เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 14 พี่สะใภ้
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-15 01:34:32
งานเลี้ยงเนื่องในโอกาสเพิร์ธแข่งชนะดำเนินการมาถึงกลางดึก ที่ทุกคนกำลังเมามายกันอย่างได้ที่ หลังบรั่นดีผ่านลำคอลงกระเพาะไปไม่รู้กี่แก้วต่อกี่แก้ว หนึ่งในนั้นคือเหนือเมฆที่เตรียมใจมาเมาเพื่อการนี้โดยเฉพาะ
“ถ้าพี่คีมาอีกคนน่าจะดีนะพี่”
เพิร์ธในสภาพกำลังโอนเอนนั่งไม่ค่อยจะตรง เอ่ยขึ้นมาทำลายความเงียบ ที่ตอนนี้หลายคนเมาจนคอพับ เหลือแค่เขากับรุ่นพี่ที่เทรนให้จนทำให้เขาได้รับชัยชนะ เหนือเมฆคลี่ยิ้มพลันหัวเราะในลำคอหลังฟังจบ เพราะเสียงนั้นของเพิร์ธค่อนข้างอู้อี้ฟังไม่ได้ศัพท์ จนเขาต้องจับใจความเอาเอง
“ไอ้คีน่ะนะจะมา ไม่ใช่คลับโซนวีไอพีมันไม่นั่งมั่วๆกับใครหรอก คนไม่ชอบขี้หน้ามันเยอะ”
“ผมลืมไป พี่เขาเป็นนักธุรกิจ คงมีแต่คนหมายหัว”
“อืม อีกอย่างแม่เมียมันป่วยด้วย ส่วนมันติดเมียคงยากที่จะออกไปไหน เพราะเมียมันติดแม่”
“โอเค ผมเข้าใจแล้ว” เพิร์ธพยักหน้าช้อนตามองร่างสูงที่เอาแต่นั่งนิ่ง โดยใช้ท้องนิ้ววนปากแก้วเหล้าที่ถืออยู่ “อยากมีเมียให้ติดกับเขาบ้าง”
“มึงจีบคนนั้นไม่ติด?”
คำถามนี้ออกมาจากปากของคนโตกว่า เพิร์ธไม่รู้ว่ากำลังถูกเขาหยั่งเชิง จนสะอึกไปทีหนึ่งพลางสั่นหน้ารัวๆ
“ท่าจะแห้วว่ะ เขาดูยาก ผมพยายามแล้ว เย็นชาสุดๆ”
“เย็นชา?” เหนือเมฆทวนคำ พลางแค่นหัวเราะ “มึงไม่ใช่สเปคเธอหรือเปล่า”
“พี่พูดเหมือนไปรู้อะไรมา”
แต่กลับต้องชะงักเสียเอง เมื่อถูกคนนั่งข้างหันมาถามอย่างจริงจัง
“เปล่า กูเห็นมึงหน้าตาดี ไม่ได้ดูแย่อะไร แต่เสือกจีบไม่ติด กูก็อดคิดไม่ได้”
“พูดแบบนี้ผมเขินนะ”
เพิร์ธยิ้มกว้าง ก่อนหงายการ์ดท้ายทอยหนุนพนักเก้าอี้เพราะถูกอีกคนผลักหัว
“เอาเป็นว่ากูขอเตือนไว้อย่างหนึ่ง”
“อะไรวะพี่” หรี่ตามองรุ่นพี่ที่ตอนนี้สีหน้าและน้ำเสียงเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นมา ยกแก้วบรั่นดีจิบขณะสายตาทอดมองไปข้างหน้า “แค่พี่บอก ผมจะเก็บมาพิจารณาเป็นพิเศษ”
“ถ้าเป็นไปได้.. ถ้ามึงยังไม่ได้ชอบเธอมาก แนะนำถอยออกมา”
“ทำไมวะ”
“ก็ไม่ทำไม” สายตาคมกริบจ้องไปยังแก้วของเขา หลังกลืนของเหลวรสชาติขมฝาดผ่านลำคอลงไป “กลัวมึงจะถูกปั่นหัว มึงรู้ไหมว่านั่นมันตัวแรร์ ไก่แก่แม่ปลาช่อน”
คนถูกเตือนชะงักกึก หรี่ตามองคนพูด หากแต่ตอนนั้นเห็นเพียงเสี้ยวหน้าด้านข้างกับริมฝีปากที่ค่อยๆคลี่ยิ้มออกมา ก่อนจะยกแก้วในมือกระดกทิ้งท้ายอีกที ภาพนั้นผ่านม่านตาที่พร่ามัวของเพิร์ธ ทว่ากลับสื่อความหมายบางอย่างให้เขารู้สึกแปลกๆ ราวกับร่างสูงนึกขบขันระคนสมเพช โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าในความคิดตอนนี้ของเหนือเมฆคิดอะไร และแน่นอนถ้าหยั่งรู้ได้จะเห็นว่าเรื่องที่เหนือเมฆกำลังนึกถึง คงหนีไม่พ้นเรื่องที่เขาเอาตัวเองเข้าไปแส่ เพื่อช่วยเหลือเธอจากผู้ชายอีกคน แต่ก่อนหน้านั้นกลับเห็นเธอขึ้นรถไปกับอีกคน ซึ่งเป็นผู้ชายคนเดียวกันกับที่อยู่ในร้านสัก
“เหอะ”
ช่วงสายในวันต่อมา
เหนือเมฆตื่นขึ้นมาในห้องนอนของตัวเอง เปลือกตาที่หนักอึ้งค่อยๆเปิดออกและปรับแสงจนมันกลายเป็นปกติ จากนั้นสิ่งแรกที่เขาทำคือการควานหาโทรศัพท์
ติ้ง!
