Home / Romance / Not Ordinary Love / Chapter Four — Past Meets Present

Share

Chapter Four — Past Meets Present

Author: Amarra Luz
last update Last Updated: 2022-09-26 21:24:35

Tahimik ang buong hallway habang naglalakad siya kasunod ang Head of Talent Management.

Hindi ito 'yong tipong pa-seryosong usapan, this was crisis-level tone at alam niya ang mangyayari.

Pagkabukas nila ng opisina, bumungad sa kanya ang malaking monitor, naka-pause sa isang blurred frame ng event three years ago.

The talent head crossed his arms.

"Sit," utos nito sa kanya nakatingin naman siya sa monitor.

Umupo naman siya hinihintay kung anuman ang ipapakita sa kanya hindi humihinga ang dibdib niya.

Something inside him whispered, "Kilalang-kilala ko siya noon..."

The talent head pressed play.

THE FOOTAGE

Lumabas ang video crowned event maraming artista photographers, at sponsors.

Young Emman—shorter hair, mas baby face—standing near the backstage curtain.

Hungry media everywhere and then—Alexie appears.

Young, glowing, naka-black cocktail dress, at tila parehong pagod at uneasy kagaya niya ngayon.

Hindi pa sikat noon, halos walang nakakakilala sa kanya kahit nasa industriya na rin ng showbiz ang lahat ng pamilya niya.

Sa video may papalapit na staff na nabunggo siya natapilok at halos matumba.

Ang unang lumapit sa kanya?

Kundi, SIYA.

Sa video hinawakan niya ang braso ni Alexie parehong parang nabigla, she looked up at him.

At doon sila parehong natigilan, the exact same expression they had kanina sa hallway.

"Kilala...natin ang isa't isa?" tanong ni Alexie noon.

"You seem familiar," sagot niya.

Then—

A staff cut the moment tinawag siya for a segment

kinuha si Alexie by her handler.

And the moment disappeared pero hindi 'yon ang nakakagulat.

The talent head paused the video at one frame.

"You see this?" naka-titig siya sa monitor.

Behind them...

Someone holding a DSLR.

Photographer.

Anggulo ng EXACT viral photo ngayon.

"Sir..bakit hindi ko 'to maalala?" tanong niya na halos pabulong.

"Because, the footage was never aired the press didn't use the photo at that time and Alexie wasn't famous yet." sagot ng boss sa kanila.

"So bakit lumabas ngayon?" banggit nila.

"Because someone wants noise." nilapit ng boss ang mukha niya.

"And someone is trying to pull the two of you into one scandal." tumayo ang boss at kumuha ng folder sa pwesto ng mesa niya.

Nabaling ang tingin ng kanilang boss sa kanya at seryoso ang boses na nagsalita, "Villa...paparazzi from three agencies are outside the gate they're preparing a coordinated ambush we need to protect your image—AND hers."

Emman tightened his jaw hindi niya alam kung bakit, pero may lamig na lumagos sa likod niya hindi lang career ang iniipit ngayon.

May hindi pa nila alam. "Your friends are already moving," dagdag ng boss.

Nang marinig ang sinabi ng kanyang boss siya ang nahiya para sa mga kaibigan niya.

Sagot ulit sa kanya ng kanyang boss, "They're trying to block the press."

"What? Sila?" nagulat si Emman.

The boss nods. "They said you'd panic if you face this alone."

Emman's chest tightened—first time in years na hindi siya piniling tumakbo ngayon... gusto niyang harapin ang kumakalat na maling balita sa kanilang dalawa ni Alexie.

"For once...gusto kong malaman ang totoo." bulong niya.

At lumabas siya ng office sumunod sa kanya si Alexie na kinausap rin ng kanilang boss.

(Celebrity Friends Try to Protect Emman from an Upcoming Press Ambush)

Paglabas niya sa hallway, bumungad sa kanya ang chaos.

Producers rushing.

PR staff whispering.

Make-up artists nagtatago ng gamit.

Photographers from the network pinipigilan lumabas.

Pero sa gitna ng lahat ng ito—

Nandoon ang barkada niya.

