로그인
Andrea Dela Vega Point of view
"Room 69. ito na yung room na binigay niya sa akin. kinakabahan ako pero nandito na ako---itutuloy ko na." Isang malalim na bugtong hininga ang ginawa ko bago ko tuluyang pasukin ang kwarto ng afam ko. Yes. Ngayong gabi ay isusuko ko na ang bataan dahil ito na lang ang sa tingin kong magiging sagot sa kahirapan. Bukas ang pinto dahil inaasahan niya ang pagdating ko. Umuwi siya ng Pilipinas sa pangako kong ibibigay ko na ang pagkababae ko. Madilim ang loob ng kwarto at ang temperatura sa loob ay sobrang lamig. Napayakap ako sa sarili ko dahil sa nipis at igsi ng suot ko. "Hi, Hemson!" pagbati ko sa kaniya gamit ang nakakaakit na boses. Nagulat lang ako dahil kahit madilim dito sa loob ay nakita ko ang kalaswaan na ginagawa niya. Wala na siyang kahit na anong saplot sa katawan at kitang-kita ko kung paano niya laruin ang "Shit sobrang laki ng alaga niya!" sa isip-isip ko sabay napalunok nang mariin. Napatigil siya sa ginagawa nang makita niya ang presensya ko. "W-who are you? What are you doing here?" Dali-dali niyang tinakpan ng puting kumot ang hubad niyang katawan. Medyo weird ang reaksyon niya na para bang nagulat pa siya sa pagdating ko. Siya nga itong kulit nang kulit sa akin sa chat na may mangyari na sa amin. "W-what am I doing here? Didn't we have plans for tonight?" "What plan?" may pagka masungit ang tono ng kaniyang pagkakatanong. Ay, sus! kunwari pa ang loko. "Oh, common, Hemson! Don't act like that in front of me. I know you know what we're going to do tonight." "What are you saying? i don't----" He looks confused. It seems like he doesn't know what I'm talking about. The way he's talking to me now is as if we haven't chatted in a long time. I met him on a dating app, and we've been talking for 6 months. At first, I was hesitant to meet him because we only talked through chat. I didn't know how old he was or what he looked like, but because of the money, I dared to meet him. But now that I've seen him, I'm less afraid because it turns out we're almost the same age, and when it comes to looks, he's a winner! He's so handsome! Hindi na para umatras pa ako. Ngayong nakita ko na siya, ngayong kaharap ko na siya, sigurado akong wala akong pagsisihan. Bukod sa pera ay tiyak na masisiyahan ako sa kaniya. I like him already. Hindi ganitong ka-guwapong mukha ang inaasahan kong Hemson kaya para ma-secured ko na ang magandang future ay nilapitan ko na siya at walang pakundangan na naghubad sa harap niya. "Ssshhhhh.... I'm ready, Hemson. Tonight, i surrender my self to you. Do what you want.... My body is yours tonight! All yours." As in totally hubad. Wala akong itinirang saplot sa aking katawan. Nakita ko kung paano siya mamangha sa ganda ng tanawin sa harap niya. "Oh, fuvk!" wika niya habang malagkit ang pagkakatitig sa akin. Bigla akong may nakitang pawis sa noo niya. "I love you, Hemson. Like what i'ved said, Im all yours." hinila ko ang kumot na itinabing niya sa pagkalalaki niya at ganun pa rin gaya kanina, tayong-tayo pa rin ito. "Touch me, Hemson. Touch my body. I know you've been longing for this for a long time." kinuha ko ang isa niyang kamay at ipinatong sa kaliwa kong dibdib. "A-are you sure these are all mine?" tanong niyq na tila humihingi siya ng permiso bago namin simulan ang aming gagawin. "All yours