MasukShare
บทที่ 16 ย้ายคอนโดหนี
Terakhir Diperbarui:
2026-01-15 23:34:19
“งั้นก็แล้วแต่มึง ถ้ายังเห็นกูเป็นพี่ชาย มึงก็แค่อยู่ เพราะตอนนี้กูกำลังยื้อมึงในฐานะน้องสาว แต่ถ้าไม่แล้วมึงก็ไปเลย แล้วอย่ากลับมาให้กูเห็นหน้าอีก”
ใครจะรู้ว่าไม้ตายที่ถูกงัดออกมาใช้ของโจครั้งนี้จะได้ผล เมื่อร่างเล็กเอาแต่ยืนนิ่งเม้มปากแน่น ประหนึ่งกำลังคิดหนัก พลางพ่นลมหายใจออกมาแทนคำตอบ ที่ทำให้โจเห็นแล้วคลี่ยิ้มอย่างพึงพอใจออกมา
“เรื่องไอ้เซนต์มึงไม่ต้องกังวลหรอก ร้านกูพังกูก็แค่ซ่อม แต่ถ้ามันกล้าถึงขนาดนั้น ก็ลองดูกันสักตั้ง”
หญิงสาวมองหน้าเขาตาไม่กะพริบ คราวนี้ใช้ดวงตาซาบซึ้งที่เต็มไปด้วยน้ำหล่อเลี้ยงเคลือบจนกลายเป็นกระจกใส ขอบตาร้อนผ่าวเป็นสีแดงก่ำ ไม่นานก็ถูกปล่อยลงมาเป็นสาย เมื่อกลั้นเอาไว้ไม่ไหว
“ขอบคุณนะพี่”
“ห่าเอ๊ย.. ร้องไห้ไม่สมกับเป็นมึงเลยนะหนึ่ง”
“พี่นั่นแหละ พูดให้หนึ่งร้อง คนนะโว้ยไม่ใช่พระอิฐพระปูน ถึงจะได้แข็งแกร่งตลอดเวลา”
คนฟังหัวเราะร่วน พลางยื่นมือมาวางไว้บนบ่าเล็กและออกแรงบีบเบาๆ
“อย่าไปเครียด มันก็คนเหมือนกับเรา จะเหนือกว่าคนอื่นได้ไง”
“ฮึก..”
“ที่พูดน่ะเข้าใจไหม”
“อือ เข้าใจ”
“ถ้างั้นก็กลับไปได้แล้ว ไสหัวออกไปจากร้านกู อีกสิบห้าวันค่อยมาเจอกัน”
ช่วงค่ำที่ห้องของเธอ หลังจากกลับมาจากร้านสักตามที่โจปรารถนาจะให้เป็น ร่างเล็กก็เอาแต่นั่งเป็นผักอยู่ข้างเตียง เธอเลือกที่จะนั่งบนพื้นเพราะมันเย็นดี
ติ๊ง!
เสียงแจ้งเตือนเรียกสติเธอกลับคืนมา และพบว่าความเหนื่อยหน่ายทำให้เธอขี้เกียจแม้กระทั่งเดินไปเปิดไฟในห้อง พอโทรศัพท์ถูกสะกิดให้จอเปิดแสงสว่างเข้าหน่อย ความสว่างโล่ก็แยงตาซะจนต้องหลับตาปี๋
แชทตู๋
ตู๋ : ย้ายคอนโดไม่เห็นบอกกันเลย ไหนจะเรื่องลาออกจากงานอีก นี่พี่กะจะไม่เห็นหัวผมเลยใช่ไหม
หลังจากนั้นต่อให้รู้สึกไร้เรี่ยวแรงแค่ไหน จำเป็นแล้วที่เธอจะต้องลุก เพื่อไปเปิดไฟ หาน้ำกินและต่อสายหาเจ้าของข้อความนั้น ที่ส่งมางอแงไม่เข้าท่า
(พี่นี่ใจดำกว่าที่คิดอีกนะ)
“กล้าด่ากูเลยเหรอตู๋”
(ผมจะโกรธพี่เลยด้วยซ้ำ ขืนเป็นแบบนั้นจริง นี่ใจคอจะไม่บอกกันเลยใช่ปะ ถ้าพี่โจไม่พูด พี่คิดจะปิดบังผมไปถึงเมื่อไหร่ หรือจริงๆแล้วอยากจะตัดขาดกันไปเลย)
“พี่โจนี่แม่ง..” ร่างเล็กแค่นหัวเราะ “จะมีสักครั้งไหมที่เก็บความลับให้กูได้”
(ผมตื๊อเขาเองแหละ รายนั้นก็แข็งแกร่งใช้ได้เหมือนกันกว่าจะบอก เล่นเอาผมนี่หมดแรง บอกมาเลยพี่อยู่ไหน ผมจะไปหา)
