LOGINMIZAGH'S 'POV
Agad kong ibinaligtad ang table sa office ko kaya nagkalat ang mga ginagawa kong design plans for my commissioned work.
I do not care kung kailangan ko ito ulitin o kung gaano iyon kaseryosong problema. Ang hindi ko matanggap ay ang impormasyong nakikita ko.
“Fern, how dare you live a happy life after what you did to me?!” nag-aapoy sa galit na sigaw ko.
Tinitigan ko ang picture na nakunan ng isa sa mga pinaimbestiga ko. It was a picture of Fern together with a kid. Hindi masyadong kita ang mukha ng bata, ngunit kita ko kung gaano kasaya ang mukha ni Fern.
“Fuck, how dare you, Fern. After you abandoned me…” Nasuntok ko ang pader.
Galit na naisuklay ko ang kamay ko sa aking buhok. Hindi ko matanggap ang lahat. I loved Fern so much that I was willing to do everything for her.
But how dare she abandoned me that time… How dare she let me wait for two days in our waiting place? Walang kain. Walang tulog. Basang-basa sa ulan. I waited for her that long… umaasang sasama siya sa akin.
Only to hear the news from her parents na pumunta sila sa ibang bansa and she married someone there!
“Are you happy to fool me, Fern?”
Hindi agad ako nagalit kay Fern noong mga araw na iyon. Binigyan ko siya ng chances para balikan niya ako. I forced myself to believe na baka pinipilit lang siya ng mga magulang niya. Umabot iyon ng tatlong taon. Ngunit ang tanging malalaman ko na lang ay she already had a child.
Damn it.
Ngayong nalaman kong nakabalik na sila sa Pinas, and she’s trying to live peacefully as if walang nangyari… it infuriates me.
Luckily, nagkataon na bastardo ako ng isa sa pinakamayamang pamilya sa Pilipinas. I already knew it simula bata pa lang ako, hindi iyon ipinagkait sa akin ng ina ko. My mother was a maid from that clan at nabuntis ng isa sa mga Dela Cerda.
Due to my pride, wala akong balak na kilalanin silang pamilya ko. Ni hindi man lang nila kami hinanap ng nanay ko, kaya I never told anyone about it, kahit kay Fern.
But after what she did to me… I guess using my father’s influence will be beneficial to get my revenge on Fern and her family…
Binasa ko ang nakasulat sa papel na pinaimbestigahan ko.
Her husband’s name is Lucas Agape and her son’s name is Fynn… The name we promised to give our baby..
Fuck…
Naudlot ang galit ko nang biglang pumasok si Lucio sa office upang i-inform ako na hinahanap na ako sa venue. Pinilit kong pakalmahin ang sarili ko. Isa pa, this event was planned by me.
At ngayong gabi ay makikita ko rin si Fern…
Nang malaman ko sa pinapaimbestigahan ko na balak mag-franchise ni Fern, I bought the company she wanted to franchise. I will show her the man she tried to abandon.
Dahil anniversary ngayon ng kumpanyang Bare and Clear, Fern is probably here too… Every franchisor is invited.
“Good evening, Mr. Dela Cerda! Thank you for joining us tonight!” bati sa akin ng mga empleyado.
Binati ko naman sila ngunit hinanap ng mga mata ko si Fern. Mula sa panimula hanggang sa magkainan ay hindi ko napansin ang presensya nito.
Fuck?! Where is she?
Kaya naman naglibot-libot ako sa buong venue and out of the sudden, may bumanggang bata sa akin. Nanlaki ang mga mata ko nang magkatitigan kami. He looks like me!
“Kid, what is your name?” Agad akong yumuko para mas makita pa ang mukha ng bata. Kamukhang-kamukha ko nga ito.
“You… You are that guy on the TV!” bulalas ng bata.
“TV?”
“Yes, you are Mizagh Dela Cerda!”
Natawa naman ako. “Yes, I am!“
“Are you my father?!”
Bahagya akong natigilan sa tanong ng bata.
“Of course no!” tanggi ko.
Nakita ko naman na parang napasimangot ang bata.
Wait? Did he not know his own father?
“But what if I am really your father?” biro ko naman sa bata.
Nawala ang ngiti sa mga mata ng bata and he became serious. Doon ako mas lalong nagulat dahil parehong-pareho rin kami ng expression.
“I would say… Fuck off, Daddy. Mommy’s mine…”
Nagulat ako sa sinabi ng bata. What the?
“You silly kid! Where did you learn that? Profanity is bad!”
The kid shrugged his shoulders at magsasalita sana ito nang—
“Fynn! Hindi ba ang sabi ko sa'yo ‘wag kang aalis sa tabi ko! Ilang oras na akong naghahanap sa'yo!”
“Mommy!”
My heart raced.
Kilala ko kung kaninong boses iyon. At hindi nga ako nagkamali nang makita ko siyang nagmamadaling tumakbo papalapit sa bata.
F-Fern?
Mommy?!
