LOGIN
Andrea Dela Vega Point of view
"Room 69. ito na yung room na binigay niya sa akin. kinakabahan ako pero nandito na ako---itutuloy ko na." Isang malalim na bugtong hininga ang ginawa ko bago ko tuluyang pasukin ang kwarto ng afam ko. Yes. Ngayong gabi ay isusuko ko na ang bataan dahil ito na lang ang sa tingin kong magiging sagot sa kahirapan. Bukas ang pinto dahil inaasahan niya ang pagdating ko. Umuwi siya ng Pilipinas sa pangako kong ibibigay ko na ang pagkababae ko. Madilim ang loob ng kwarto at ang temperatura sa loob ay sobrang lamig. Napayakap ako sa sarili ko dahil sa nipis at igsi ng suot ko. "Hi, Hemson!" pagbati ko sa kaniya gamit ang nakakaakit na boses. Nagulat lang ako dahil kahit madilim dito sa loob ay nakita ko ang kalaswaan na ginagawa niya. Wala na siyang kahit na anong saplot sa katawan at kitang-kita ko kung paano niya laruin ang "Shit sobrang laki ng alaga niya!" sa isip-isip ko sabay napalunok nang mariin. Napatigil siya sa ginagawa nang makita niya ang presensya ko. "W-who are you? What are you doing here?" Dali-dali niyang tinakpan ng puting kumot ang hubad niyang katawan. Medyo weird ang reaksyon niya na para bang nagulat pa siya sa pagdating ko. Siya nga itong kulit nang kulit sa akin sa chat na may mangyari na sa amin. "W-what am I doing here? Didn't we have plans for tonight?" "What plan?" may pagka masungit ang tono ng kaniyang pagkakatanong. Ay, sus! kunwari pa ang loko. "Oh, common, Hemson! Don't act like that in front of me. I know you know what we're going to do tonight." "What are you saying? i don't----" He looks confused. It seems like he doesn't know what I'm talking about. The way he's talking to me now is as if we haven't chatted in a long time. I met him on a dating app, and we've been talking for 6 months. At first, I was hesitant to meet him because we only talked through chat. I didn't know how old he was or what he looked like, but because of the money, I dared to meet him. But now that I've seen him, I'm less afraid because it turns out we're almost the same age, and when it comes to looks, he's a winner! He's so handsome! Hindi na para umatras pa ako. Ngayong nakita ko na siya, ngayong kaharap ko na siya, sigurado akong wala akong pagsisihan. Bukod sa pera ay tiyak na masisiyahan ako sa kaniya. I like him already. Hindi ganitong ka-guwapong mukha ang inaasahan kong Hemson kaya para ma-secured ko na ang magandang future ay nilapitan ko na siya at walang pakundangan na naghubad sa harap niya. "Ssshhhhh.... I'm ready, Hemson. Tonight, i surrender my self to you. Do what you want.... My body is yours tonight! All yours." As in totally hubad. Wala akong itinirang saplot sa aking katawan. Nakita ko kung paano siya mamangha sa ganda ng tanawin sa harap niya. "Oh, fuvk!" wika niya habang malagkit ang pagkakatitig sa akin. Bigla akong may nakitang pawis sa noo niya. "I love you, Hemson. Like what i'ved said, Im all yours." hinila ko ang kumot na itinabing niya sa pagkalalaki niya at ganun pa rin gaya kanina, tayong-tayo pa rin ito. "Touch me, Hemson. Touch my body. I know you've been longing for this for a long time." kinuha ko ang isa niyang kamay at ipinatong sa kaliwa kong dibdib. "A-are you sure these are all mine?" tanong niyq na tila humihingi siya ng permiso bago namin simulan ang aming gagawin. "All yours my love!" hinimas ko ang buhok niya habang inaakit siya sa pamamagitan ng aking tingin. I saw how he craved for these. He swallowed hard, but eventually, he immediately grabbed my breast and start to play it with his fingers. His eyes are half-closed. It could be out of excitement, hunger, or simply a lack of self-control. Hindi naman sa pagmamayabang pero pang Viva max itong katawan ko at ang swerte niya dahil siya ang unang lalaking makakatikim nito. Kung hindi lang sa pera ay hindi ko gagawin ito. Kung kinilala lang