Sina Alenah, Drei, Xhey, Eds at ilang co-stars na lubos siyang kilala kahit supladita siya. Lahat nakapila na parang human barricade naiiyak siya sa ginagawa nila para sa kanya.

Si Alenah ang unang lumapit, hawak-hawak ang ibang pamaypay, naka-ponytail, fierce.

"Good, andito ka hindi ka tumakas." sabi niya.

"Hindi option," sagot ni Emman sa kanyang kaibigan.

"GOOD, pero listen—paparazzi are waiting outside ₱300,000 ang presyo ng bagong photo n'yo ni Alexie together we're not letting you walk into that." sagot ni Xhey sa mga taong nasa harapan nila ngayon.

"Planong siraan ka, buti na lang may intelligence kami sa loob ng press group." dagdag ni Eds na pabiro at narinig ito ng mga paparazzi.

Lumapit si Drei, tinapik ang balikat niya. "Bro...we're celebrities we know their moves and we know how to outplay them."

Alenah raises her hand. "Rules para lahat malinaw bago ka lumabas."

1. Walang solo exit.

"Kung lalabas ka mag-isa, dead ka. pipicturan ka nila from all angles."

2. Huwag kang magsalita.

"Let US be the loud ones, isa lang misquote mo—headline ka bukas." sagot naman ni Xhey may natawa sa sinabi nito.

3. Don't show panic.

"Pag nagmukha kang guilty, lalong kakainin ng paparazzi." sabat ni Xhey.

4. Walk with us.

"Group presence shuts down scandal angles, If you're surrounded by other celebs, hindi ka nila puwedeng gawing 'secret meet-up' headline." sagot naman ni Drei.

"...may exit strategy ba tayo?" tanong niya sa mga kaibigan niya.

Alenah smirks. "Of course. We're not rookies."

Pagbukas ng hallway doors leading to the parking lot—

BOOM.

Flashes.

Shouting.

Reporters lining up sa metal barrier may nakasabit na camera sa taas ng SUVs.

"EMMAN! EMMAN VILLA, IS IT TRUE YOU'RE DATING ALEXIE?!"

"KILALA MO NA BA SIYA BEFORE?!"

"CARE TO EXPLAIN THE OLD PHOTO?!"

"IS SHE YOUR REAL-LIFE TYPE?!"

Drei stepped forward, acting like his action-star aura activated. "Tigil muna, may proper press con kami. Not here." sabi niya, low but commanding.

Pero tumindi ang sigawan ng mga nagkakagulo.

"EMMAN! LOOK HERE!"

"ARE YOU PROTECTING ALEXIE?!"

"WHY DID YOU DEFEND HER ONLINE?!"

Emman swallowed.

Then—Alenah grabbed his arm.

"Keep walking, we got you."

Xhey linked arms with him on the other side. Eds and Drei walked ahead like human shields.

Their co-star celebrities formed a circle around them. Isang barkada ng sikat na artista nag-mukhang bodyguards.

May narinig siyang reporter sumigaw, "Why do your FRIENDS act like they're HIDING SOMETHING?!"

Nag-tawanan sina Alenah at Eds.

Alenah rolled her eyes at the reporters. "Bakit? Hindi ba puwedeng protective kami?"

Pero ramdam niya lahat sila...ipinagtatanggol siya hindi dahil sa career dahil kaibigan nila siya.

Habang tinatahak nila ang path papunta sa van niya,

nakaramdam siya ng isang bagay na hindi niya naramdaman sa tagal.

He didn't feel alone at sa gitna ng flashes, sa gitna ng sigawan may isang tanong na nagpa-igting ng dibdib niya—

"Kung ganito sila ka-protective sa akin...sino ang nagpuprotekta kay Alexie ngayon?" doon nagsimula ang bagong takot hindi para sa kanyang sarili kundi kay Alexie.

Hindi para sa sarili niya, kundi para sa kanya.

Pagka-close ng van door behind him—his keypad phone buzzed.

Message from an unknown number:

"You think the photo was the only thing I kept?"

At may attached file.

