All Chapters of Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain : Chapter 1 - Chapter 10

MYLENE’S POV:“Kimmy! Not there mahal! Please stay near me, you might get lost!”. Sabi ko sa napaka cute kong limang taong gulang na anak.“Mommy, I’m okay! Look! I can walk alone!” Pag mamayabang nito sa akin habang naglalakad ito ng halos isang metro ang layo sa akin habang hawak hawak nito ang teddy bear na may puso.Nag aalalang hinabol ko ito, kahit pa ilang dipa lamang ang layo nito mula sa akin. Limang taon pa lang si Kimmy, at aaminin ko, mahirap ang maging isang single mother, lalo na sa sitwasyon ng anak ko ngayon. May sakit si Kimmy, mahina ang puso nito kaya kumuha ako ng nanny na mag babantay at mag aalaga dito sa mga araw na wala ako at may pasok. Nagba-barko ako noong dalaga pa ako, nakaipon naman ako ngunit dahil sa tagal na din ng pamamalagi namin ni Kimmy dito sa Paris ay paubos na din ang naipon kong pera, kaya kung dati ay relax lang ako sa pagbabanat ng buto at pagkayod para sa kalagayan ni Kimmy, ngayon ay doble, minsan pa nga ay triple na ang sipag ko sa pag ka

Nalaman kong ubod ng yaman nitong si Gab. Ang negosyo ng mga ito ay ang mamahalin na mga perfume kaya pala ubod ng bango ng lalaki lalo na nung nakulob kami kasama ito sa sasakyan nito. Humahalimuyak ang amoy nito, yun bang mahihiya ka na tumabi dito dahil napaka bango nito pero hindi masakit sa ulo at ilong.Ilang linggo lamang ang lumipas pagkatapos ng insidente sa pagitan namin ni Gab at ng anak ko ay nangailangan na nga kaagad ni Kimmy ng dugo. At dahil wala talaga akong mahanap na blood bank na may stock ng katulad sa blood type ng anak ko ay napilitan akong tumawag at humingi ng tulong kay Gab. Agad naman ako nitong tinulungan ng walang kahirap hirap.Na-supplyan kaagad si Kimmy ng dugo mula sa connection ni Gab. Lumipas pa ang ilang buwan patuloy ang pag tulong ni Gab dahil kailangan pa din ng dugo ni Kimmy hanggang sa tumawag ito at inimporma ako na malapit na maubos ang stock ng blood type ng anak ko sa mga connections na meron si Gab.“Hi Gab! What’s their suggestion?” Tanon

“Humanda ka Mylene. Ito na ang simula ng pag hihiganti ko. Sinong may sabi sa iyong iwan mo na lang ako ng basta basta pagkatapos na pagka tapos ng kasal natin ng wala ka man lang paalam?” Matabang na napangiti ako habang nag iisip.“Chamber maid? Dito sa Paris? Bakit? Para lang taguan ako? May lalaki ka ba?” Nag ngangalit ang ngipin na napatiim bagang na lamang ako.“Hindi pa ba ako sapat Mylene? Bakit kailangan mo akong iwan at saktan?” Puno ng katanungan na nai-isip ko.Mylene’s POV...Nakarating ako sa ospital kung nasaan ang anak ko. Doon ko ibinuhos ang atensyon ko. Pinilit kong iwaksi sa isipan ko ang ama ni Kimmy.Ramdam ko ang kaba na para ba ako hinahabol ng isang daang kabayo. Ngunit kahit na ganoon ay ayaw ko pa din magpahabol dito.Hindi ako maaaring magpatalo sa aking damdamin. Matagal na kaming wala. Limang taon na kaming hindi nagkikita kaya malamang baka may ibang asawa na ito...Nakatulog ako sa kakaisip sa tabi ng anak ko habang nag babantay dito.KINABUKASAN...Wa

“Si Ma’am talaga, palabiro...” Hindi ko ito pinatulan bagkus ay nginitian ko na lamang ito at saka nag lakad na patungo sa gawi nito.Hindi ito ngumiti sa akin at pormal na pinaupo ako sa upuan na naka handa sa harap ng apat na taong magdedesisyon kung tatanggapin ba nila ako o hindi.“Good morning po Sir, Ma’am!” Malugod na bati ko sa mga ito.“You may be seated.” Sabi ng baritonong boses na lalaking kasalukuyang nakayuko sa binabasang malamang ay bio data ko.“We can see that you are quite an achiever, Ms. Sanchez, based on your resume from when you were in college. How come you haven’t had much job-related experience?” Tanong ng masungit na babaeng kaninang nanita sa akin kung naka - tayo na ba ako mula sa pagkaka - upo.“Ah, ahem!” Pag palis ko ng bara sa lalamunan ko bago itinuloy ko ang pag sagot dito.“Maraming beses po akong nag apply sa industriyang gusto ko po talagang pasukin at mahal at isa na po dito ang pag babarko, kaso kahit na anong credentials ang meron ako at ilang

Magaan ang pakiramdam ko habang naglalakad patungo sa studio ng Velvet Frame Models kinabukasan. Kahit paano ay pansamantala kong naiwan ang bigat sa dibdib na idinudulot ng bawat pagtanggi sa akin sa mga barko. Sabi ko sa sarili ko, temporaryo lang naman ito. Assistant lang ako ng best friend ko. Taga-bitbit ng bag, taga-abot ng tubig, at taga-punas ng pawis kung kinakailangan. Walang spotlight, walang interviewers na pagtatawanan ang tangkad ko. Ligtas ako rito.Bitbit ang isang malaking paper bag na naglalaman ng mga extra na sapatos at kosmetiko ni Ann, dire-diretso akong pumasok sa malawak at modernong studio. Amoy mamahaling pabango, spray ng buhok, at maririnig ang sunod-sunod na klik ng camera kasabay ng nakasisilaw na flash ng studio lights.“Bebz!” Isang pamilyar na boses ang pumukaw sa atensyon ko. Si Ann, naka-suot ng isang nagtataasang high-waisted pants at crop top, kumakaway sa akin habang papalapit. Ang ganda talaga ng lola mo. Kulang na lang ay magka-pakpak sa likod a