my love!" hinimas ko ang buhok niya habang inaakit siya sa pamamagitan ng aking tingin. I saw how he craved for these. He swallowed hard, but eventually, he immediately grabbed my breast and start to play it with his fingers. His eyes are half-closed. It could be out of excitement, hunger, or simply a lack of self-control. Hindi naman sa pagmamayabang pero pang Viva max itong katawan ko at ang swerte niya dahil siya ang unang lalaking makakatikim nito. Kung hindi lang sa pera ay hindi ko gagawin ito. Kung kinilala lang ako ng ama ko bilang anak niya ay hindi na sana ako aabot sa ganito. Anak kasi ako sa labas at sawa na ako manlimos ng pagmamahal sa tunay kong ama at sawa na ako sa binibigay niyang pa-barya barya lang. Hindi niya ako kinikilala bilang anak dahil kung kinikilala niya ako ay hindi ko na kailangang patagong makipagkita sa kaniya para makahingi lang ng kaunting barya. Pagkatapos ng gabing ito, hindi ko na kailangang manlimos sa mga Dela Vega. Gagawin ko ang lahat para mabaliw sa akin ang afam na ito at mauwi kami sa kasalan. Kailangan kong itayo ang bandera para sa magandang kinabuksan! Samantala, habang ang future ko ang iniisip ko ay busy naman si Hemson sa paglalaro ng u***g ko gamit ang kaniyang dila. His sinful tongue starts to get wild licking my nipples soundly. Para siyang sanggol na dalawang araw na hindi pinadede ng kaniyang ina. Hayok na hayok. Well I can't blame him. Im too hot to handle. he grabbed my waist to full me closer to him. nakatingala ako at nakapikit habang ninanamnam ko ang pagpapaligaya niya sa aking hinaharap. "Ummmm.... ahhh....." halinghing ko sa sarap. Ilang sandali pa, tila hindi siya makuntento sa posisyon namin kung saan nakaupo siya at nakayuko lang ako sa kaniya. "Sat on me!" utos niya sa akin. Hindi siguro siya makuntento sa posisyon namin kaya pinaupo niya ako paharap sa kaniya. Kung kanina ay medyo nahihiya-hiya pa siya ngayon ay hindi na. Napalitan na ng pagnanasa ang kaninang kunwari ay aayaw-ayaw pa. Dahil hinila niya na ako upang matagumpay niya akong paupuin paharap sa kaniya ay wala na akong nagawa. Nararamdaman ko ang matigas niyang pagkalalaki sa aking pagkababae. As in skin to skin. Lalo akong nag-init. Ramdam ko yung pagkibot nito na animo'y atat na atat nang pumasok sa masikip kong kweba. Pero hindi niya pa ginawa yon. Hindi pa siya nagtangkang pasukin ang lagusan bagkus ay hinuli niya ang mga labi ko at ginawaran ako ng malalim na halik. My lips are not virgin but I can say na magaling siyang humalik. Tunay na nakakataas ng balahibo. Sibayan ko ang mga halik niya pero para akong mauubusan ng hangin sa katawan ko. Sobrang wild kaagad niya intro pa lang. Wala pa kami sa climax niyan. Na-eexcite tuloy akong lalo. Bumaba ang mga halik niya sa leeg ko at mas lalo akong n*******n. No joke pero para na niya akong dinadala sa alapaap. Ang sarap sa pakiramdam. lalo na noong sabayan niya nang paglalaro sa korona ko sa parteng ibaba. "Omg, Hemson! fuck u!" Reaksyon ko nang ipasok niya ang daliri niya sa loob ng pagkababae ko. Ang init nang pakiramdam ko. Ito ang unang beses na pinaligaya ako ng ganito. "Why? I thought these are all mine and i can do whatever I want? don't you enjoying it?" "Yes. No. Yes, go on!" nagsisimula na akong mawala sa sarili. hindi ko malaman kung paanong kibot ang gagawin