A second photo.

Not from the event.

Mas personal.

Mas close.

Mas impossible.

Siya nakasuot ng hoodie habang si Alexie, nakangiti, magkatabi, magkadikit and they both look like they knew each other...

More than the footage ever showed.

Gentleman naman niya kahit ang kilos niya kakaiba.

Nasabi na lang niya sa sarili nakatingin lang siya sa kanya. Nang makarating sila sa condo niya mabilis na bumaba siya sa van ni Emman.

"Salamat sa paghatid dito sa akin," sabi niya sa kanya nang bumaling siya ng tingin sa kanya.

"Welcome!" sagot nito.

"Sige, umuwi ka na baka pagod ka na," nasabi niya na lang sa kanya nang maisip niya 'yon.

Naiintindihan niya ang pagod na meron sa kanilang trabaho.

"Mamaya pa siguro may taping pa ako," sabi naman nito sa kanya.

"Ingat sa pagmamaneho," sigaw niya sa kanya bago pa siya pumasok sa loob ng building nang umalis na ang van kung saan siya nakasakay.

Tinawagan niya ang kaibigan para may makausap siya. Nakatambay silang dalawa sa veranda nang makarating siya sa condo niya.

"What's up?" tanong ni Sazzy sa kanya nang dumating siya sa condo niya mula sa shooting niya huminga na lang siya.

Nasa kusina sila naka-tambay dumeretso ang manager niya sa kabilang network nakahanap siya ng wine sa refrigerator.

"Okay lang," sagot niya at uminom na lang siya ng wine na kinuha niya sa refrigerator.

"Naninibago ka?" puna ni Sazzy sa kanya habang nakatitig siya sa mukha niya.

"Medyo, mababait ang mga nakikilala ko." pag-amin niya sa kanya habang iniikot ang baso sa palad niya.

"Okay lang 'yan sa simula lang 'yan katulad ko pero kapag tumagal hindi ka na maninibago." sagot ni Sazzy at uminom na rin siya ng wine na hawak niyang baso.

"Gwapo 'yong isang guy sa noontime show," nasabi niya bigla sa kanya naalala niya si Emman.

"Sino?" tanong ni Sazzy saka, inilapag sa bato ang baso sa counter.

"Si Emman kaya nga lang basta sayang siya." nasabi niya ng mahina at napabuntong-hininga na lang siya sa sinabi niya sa kanya dahil totoo naman.

"Kasi bakla siya? Oo, may itsura siya eh...tapos kahit may make-up siya gwapo pa rin siya tignan maiisip mo na lang ang salitang sayang." prangkang sagot ni Sazzy sa kanya sumang-ayon siya sa sinabi niya.

"Oo," sagot niya saka inilapag na lang ang baso sa bato.

"Crush mo? Alam mo ba pumatol din daw 'yan sa isang actress at non-showbiz pero nagkahiwalay lang dahil may karelasyon din siyang lalaki." chika ni Sazzy sa kanya napatingin siya bigla sa kanya nang marinig niya ang sinabi niya.

"True?" gulat naitanong niya sa kanya at napatingin pa bigla hindi naman imposible para lang itago ang kasarian sa public.

"Yes, lalaki o babae ah!" sabi ni Sazzy.

"Talaga? Bisexual siya." sagot niya kaagad sa kanya.

"Hindi ko masasabing ganun dahil mas priority niya ang pagiging bakla niya sa girl tumagal ng 2 years din ah sa boy 1 year lang," sagot ni Sazzy sa kanya hinalo niya ang wine niya gamit ang baso.

"Siguro lito pa siya ngayon sa pagkatao niya dahil pumapatol pa rin siya sa babae kung bakla na talaga hindi na siya pumapatol sa babae mandidiri na siya," sagot naman niya inuugoy ang ulo at uminom siya ng wine.

"Siguro nga pero hindi natin sigurado pa," sagot ni Sazzy sa kanya nagkibit-balikat na lang siya pagkatapos.

May punto din naman kasi siya sa sinabi niya.

"Pero ngayon?" tanong niya sa kanya.

