INICIAR SESIÓNCompartir
Jayzel 29
Fecha de publicación:
2026-10-01 13:05:52
Último capítulo
Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain Jayzel 34
“Ang yabang mo na talaga ah!” sigaw ni Romnick na naging dahilan para mapalingon ang ilang estudyante sa paligid namin. Lumapit pa siya lalo at marahas na tinulak nang bahagya ang balikat ko. “Bingi ka ba o sadyang nagpapapansin ka na naman sa amin?”Naramdaman ko ang pag-init ng paligid, ngunit nanatili akong kalmado. Dahan-dahan kong inayos ang pagkaka-upo ko at diretso siyang tinitigan. “Wala akong problema. Kayo ang meron kung hindi niyo matanggap na hindi ko na kayo responsibilidad.”“Bakit ba ayaw mo kaming orderan?” inis na tanong ni Aria na namumula na ang mukha sa kahihiyan dahil napapansin na sila ng ibang tao. “Dahil ba kasama mo ang babaeng iyon kahapon? Nagmamayabang ka na ba dahil lumipat ka ng departamento?”“Wala akong pakialam sa departamento ninyo, at lalong wala akong pakialam sa iniisip ninyo,” malamig kong sagot. “Bakit ko ba kasi kayo oorderan ng pagkain?”“Dahil kasama mo kami!” depensa ni Romnick.“Hindi tayo magkasama,” mariin kong pagtatama. “Magkakasama lang
Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain Jayzel 33
Tanghali na nang mapuno ang malawak na canteen ng university. Sabay-sabay na naglabasan ang mga estudyante mula sa kani-kanilang klase kaya naman siksikan ang mga mesa, mahaba ang pila sa mga food stalls, at nagkalat ang mga grupong nag-unahan sa pagkuha ng magandang pwesto.Ako naman, mag-isa.Hindi dahil walang gustong kumain kasama ko. May mga bago na akong nakakausap sa Engineering building, ilang kaklase na naging kasabay ko sa mga proyektong kailangang habulin, at mga taong kusang lumalapit para makipagkaibigan. Pero sa oras na iyon, ginusto ko munang mapag-isa.Mula nang magpasya akong ibalik ang sarili ko sa tamang direksyon, napakarami ko pang kailangang linisin at ayusin sa sarili ko. Hindi naman masama ang may kasama, pero may mga pagkakataong kailangan mong matutong maupo nang mag-isa nang hindi nakakaramdam ng takot o lungkot na baka iwan ka.Umupo ako sa isang bakanteng mesa sa dulo, malapit sa gilid kung saan mas tahimik. Inilapag ko ang bag ko at kumuha lang ng bottled
Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain Jayzel 32
“Anong pinagsasasabi mo riyan?”“Ginawa niyo lang akong aso,” paglilinaw ko nang walang takot. “Kapag may kailangan kayo sa eskwelahan, ako ang tinatawag niyo. Kapag may research, ako ang puyat na gumagawa. Kapag may ipapagawa sa malayo, ako ang inuutusan ninyo. Kapag kailangan ninyo ng kotse o tagahatid, ako ang takbuhan ninyo. Pero kapag wala kayong kailangan sa akin… nasaan kayo? Ni hindi niyo nga ako maalalang kamustahin kung hindi dahil sa mga pabor na kailangan ninyo.”Tumalim ang tingin ni Romnick. “Hindi naman ganoon iyon, Jun. Masyado ka lang sensitive!”“Ganoong-ganoon iyon, Romnick. Huwag mo nang ipagpilitang may natitira pang pagkakaibigan kung kayo mismo ang sumira noon.”Bago pa makasagot si Romnick, narinig ko ang pamilyar na boses ng pagtawa mula sa likuran niya. Si Aria. Humakbang siya palapit sa aming mesa, nakahalukipkip, at tila natutuwa pa sa tensyong namamagitan sa aming lahat.“Grabe,” sarkastikong sabi ni Aria habang pinasadahan ako ng tingin mula ulo hanggang
Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain Jayzel 31
POV:JunMakaraan ang dalawang linggo ng pagpapagaling at pagmumuni-muni sa loob ng aking condo, muli akong tumapak sa loob ng university. Dalawang linggo ring tahimik ang naging mundo ko—malayo sa maingay na koridor ng dati kong departamento, malayo sa mga pakiusap na walang katapusan, at malayo sa mga matang umaasa lamang sa aking kakayahan.Sa panahong iyon, marami akong napagtanto. Una, tuluyan na akong nagpalipat pabalik sa kursong Engineering kung saan talaga ako nararapat. Pangalawa, nagpasya akong mag-trisem upang mas mapabilis ang pagtatapos ko. Kahit pa huli na ako sa normal na daloy ng aking batch, hindi na iyon naging mabigat sa loob ko. Ang mahalaga, alam ko na kung saan ako lumulugar. Hindi na ako nagpapagabay sa kagustuhan ng iba; sa pagkakataong ito, para sa sarili ko na ang desisyong ginagawa ko.Nang unang araw kong bumalik, sariwa ang hangin na nilalanghap ko. Ibang gusali, ibang mga mukha, at higit sa lahat, ibang klase ng kapanatagan sa dibdib. Wala na ang takot na
Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain Jayzel 30
Iyon ang tawag niya sa akin. Iyon ang nakaukit sa metal. At iyon ang malinaw na tingin niya sa akin. Marahil, iyon lang talaga ang magiging papel ko sa buhay niya magpakailanman.“Suotin mo na,” utos niya habang inilalapit ang bracelet sa pulso ko.Wala akong nagawa kundi ang hayaan siyang ikabit iyon. Napakalapit niya; naramdaman ko ang banayad at maingat niyang mga daliri sa balat ko. Sa simpleng sandaling iyon, halos hindi ako makahinga dahil sa sobrang lapit niya, habang ang buong sistema ko ay nagkakagulo sa mga emosyong pinipigilan ko.Pagkatapos niyang maisara nang maayos ang lock, umatras siya nang kaunti para suriin ang gawa niya. Tinitigan niya ang pulso ko. “Ayan, bagay na bagay sa iyo.”Pilit akong ngumiti, pilit na pinatatag ang aking boses. “Oo nga. Salamat.”“Gusto mo ba talaga?” paniniguro niya.Tumango ako kahit may kirot sa lalamunan ko. “Gusto ko. Sobra.”“Good,” aniya na parang isang batang natuwa sa kanyang ginawa. “Para may remembrance tayo sa mga panahong ito.”
Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain Jayzel 29
Bago pa man ako tuluyang makalakad papunta sa sala, muling tumunog ang doorbell ng unit ko.Napahinto ako.Napakunot-noo ako habang nakatingin sa pinto. 'Sino naman kaya ito? Kakauwi ko lang galing sa labas, at wala naman akong inaasahang bisita sa ganitong oras.'Lumapit ako sa pinto at sumilip nang mabilis sa maliit na peephole.Agad na lumambot ang mukha ko at kusang sumilip ang ngiti sa labi ko nang makita ko kung sino ang nasa labas.Si Jun.Hindi na ako nagdalawang-isip pa at mabilis na binuksan ang pinto. “Bakit ka bumalik?” tanong ko habang nakatayo sa bukana.Nakatayo siya roon, may simpleng ngiti na madalas magpagulo sa puso ko. “May ibibigay lang sana ako sa iyo.”“Ngayon pa talaga?” nagtatakang tanong ko.Tumango siya nang may kasamang sigla sa mga mata. “Oo, ngayon na.”May hawak siyang maliit, eleganteng kahon na nakabalot sa manipis na laso. Hindi na niya hinintay na tanungin ko pa kung ano iyon; kinuha niya ang kamay ko at inabot iyon sa akin.“Ano ‘to?” tanong ko haba
Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain CHAPTER 2
Totoong hindi naman nabangga ang anak ko at kitang kita iyon ng dalawang mata ko. Nakapag preno ang driver bago pa nito mabundol si Kimmy. Sadyang sobra lamang akong nag alala at kinabahan ng bumagsak ang anak ko sa lupa at nawalan ito ng malay. Mabuti na lamang at mabait pa din ang driver at amo n
Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain CHAPTER 1
MYLENE’S POV:“Kimmy! Not there mahal! Please stay near me, you might get lost!”. Sabi ko sa napaka cute kong limang taong gulang na anak.“Mommy, I’m okay! Look! I can walk alone!” Pag mamayabang nito sa akin habang naglalakad ito ng halos isang metro ang layo sa akin habang hawak hawak nito ang
Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain CHAPTER 5
“Humanda ka Mylene. Ito na ang simula ng pag hihiganti ko. Sinong may sabi sa iyong iwan mo na lang ako ng basta basta pagkatapos na pagka tapos ng kasal natin ng wala ka man lang paalam?” Matabang na napangiti ako habang nag iisip.“Chamber maid? Dito sa Paris? Bakit? Para lang taguan ako? May la
Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain CHAPTER 4
Pag dating ko sa Hotel ay agad na humingi ako ng tawad sa supervisor ko dahil sa pag iwan ko sa post ko. Nakakaunawang pinatawad naman ako nito at agad na pinabalik sa trabaho ko.Inunti-unti ko na ang paglilinis ng nasabing kwarto. Mabuti na lamang at na delay din ang flight ng VIP Guest namin nga
También te puede gustar
Contract Marriage: Mr. President Chasing His Secretary Wife
Lirp49841.1K vistasBillionaires True Love
Cathy8.9M vistasONE NIGHT STAND WITH THE CEO
Hanzel Lopez546.1K vistasMY CEO BOSS IS MY LOVER (SPG)
dyowanabi1.1M vistasTEARS OF A MAJESTIC WIFE
ZintraZania109 vistasAng Pagbabalik ng Pangit na Asawa ng Milyonaryo
Miss Zuhro45 vistasA Night with the Devil in a Suit (SPG)
Pogi58 vistasThe Billionaire's Obsession
Writer kayl60 vistas