ko. "What?" natatawa niyang tanong. Natatawa siya siguro sa nagiging Reaksyon ko sa mga ginagawa niya. "How it feels like? absolutely good, isn't it? you're getting Shameless. You're so pretty. pretty hot!" Hanggang sa naging mabilis na ang mga sumunod na nangyari at nakita ko na ang sarili ko na nakahiga na sa kama at siya naman ay nasa ibabaw ko at seryosong tinututok ang pagkalalaki niya sa masikip kong pagkababae. nahihirapan siyang ipasok ito pero desidido siya. "A-aray! umppp... Dahan-dahan please!" Halos mapasigaw ako sa sakit. Halos yakapin ko na siya. Naiiyak na ako sa sakit. "Sorry, dear. Okay, i will be gentle." hinimas niya ang buhok ko gamit ang isa niyang palad at ang isa naman ay gamit niya para maipasok sa akin ang kaniyang sandata. "Diyos ko! Kung hindi lang dahil sa pera hindi ko pa isusuko ang bataan ko. huhuhu! Buti na lang talaga at pogi itong si Afam kaya titiisin ko talaga itong sakit." Nakuha ko nang magtagalog tuloy. malakas ang loob ko na magsalita ng Tagalog dahil hindi naman niya ito naiintindihan dahil nga foreigner siya. Hanggang sa nagtagumpay na nga siyang pasukin ang aking kweba. Talagang ramdam ko ang pagkasira ng lagusan dahil sa sobrang laki ng kaniyang k*****a. Ang sakit! Sobrang sakit na parang may napunit pero infairness napala gentleman niya, talagang naging maingat siya sa bawat pag-ulos niya sa ibabaw ko hanggang sa ang kaninang sakit ay napalitan na ng sarap. Dito na siya unti-unting bumilis sa pagbayo. Napuno ng ungol naming dalawa ang apat na sulok ng kwartong ito. Isang posisyon pero milyong sarap ang katumbas. he keeps on complementing my beauty and how hot I am. Ang dami niyang sinasabi dala ng nasasarapan na kami pareho pero ang tumatak talaga sa akin ay yung sinabi niyang, "You're delicious. You're exactly my type—innocent and truly captivating. I don't want this night to end. You have no idea how happy you've made me tonight. I want you. I want more from you." ang boses niya ay parang musika sa aking tenga. malumanay pero nakakaakit. bilang babae syempre kinilig ako lalo pa galing sa isang guwapong tulad niya. panay ang puri niya sa akin hanggang sa sabay naming maabot ang sukdulan Akala ko talaga tapos na dahil nilabasan na siya pero hindi pa pala. Namahinga lang siya saglit tapos pinasok niya ulit ang kahabaan niya sa akin. Talagang tinotoo niya ang sinabi niya kanina na ayaw niyang matapos ang gabi para sa aming dalawa. Buong magdamag ata kaming nag-aanuhan hanggang sa pagod na lang ang nagpatigil sa amin. "Jackpot!" sa isip-isip ko habang pinagmamasdan ang maamo niyang mukha habang natutulog siya. I lost my virginity tonight pero wala akong pinagsisisihan dahil sobra ko ring na-enjoy ang gabing ito kasama siya at isipin ko pa lang na mauulit pa ito ng maraming beses ay mas lalo na akong nasasabik.Dahil sa masakit at trahedyang pangyayaring iyon, sa kabila ng lahat ng luha, hapdi, at pagdadalamhati na dinanas ni David, sa kakaibang paraan ay nagkaroon din ito ng magandang epekto sa kanyang pananaw at buhay. Hindi naman nabura ang bigat ng pagkawala—alam niyang hinding-hindi ito magiging madali, at dadalhin niya ang sakit nito sa kanyang puso habangbuhay—ngunit habang lumilipas ang mga araw, unti-unting may naunawaang tumimo sa kanyang isipan na kahit papaano ay nagpagaan sa kanyang dibdib. Masakit man hanggang ngayon ang pagkawala ng ama niyang si Mijo Esteban, napagtanto niya na sa isang banda, sa kabila ng lahat ng nangyari, sa wakas ay nakalaya na rin ito. Alam ni David ang buong kasaysayan ng ama—alam niya ang mga bagay na ginawa nito, ang mga desisyong pinili, ang mga kasalanang dala nito sa likod, at ang bigat na pasan-pasan nito sa loob ng mahabang panahon. Mula pa noong bata pa siya, nakikita na niya kung paano tila nakagapos ang ama sa mga bagay na nangyari na at hin