ako ng ama ko bilang anak niya ay hindi na sana ako aabot sa ganito. Anak kasi ako sa labas at sawa na ako manlimos ng pagmamahal sa tunay kong ama at sawa na ako sa binibigay niyang pa-barya barya lang. Hindi niya ako kinikilala bilang anak dahil kung kinikilala niya ako ay hindi ko na kailangang patagong makipagkita sa kaniya para makahingi lang ng kaunting barya. Pagkatapos ng gabing ito, hindi ko na kailangang manlimos sa mga Dela Vega. Gagawin ko ang lahat para mabaliw sa akin ang afam na ito at mauwi kami sa kasalan. Kailangan kong itayo ang bandera para sa magandang kinabuksan! Samantala, habang ang future ko ang iniisip ko ay busy naman si Hemson sa paglalaro ng u***g ko gamit ang kaniyang dila. His sinful tongue starts to get wild licking my nipples soundly. Para siyang sanggol na dalawang araw na hindi pinadede ng kaniyang ina. Hayok na hayok. Well I can't blame him. Im too hot to handle. he grabbed my waist to full me closer to him. nakatingala ako at nakapikit habang ninanamnam ko ang pagpapaligaya niya sa aking hinaharap. "Ummmm.... ahhh....." halinghing ko sa sarap. Ilang sandali pa, tila hindi siya makuntento sa posisyon namin kung saan nakaupo siya at nakayuko lang ako sa kaniya. "Sat on me!" utos niya sa akin. Hindi siguro siya makuntento sa posisyon namin kaya pinaupo niya ako paharap sa kaniya. Kung kanina ay medyo nahihiya-hiya pa siya ngayon ay hindi na. Napalitan na ng pagnanasa ang kaninang kunwari ay aayaw-ayaw pa. Dahil hinila niya na ako upang matagumpay niya akong paupuin paharap sa kaniya ay wala na akong nagawa. Nararamdaman ko ang matigas niyang pagkalalaki sa aking pagkababae. As in skin to skin. Lalo akong nag-init. Ramdam ko yung pagkibot nito na animo'y atat na atat nang pumasok sa masikip kong kweba. Pero hindi niya pa ginawa yon. Hindi pa siya nagtangkang pasukin ang lagusan bagkus ay hinuli niya ang mga labi ko at ginawaran ako ng malalim na halik. My lips are not virgin but I can say na magaling siyang humalik. Tunay na nakakataas ng balahibo. Sibayan ko ang mga halik niya pero para akong mauubusan ng hangin sa katawan ko. Sobrang wild kaagad niya intro pa lang. Wala pa kami sa climax niyan. Na-eexcite tuloy akong lalo. Bumaba ang mga halik niya sa leeg ko at mas lalo akong n*******n. No joke pero para na niya akong dinadala sa alapaap. Ang sarap sa pakiramdam. lalo na noong sabayan niya nang paglalaro sa korona ko sa parteng ibaba. "Omg, Hemson! fuck u!" Reaksyon ko nang ipasok niya ang daliri niya sa loob ng pagkababae ko. Ang init nang pakiramdam ko. Ito ang unang beses na pinaligaya ako ng ganito. "Why? I thought these are all mine and i can do whatever I want? don't you enjoying it?" "Yes. No. Yes, go on!" nagsisimula na akong mawala sa sarili. hindi ko malaman kung paanong kibot ang gagawin ko. "What?" natatawa niyang tanong. Natatawa siya siguro sa nagiging Reaksyon ko sa mga ginagawa niya. "How it feels like? absolutely good, isn't it? you're getting Shameless. You're so pretty. pretty hot!" Hanggang sa naging mabilis na ang mga sumunod na nangyari at nakita ko na ang sarili ko na nakahiga na sa kama at siya naman ay nasa ibabaw ko at seryosong tinututok ang pagkalalaki niya sa masikip kong pagkababae. nahihirapan siyang ipasok ito pero desidido siya. "A-aray! umppp... Dahan-dahan please!" Halos mapasigaw ako sa sakit. Halos yakapin ko na siya. Naiiyak na ako sa sakit. "Sorry, dear. Okay, i will be gentle." hinimas niya ang buhok ko gamit ang isa niyang palad at ang isa naman ay gamit niya para maipasok sa akin ang kaniyang sandata. "Diyos ko! Kung hindi lang dahil sa pera hindi ko pa isusuko ang bataan ko. huhuhu! Buti na lang talaga at pogi itong si Afam kaya titiisin ko talaga itong sakit." Nakuha ko nang magtagalog tuloy. malakas ang loob ko na magsalita ng Tagalog dahil hindi naman niya ito naiintindihan dahil nga foreigner