A Daughter sacrifice

ANDREA DELA VEGA

Kung anong saya ko kagabi ay siya namang lungkot ko ngayon. Ang inay kasi hindi makahinga at dinala sa ICU dito sa Ospital. Hindi ko alam kung ano ang nangyari. Okay na okay pa siya kahapon tapos ngayon ay biglang ganito naman.

Iyak ako nang iyak habang nakikita siyang tinutubuhan. Kita ko ang paghihirap niya pero alam kong lumalaban siya kaya ilalaban ko siya. Ngayon pa ba? Na hindi ko na problema ang ibabayad dito sa ospital?

Speaking of hospital bill. May lumapit sa aking Nurse at niyaya akong lumabas mula sa ICU. "Mam, inform ko lang po kayo about sa kalagayan ng mommy niyo. Bale yung patient mo, kailangan po niya ng obserbasyon. Kinakailangan po niyang mamalagi dito sa ICU dahil sa mga kumplikasyon niya. Remind ko lang din po kayo na hindi po biro ang f*e dito. Kailangan po ng malaking halaga dito."

"Naiintindihan ko po. Sige po, ako po ang bahala basta gawin niyo po ang lahat para gumaling ang Nanay ko." Malakas na ang loob ko dahil ang kapit ko ay ang Doktor na nagmamay-ari ng ospital na ito. As long as he wants me in bed, tuloy ang gamutan ng Inay.

Speaking of him, isang chat ang natanggap ko mula sa kaniya. "come my office now." matipid niyang chat.

Walang pagdadalawang isip na pumunta ako sa office niya. kumatok ako at agad naman niya akong pinagbuksan. Pagkasara ng pinto ay niyakap niya ako at akmang hahalilikan sana pero hindi yon natuloy nang makita niya ang namumugto kong mga mata.

"Why are your eyes are swollen? were you cry?"

"Ang inay kasi... Dinala siya sa ICU tinubuhan. Natakot ako. Natatakot ako na baka bigla na lang niya akong iwan. Hindi ko kaya." hindi ko mapigilan na hindi maluhang muli.

He reached out and took my hand softly, “I’m so sorry you’re going through this. Huwag kang mag-alala, gagaling ang Inay mo. Gagawin ko ang lahat para maibigay ang lahay ng pangangailangang niya medikal.”

I looked down but managed a faint smile, “Thank you. Sometimes, it just feels too much to bear. Saka nahihiya na ako sa 'yo. Sa mga tulong mo. Alam kong sobra-sobra na ito kung ang tanging maipagmamalaki ko lang ay ang katawan ko.”

He squeezed my hand reassuringly, “Okay lang. Huwag kang mag-alala don. Nakakatulong ka rin naman sa akin. kung wala ka baka namatay na ako sa sobrang lungkot. Kailangan din kita, okay?”

He had a way of calming my nerves, making everything feel less heavy. What he said wasn’t just words; it was the truth—we both needed each other. But for me, I needed him more. It became my duty to be better, to do more, because he was my anchor, my everything.

Muli akong napayakap sa kaniya. Pagkatapos ay ako ang unang humalik sa kaniya. Ang mga kamay ko ay nakapulupot sa kaniyang batok. Buong puso ko siyang hinalikan bilang pasasalamat.

Binuhat niya ako nang hindi pinuputol ang aming paghahalikan. Akala ko ay doon niya ulit ako dadalhin sa ibabaw ng lamesa at doon aangkinin pero nagulat ako nang dalin niya ako sa isang kwarto dito sa loob ng kaniyang office kung saan ay mayroong malambot na kama at tv.

"M-may kwarto ka pala dito?" manghang sabi ko nang sandali niyang putulin ang aming paghahalikan para lakasan ang aircon.

"Yup. Matagal na. Dito ako natutulog minsan kapag wala pang pasyente." sagot niya pagkatapos ay hinarap akong muli. Nakaupo ako sa kama at siya naman ay lumuhod sa harap ko. Masuyong hinawakan ang baba ko. "Mas komportable tayo dito." pabiro niyang pagkakasabi pero totoo.