เพียงแค่สัมผัสหน้าจอ เสียงแจ้งเตือนมากมายก็สั่นสะเทือน ปกติแล้วจะเลือกที่มันสำคัญ ซึ่งหนีไม่พ้นกลุ่มของโรงพยาบาล แผนก และแคบลงมาหน่อยคงเป็นกลุ่มระดับศาสตราจารย์แพทย์ ทว่าวันนี้กลับกลายเป็นน้องสาว ซึ่งแน่นอนว่าก่อนหน้านี้จะเป็นระดับท้ายๆ ที่เขาจะสนใจ อีกอย่างข้อความของหล่อนแทบจะไม่โผล่มา เขาแตะเข้าไปอ่านก่อนคนอื่นเพียงเพราะประโยคแรกที่เห็นเพียงประโยคเดียว
‘เรื่องอะไร แย่งผู้หญิงกันเหรอ’
หัวคิ้วเข้มเรียงกันเป็นเส้นขมุกขมัว ท้องนิ้วหัวแม่มือแตะเข้าไปภายใน เพียงแค่เห็นเนื้อหาทั้งหมด ลมหายใจเข้าออกเป็นจังหวะปกติก็สะดุดทันที พลางกดโทรออกไปยังเจ้าของเรื่อง
“ภาพนี้อยู่ที่ไหนบ้าง”
เสียงถอนหายใจของใต้น้ำดังเล็ดลอดผ่านโทรศัพท์ออกมา เขาพอเดาออกว่าหล่อนกำลังขับรถเพราะได้ยินเสียงสัญญาณไฟเลี้ยว
(ตอนแรกก็ว่อนเน็ตแหละ แต่พ่อสั่งคนลบหมดแล้ว เย็นนี้เข้าไปบ้านสิ)
“เรื่องอะไรต้องไป ฆ่าตัวตายชัดๆ”
หญิงสาวหัวเราะ จากนั้นจึงจะเงียบไปอึดใจหนึ่ง
(พี่สะใภ้เหรอ?)