siya. Hanggang sa nagtagumpay na nga siyang pasukin ang aking kweba. Talagang ramdam ko ang pagkasira ng lagusan dahil sa sobrang laki ng kaniyang k*****a. Ang sakit! Sobrang sakit na parang may napunit pero infairness napala gentleman niya, talagang naging maingat siya sa bawat pag-ulos niya sa ibabaw ko hanggang sa ang kaninang sakit ay napalitan na ng sarap. Dito na siya unti-unting bumilis sa pagbayo. Napuno ng ungol naming dalawa ang apat na sulok ng kwartong ito. Isang posisyon pero milyong sarap ang katumbas. he keeps on complementing my beauty and how hot I am. Ang dami niyang sinasabi dala ng nasasarapan na kami pareho pero ang tumatak talaga sa akin ay yung sinabi niyang, "You're delicious. You're exactly my type—innocent and truly captivating. I don't want this night to end. You have no idea how happy you've made me tonight. I want you. I want more from you." ang boses niya ay parang musika sa aking tenga. malumanay pero nakakaakit. bilang babae syempre kinilig ako lalo pa galing sa isang guwapong tulad niya. panay ang puri niya sa akin hanggang sa sabay naming maabot ang sukdulan Akala ko talaga tapos na dahil nilabasan na siya pero hindi pa pala. Namahinga lang siya saglit tapos pinasok niya ulit ang kahabaan niya sa akin. Talagang tinotoo niya ang sinabi niya kanina na ayaw niyang matapos ang gabi para sa aming dalawa. Buong magdamag ata kaming nag-aanuhan hanggang sa pagod na lang ang nagpatigil sa amin. "Jackpot!" sa isip-isip ko habang pinagmamasdan ang maamo niyang mukha habang natutulog siya. I lost my virginity tonight pero wala akong pinagsisisihan dahil sobra ko ring na-enjoy ang gabing ito kasama siya at isipin ko pa lang na mauulit pa ito ng maraming beses ay mas lalo na akong nasasabik.Damien’s POV The moment it was over, I practically jumped off the bed. Nagmadali akong pulutin ang mga nagkalat kong damit sa sahig. Nanginginig ang mga kamay ko habang isinusuot ko ang damit ko. Every second I stayed in that room felt like another nail in my coffin. What the hell did I just do? "This is wrong..." bulong ko sa sarili ko habang tinatali ang sinturon ko. Sa wakas, natauhan ako. Putang ina, sobrang mali ng nagawa ko. Biglang sumagi sa isip ko ang mukha ni Fia. Yung paraan ng pagtingin niya sa akin pag-uwi ko, yung paghawak niya sa kamay ko... Ramdam ko ang bigat ng konsensya ko. I know I’ve made my choice, I know she’s my wife now… but Andrea just has this way of getting under my skin, of making me forget everything I’ve worked so hard for. Gusto kong murahin ang sarili ko sa katangahan. Hindi na ako lumingon pa. Hindi ko na tinapos ang sasabihin niya. Nagmadali akong bumaba ng hagdan hanggang sa makarating ako sa kotse ko kung saan nandoon pala yung yaya
Andrea’s POV "Ngayon lang ito, ha! Pinagbigyan lang kita para matigil ka na," bulong niya sa tenga ko gamit ang paos at garalgal na boses. Habang buhat-buhat niya ako, ramdam ko yung bilis at lakas ng bawat bayo niya sa loob ko. Enjoy na enjoy siya eh, kahit anong tanggi niya, kitang-kita ko sa mukha niya na miss na miss niya rin 'to. "Okay lang," sagot ko sabay dikit ng katawan ko sa kanya at yumakap dahil ang hirap ng posisyon na ginagawa naman.. "Promise, after this hindi na kita gugulihin." sabi ko lang yon pero alam ko ang kapasidad ni Damien. I know him very well. At ngayong nakita kong bumigay na siya, magiging madali na sa akin ang lahat. hindi diya galit. naiipit lang siya sa sitwasyon namin ngayon pero ramdam ko na ako pa rin ang number 1 sa puso niya.I wasn't hurt when he said it was just for tonight – I know he's just hiding how he really feels. Instead, I focus on the moment – on the warmth of his skin against mine, on how familiar it all feels even after so long
