Share

Video call

Author: Nelia
last update publish date: 2026-03-12 10:16:15

ANDREA DELA VEGA POINT OF VIEW

Buti na lang talaga at tapos na kami. sa ginagawa namin nang may kumatok. Dali-dali kong inayos ang sarili ko at binuksan ang pinto bilang paalis na rin ako. Isang Nurse ang bumungad sa akin. Tinignan niya ako mula ulo hanggang paa. "Hi! Ang ganda mo naman." puri niya sa akin.

"Ahehe, Salamat!" sagot ko naman. Akala ko pa naman ay kung ano na ang iniisip niya sa akin. Nagandahan lang pala. Akala ko ay kung ano na.

Dali-dali ko na siyang nilampasan. Ang lakas ng kabog ng dibdib ko. Si Dok naman kasi biglang nag-crave sa akin. Sabagay, hindi ko siya masisisi. bata pa lang ako ay marami nang nagsasabi ba maganda ako at crush daw nila ako. Pero galing 'yon sa mga tambay. Hindi ko akalain na aabot ang appeal ko pati sa Doctor.

Hindi na ako dumaan sa Inay. Dumiretso na ako pauwi dahil sobra na ang pagod ng katawan ko. Ikaw ba naman ang tirahin ng 3 consecutive days ng isang Doctor.

Patang pata ang mga hita ko.

Pagdating ko sa bahay ay dumiretso na kaagad ako sa banyo para maligo at mapreskuhan. Wala kaming aircon kaya nakasanayan kong maligo bago matulog.

Sa loob ng banyo ay mayroon kaming Salamin na sapat na ang laki para makita ang mukha hanggang dibdib. Nang maghubad ako ay dito ko na nakita at nabilang ang mga pulang marka sa dibdib at leeg ko. Nasa pito ito. "Ang dami niya palang iniwan na marka." wika ko sa harap ng salamin. Bigla kong naalala ang kaniyang indecent Proposal. Isang Milyon kapalit ng gabi-gabi niya akong ikakama. Bigla akong napangiti mag-isa. "Siguro naman hindi counted yung ngayong gabi dahil na-claimed na niya ako kanina?" natatawang sabi ko sa harap ng salamin. "Pero what if kung tawagan niya ako?" natatawa ulit ako mag-isa. "Kaya ko pa ba?" napatanong din talaga ako sa sarili ko.

Hanggang sa natapos na nga akong maligo. Lumabas ako ng banyo ng nakatapis lang nang puting twalya. Hindi na muna ako nagbihis dahil mainit nga at sa halip at ngmag-cellphone muna ako. Nag-scroll ng newsfeed at biglang may nag-send sa akin ng friend request. "OMG" napatakip ako ng bibig sa kilig. He sent me a friend request. "Si Dok!" ang guwapo niya sa kaniyang profile pic. mukhang kakagawa lang ng account niya at mukhang ginawa niya ito para sa akin. He send me an image of him na nasa kotse niya.

"Pauwi na ako. I missed you already. Gumawa pa tuloy ako ng f* para lang sa 'yo. Anong ginagawa mo? please send me a pic." chat niya sa akin.

Hindi ko alam kung saan nanggagaling ang kilig na ito. Miss na daw niya agad ako? at totoo ngang gunawa siya ng f* para lang sa akin. At ano ito, nag-uupdate siya sa akin? He's asking for a picture kaya nag-selfie ako at isinend sa kaniya. Picture na nakatapis lang ako ng tuwalya.

He qickly replied. "What the?! Are you seducing me, Andrea? bakit ganiyan ang suot mo?"

"Hindi kita inaakit, noh. katatapos ko lang maligo." kusa akong napapangiti habang nag-tatype.

"Really? baka mamaya hindi ako makapag-timpi hanapin ko ang bahay mo at puntahan kita diyan."

Hindi ko alam kung ano ang irereply ko. Nagbibiro lang naman siya malamang. Nag-tatype ako tas binubura ko. ano ang isasagot ko?

Maya maya lang ay tumatawag na siya via video call. Kaagad ko namang sinagot. Pagbukas ko ng tawag ay as usual napaka guwapo niya. mukha siyang pagod pero bagay sa kaniya ang gulo niyang buhok. Ang Hot ng Polo niya na nakabukas ang tatlong butones na sapat na para makita ko ang dibdib niya.

* *

"H-hi. I told you, kakaligo ko lang. basa pa ang buhok ko." Pinakita ko sa kaniya ang basa ko pang buhok. Nakahiga ako at kita sa cam ang tuwalya na nakatapis sa akin.