"Wala eh!" sagot ni Sazzy sa kanya ininom niya ang wine nasa baso niya.

Siguro nga, pero kung bakla na siya noon pa hindi siya nakikipag-relasyon sa babae o paraan niya 'yon noon para maitago ang kabaklaan niya kaso..

"Dun ako nagtataka nakikipag-relasyon pa rin siya kahit bakla na talaga siya at may karelasyon pa siyang lalaki." nasabi niya sa sarili at biglang sumagi sa isip niya si Emman.

Pagkatapos ng ilang oras umuwi na ang kaibigan niya hindi na rin siya nagtagal dahil may trabaho pa siya kinabukasan.

Iba ang epekto ng tawa niya para sa kanya.

Hindi kilabot ang naramdaman niya kundi pagbilis nang tibok ng puso niya inutusan naman niya ang driver na ihatid nila si Alexie.

Nagka-yayaan sila ng mga kaibigan niya na uminom sa bar.

"Lasing ka na, brad umuwi na tayo," sabi ni Drei kinakalabit naman siya sa balikat habang umiinom siya.

"I'm not drunk yet," angal niya sa kaibigan na si Drei tumungga siya ng alak.

"Haven't you drunk yet? You are drunk." nag-aalalang sabi ni Drei sa kanya nang kukunin niya ang isa pang alak inagaw nila ito sa kanya.

"I'm not drunk yet, sit down," sabi niya nang makita niya nakatayo na ang kaibigan niya.

"Nagtalo pa kayo ni Vj?" tanong ni Drei sa kanya.

"Hi–ndi kami nagtalo ni Vj," sabi niya naisip ang mukha ni Alexie bago sila naghiwalay kanina sa harapan ng condominium niya.

"Why?" pagtatanong ni Drei sa kanya may pagtataka sa mukha.

"Why am I confused on myself?" tanong niya kaagad sa kanya.

"I can't answer your question, just because you would answer you question yourself," sagot ni Drei sa kanya uminom naman siya ng beer.

"Yeah!" sabat ni Alenah sa kanya inabutan siya ng tissue.

"I do not understand, I'm gay because I'm jealous of the women, who approach my boyfriend, but I am confused for myself," sagot niya sa kanila at tumungga ulit siya ng beer.

"What are you? Where are you comfortable? Whether you are gay with have a boyfriend or just being gay with anyone, you are dating, you are a real guy who just confused of yourself." nasabi ni Alenah sa kanya nakatingin siya umiwas siya ng tingin sa kanya.

"Just the same, all I can say," sabi niya tumungga ulit siya ng beer.

"Oh! Dapat isa lang makakasakit ka ng damdamin nyan." sabat ni Drei sa kanya kinuha ang beer na kukunin niya.

Hindi na lang siya sumagot sa sinabi ng kaibigan niya sa kanya.

"See you tomorrow guys!" sabi ni Alenah sa kanilang dalawa ni Drei nang aalis na siya sa bar.

"Bye, Alenah!" sabi ni Drei sa kaibigan nila.

"Kupad mo!" pang-aasar niya sa kaibigan niya nang tumingin siya kay Alenah na umalis na sa tabi nila.

"Wala eh! Torpe ako pagdating sa kanya." amin ni Drei sa kanya nahihilo man siya ngayon dahil sa lintek na alak alam niya ang tinanong niya sa kanya.

"Sabay na tayong umuwi ubusin ko lang itong iniinom ko," sabi niya at inubos ang iniinom niyang alak.

"Sige," sagot ni Drei sa kanya.

Nagbayad silang dalawa ng kaibigan niya bago siya alalayan sa paglalakad.

Kinausap ni Drei ang driver niya bago niya siya dinala sa sasakyan niya. Sumandal siya sa upuan at pinikit ang dalawa niyang mata pero naalala niya pa rin si Alexie.

"Hay! Bakit nasa isip ko siya nang iniwan ko siya sa condo niya!?" nasabi niya sa isip bago siya tuluyang nakatulog.

Hinatid siya ni Drei nang malasing siya dahil may pasok pa sila kinabukasan.

