. Ngunit sadya itong malakas, sa laki ba naman nito kumpara sa akin na literal na Filipina cute size! Hinuli nito ang dalawang kamay ko at inilagay nya sa ulo ko at saka ipinag patuloy ang ginagawa nyang kamundohan sa akin. “Hmp!..” Di ko napigilan na ungol ng maramdaman ko ang pagpasok ng kamay nito sa ilalim ng aking blusa.Napakaganda ng naging posisyon ko sa barko. Hindi matatawaran ang saya sa aking puso matapos kong opisyal na sumampa at magtungo sa aking silid. Laking gulat ko pa nga dahil nag-iisa lang ako roon—isang pribilehiyong madalas ay nakalaan lamang sa mga matataas ang ranggo. Pagkatapos kong maayos ang aking mga gamit, nagpasya akong lumabas para mag-explore at pamilyarisehin ang sarili sa aking magiging tahanan sa loob ng susunod na mga buwan.Subalit, agad na nabawasan ang excitement ko nang mapatingin ako sa mga taong nakapaligid sa akin. Sila ang mga kapwa ko crew ng barko. Ang klase ng tingin na ipinupukol nila sa akin ay tila mapang-uri at mapanghusga. Pakiramdam ko tuloy, isa akong foreign object na aksidenteng napadpad sa kanilang teritoryo."Akala ko ba, matatangkad lang ang matatanggap dito sa barkong 'to? Bakit ka nakapasok dito? May pampatangkad ka bang sikreto o uminom ka ng cherifer hanggang magka-overdose?"Isang boses ng babae ang bumasag sa katahimikan. Kung sa ibang tao s
“Kahit na! Huh!” Humalukipkip si Ann at huminto sa mismong pagitan namin. “Isang araw pa lang si Mylene na nag-a-assist sa akin sa Velvet Frame, tapos ngayon kukunin mo na agad para ilagay sa barko mo? Grabe ka, Kuya! Wala ka talagang konsensya! Alam mo namang bakante ang pwesto ni Sandra ngayon tapos inagawan mo pa ako ng maganda, sexy, at mala porselanang assistant!”Natawa na rin ang ilang board of directors na naroon pa dahil alam naman nilang lahat kung gaano kalapit ang magkapatid na Sanchez at kung paano mag-asaran ang mga ito. Maging ang masungit na babaeng direktor kanina ay napailing na lang habang nakangiti.Nahihiya naman akong humawak sa braso ni Ann at hinila siya nang bahagya. “Bebz, ano ka ba… nakakahiya sa mga directors niyo,” bulong ko sa kanya habang namumula pa rin ang aking mga pisngi.Ngunit sa isang iglap, nawala ang nagkunwaring pagtatampo sa mukha ni Ann. Hinarap niya ako at biglang nanlaki ang kanyang mga mata na punong-puno ng kislap at purong kaligayahan. B
Ibinalik ni Kim ang kanyang seryosong mukha bago ako muling tumingin ng diretso. "Well then, Ms. Sanchez. It seems like you’ve answered all our concerns perfectly. Do the board members have any more questions?" tanong niya sa kanyang baritonong boses na umalingawngaw sa buong silid."None, Mr. CEO. Her answers and records speak for themselves," sagot naman ng matandang direktor habang nakangiti na sa akin ngayon."In that case, the board has come to a unanimous decision," pormal na pahayag ni Kim habang dahan-dahang tumatayo mula sa kanyang upuan. Kasunod nito, sabay-sabay ring tumayo ang lahat ng sampung board of directors na nakapaligid sa lamesa.Nagulat ako nang isa-isa silang lumabas mula sa kanilang mga pwesto at lumapit sa gawi ko. Unang lumapit ang matandang direktor na nagtanong sa akin kanina, inilahad niya ang kanyang kamay sa akin na may kasamang malawak na ngiti."Congratulations, Ms. Sanchez. Your passion is truly commendable," masayang sabi nito sa akin habang nakikip