เสียงถอนหายใจเกิดขึ้นอีกครั้งหลังได้ยินคำนั้น ก่อนตู้เย็นที่ถูกเปิดออกจะค้างเอาไว้ เพราะเธอมัวแต่คิดเรื่องที่ปลายสายถาม จนลืมแล้วว่าเปิดฝาตู้เย็นออกมาเพื่อจะหยิบอะไร
“สักพักก่อนได้ไหมตู๋ ถ้าอยากเจอจริงกูจะออกไปหาเอง ตอนนี้ขอกูเก็บตัวสักพักเถอะ มึงก็รู้มันอาจจะตามมึงมา”
(มันจะเอาจริงขึ้นมาแล้วหรือไง)
คำถามนั้นย้อนให้เธอกลับไปนึกถึงคนที่เข้ามาช่วยเหลือเธออย่างไม่เกรงกลัว และนั่นเป็นชนวนเหตุให้เซนต์เข้าใจผิดและกลับมาแก้แค้นก็เป็นได้ หลังจากนี้เดาว่ามันคงจะไม่ปล่อยเธอ และคงกระทืบเธอจนจมตีนอย่างหลายครั้งที่เคยทำ จนเกิดฟางเส้นสุดท้ายให้เธอต้องเลิกรา และหนีหัวซุกหัวซนอย่างเช่นทุกวันนี้ ที่กินระยะเวลาไปสามเดือนแล้ว
“เออ”
ปลายสายได้ยินเช่นนั้นถึงกับเงียบ
(ถ้าอย่างนั้นก็แล้วแต่พี่นะ ผมจะเคารพการตัดสินใจของพี่ มีอะไรให้ช่วยก็โทรมาได้ตลอด อย่ามองข้ามกันอีกล่ะ)
จากนั้นประโยคนุ่มนวลนี้ของเขาทำให้คนฟังอย่างเธอ ที่รู้สึกโดดเดี่ยวมาก่อนหน้านี้ถึงกับคลี่ยิ้ม ยิ้มน้อยๆพลางถอนหายใจแผ่วเบา
“อืม ขอบใจนะตู๋ มึงนี่แม่ง..แสนดีกับกูสุดๆ คิดอะไรกับกูไหมเนี่ย”
(เอาจริง พี่ก็รู้ผมคิดอะไร ไม่น่าถามเลยว่ะ)
ไม่นานก็ต้องหุบยิ้มทันควัน กลายเป็นแห้งเจื่อน หลังจากรับรู้ว่าประโยคที่เขาพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มเรียบเมื่อกี้นี้ มาจากความรู้สึกที่เอาจริง
“จ้า พี่เข้าใจแล้วไอ้น้องรัก ไม่เห็นต้องทำให้พี่สาวคนนี้ใจเต้นแรงเลย”
(พี่สาว? อ่า..อะไรกันวะเนี่ย)
และแน่นอนว่าเธอไม่ได้คิดกับเขาแบบนั้น สำหรับตู๋อย่างไรก็ยังเป็นได้แค่น้องชาย
Bab terbaru
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 150 แล้ววันหนึ่งก็ขึ้นไปหาก้อนเมฆ
และแล้วงานวิวาห์ก็เกิดขึ้น งานถูกจัดแบบไม่อลังการมาก แต่ก็ไม่น้อยหน้าใคร ด้วยสินสอดที่ใครๆต่างต้องตาลุก นี่มันตกถังขาวสารน้ำหนักสามตันชัดๆ วันหนึ่งได้บ้านพักตากอากาศ เงินสด ทองคำ เพชร และเป็นเจ้าของโฉนดที่ดินอีกหลายแห่ง รอบถึงรถอีกสามคัน ไม่พอยังมีห้องเพนท์เฮาส์ที่เธอเคยอยู่ถูกยกให้ด้วย เรียกได้ว่าถอดชุดเจ้าสาวก็สวมเดรสส้นเข้ม เดินนวยนาดสะบัดผมได้เลยบอกตามตรงว่าเธอเองก็เพิ่งจะรู้ว่าเหนือเมฆรวยกว่าที่คิดก็วันนี้ไหนจะสมบัติจากพินัยกรรมที่พ่อแม่ทิ้งเอาไว้ให้เขาอีกและงานวันนี้คนที่ตกใจคงไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นโจกับตู๋ เพื่อนที่ทำงานเก่าของเธอ เพราะรู้ทีเดียวก็ตอนการ์ดเชิญถึงมือพวกเขาแล้ว แน่นอนว่ากว่าตู๋จะยอมมา และแสดงความเย็นดี เล่นเอาโจพูดจนปากเปียกปากแฉะ เกือบสิ้นพระชนม์“ยินดีด้วยนะพี่”เขายอมรับว่าวันนี้วันหนึ่งสวยที่สุด แต่ความยินดีกลับมีขีดจำกัดให้มากไม่ได้ ตู๋ยังคงมีความเสียใจแฝงอยู่ภายในนั้น แต่เพราะเชื่อว่าการรักใครสักคนต้องให้คนคนนั้นได้ดี ยินดีกับความสุขของกันและกัน ไม่ว่าจะอยู่ในสถานะไหน นั่นถึงจะเรียกว่ารักที่บริสุทธิ์เขายอมมาเพื่อให้วันหนึ่งสบายใจใช้ชีวิตข้างหน้าอย่างไม่
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 149 เตรียมงานแต่ง
วันที่ท้องฟ้าแจ่มใส หลังผ่านฤดูฝนมาได้ไม่นาน แม้โบราณจะบอกว่าฟ้าหลังฝนย่อมดีเสมอ แต่กลับไม่ใช่กับเธอคนนี้ธาดา กับหน้าท้องนูนๆของเธอที่ยืนอยู่หน้าหลุมฝังศพของสามีภรรยา ผู้วายชนม์คู่หนึ่งซึ่งเธอมีส่วนรวมต่อการจากไปของพวกเขากว่าจะมายืนตรงนี้ได้มันไม่ง่ายเลย เธอจะต้องหลบหลีกผู้คนหายหน้าหายตาไปจากสังคม ตอนคลอดก็ต้องห่างไกลจากเมืองเหนือเมฆคงกำลังพลิกแผ่นดินหา และแน่นอนว่าสิ่งนั้นต้องเป็นไปไม่ได้เธอได้สัญญากับสรวงสมรแม่ของเขาเอาไว้แล้ว จะไม่โผล่หน้าออกมาให้ใครเห็นเลยสักคน โดยเฉพาะเหนือเมฆและใต้น้ำลูกๆของเธอ แลกด้วยเงินจำนวนหนึ่ง ที่สามารถอยู่ได้อีกหลายปี และเลี้ยงลูกในท้องให้สบายไปจนโต หากไม่ฟุ่มเฟือยอยู่โรงเรียนที่เยอะค่าใช้จ่าย แต่เลือกโรงเรียนรัฐทั่วไป คงอยู่ได้จนถึงมหาลัย และที่แย่ไปกว่านั้นคือ เธอจะต้องไม่ให้ลูกของเธอใช้นามสกุลเดียวกันกับพวกเขา ป้องกันการหาเจอ หากเป็นไปได้เธอจะต้องไปเปลี่ยนชื่อตัวเองข้อแม้และเงื่อนไขมีเพียงแค่นั้น ซึ่งยอมรับว่าภายในใจลึกๆเลี่ยงไม่ได้ว่าเธอนั้นน้อยใจ เพราะเธอจะไม่ได้เจอแม้กระทั่งวันหนึ่งเพื่อนสนิท และไม่สามารถกลับมาเยี่ยมเด็กๆกับผู้มีพระคุณที่บ้านเ
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 148 ขอแต่งงาน
“อยากมีลูกเหรอคะ” ร่างเล็กเอ่ยถามหลังจากนอนอยู่ใต้ร่าง คนตัวสูงที่คร่อมลงมาทาบทับกัน เขาผงกศีรษะยันตัวขึ้นมาเล็กน้อย “มันก็ดีไม่ใช่เหรอครับ จะได้ไม่เหงา” “มันก็ดี แต่หนึ่งยังไม่พร้อมเลยอะ ยังไม่อยากถูกแย่งความรักไป อีกอย่าง คิดว่ายังเป็นแม่ที่ดีไม่ได้” กลีบปากหยักยกยิ้ม คำตอบของเธอช่างน่าเอ็นดู จนเขาต้องบีบปลายจมูกเชิดรั้นนั้นเบาๆ แล้วโน้มตัวลงมาใหม่ “รอให้หนูพร้อม เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้นครับ พี่ไม่ได้รีบ” สิ่งที่เขารีบตอนนี้ คือการสอดใส่เข้าไปในตัวเธอต่างหาก ท่อนลำร้อนทั้งดุ้นของเขาตึงเครียด ตอนนี้ผงาดพองเต็มเป้ากางเกงจนอึดอัดหายใจไม่ออกแล้ว “คนดี.. คืนนี้ขอทำถึงเช้าได้ไหมครับ แบบหลายๆรอบ” มือบางถูกมือหนาดึงเข้าไปภายใน เพียงแค่นิ้วเธอสัมผัส ความเสียวซ่านก็แทรกแซงจนต้องแหงนหน้าสูดปาก เขากำลังบอกให้เธอรู้ว่าไอ้เจ้านี่ตอนนี้มันทนไม่ไหวแล้ว ขืนเธอยังชักช้าไม่สานต่อสักที เขาอาจขาดใจตายเป็นแน่ “ทำไมน้องใหญ่ขึ้นกว่าเดิมคะ” “น้อง?” “ใช่ค่ะน้อ
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 147 อยากมีลูก
มื้อค่ำคืนนั้นเต็มไปด้วยความสุขและเป็นกันเองเป็นอย่างมาก อาคีรารวยล้นฟ้านับแสนล้านแต่ทำตัวกึ่งติดดิน เหนือเมฆเคยเล่าว่าเขาเปลี่ยนไปมากทุกวันนี้เพราะภรรยา เนื่องจากเธอมาจากที่ธรรมดา และแน่นอนว่าสิ่งนี้เป็นผลพลอยได้ของวันหนึ่งในค่ำคืนนี้ด้วย ก็ลองคิดดูว่าหากเขาถือตัว ดูเข้าถึงยากสิ เธอที่ไม่ค่อยสุงสิงกับผู้คนมาแต่ไหนแต่ไร จะเป็นอย่างไร ไม่ประหม่าตายเลยรึ “อันนี้อร่อย” เหนือเมฆตักเนื้อกุ้งให้ ซึ่งอยู่ในห่อหมกทะเล เธอขยับปากขอบคุณเขาเบาๆ และทานอย่างเงียบๆ สลับกับตักให้เขาบ้าง ต่างฝ่ายต่างถามไถ่ใส่ใจซึ่งกันและกัน “ขอบคุณค่ะ”สลับกับการชำเลืองมองอีกคู่ ที่พูดคุยกันอย่างน่ารัก หวานน้ำตาลแว่น ด้วยบทสนทนาสนิทสนม เป็นกันเอง แต่ใครฟังแล้วเป็นอันต้องยิ้มตามทว่าพอหันมาทางคนของตัวเองเหมือนว่าไม่แตกต่าง คนคนนี้ก็เอาใจเก่ง ประหนึ่งเธอนั้นคือเจ้าหญิงที่พลัดพรากจากพระราชวังให้ตาย “ทานเยอะๆครับ” “พี่ก็ด้วยนะ”หลังจากนั้น ทั้งสี่ก็นั่งคุยกันตามปกติ ท่ามกลางเสียงคลื่นและลมทะเล พูดคุยกันถึงแผนการของวันพรุ่งนี้ และเล่าเรื
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 146 เที่ยวเกาะ
และแล้วก็ถึงวันไปเที่ยว หลังส่งใต้น้ำขึ้นเครื่องไปฝรั่งเศสได้สองวัน เหนือเมฆ วันหนึ่ง อาคีรา และพะแพง ก็มุ่งหน้าสู่เกาะส่วนตัว “เสียดายจังที่พี่สาติดงาน” พะแพงบ่นอุบ เมื่อรายนั้นที่จัดว่าเปรี้ยวจี๊ดเสียวฟันไม่มีโอกาสได้มาทริปนี้ด้วย ทั้งที่ยากแสนยากกว่าจะได้รวมตัวกัน “อือ น่าจะหลายเดือนกว่าสัญญาจะหมด” “คราวนี้ไปถ่ายละครใช่ไหม” “เห็นว่าอย่างนั้น” วันหนึ่งนั่งอมยิ้ม ขณะฟังสองสามีภรรยาหันหน้าพูดคุยกัน ขนาดแค่ผิวเผิน