Kinabukasan, sa loob ng dressing room kahit may sarili silang dressing room nagsasama pa rin kahit kaninong dressing room ang gagamitin nila.

"Iniisip mo pa rin ba?" bungad ni Drei sa kanya nang makitang tahimik siya sa isang sulok ng upuan.

"Ah 'yon ba?" nasabi niya at umiwas siya ng tingin sa kaibigan niya.

"Oo ang tahimik mo eh!" sabi ni Drei sa kanya tinabihan siya.

"Hindi 'yon ang iniisip ko." sagot niya kaagad sa kanya.

"Ano na naman 'yan?" bungad na tanong ni Alenah nang lumapit siya sa kanilang dalawa ni Drei.

"Ang lungkot niya kasi nagtataka ako sa kilos niya," sabi ni Drei.

"Ah!" sabi ni Alenah sa kanilang dalawa.

"Ang gulo mo, brad sana makapag-desisyon ka," nasagot ni Drei sa kanya tinapik niya ang balikat niya.

"Punta na ako sa studio," sabi niya para maka-iwas sa mga tanong nila tungkol nangyari kagabi sa bar.

Habang naglalakad siya papuntang studio may naramdaman siyang nag-vibrate sa keypad phone nakita niya na tumatawag ang loverboy niya.

Emman: Why are you calling?

Loverboy: I miss you, honey.

Emman: I miss you too.

Loverboy: So I called you, because I was on my way to something important, and I couldn't contact you because the place was far away.

Emman: Okay.

Loverboy: We just meet again, I love you.

Emman: I love you too.

Loverboy: Bye.

Emman: Bye.

Naglalakad naman siya sa hallway nang makita niya si Emman na may kausap sa phone niya.

Rinig niya ang boses ng isang lalaki sa isang dressing room na may siwang napakunot siya at tumingin pa siya kay Emman pati sa dressing room tapos may umuungol na babae.

Naawa siya para kay Emman hindi niya alam niloloko na siya ng boyfriend niya.

Paano niya nalaman na 'yon ang boyfriend niya?

Tinawag siyang Vj ng babae nilapitan niya ang manager na kausap ang isang director. Hindi niya pinansin si Emman na nasalubong niya sa hallway. Sumama naman siya sa manager niya para sa susunod niyang gagawin.

Kinabukasan, dumating siya sa noontime show na malungkot sa dressing room nakita 'yon ni Alenah at nilapitan naman siya.

"You are obvious, you are sad." bungad ni Alenah sa kanya.

"Huwag mo ako alalahanin," sabi niya sa bumuntong-hininga na lang siya pagkatapos.

"You don't have any close friends if you need to talk to me here and you'll find me, and this is my cellphone number so call me when you need to talk to anyone else," sagot ni Alenah at nagbigayan sila ng phone number sa isa't-isa.

"Ang bait mo!" sagot niya sa kanya at ngumiti na lang siya.

"Halika na mag-start na tayo," aya ni Alenah sa kanya tumayo na siya sa couch naglakad na silang dalawa palabas ng dressing room.

"Okay," sagot niya at sumunod siya sa kanya.

Nagkita-kita sila sa hallway papunta sa studio ngumiti pa siya kay Emman, Eds, Xhey, at Sierra. Nasa unahan nila sina Alenah at Drei na nag-uusap.

"Morning guys!" sigaw nilang lahat buong audience.

"Tara magsimula na ang lahat," sigaw ni Alenah sa audience.

"Morning sa mga beautiful girls and handsome boys," sabi niya at kumaway na lang.

"Oh! Ang ganda." sabi ni Emman natahimik siya hindi niya alam kung sino ang tinutukoy nito kung sino maganda ayaw niyang maging assuming.

Tawang sabi ni Drei napatingin siya sa kanya wala naman nakakatawa sa paligid o sa comedy act ni Emman.

"Bakit ka tumatawa?" tanong ni Xhey sa kaibigan niya.

"Wala!" sagot ni Drei sa kaibigan niya.