Doon muling rumagasa ang lahat ng emosyon ko nang makita siyang muli. Naghalo ang galit at pangungulila ko sa kaniya, mas lalo na nang malaman na anak niya pala ang batang kausap ko.
Kumuyom ang kamay ko.
That child… is that my child?!
Hindi ko alam kung matutuwa ako dahil nalamang may anak kami… o magagalit dahil itinago niya iyon!
“Fern…” tawag ko agad sa kaniya. Nagtiim ang aking bagang. “Is that my child?!”
Kita ko kung paanong natigilan si Fern ngunit agad itong umiling. “No, of course not!”
Natawa ako nang sarkastiko. “Are you for real? Itatanggi mong ako ang ama niyan e kitang-kita naman na kamukha ko ang bata? What? Pati ba 'yan ay ipagkakait mo, Fern?”
Nakita ko sa mga mata ni Fern na naguguluhan ito. Nagma-maang-maangan ba siya?!
“Huh? Playing innocent again, Fern?”
Kita kong tumingin sa bata si Fern at binulungan ito saka tumakbo ang bata papasok.And humarap siya sa akin.
“I don’t know what you are talking about, Mr. Dela Cerda. Sorry, but I think you've mistaken me for someone else,” aniya saka aktong aalis sana, pero hinila ko kaagad siya at isinandig sa pader.
“What the hell, Fern?! Are you trying to play innocent na naman? The victim! Na walang alam after you abandoned me?!”
Sinubukan niyang pumiglas. “Hindi ko nga alam ang pinagsasabi mo, Mr. Dela Cerda?!”
“What?! Ganoon na ba ako kawalang-kwenta sa'yo, Fern, para hindi mo alam ang pinagsasabi ko? Let’s see if hindi mo pa rin maalala.”
Hinawakan ko paitaas ang dalawa niyang kamay gamit ang kanang kamay ko at hinalikan siya nang malalim. Sa una ay nagpupumiglas ito ngunit sa huli ay tila nagpaubaya na rin.
Pinasok ko ang dila ko sa bibig niya kasabay ng paglakbay ng kamay ko sa pagitan ng hita niya.
Dahil naka-dress, madali ko lang naipasok ang daliri ko at sinimulang paglaruan ang clitoris niya. Vinibrate ko iyon nang napakabilis.
“Ahhh!”
Bumaba na rin ang halik ko sa kaniyang leeg at binigyan siya ng hickeys. Galit man ako nang sandaling ito, unti-unti na akong tinatamaan ng init. Kaya naman lumuhod pa ako at itinaas ang dress niya. Doon ko sinimulang kainin ang ari niya na parang walang bukas.
“Ahh!”
Bigla akong tumigil at tumingin sa kaniya nang sarkastiko. Tumayo rin ako at pinunasan ang aking mga labi.
“Ngayon, naalala mo na?”
Doon ay bigla na siyang natauhan at bigla akong sinampal. Natigilan ako sa aking kinatatayuan nang makita ang naluluha niyang mukha.
“Who the fuck are you? Bakit mo ba ginagawa sa akin ito? Hindi nga kita kilala!”
W-what?
Bakas sa mukha nito na hindi nga siya nagsisinungaling. Doon, parang gumuho ang mundo ko. Natulala lang ako kasabay ng pag-walk out niya.
Fern doesn’t remember me?
Natawa ako nang sarkastiko.
No way… She just wants to fool me again!
Is this how you want to play, Fern? Fine. I'll give you what you want!
FERN’S POVTahimik lang akong nakamasid kay Mizagh at sa sekretarya nito. They are sitting on a couch habang kami ng anak ko ay nasa kabilang sofa.Hindi ko mapigilang tingnan mula itaas hanggang baba ang babae. Her dress is far too revealing and completely inappropriate for her position. Secretary pa ba 'yan?Napairap ako. Amoy ko na agad na iba ang tingin niya kay Mizagh. I am a woman, too.Ngunit medyo nawala ang kaba ko. The way Mizagh treats her now, I’m sure iba iyon sa kausap niya kagabi. I am also sure that I heard him say Laura, not Lara.But who’s that Laura? Tsk.And bakit rin ba kasi nangingialam ako? We are not even lovers anymore!“Only five people have that access. Are you sure about this?" stressed na wika ni Mizagh.“Yes, Sir. Whoever did it used a personal flash drive. They’re stealing our secondary audit next."“So we indeed have a mole.”“What should we do, Sir? I don’t know who I can trust within the company.”“Just lock down the servers quietly. Don't let them k
MIZAGH'S POV“If an insider wants to play dirty, make sure they remember who owns the mud,” I said to my trusted employee, right before hanging up the phone. A minor problem had cropped up at the company while I was away.Balak ko na sanang bumalik muli sa mag-ina ko nang muling tumunog ang phone ko. It was Laura, my paternal cousin’s daughter who is really fond of me. The kid just said hi and told me she already missed me. Since I always long for a child, I always wanted to grow closer to them.Nang matapos ang usapan namin ng bata ay agad ko nang binalikan ang mag-ina ko. Ngunit nakita kong naka-lock na ang pinto. I tried calling them, ngunit walang sumagot, even Fynn. I just assumed na baka natulog na lang sila. I just slept in the guest room.Kinabukasan, nakita ko na agad si Fern na papaalis kasama ang anak ko. She said that she was already leaving.“No! You and Fynn are not leaving the house!” tanggi ko.“At bakit? Sorry, but I do have my own life. Hindi sa iyo umiikot ang buha