เรื่องที่คุยดูปกติแต่ทำไมช่างน่ารัก อาจเป็นเพราะน้ำเสียงอาคีราอ่อนโยนมาก ดูทะนุถนอมภรรยา แถมพะแพงเองเองก็เป็นผู้หญิงที่ร่าเริง คำพูดคำจาสมวัย รอยยิ้มจึงดูสดใสไปหมด “พี่หนึ่งพาบิกีนีมาไหมคะ” “คะ?” แต่เหตุไฉนจู่ๆถึงหันมาทางเธอล่ะ ร่างเล็กที่กำลังเหม่อลอยมองพวกเขาเพลินๆถึงกับสะดุ้ง หันขวับมองอีกคนอย่างลืมตัว และแน่นอนเขาเองก็มองอยู่เหมือนกัน ราวกับกำลังรอคำตอบไม่ต่างจากคนถาม “บิกีนี? คือพี่..ไม่เคยใส่” “โหพี่หนึ่ง รูปร่างดีขนาดนี้ถ้าใส่คง
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 145 จัดแจงปัญหา
กว่าจะได้นำศพของพ่อและแม่มาทำตามพิธีทางศาสนาได้ เหนือเมฆต้องฝ่าด่านอุปสรรคมากมายหลายอย่างเลย เนื่องจากศพนั้นถูกอายัด เพื่อหาเหตุผลทางคดี ตอนนี้ทุกอย่างจบแล้ว คดีต่างๆถูกรื้อฟื้น ทรัพย์สินหลายอย่างถูกรื้อถอน สมบัติบางอย่างที่ได้มาด้วยความมิชอบธรรมก็ถูกยึดไป รวมถึงลูกน้องคนสนิทของพวกเขาด้วยที่ถูกจับเข้าตะราง เว้นก็แต่ธาดาเท่านั้นที่หาไม่เจอ ไม่รู้ว่าหล่อนเป็นตายร้ายดีอยู่ที่ไหน แน่นอนว่าในเมื่อพยายามหาแล้วยังไม่เจอ คนที่เรื่องตัวเองก็ยังยุ่งเหยิงมากพอกว่าจะเข้าที่เข้าทาง ความใส่ใจย่อมไม่ละเอียดสักเท่าไหร่นัก คงได้แต่รอและภาวนาให้หล่อนนั้นปลอดภัย และติดต่อกลับมาเองหนึ่งอาทิตย์ให้หลัง วันนี้เป็นวันที่เขากลับมายังคฤหาสน์ เป็นบ้านหลังที่เขาเกิดมาและเติบโตอยู่ที่นี่แค่วัยเด็ก หลังจากนั้นก็ไปโตที่เมืองนอกกับคุณปู่ของเขา “จะขายจริงเหรอวะ” อาคีราถาม หลังจากเงียบกันไปพักใหญ่ เขารู้มาบ้างว่าเหนือเมฆได้ทำการจ่ายเงินก้อนโตให้กับเหล่าบริวารพ่อบ้านแม่บ้าน เพื่อไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ข้างนอก แต่เรื่องจะขายคฤหาสน์ให้ทางภาครัฐเพื่อสร้างพิพิธภัณฑ์
Anda juga akan menyukai
บอสฮั่ว พี่ชายทั้งสิบของคุณผู้หญิงเร่งให้หย่าอีกแล้วนะ
เจียงซือซัน56.0K Dibacaรวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+)
Chocolate lily 76.9K Dibacaพิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย112.0K Dibacaราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!
หยาน อัน306.5K Dibaca4P ฮาเร็มของเลวาริน [เรย์xคริสxดีแลนxแทนคุณ]
คิมฮานึล1.1K Dibacaกรงร้ายจำนนรัก
ธัญปัณณ์1.1K DibacaNextdoor สกิดรักสาวข้างบ้าน
เฮียกังฟู3.1K Dibacaรสรักหนุ่มใหญ่
อักษรามณี1.1K Dibaca