After 3 hours,

"Bye sa inyong lahat see you tomorrow." sigaw nilang lahat bago sila naglakad pabalik sa backstage.

Kumunot ang noo niya na nag-aabang ang dati niyang manager sa dressing room niya. Nagpaalam muna siya sa mga kasama niya bago pa siya lumapit.

"Mauna na ako sa inyo," sabi niya sa mga kasamahan niyang host.

"Ingat ka, sis," sabi ni Alenah sa kanya.

"Salamat, bye." sabi niya at lumakad na siya palayo sa kanila.

Sa restaurant, nadaanan niya ang isang babaeng pamilyar sa kanya pero hindi niya ito pinansin.

Pumuwesto siya malapit sa mesa at umupo para marinig ang pag-uusap nila.

"Are you happy?" tanong ng babaeng nakatalikod sa kanya pamilyar ang boses niya.

"No, because I love you." sabi ng isang lalaki.

But you deceived me, I never returned to the person I was cheated on." sabi ng babaeng kausap ng lalaki.

"Pero, mahal pa rin kita." sagot naman ng lalaki kay—

"Manloloko ka! Hindi na ako makikipagbalikan sa taong niloko ako." seryosong sabi ng babae sa kanya.

"Patawad natukso ako pero ngayon wala na kaming dalawa." sagot ng lalaki.

"Hinding-hindi kita mapapatawad." sigaw ng babaeng kausap nito.

"Sorry!" humihinging sagot ng lalaki.

"Magsama kayong babae mo manloloko kayo." sigaw ng babae ng kausap nang lalaki.

Si Alexie!

"Anong nangyari doon? Sundan ko nga siya." nasabi niya nang makilala niya m ito siguro ang ex-boyfriend ni Alexie kaagad siyang sumunod sa kanya.

"Alexie?" tawag niya sa kanya nang sundan niya ito sa labas ng restaurant.

"Oh!" gulat niya napatingin siya sa likuran.

"Kalimutan mo siya may ibang magmamahal ng tapat sa'yo hindi lang siya ang lalaki sa mundo," sagot niya sa kanya.

"Pero mahal ko siya," sagot niya habang nagpupunas ng luha niya sa mga mata.

"Ganyan talaga ang buhay." nasabi niya at yumakap siya sa kanya.

"Salamat!" sagot niya sa kanya.

"Nandito lang ako kapag kailangan mo ng kausap," sabi niya sa kanya bago siya yakapin.

Do I feel pity for her? Or something because I could feel my heart with others I feel her naawa ako sa sitwasyon niya ngayon.

"Salamat sa'yo at nandito ka," sagot niya sa kanya.

"Wala 'yon!" sabi nanan niya sa kanya at umiwas siya ng tingin sa kanya.

Salamat at nandyan siya masaya na ito kahit nararamdaman niya sa puso niya ang lungkot habang magka-yakap silang dalawa.

"Hay!" sagot niya sa kanya.

"Bakit?" tanong niya sa kanya.

"Wala," sagot niya sa kanya.

"You still love him?" tanong niya sa kanya.

"Yes, he tricked me given everything to him but, he just left me." malungkot niyang sagot sa kanyw kita niya ang kalungkutan sa mata nito.

"Find someone who will truly love you." sagot ko na lang sa kanya.

"Sana nga, Alexie magdilang-anghel ka dahil ayaw ko na muling masaktan," sabi niya sa kanya saka ngumiti siya sa kanya.

Hinampas na lang niya ito sa balikat nandoon pa rin ang presensiya niya as comedian kahit nakikita niyang malungkot siya.

"Ouch! Bruha mamantal ako." tili nito at sumimangot ang mukha niya.

"Hindi 'yan." natawang sagot niya at tumingin sa kanya.

"Ang saya mo na ngayon kanina ang luha naging pambuhos ng ihi." paninita naman nito sa kanya.

"Tse! Tara na nga hatid mo na lang ako." aya niya sa kanya.

"Friends? Sige." sagot nito sa kanya bago siya pumasok sa loob ng sasakyan niya.

"FRIENDS!" sabi naman niya sa kanya.