Halos buong gabi silang magkahawak ang kamay, nakahiga sa kama at tila oras ay tumigil para sa kanilang dalawa. After all the time they lost, all the days and nights they spent apart worrying if they’d ever be together again, ayaw na nilang sayangin kahit isang segundong lumipas. Every touch, every kiss, every whisper felt like making up for everything that was taken away from them. Sa sandaling ito, they felt safe, they felt loved, and for a moment, they actually believed nothing could ever hurt them or tear them apart again. "Baby, thank you for accepting me. Pangako, ngayong nandito ka na, ngayong okay na tayo, unti-unti kong ibabalik ang dating David. Ang David na minahal mo," "Baby, sabi ko sa 'yo, kahit ano ka pa ngayon, tanggap kita. Ang ayoko lang ay yung nambababae ka," "Baby, hindi na. Hindi na kailangan dahil nandito ka na." "Dapat lang! Nandito na talaga ako at wala nang makakapaghiwalay sa atin. Magsasama na tayo habang buhay!" "At sisiguraduhin kong magiging
DAVID POV Parang gumuho ang buong mundo ko sa dinami-dami ng narinig ko. Bawat salitang lumalabas sa bibig ni Bianca ay parang matatalim na patalim na unti-unting tumatagos at dumudurog sa buong pagkatao ko. Ang akala kong katotohanan, ang akala kong dahilan ng lahat ng pagdurusa ko... isa lang palang maling akala. Lahat ng galit, poot, at sakit na binuo ko sa loob ay wala pa lang saysay... lahat 'yun ay nakatayo lang sa isang kasinungalingan at hindi pagkakaunawaan. Nanghina ang tuhod ko. Parang nawalan ako ng lakas, nawalan ako ng sandigan, at parang wala akong karapatang tumayo nang tuwid sa harap niya. Dahan-dahan, unti-unti akong napaluhod sa malamig at sementadong sahig. Napakapit ako sa sarili kong dibdib dahil sa tindi ng hapdi at bigat na nararamdaman ko. "Hindi ko alam... wala akong alam..." Paulit-ulit 'yang umuugong sa isipan ko. Ni minsan ay hindi ko inakalang ganun pala ang totoong kwento. Ni minsan ay hindi ko naisip na siya rin pala ay dumaan sa matinding paghihirap,
BIANCA POV Biglang tumawa nang malakas si David. Tinawanan niya lang ang mga sinabi ko like he doesn’t care at me at all.It was raw and bitter, full of all the anger and hurt he’d been sitting on forever. He locked eyes right on me, like he could see clear through to my soul, and shook his head slow – like he was judging every single thing about me. “And so? Ano naman ngayon kung nadismaya ka sa bagong David na nasa harap mo ngayon?” matigas at puno ng sarkastikong tanong niya sa akin. “Matagal na akong nagbago, Bianca! Matagal na! Huwag kang umastang gulat na gulat ka ngayon. Nagbago ako... I changed because of you! Lahat ng ito... lahat ng nakikita mo sa akin ngayon, ang mga tattoo, ang ugali ko, at kung sino ako ngayon... kasalanan mo ’yan. Ikaw ang dahilan kung bakit ako naging ganito.” Nanlaki ang mga mata ko sa gulat at hindi kapani-paniwala sa sinabi niya. “What? Dahil sa akin? Anong kinalaman ko rito?” sigaw ko pabalik habang nanginginig pa rin ang buong katawan ko, pero