“เปล่า แค่เจอเข้าโดยบังเอิญ กำลังโดนสามีทำร้าย ก็เลยเข้าไปแส่”
(เป็นคนดีอะไรอย่างนี้นะพี่ชายเรา แต่รูปที่ออกมา เหมือนเธอจะรู้จักกับพี่นะ)
เหนือเมฆก้มลงมองรูปนั้นอีกครั้ง ที่ไม่รู้คนถ่ายมันเก่ง หรือบังเอิญถ่ายติดมุมนั้นพอดี ถึงได้ออกมาให้คนเข้าใจผิดคล้ายเป็นการแย่งร่างเล็กตรงกลาง ทั้งที่เธอแค่ถลาเข้ามาห้าม ไม่มีอะไรไปมากกว่านั้น
“ไม่รู้จัก”
คนเป็นพี่เอ่ยเสียงทุ้ม และนั่นทำให้คนเป็นน้องรู้สึกโล่งใจ
(ดีแล้วล่ะ เพราะเทรดแบบนี้ มองจากดาวอังคารยังดูรู้เลยว่าพี่จะต้องเหนื่อยใจแน่ๆ..คุณสรวงสมรท่านคงไม่ปลื้ม และต่อต้านร้อยเปอร์เซ็น)
บทล่าสุด
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 41 นึกเสียดาย
เสียงน้ำไหลในอ่าง ช่วยบรรเทาความประหม่าภายใต้ความเงียบได้ดีทีเดียว หลังร่างเล็กถูกเขาประคองมาถึงห้องน้ำ และให้เธอนั่งอยู่ในอ่างที่มีน้ำไม่ถึงครึ่ง โดยถอดเสื้อผ้าออกไปทั้งหมด ความตื้นเขินถาโถมหลังจากนั้น เมื่อเขาเอาแต่จ้องมองเรือนร่างเปลือยตรงหน้าตาไม่กะพริบ ความรู้สึกมายมายที่ไม่สามารถระบายกระจายไปทั่วพื้นที่สมอง คืนนี้ทั้งคู่มีสติ ไม่เหมือนคืนก่อน ถึงได้ต่างฝ่ายต่างเงียบกริบกันเช่นนี้ “หนาวหน่อย ไม่ได้ผสมน้ำอุ่น” “มะ ไม่เป็นไรค่ะ” แขนเรียวข้างที่มีผ้าพันแผลถูกเขายกไปวางบนตักแกร่งของตัวเอง ส่วนอีกข้างถูกรดด้วยน้ำจากอ่างที่ใช้มือตัก เขาทำมันอย่างอ่อนโยน ประหนึ่งอาบน้ำให้เด็ก การกระทำนี้ทำให้เธอเผลอนิ่วหน้า ก่อนก้มหน้างุดหลีกเลี่ยงการร้องไห้ ไม่เคยมีใครทำแบบนี้กับเธอ..ไม่เคยเลย “เป็นอะไรไป” “หนึ่งเป็นเด็กกำพร้า” “หืม?” จู่ๆเธอก็โพล่งขึ้นมาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ทำมือหนากำลังถูเนื้อเนียนอย่างละเมียดละไมชะงัก เงยหน้าขึ้นมาสบตาไหววูบ คิ้วที่ขมวดเข้าหากันของเขาบ่งบอกถึงควา
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 40 อาบน้ำทำแผล
เขาพาเธอมายังคอนโดของเขาแทนที่จะพาไปโรงพยาบาล เนื่องจากอยู่ใกล้ที่สุด ความเงียบเข้าปกคลุมมาตั้งแต่ในรถ จนกระทั่งถึงห้องก็ยังไม่มีอะไรหลุดออกมาจากปากของพวกเขา ตอนนี้อยู่ในห้อง ทั่วพื้นที่อบอวลไปด้วยกลิ่นยา ระหว่างทำแผล “ดีจัง ไม่ต้องไปถึงโรงพยาบาลเลย” ร่างเล็กคลี่ยิ้ม ช้อนตาขึ้นมองร่างสูงตรงหน้า ที่เอาแต่ทำหน้าเคร่งขรึม เขาเหลือบตาขึ้นมามอง พลางขมวดคิ้วเล็กน้อย “แผลนี้ต้องเย็บนะ ทนไหวไหม” “ไหวค่ะ” “จะทำให้เบาที่สุด” ถึงจะบอกไปอย่างนั้น แต่เธอก็หวาดเสียวอยู่ดี พลันเบือนหน้าไปทางอื่นก็ตอนเห็นเข็ม และกัดปากเป็นการระบายความเจ็บปวด เขาเลือกที่จะเย็บสดๆเพียงเพราะต้องการให้ปากแผลปิดง่ายหายเร็วภายใต้การรอบมองของผู้รักษาเป็นระยะๆ จังหวะเข็มทิ่มทะลุเนื้อ ด้วยความกังวลว่าเธอจะเจ็บ ทว่าผิดคาดเธอไม่งอแงเลย เดาว่าการเย็บสดครั้งนี้คงจะเจ็บน้อยกว่าตอนมีดบาดเป็นไหนๆ หรือไม่ก็เจ็บจนชาไม่รู้สึกอะไร “ขอบคุณค่ะ”หลังจากเขาทำแผลเสร็จ ติดเทปบนผ้าก็อตเป็นอย่างสุดท้าย เธอก็ยิ้มให้อีกครั้ง เหนือเมฆรู้ว่ารอยยิ้มบาง