Damien’s POV Dahan-dahan ko siyang inihiga sa kama namin dati na kama na lang niya ngayon. daang-daang alaala ang nagbalik sa akin. Mga masasayang alaala namin sa kamang ito na hanggang alaala na lanv ngayon. Pinunasan ko siya ng basang bimpo para gumaan ang pakiramdam niya. Tinitigan ko siya saglit... sayang naman at ang ganda-ganda niya pero sinasayang lang sa alak. Nahihirapan akong makita siyang ganito pero wala akong magawa, iba na ang mundo namin ngayon. Nang masiguro kong maayos at mahimbing na ang paglakatulog niya, nag-decide na akong umuwi ma. At nang akmang aalis na ako para umuwi na kay Fia, bigla niyang hinila ang kamay ko pabalik. "Dito ka lang, Damien! Huwag mo akong iiwan please... natatakot ako," bulong niya habang pikit-mata at lasing na lasing. "Kahit ngayon lang, oh. Gusto kitang mayakap. Miss na miss na kita! Sorry kung huli na nang bumalik yung alaala ko. Sorry kung late ko na na-realize kung gaano mo ako minahal. Sobrang lungkot ko, Damien. Paano ba tayo
Damien’s POV Hindi kami umalis. Hindi kami bumitaw. Kahit gaano pa katagal, hihintayin namin na ibigay nila si Bianca. Karapatan ko ‘to bilang ama at desisyon ‘yan ng korte. Matiyaga kaming nakaupo ni Fia sa sala, hinahayaan lang ang oras na lumipas hanggang sa sa wakas... bumaba rin ang mga katulong. Bitbit nila si Bianca at ang mga gamit niya. Hindi bumaba si Andrea kaya wala na rin kaming nagawa. Kinuha ko ang anak ko at agad kaming umalis. Habang nasa sasakyan, tuwang-tuwa ang bata. Kilalang-kilala niya ako. Niyakap niya ako nang mahigpit at paulit-ulit akong hinahalikan. "Daddy!" ang tanging sigaw niya. Masaya ako. Sa wakas, makakasama ko na ulit ang prinsesa ko. Akala ko magiging maayos ang lahat. Pero pagdating namin sa mansyon... parang biglang nagbago ang ihip ng hangin. Pagkababa niya, bigla na lang itong humikbi. Nawala ang ngiti sa labi niya. Tinitignan niya ang paligid, ang malaking bahay na hindi naman niya nakasanayan, at doon nagsimula ang walang tigil na pag-iy
Damien’s POV Sinama ko si Fia dahil gusto kong maramdaman niya na wala na siyang dapat ipag-alala. Gusto kong iparamdam sa kanya na siya lang ang mahal ko at ang pagpunta ko dito ay para sa iisang dahilan lang—para sa anak namin ni Andrea. Gusto ko ng assurance. Gusto ko ng maayos na transaksyon. Ayokong magkaroon ng isyu o malisya. Kaya dinala ko siya, para makita niya mismo na wala akong tinatago at ang pagkikita namin ni Andrea ay puro tungkol lang kay Bianca. Pero sa totoo lang... sobrang sabik na sabik na akong makita ang anak ko. Gabi-gabi ko siyang naiisip. Miss na miss ko na ang yakap niya, ang halik niya, at ang tawag niya sa akin na "Daddy". Kaya kanina, ang aga-aga ko nang dumating dito. Akala ko ay gigisingin na nila kami o handa na sila, pero ilang oras akong nakaupo sa sala... naghihintay. Nainip ako. Sobrang nainip. Pati si Fia alam kong naiinip na rin. Ilang beses ko tinignan ang orasan. Wala pang gumigising. Wala pang bumababa. Dahil sa inis at dahil na
Andrea’s POV Umuwi ako... pero pakiramdam ko ay wala akong uuwian. Bigo. Lubog na lubog sa pagkabigo. Ni hindi man lang kami nagkaroon ng pagkakataong mag-usap nang maayos. Ni hindi man lang niya ako pinakinggan. Ang akala ko kasi, once nagkita kami, may mababakas man lang na awa o kahit kaunting pagtingin pa rin. Pero wala. Wala talaga. Yung tingin niya sa akin kanina... I almost died. Yung mga mata na dati’y puno ng pagmamahal at paghanga, ngayon ay naging manhid at walang pakialam. Para akong basura na tinapakan. Para akong hangin na dumaan lang. Sa bawat sulyap niya, parang sinasabi niyang tapos na. Wala na talaga. tumigil na! At doon ko tuloy tinanggap ang katotohanan. Wala nang pag-asa para sa aming dalawa ni Damien. Patay na ang lahat. Ang puso niya para sa akin ay matagal nang nagyelo at hindi na muling matutunaw. Pero ang mas masakit pa sa lahat... ang desisyon ng korte. Dahil sa kagustuhan kong makausap siya, naging daan pa ito para mawala sa akin ang anak nami