FERN'S POV“Mommy, nagseselos daw si Daddy!”Agad akong napayuko sa sobrang hiya nang sumigaw ang anak ko. Oh my god?! Anong sinasabi ni Fynn?!I buried my face in my hands. There was no recovering from this. Nakakahiya! Ang daming tao na nakatingin sa amin!Tumingin ako kay Mizagh para siya ang sumita sa anak namin, pero kahit siya ay namumula na rin. Balisa ito at kitang-kita ang pawis na namumuuo sa kaniyang noo. Agad kaming nag-iwas ng tingin sa isa't isa nang magtagpo ang mga mata namin.Rinig ko naman ang bahagyang pagtawa ni Fynn. Nang medyo humupa ang tensyon sa paligid, agad ko siyang tinawag at kinarga papalayo. Iniwan ko na rin si Frank na nakangisi na parang aso sa tabi.“Fynn, bakit mo sinabi 'yon? Hindi ka ba nahiya? Ang daming tao!” mahina ngunit pagalit kong saad sa anak ko nang makalayo kami.Ngumiting tagumpay naman ang anak ko. “Why? As if naman nagsisinungaling ako. He really did say that though…”“A-ano?” Hindi mapigilang mamula ng pisngi ko. Sinabi ba talaga 'yon
MIZAGH'S POV“Daddy, why are you not moving your food?” biglang tanong sa akin ni Fynn.I sighed heavily, unable to drag my eyes away from Fern—and the bastard sitting right beside her.‘Yan na ba ang bagong lalaki niya?I wanted nothing more than to march over there, drag him away from her, and beat his face until it was unrecognizable. My fingers curled into a tight, aching fist underneath the table.“Dad?”Nakasimangot akong bumaling sa anak ko. “Son, did you set this up?”Fynn raised an eyebrow, putting on a picture-perfect look of innocence. “Obviously? As much as I want to be with you, Dad, I want my mom to be happy!”My brow furrowed. “Happy? Do you think this setup makes me happy?”“C’mon, Dad. Are you not happy to be with me?”“Of course I am. Pero bakit kailangan may ka-date pa ang Mom mo? On the same day and at the same place? Is this really what you wanted?” mahinang tugon ko sa kaniya.I didn’t want to raise my voice at him, but I was losing control. Kumukulo na dugo ko.
“Why did you tell that to him, Fynn!” pasermon na sambit ko sa anak ko nang makarating kami sa bahay.“Tell him what?”“Na sasama ka sa kaniya kapag nagkataon na ama mo siya! And ano pa ’yong dinagdag mo? I can date Frank? Jesus, anak… What are you thinking?” frustrated na sambit ko.But my son just snickered. “But I’m right, Mom! He’s my father!”Hindi ako nakaimik. Isa iyon sa mga kinabahala ko. Tunay nga na may relasyon kami ni Mizagh, pero hindi ko pa rin maalala.But one thing is for sure… My parents lied to me!Hindi ko maintindihan, bakit sila nagsinungaling? Bakit sinabi nila sa akin na hindi nila kilala si Mizagh? And who the hell is Lucas Agape na sinasabi nilang ama ni Fynn at asawa ko na namatay kasabay ng aksidente ko?Kaya ba galit si Mizagh kasi sumama ako sa ibang lalaki?Or maybe we were in a secret relationship?!I don’t know… I need to confront my parents once again.“Pero ayaw mo na ba sa akin, anak, kaya naisip mong sumama sa ama mo?” pagbaling ko ng atensiyon sa
MIZAGH'S 'POVHindi mawala ang excitement ko. I don’t know. Maybe I am confident that Fynn is my son. I just know and feel it.We are here in a restaurant I owned to discuss the results of the DNA. I sent my guards to summon and guide them here. Of course, I know their complete address.Gayunpaman, hindi mawala ang tingin ko kay Fern ngayon. Kita ko ang balisa sa mukha niya. I gritted my teeth.Ayaw ba talaga niyang ako ang kilalaning ama ni Fynn? Ganoon ba hanggang ngayon kababa ang tingin niya sa akin? That I am still 'the poor boy she met' at hindi kayang buhayin ang anak ko?Fuck…Just how elitist are you, Fern?!“If the results are true, kukunin ko ang anak ko, Fern. I can take legal action against you for concealing my child from me. I’ll do everything to win the case. But if you let me have my child…. I will dismiss it. Hindi ko itutuloy ang kaso.”“What??” Namula agad sa galit si Fern habang nakatingin sa akin.“Don’t worry, I will still give you the right to see our child onc