Kita ko sa video namin na napalunok siya ng mariin. "Magbihis ka na." malambing ang pagkakasabi niya. Concern lang ba siya o hindi niya matagalan na makita akong ganito?

"As in now na?"

"Oo."

"Okay." nilapag ko ang phone ko sa may drawer nang hindi pinapatay ang tawag. Hinayaan ko lang siyang makita ang paghahanap ko ng masusuot. Nang makahanap na ako ay pilya kong inalis ang tuwalya na nakatapis sa dibdib ko dahilan para makita niya ang kabuuan ng hubad kong katawan. "Ooopps, sorry!" eka ko pa.

"Damn! damn you. Magdamit ka na! Magdamit ka na kung ayaw mong puntahan kita diyan. Ikaw rin, baka hindi mo na kayanin or else gusto mo rin?"

"Ha, hindi, ah. Ayoko. Pagod na ako. Pagod na pagod. Bukas na lang. Makikita mo naman ako bukas."

"Tama. bukas na lang. Sa office ko ulit."

"Kahit saan."

Unti-unti ko na siyang nakakapalagayan ng loob. Actually, he's nice. Mukha lang talaga siyang masungit sa umpisa pero ang sarap niya kasama. Sa ngayon nga e parang hinahanap-hanap ko na rin siya. Too early to say na naiinlove na ako sa kaniya pero anong malay natin, di ba? Single siya at single din ako.

"Good night, Andrea! It was such a good day. see you tom." at pinatay na niya ang tawag.

Mukhang may ferson na matutulog na nakangiti ngayon. "Hay, Dok! I think, I like you already!" at nagulat na lang ako nang halikan ko ang pic na isinend niya sa akin.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • OBSESSION His Indecent Proposal   Reklamo

    Damien’s POV I see her. I saw how she breaks down and cry. Nakatayo lang ako sa gilid ng aking kwarto, nakadungaw sa bintana habang pinagmamasdan siya sa gitna ng ulan. Kitang-kita ko ang bawat paghikbi niya, ang bawat pagyugyog ng balikat niya habang yakap ang sarili. Every muscle in my body screams to run down there, to pull her inside, to wrap her in a warm blanket and hold her. But I stay frozen where I am, my hands clenched so tight my knuckles turn white. I watch it all – every tear, every shiver, every moment she looks up at the window as if hoping I’ll come for her. Tiniis ko. Tiniis ko lahat ng sakit na nakikita ko. Kahit na alam kong basang-basa na siya sa ulan, kahit na alam kong nilalamig na siya at maaari siyang magkasakit hindi ako bumaba. Hanggang sa nakita ko ang pagbagsak ng katawan niya. Nahimatay siya. Doon muntik nang masira ang pagiging matigas ko. Nanlaki ang mga mata ko at akmang bubuksan ko na ang pinto para lumabas pero pinigilan ko ang sarili ko

  • OBSESSION His Indecent Proposal   breaks down

    ANDREA'S POINT OF VIEW What I hate the most is... even it hurts me so much, I still wanna see him. Gustong-gusto ko siyang makita kahit na alam kong lulurayin lang ako ng sakit. Kahit na alam kong bawat tingin ko sa kaniya ay parang libo-libong kutsilyo ang tumatarak sa dibdib ko. Pero umaasa pa rin ako. Umaasa ako na baka sakaling magkausap kami, baka sakaling mahawakan ko ang kamay niya at makita niya ang luha ko... magbago ang isip niya. Baka sakaling maalala niya kung gaano kami kamahal noon at bawiin niya ang lahat. Pero hindi. Wala na. Because he blocked me too! after I finally found the courage to open the door and reach out to him again, hoping we could talk things through… he was the one who shut it in my face and locked it tight. he blocked me! Sa lahat ng social media, sa chat, sa tawag... tinanggal niya ako nang tuluyan. Parang hindi ako umiiral. Parang never naging parte ako ng buhay niya. Gumaganti siya! Yan lang ang pumapasok sa isip ko habang nangin