"Paano ang kotse mo?" tanong nito at tinuro ang kotse niya.

"Friends, hayaan mo bukas ko na lang kukunin sa driver ni Papa." sagot niya at sumakay sa kotse nito.

"Sigurado ka?" paninigurado nito sa kanya napangiti siya dahil sa kanya gumaan ang nararamdaman niya kanina.

Tumango lang siya sa kanya at ngumiti na lang.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Not Ordinary Love   Third person POV

    Pinapanood nina Emman at Alexie ang kanilang pamilya na naiwan sa lupa. Kasama nila ang kanilang mga kaibigan na malapit din sa kanilang buhay."Ashley!" ngiting sambit ni Jinchi at yumakap ito sa kanya kasing-tangkad niya ang dating baby ng lahat."Namiss ko kayo," sambit ng pamangkin ni Jinchi sa kanya."Kayo din naman, Ash miss ko din kayo nahirapan ka ba sa pag-aaral?" tanong ni Jinchi sa pamangkin niya nang balingan niya ng tingin."Medyo, 'ta pero keri naman." wika ng pamangkin ni Jinchi sa kanya.Tumulong siya sa pagliligpit ng mga pagkain tumulong din ang pamangkin niya sa kanyang tita ninang."Tita, I want to be like you as gangster." bulong ng ni Jinchi sa kanya at napabaling ang tingin niya sa kanya."Kaya mo ba?" tanong ni Jinchi sa pamangkin niya."Mana-mana ba talaga 'yan pwede naman siya mag-showbiz," bulalas ni Emman sa mga kasama niya."Parang hindi niya hilig ang pumasok sa showbiz," sabat naman ni Alexie sa asawa niya."Hindi ba mahilig ang apo natin sa singing?" tan

  • Not Ordinary Love   Alexie POV

    "Busy sila sa utos ng mga anghel sa kanila kaya hindi natin sila nakikita at umakyat na sila dun nauna pa sa atin tinanong ko nga kay Alenah kung ano ang itsura dun walang sinabi sikretong malupit daw." pahayag ko sa asawa ko nang maalala ang dalawang kaibigan na pumunta sa dapat puntahan."Excited ka na bang pumunta dun?" tanong naman ng asawa ko sa akin nabaling naman ang tingin ko sa kanya.Umiling kaagad ako pero tumango natawa na lang siya sa reaksyon ko hindi pa naiisip 'yon. Hindi ko maiisip na mangyayari ito sa buhay ko na sobrang ganda.Si Papa pumunta sa Canada para kalimutan ang ginawang pag-tataksil ni Mama naiwan ako sa panganga-alaga dahil menor de edad pa ako nung panahon na 'yon.Masaya na ako kung ano ang meron ako pagkatapos namin ikasal ng asawa ko masaya ang pamilya ko nang magkaroon ako ng sariling pamilya. Masaya na ako na kasama ko ang mag-ama ko kahit may kulang pa rin darating ang panahon na makakasama namin si Axelle."Malapit na, king...malapit na tayong dal

  • Not Ordinary Love   Elle and Louie POV (1)

    Namatay ako nang dahil sa sakit kong leukemia akala namin ng magulang ko pagkatapos ako operahan noong bata pa ako hindi na babalik ang sakit ko.Sinundo nila ako nung nakarating ako sa langit. Nagulat pa ako na magkasama ang magulang ko at ang dalawang biyenan ko."Mommy!! Daddy!!" tawag ko na lang sa magulang ko nang makita ko sila.Niyakap ko kaagad ang magulang ko nang makita ko sila."Okay ka lang?" pagtatanong ni mommy sa akin na kaagad kong tinanguan umiyak ako nang umiyak bago ako lumayo ng bahagya."Magkakasama na tayo." bungad ni daddy sa akin napalingon ako at tumango na lang.Lumapit din ako sa dalawang biyenan ko na kasama ng magulang ko yumakap na lang ako sa kanila."Iniwan mo man sila sa lupa mauunawaan nila 'yon, anak pwede mo naman sila dalawin," sagot ni Mama sa akin nang lumayo ako tumitig ako kay Papa na ngumiti lang sa akin.Sinama nila ako sa bagong mundo kung saan kasama ko ang pamilya ko nakita ko rin ang bosses namin sa pinag-trabahuan as celebrity. Brother i