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 39 ใจเด็ด
“อีหนึ่ง” มือหนาถูกกำเข้าหากันแน่นจนขึ้นสันปูด ก่อนจะเดินเร็วเข้ามาหาเธออย่างลืมตัว กะจะจัดการตามอารมณ์รุนแรงที่ไม่สามารถข่มได้เหมือนที่ผ่านมา จนลืมไปว่าตอนนี้เธอถือมืดใช้ตัวเองเป็นตัวประกันอยู่ มานึกขึ้นได้และขึงตากว้างก็ตอนที่คมมีดเฉือนลงไปบนเนื้อของหญิงสาวแล้ว ฉึก! เกิดแผลฉกรรจ์บนแขน เห็นเลือดค่อยๆซึมออกมาก่อนไหลเป็นทางตกหล่นบนพื้น เซนต์เห็นภาพนั้นถึงกับตัวแข็งทื่อทำอะไรไม่ถูก “เชี่ย หนึ่ง..นี่มึง..” “เข้ามาอีกสิ คราวนี้..” แม้ว่าจะเจ็บปวดแต่เธอก็ยังฝืน ยอมกัดฟันไว้ ก่อนจะย้ายปลายมีดมาจ่อที่คอแทน “ตรงนี้.. หลังจากนี้ก็จัดการศพของกูด้วยละกัน” เป็นจังหวะเดียวกันกับที่โทรศัพท์ดังขึ้นมาพอดี คราวนี้เป็นสายโทรเข้า เธอไม่ได้หันไปมอง ทว่าหัวใจกลับเต้นแรง ใบหน้าเห่อร้อนวูบวาบ และปวดหนึบตรงกลางอก ด้วยความรู้สึกแปลกใหม่ที่ไม่เคยเจอมาก่อน เพิ่งรู้ว่าการทำตัวเองเจ็บปวดด้วยน้ำมือของตัวเอง มันเสียใจอะไรมากมายขนาดนี้ เธอจ้องเขม็งไปยังร่างสูงตรงข้าม สายตาแข็งกร้าวเอาเรื่อง ก่อนถอยมีดออกจากตัวอีกครั้ง เพื่อ
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 38 ผัวใหม่
อารมณ์รุนแรงของเซนต์ หลังจากขาดสติเมื่อครู่ได้เผลอทำร้ายร่างกายวันหนึ่ง จนเธอตกใจ กลายเป็นชนวนเหตุให้ต้องปกป้องตัวเอง เขาเข้าใจมันดี เพียงแต่คาดไม่ถึงว่าครั้งนี้เธอจะใจเด็ดถึงขั้นกล้าเล่นมีด และเริ่มลังเลเมื่อสังเกตจากแววตาเห็นความนิ่ง และมุทะลุ เขาถึงได้ไม่กล้าแลก ไม่ใช่เพราะกลัวตัวเองตายหรือเจ็บ แต่กลัวว่าเธอจะเปลี่ยนใจไปทำตัวเองมากกว่า“วางมีดลงหนึ่ง เดี๋ยวก็เจ็บตัวจริงๆหรอก” “งั้นก็ออกไปสิ” “หนึ่ง.. กูไม่..” “ออกไป! ถ้ากลัวว่าจะเป็นเรื่องใหญ่ มึงก็ออกไป” “ให้โอกาสกันหน่อยไม่ได้เหรอวะ” “โอกาสอะไรอีก กูให้มึงมามากแล้วเซนต์ เพราะให้มากเกินไปไง กูถึงได้เป็นแบบนี้ มึงรู้ไหม..ตอนนี้กูแม่งโคตรไม่ชอบตัวเองเลย ..เพราะมึง” เธอหมายถึงงานที่เธอรัก ชีวิตที่เธอต้องการ ผู้คนที่เคยคัดสรรให้เข้ามาในชีวิตด้วยตัวเอง และอะไรต่อมิอะไรที่เธอเคยจัดการมันได้ ด้วยสองมือของเธอ แต่วันนี้กลับกลายเป็นว่าทุกอย่างเหมือนฝืนไปหมด ยากไปหมด แม้กระทั่งที่ซุกหัวนอน เธอไม่ได้ชอบที่นี่ กลับต้องย้ายมาอย่างจำใจด้วยเหตุผลเพรา
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 37 เกิดเรื่อง