  • OBSESSION His Indecent Proposal   Pagsisisi

    ANDREA'S POINT OF VIEW Alam ko. Alam kong lulunurin ko lang ang sarili ko sa sakit. Alam kong bawat hakbang ko papunta dito ay hakbang palayo sa katinuan ko. Pero hindi ko mapigilan. Kailangan kong makita. Kailangan kong patunayan sa sarili ko na totoo na... na wala na talaga. Hinanap ko ang video. Hinanap ko ang mga litrato at balita tungkol sa kasal nila. At nang mabuksan ko ito... parang binagsakan ako ng langit at lupa. "BONGGA." basag ang boses ko. Iyan lang ang masasabi ko. Parang Royal Wedding talaga. Puno ng mamahaling at malalaking bulaklak, puti at ginto ang tema, at ang dami ng tao. Ang ganda ng simbahan, ang gaganda ng dekorasyon, parang napunta sila sa langit. At doon... sa dulo ng altar... nakita ko siya. Si Damien. Nakasuot ng pinakamagandang suit, gwapo na gwapo, pero ang pinakamasakit... nakita ko kung gaano siya kasaya. Nakita ko kung paano siya maging emosyonal habang naghihintay. Nakita ko ang pag-aabang niya sa paparating na bride... na hindi ako. Napangi

  • OBSESSION His Indecent Proposal   no turning back

    DAMIEN'S POINT OF VIEW Habang nakatitig ako sa screen ng cellphone ko na tumigil na sa pag-ring, alam ko sa sarili ko... alam ko kung bakit niya ginawa 'yon. Alam ko kung bakit niya ako in-unblock. Alam ko kung bakit siya tumatawag ngayon. Isa lang ang ibig sabihin nito. Bumalik na ang alaala niya. Naaalala na niya ang lahat. Naaalala na niya na hindi ako ang may kasalanan. Naaalala na niya na hindi ko siya sinaktan. Naaalala na ako ang nanakit sa kaniya. Kaya niya ako tinatawagan ngayon kasi gusto niyang humingi ng tawad. Kasi gusto niyang bumawi. Kasi akala niya... babalikan pa kami sa dati. Ramdam ko ang kirot sa dibdib ko. Isang malungkot na katotohanan. Andrea... alam ko. Alam kong alam mo na ang totoo. Alam kong nagsisisi ka at gusto mo akong yakapin ngayon. Pero... huli na. Kahit na bumalik na ang alaala niya, kahit na malinis na ang pangalan ko, kahit na alam ko na mahal na mahal niya ay ako pa rin... hindi na pwedeng bumalik sa dati. The fact na divorced

  • OBSESSION His Indecent Proposal   blocked

    DAMIEN'S POINT OF VIEW Nakahiga ako sa kama habang nakayakap si Fia at mahimbing na natutulog. Tahimik ang paligid, tanging tunog lang ng alon ang maririnig. Dahil hindi pa ako dinadatnan ng antok, binuksan ko ang cellphone ko. Wala lang, para lang ma-check kung may importanteng mensahe man galing sa office o kay Daddy. Binuksan ko ang Messenger. At doon... parang nanigas ang buong katawan ko. Sa taas ng listahan ng mga tao, nakita ko ang pangalan niya. "ANDREA" At sa tabi ng pangalan niya... may maliit na berdeng tuldok. ONLINE. Nanlaki ang mga mata ko. Napabuntong-hininga ako nang malalim at parang bumagal ang ikot ng mundo ko. "Online siya? Buhay siya? Gising na siya?" sa isip-isip ko. Isang malaking kumpirmasyon iyon. Alam ko noon na naka-comatose siya, alam ko na nag-aagaw buhay siya, pero ngayon... nakikita ko na naka-online siya. Ibig sabihin, gising na siya. Naka-recover na siya. Pero may mas ikinagulat pa ako. Dati... matagal na akong naka-block sa k

  • OBSESSION His Indecent Proposal   bianca

    ANDREA'S POINT OF VIEW Parang pinagsakluban ng langit at lupa ang buong pagkatao ko habang naglalakad palabas ng ospital. I can't feel anything, nothing but pain. Bagsak na bagsak ang mga balikat ko. Mabigat na mabigat ang bawat hakbang ko na parang may bakal na nagpapabigat sa mga paa ko. Hindi ko maramdaman ang paligid, wala akong marinig kundi ang sarili kong hikbi at ang boses ng nurse na paulit-ulit sa isip ko... "Ikinasal na po... nasa Maldives po sila..." Ayaw tumigil ng pagtulo ng luha ko. Tuloy-tuloy, parang gripo na sira. Basang-basa ang hospital dress ko, basang-basa ang mukha ko ng luha. Ang sakit-sakit. Sobrang sakit na parang dinudurog ang dibdib ko nang paulit-ulit. Huli na. Huli na pala ang lahat. Kahit na nalaman ko na ang totoo, kahit na malinis na ang pangalan niya, kahit na handa na akong lumuhod at humingi ng sorry... huli na pala. Pinili na niya akong kalimutan. Pinili na niyang bumitaw at magpatuloy. At ang pinakamasakit sa lahat... pinili na niyan

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status