Night Under the Mask

**Kabanata 1 — Isang Pirma na Magbabago ng Buhay**

Sa malamig na umaga sa New York City, nagmamadaling tumakbo si Azia Montenayor habang hawak ang kape at folder ng mga dokumento. Late na naman siya.

“Grabe naman ‘to, Azia! First day mo sa bagong trabaho, male-late ka pa!” bulong niya sa sarili habang halos madulas sa yelo.

Si Azia ay isang simpleng Filipina na nakipagsapalaran sa Amerika para tulungan ang pamilya. Matapang, madaldal, at medyo clumsy. Ngayong araw, magsisimula siya bilang assistant sa isang napakalaking kumpanya—ang Falcon Holdings.

Hindi niya alam, ang araw na ito ang babaliktad sa buong buhay niya.

Pagpasok niya sa lobby ng napakataas na gusali, namangha siya sa karangyaan. Parang hotel! Kinabahan siya lalo.

Sa sobrang kaba, hindi niya napansin ang lalaking naglalakad sa harap niya.

**BANG!**

Diretso siyang bumangga sa dibdib ng isang matangkad na lalaki. Tumalsik ang kape sa amerikana nito.

“Oh my gosh! I’m so sorry! I’m very very sorry! Libre ko na po dry cleaning niyo!” sunod-sunod niyang sabi nang hindi tumitingin.

Tahimik ang lalaki.

Mabagal siyang tumingala.

At doon niya nakita ang pinakagwapong lalaki na nakita niya sa buong buhay niya. Matangos ang ilong, malamig ang tingin, at halatang mayaman kahit nakasimangot.

“I don’t drink coffee,” malamig nitong sabi.

“Ah… sorry po ulit?”

Lumapit ang ilang empleyado.

“Sir Edward! Are you okay?!”

Nanlaki ang mata ni Azia.

*Sir Edward?*

*Edward Falcon?*

*ANG CEO?!*

“Patay…” bulong niya.

Tinitigan siya ni Edward Falcon mula ulo hanggang paa.

“Which department?” tanong nito.

“A-assistant po… today first day ko po…”

“Name.”

“Azia Montenayor po…”

May kung anong kislap sa mata ng lalaki. Para bang may naalala.

Pero agad din itong nawala.

“Come with me.”

“Po?!”

“Now.”

Sumunod si Azia na parang robot.

---

Pagpasok nila sa opisina ng CEO, halos manginig ang tuhod ni Azia sa sobrang kaba.

Tahimik si Edward habang nakatingin sa mga dokumento sa mesa. Pagkatapos ay inabutan siya ng isang papel.

“Basahin mo.”

Kinuha iyon ni Azia.

At halos mahulog siya sa kinauupuan.

**Marriage Contract**

“Ha?!”

“Pirmahan mo,” seryosong sabi ni Edward.

“Sir, parang mali po yata ‘to? Hindi po ako naghahanap ng mapapangasawa. Work lang po hanap ko…”

“I will pay you 5 million dollars.”

“Ha???”

“For one year marriage.”

Nanlaki ang mata ni Azia.

“Sir… prank po ba ito? Hidden camera?”

“I don’t joke.”

Napalunok siya.

“Bakit ako?”

Tahimik si Edward saglit.

“Because you are perfect.”

“Perfect po para saan?!”

“For a wife I don’t love.”

“Lalong hindi po ako papayag!”

Tumayo si Edward at lumapit sa kanya. Napaurong si Azia.

“Do you need money?”

Natameme siya.

“Opo…”

“Family in the Philippines?”

“Opo…”

“I need a wife. You need money. Simple.”

“Pero kasal po ‘to, sir! Hindi po ito buy one take one!”

“Just one year. No feelings. No drama. Just signature.”

Napakagat labi si Azia.

Iniisip niya ang pamilya niya. Ang utang. Ang problema.

“May catch po ba?”

“You will live with me. Act like my wife in public.”

“Private?”

“Separate rooms.”

Napabuntong-hininga siya.

“Sir… parang teleserye po ‘to…”

“Sign.”

Tinitigan niya ang papel.

At hindi niya alam kung bakit, pero may kakaibang pakiramdam sa dibdib niya habang nakatingin kay Edward.

Para bang… may koneksyon.

Na hindi niya maipaliwanag.

Dahan-dahan niyang pinirmahan ang papel.

Hindi niya alam, ang pirma na iyon ang simula ng isang sikreto na matagal nang nakabaon sa nakaraan.

---

Paglabas nila ng opisina, nagulat ang buong kumpanya.

“THE CEO IS GETTING MARRIED?!”

“At kanino?!”

“Doon sa bagong assistant?!”

Habang naglalakad sila sa hallway, halos matunaw si Azia sa hiya.

“Sir… pwede po bang huwag natin ipagsabi agad?”

“Too late,” sagot ni Edward.

Pagdating nila sa elevator, tumingin si Edward sa kanya.

“You don’t remember me, do you?”

“Po?”

“Nothing.”

“Sir, parang may alam po kayo na hindi ko alam…”

“Good.”

“Good po?!”

Tahimik ulit.

---

Kinagabihan, dinala siya ni Edward sa mansion nito sa labas ng siyudad.

Mas malaki pa sa barangay nila sa Pilipinas.

“Dito po ako titira?”

“Yes. Mrs. Falcon.”

Nanlaki ang mata ni Azia.

“Parang ang bilis naman po yata?”

“You signed.”

“Hindi ko pa po na-process!”

“Process later.”

Pagpasok nila, sinalubong sila ng mga katulong.

“Welcome, Ma’am.”

“Ma’am??”

Parang gusto niyang mahimatay.

Habang inaakyat nila ang hagdan, biglang nahilo si Azia.

Humawak siya sa tiyan.

“Sir…”

Napatingin si Edward.

“Are you okay?”

“Parang… nahihilo ako…”

Bigla siyang namutla.

At bago pa siya makapagsalita, nawalan siya ng malay.

---

Pagmulat niya ng mata, nasa kama na siya.

May doktor sa tabi niya.

“At last, gising na,” sabi ng doktor.

“Anong nangyari po?”

Tumingin ang doktor kay Edward.

“Mr. Falcon… you didn’t tell her?”

Nanlaki ang mata ni Edward.

“Tell me what?” tanong ni Azia.

Tahimik ang dalawa.

Kinabahan siya.

“May sakit po ba ako?!”

Ngumiti ang doktor.

“Congratulations, Mrs. Falcon.”

“Ha?”

“You’re two months pregnant.”

Parang tumigil ang mundo ni Azia.

“Buntis?!”

Dahan-dahan siyang napatingin kay Edward.

“Sir… impossible po ‘yan…”

Tahimik si Edward.

Pero sa unang pagkakataon, nakita ni Azia ang shock sa mukha nito.

“Because… I’ve never…”

Naputol ang salita niya.

Bigla siyang napaisip.

Dalawang buwan.

Dalawang buwan na ang nakalipas…

Isang gabi…

Isang lalaking hindi niya nakita ang mukha…

Isang gabing pilit niyang kinalimutan…

Dahan-dahan siyang napatingin kay Edward.

At doon niya napansin.

Ang mga mata.

Ang boses.

Ang tindig.

Ang lalaki sa gabing iyon…

Ay ang lalaking pinakasalan niya ngayon.

---