Pagkatapos ay nag-umpisa na siya sa pagsamyo sa balikat ko. Samyo na para na rin niya akong hinahalikan. Napapa-arko ang katawan ko sa kiliti. Buti na lang din ay nag-spray ako ng pabango ko kasi nakakahiya kung wala siyang maamoy sa katawan ko. "I hate Womens perfume. mas gusto ko yung natural scent mo. Next time don't spray perfumes, huh?"

"Ha, ganun ba? s-sige." Ayaw pala niya ng pabango ng babae kaya pala itinigil niya ang pag-amoy sa akin sa halip ay hinalikan na lang niya ako.

He's a good kisser. I can say that everytime he is kissing ne torriedly. Natuto akong humalik dahil sa kaniya kaya naman kayang kaya ko na siyang sabayan ngayon. Nakikipag-espadahan ako ng dila sa kaniya. Everytime I do that maa nagiging agresibo siya sa paghalik.

Hanggang sa hindi na siya nakuntento at dinala na niya ako sa kama. Mukhang pinaghandaan niya ang oras na ito dahil may props na siya. May tali sa headboard ng kama at itinali niya ako at pagkatapos ay nilagyan ng piring ang mga mata ko.

"You nervous? Huwag kang mag-alala. I will handle you right. Just feel the moment. Ipatitikim ko sa 'yo lahat ng masarap."

Napasinghap ako nang maramdaman ko na may parang yelo siyang nilagay sa tiyan ko. Parang cube ice na pinapagapang niya sa hubad kong katawan. Hindi ko maiwasan na hindi mapaangat ng katawan. Ang lamig non pero ang hatid sa akin ay kakaibang init.

"Oh My.... oh My..." para akong kinukumbulsyon sa init. His tongue is so sinful. bawat paghagod nito sa akin katawan ay nag-iiwan ng alaala.

"Wala pa akong masyadong ginagawa pero nagkakaganiyan ka na? What more pa kung kainin pa kita? baka mawala ka na sa sarili mo!" banta niya na sobra kong kina-excite. As far as I remember nakain na niya ako at gustong-gusto ko ang pakiramdam non pero mas na-eexcite ako ngayon dahil nakapiring ang mga mata ko at nakatali ang mga kamay ko.

Hanggang sa tinutuo na nga niya ang banta. Ang loko, hinimod nga ang pagkababae ko. Yung pakiramdam na wala akong magawa kung hindi umungol lang nang umungol sa sarap.

"Ohhhh.... ohhh.... ohhh..." Halos takpan ko na ang sarili kong bibig sa takot na baka sa sobrang lakas ng ungol ko ay umabot na hanggang sa labas ng opisina.

"Yes, Andrea. moan! moan, my name! Mas lalo akong nanggigigil."

"Oh, Sige pa, Dok Damien. Sige pa!!!! kainin mo nang maigi..... ang sa-- sarap...." yung parang nanunuyo na ang lalamunan ko sa kakaungol. Tapos si Dok ay tuloy-tuloy lang sa ginagawang pang momolestya sa katawan ko na gustong-gusto ko naman.

Hanggang sa ipasok na nga niya ang matigas niyang sandata. "you like it?"

"y-yes! ughhh... yes!"

Binayo niya ako nang binayo at pagkatapos ay kinuha niya ang dalawa kong binti at ipinatong niya sa magkabila niyang balikat habang patuloy pa rin sa pagbayo. Sagad na sagad. This man is obsessed to me. Panay ang sabi niya ng "Ang sarap mo!" at ng "Ako lang ang k*kantot sa 'yo!" music to my ears pero isa lang ang naglalaro sa isipan ko. Hanggang kailan kami ganito? Paano kung ma-fall ako tapos siya hanggang sex lang pala ang gusto?

Kailangan kong itatal sa isipan ko na hanggang dito lang kami. Na bawal akong ma-fall dahil bayad ako. I only just need him for money pero sa paulit-ulit na nangyayari sa amin, para bang.... "I love you, damien! Uggggghhh...." aksidenteng nasabi ko.