เส้นผมของเธอถูกกระชากไปข้างหลังอีกครั้ง หลังเขาพุ่งเข้ามาอีกรอบ หญิงสาวกัดฟันกรอด ทอดมองเพดานที่อยู่ภายในม่านตา ก่อนจะตัดสินใจกระทืบเท้าเขาอีกที จากนั้นถีบกลางลำตัวจนเขาถอยร่นไปไกลพอสมควร “อีหนึ่ง!” และเพราะรู้ว่าไม่สามารถสลัดไปได้อย่างถาวร แค่ถ่วงเวลาไว้ได้เพียงชั่วคราวเท่านั้น เธอจึงคิดว่าวิธีอื่น จังหวะนั้นเหลือบไปเห็นมีดจึงไม่รีรอที่จะวิ่งไปคว้าไว้ ก่อนจะชี้ไปข้างหน้าอย่างสิ้นคิด “เข้ามาสิ คราวนี้กูแทงจริงๆด้วย”“เข้ามาสิ คราวนี้กูแทงจริงๆด้วย” ในตอนนั้นเธอคิดแบบนั้นจริงๆ มือบางถึงได้ไม่สั่น แต่จับด้ามมีดแน่นและอยู่ในท่าเตรียมพร้อม ในสมองไม่มีห่วงอะไรเลย นั่นเพราะเธอตัวคนเดียว ที่ผ่านมาเธอหนีเพราะอยากมีชีวิตรอด และอาจจะรักชีวิตมากเกินไปจึงเลือกที่จะยอมเอาตัวเข้าแลก เพื่อเปิดทางให้ใครอีกคนเข้ามา คนที่ใครต่อใครบอกว่าเขาสามารถช่วยเธอได้ ทว่าตอนนี้เหมือนจะรู้แล้วว่าต่อให้เป็นคนที่มีอิทธิพลมากแค่ไหน ก็ไม่สามารถปกป้องเธอได้ทัน เท่ากับตัวเธอเองที่ช่วยเหลือตัวเอง ต่อมาคือความน้อยใจต่อโชคชะตาที่มีต่อเบื้องบน เธออุตส่า
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 36 สิ้นคิด
“พี่เซนต์..” ประตูถูกปิดทันทีที่ตั้งสติได้ แต่เหมือนจะเร็วไม่เท่ามือเขา ที่คว้าบานประตูไม่กลัวจะถูกปิดทับ ความรู้สึกกลัวถาโถมในใจเพียงชั่วพริบตาเดียว เป็นชนวนเหตุทำให้หัวใจเต้นแรง เธอทำอะไรไม่ถูกรนไปหมด “มึงต้องเชิญกูเข้าห้องหนึ่ง ไม่ใช่ปิดประตูใส่” “ขึ้นมาได้ไง” ประตูบานนั้นยังคงถูกยื้อยึดฉุดกระชาก กระทั่งฝ่ายหญิงพ่ายแพ้เพราะทนแรงอีกคนไม่ไหว บานประตูถูกผลักเข้ามาพร้อมกับร่างเล็กที่ปลิวไปตามแรง “ง่ายจะตาย” เท้าเล็กถอยร่นไปข้างหลัง ดวงตาขึงกว้างตอนประตูปิดกลับ “บอกแล้วไง มึงหนีไม่พ้น” เพิ่งจะตระหนักได้ว่ามีเงินเช่าคอนโดที่ราคาแพง ความปลอดภัยก็จะแพงตามด้วย อันที่จริงที่นี่ก็ไม่เลว แต่เขาอาจจะใช้กลอุบายพร้อมกับเงินมากกว่าถึงได้เข้ามาได้สำเร็จเซนต์จัดเป็นคนหน้าตาดีมากคนหนึ่ง ถ้าไม่ได้รู้จักมากพอ ดูเผินๆเขาดูเหมือนคนไม่มีพิษไม่มีภัย ด้วยบุคลิกท่าทางที่ดูใจดี แต่ใครจะรู้ว่าเขานี่แหละคือวายร้าย คนเลวคนหนึ่งที่ควรไปนอนในคุก มากกว่าเดินคลุกคลีอยู่กับคนปกติและคนอย่างเซนต์มักจะใช้เงินฟาดหัวคนอื่นเพื่อแลกกับสิ่งที
บางทีคุณอาจจะชอบ
ล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก
น้ำหมึกหิมะ99.8K viewsดวงใจอันธพาล NC25+
ฅนบนดอย54.0K viewsยั่ว
มังกรเล่นน้ำ130.0K viewsโทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี90.3K viewsท่านประธานที่แปลว่าพ่อของลูก
ปรากฏการณ์2.7K viewsไอศูรย์(ไร้)รักเมียเด็ก 18+ (Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 3/5)
บีน่าเลดี้4.1K viewsโซ่ดอกรัก
เฌอรามิล81 viewsSpind Around บังเอิญร้ายให้รัก
Sherlina723 views