Naging mabilis ang takbo ng mga pangyayari pagkatapos ng tagpong iyon sa studio. Hindi ako nakasagot agad kay Sir Kim noon dahil bukod sa nabigla ako, nangingibabaw pa rin ang kaunting hiya sa akin. Ngunit bago siya umalis ay mariin niyang sinabi na mag-antay ako ng tawag mula sa HR ng Sanchez Entertainment Cruise Line.At hindi nga siya nagbiro. Pag-uwi ko pa lang sa bahay kagabi ay nakatanggap na ako ng email at text na nag-aatas sa aking bumalik sa kanilang head office para sa isang pormal na re-interview kasama ang Board of Directors.Kaya naman heto na naman ako ngayon.Kinabukasan....Nakatayo ako sa tapat ng salamin sa lobby ng naglalakihang gusali ng Sanchez Line. Suot ko ang aking pinakapormal na corporate attire—isang black blazer, puting blusa, at ang paborito kong pencil skirt. At siyempre, hindi pwedeng mawala ang aking trusty high heels para naman kahit papaano ay humabol ang height kong four-foot-ten sa standard ng modernong mundo. Ginawa ko ring simple lang ang aking m
Hindi sumagot si Kim kay Ann. Sa halip, humakbang siya nang mas malapit sa akin, dahilan para mapatingala ako nang husto sa kanya. Ang mga executive at staff na nakapaligid sa kanya ay tila nabigla rin sa reaksyon ng kanilang boss. Hindi ko inakalang makakaharap kong muli ang taong uminsulto sa buong pagkatao ko kahapon sa interview. Nagmukha akong maliit na bata habang nakatayo sa harapan ng lalaking ito.“Leave us for a moment. Ann, stay here,” utos ni Kim sa baritonong boses na hindi pwedeng baliin. Mabilis na sumunod ang mga staff at iniwan kaming tatlo sa gilid ng studio.Para iyong hukon. Baka nagalit siya sa paraan ko ng pagsasalita kahapon. Baka ayaw niya ng sinasagot ng pabalang. Paano kung sakalin niya ako ngayon? Paano kung pagsabihan niya si Ann na wag ng makikipagkaibigan sa akin?Nakakanerbiyos ang sandaling ito.. Kinakabahan talaga ako.Nang masiguro niyang wala nang ibang nakikinig, huminga nang malalim si Kim at tumingin nang diretso sa aking mga mata. Ang mukha niya
Hindi ko napigilan ang mapangiti sa kabila ng kaba ko kanina. Hinampas ko siya ng mahina sa braso. “Sira ka talaga, Ann. Grabe ka naman makatawag ng tikling at hanger sa mga kasamahan mo.”“Totoo naman, eh! Nakagagalit kasi. Akala mo kung sinong mga reyna,” pagmamaktol pa niya habang umuupo sa tapat ng kanyang salamin para ayusan. “Basta riresbakan kita palagi, Bebz. Walang pwedeng umapi sa iyo habang nandito ako.”“Salamat, Ann. Swerte ko talaga na ikaw ang naging best friend ko,” taimtim na sabi ko habang sinisimulan kong ayusin ang mga makeup kit na gagamitin niya para sa susunod na segment ng photoshoot.Habang nag-aayos kami, unti-unting gumaan ang loob ko. Pakiramdam ko, kahit papaano, may isang lugar pa rin pala kung saan pinahahalagahan ako, hindi dahil sa kung anong kulang sa akin, kundi dahil sa kung anong mayroon ako. Ipinangako ko sa sarili ko na gagalingan ko ang pag-assist kay Ann para hindi siya mapahiya sa pagtatanggol sa akin.Naging mabilis ang takbo ng mga oras. Nag
Pag dating ko sa Hotel ay agad na humingi ako ng tawad sa supervisor ko dahil sa pag iwan ko sa post ko. Nakakaunawang pinatawad naman ako nito at agad na pinabalik sa trabaho ko.Inunti-unti ko na ang paglilinis ng nasabing kwarto. Mabuti na lamang at na delay din ang flight ng VIP Guest namin nga
Nalaman kong ubod ng yaman nitong si Gab. Ang negosyo ng mga ito ay ang mamahalin na mga perfume kaya pala ubod ng bango ng lalaki lalo na nung nakulob kami kasama ito sa sasakyan nito. Humahalimuyak ang amoy nito, yun bang mahihiya ka na tumabi dito dahil napaka bango nito pero hindi masakit sa ul
Totoong hindi naman nabangga ang anak ko at kitang kita iyon ng dalawang mata ko. Nakapag preno ang driver bago pa nito mabundol si Kimmy. Sadyang sobra lamang akong nag alala at kinabahan ng bumagsak ang anak ko sa lupa at nawalan ito ng malay. Mabuti na lamang at mabait pa din ang driver at amo n
MYLENE’S POV:“Kimmy! Not there mahal! Please stay near me, you might get lost!”. Sabi ko sa napaka cute kong limang taong gulang na anak.“Mommy, I’m okay! Look! I can walk alone!” Pag mamayabang nito sa akin habang naglalakad ito ng halos isang metro ang layo sa akin habang hawak hawak nito ang