  • Not Ordinary Love   Alexie POV

    Nakatingin lang ako sa asawa ko habang nakatanaw sa ibaba nabaling naman ang tingin ko sa taong umakbay sa akin."Balae, ang lalim yata ng iniisiip ng asawa mo," sabi ni Jia sa tabi ko nakatingin din pala siya sa asawa ko."Ganyan lang talaga siya sa tuwing may gumugulo sa isip niya gusto niyang mapag-isa." sabi ko na lang sa kaibigan ko humalukipkip na lang ako ng kamay ko."Pwede ko ba malaman ang kinamatay ni Emman noong buhay pa siya? Tinanong kita nang malaman namin na dinala nyo bigla sa hospital si Emman hindi mo ako sinagot nung araw na namatay siya pagkadala nyo sa kanya sa hospital." bulalas naman ni Jia sa akin bumuntong-hininga na lang ako hindi namin pinagkalat na may matinding karamdaman ang asawa ko.Ayaw niyang kaawaan siya ng mga nakakakilala sa kanya nung panahon na 'yon dumagdag sa kanya ang stress nang malaman niyang may sakit siya noon. "Prostate cancer ang kinamatay niya noong panahon na 'yon kaya pumayat siya at tuluyan na kaming lumayo sa limelight ng showbiz.

  • Not Ordinary Love   Emman POV (2)

    "Salamat, princess at binigyan mo ng kulay ang mundo ko." sabi ko na lang sa asawa ko at bumitaw sa akin ang anak namin.Iniwan na kami nang anak namin umalis na rin ang mga kasama namin. May umakbay sa aming balikat dahilan para mabaling ang tingin namin.Nagulat ako nang makita ko ang kaibigan namin kahit parehas nasa langit na kami hindi naman nagkikita."Drei!" tawag ko na lang sa kaibigan ko na naunang umakyat sa amin dito."Kamusta?" tanong nito sa akin kasama niya ang kasama at kausap naman ng asawa ko."Mabuti na kami, kayo?" pagtatanong ko lang sa kaibigan ko umalis na kaming dalawa sa kinatatayuan namin."Masaya na malungkot, brad awa ang nararamdaman namin para sa bunso ko nagtanim siya ng galit pagkatapos namin namatay." sagot ng kaibigan ko hindi naman ako nakasagot."Gabayan mo na lang siya mag-matured pa siya may taong sasamahan siya alam mo 'yan," bulalas ko sa kaibigan ko mabait na bata ang bunso niya kahit matigas ang ulo habang lumalaki."Gagabayan talaga namin." sag

  • Not Ordinary Love   Emman POV (1)

    Parang kailan lang noon bakla pa ako-bakla pa rin ako pero pamilyado na. Masaya ako na nakikitang masaya na ang mga anak ko sa piling ng lalaking mahal nila. Kasama ko na ngayon ang asawa ko naiwan ang mga anak namin sa lupa kasama ng kanilang pamilya.Naabutan ko pa ang dalawang unang apo ko sa dalawang anak kong babae kahit matanda na ako nun at retired na sa showbiz naalala ko ang lahat bago ako namin malaman ng asawa ko ang sakit ko.Nauna akong nawala sa piling ng mag-iina ko nung nagkasakit ako sa prostate cancer akala ko nga noong unang nalaman ko 'yon ang nasa isip ko HIV dahil sa nakaraan ko pati ang asawa ko nagpa-check up sa doctor. Nung nalaman ko 'yon mula sa doctor napatingin kaagad ako sa asawa ko."Ayokong makita mong malulungkot ako, king umiyak man ako sa harap mo wala naman magagawa dahil nasa katawan mo ang sakit." sabi na lang ng asawa ko hinawakan niya ang kamay ko at bumuntong-hininga na lang ako nalaman namin na stage 3 na ang cancer na kumalat sa katawan ko."D

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status