BIANCA POV Biglang bumukas nang malakas at padabog ang pinto. Sa pagtingin-tingin ko, may pumasok na isang lalaki—matangkad, malaki ang pangangatawan, at tila nagmumula sa dilim dahil sa suot niyang kulay itim na damit mula ulo hanggang paa. Nakatalikod siya sa akin habang seryosong nagbibigay ng utos sa mga kasama niyang nagbantay, kaya hindi ko agad masilip ang mukha niya. Pero sa bawat galaw niya, sa bawat pagtaas at pagbaba ng braso niya, kitang-kita ko ang buong katawan at likod niyang punong-puno ng mga tattoo. Halos wala nang matirang puwang sa balat niya dahil sa iba't ibang disenyo, mga guhit, at mga salitang nakaukit doon—mga bagay na sadyang nakakatakot tignan at nagpapakita ng kung anong uri ng tao siya. Dahil sa nakikita ko, napaatras ako at napaluhod pabalik sa sahig habang mahigpit na mahigpit na niyayakap ko ang sarili ko. I was trembling in pure fear. Nanginginig ang bawat kalamnan ko, maging ang mga kamay at tuhod ko ay hindi ko na makontrol sa tindi ng kaba at t
BIANCA POV Nakahiga na lang ako nang maluwag at payapa sa upuan ko nang tuluyan na kaming umangat at lumipad. For the first time in months, I felt truly free. Dito, sa taas ng mga ulap at malayo sa lupa, naramdaman kong ganap na nagtagumpay ako mula sa aking matagal na pinagplanuhang pagtakas. Alam kong malabo na—halos imposible na—na masundan ako ni Guilbert o ng sino pa man mula sa bahay. Masyado nang malayo ang narating ko, at wala na silang anumang ideya kung saan ako patungo. Nawala na ang bigat sa dibdib ko, nawala na ang takot na baka biglang may humabol o pumigil sa akin. I was finally away from the cage they built for me. Dito na rin ako nakapagpahinga nang lubusan, kapwa ang katawan at ang isipan ko. Ilang buwan kong kinimkim ang plano, ilang gabi akong walang tulog kakaisip kung paano ito gagawin, at ilang beses kong nilunok ang pandidiri sa sarili ko at pait ng damdamin para lang makarating sa puntong ito. Sa bawat paglipas ng minuto habang lumilipad kami, unti-unti
Sa mansyon na umuwi si Fia. Hindi simpleng bahay, kundi isang malaking tahanan na puno ng luho at pagmamahal. At doon niya naramdaman kung paano maging reyna. Sobra-sobra ang pag-aalaga ni Damien sa kaniya. Wala siyang ginawa kundi magpahinga at mahalin ang dinadala niya. Mula sa pagkain na l
DAMIEN'S POINT OF VIEW Pagkatapos ng gabing iyon, parang nabago na ang ihip ng hangin sa buhay ko. Wala nang pagdadalawang-isip, wala nang takot, at sigurado na sigurado na ako sa kung ano ang gusto ko at kung sino ang gusto kong makasama hanggang sa huli. Sinundo ko si Fia at dumiretso kami ag
FIA'S POINT OF VIEW Parang tumigil ang mundo ko sa mga salitang binitawan niya. "Andito ako para panagutan ang lahat..." Bumilis-bilis ang tibok ng puso ko. Kinilig ako nang sobra, parang may mga paru-paro sa tiyan ko na nagwawala. Gusto kong ngumiti, gusto kong sumigaw sa tuwa... pero pinigi
DAMIEN'S POINT OF VIEW Simula noong gabing inoperahan ko si Andrea at nangako ako sa Langit... hindi na ako bumalik sa ospital na iyon. Tinupad ko ang usapan. Kinalimutan ko na siya. Tinanggal ko na siya sa sistema ko. Itinapon ko na lahat ng litrato, pinatay ko na ang nararamdaman ko, at pin







