Chapter 3

“Tatlong senior executive agad ang sinesante ni Sir Killian,” masayang pagbalita ni Suzaine.

Nanlaki ang mga mata namin pareho ni Diane.

“Legit?” paninigurado ni Diane.

Sir Killian? Close na agad sila? Iyon talaga ang dahilan kay nanlaki ang mga mata ko. Napansin kong medyo namumula pa ang mga pisngi ni Suzaine kaya medyo umasim din ang sikmura ko.

“Super! Grabe nga, medyo terror talaga si Sir Killian. Pero mukha naman siyang mabait.”

I fought the urge to roll my eyes back at her opinion. Buti na lang nakapagtimpi ako.

“Mukha namang nag-enjoy ka sa meeting. Ang blooming mo nga pagbalik mo rito eh,” wala sa loob na ani ko. Ah, medyo lang pala ang pagtitimpi ko.

“Talaga ba? Akala ko ang haggard ko na kasi grabe yung vibes sa conference room talaga. Super daming ginisa ni sir.”

Napakarami pang kwinento ni Suzaine kaya nagkatinginan kami ni Diane. Na para bang pareho kaming may napagtanto.

“Tapos eto pa… napansin ko, ang ganda saka ang haba ng mga daliri ni Sir Killian.” At hindi na talaga niya naitago ang kakiligan. “Imagine that face, imagine those fingers…. I bet he’s also blessed in that department.”

Napangiwi na talaga ako ng husto sa mga lumalabas sa bibig niya. Bukod kasi sa nakakapikong isipin na may ibang nagpapantasya kay Killian, bumabalik na naman kasi sa ‘kin ang lahat ng mga alaala namin ni Killian, mga alaala na panghigaan lang sana; iyong pilit ko binabaon sa limot araw-araw.

Bigla akong hinampas ni Dianne sa balikat. “Diring-diri iyan?!” Napansin pala niya ang naging reaksyon ko. Mabuti na lang at iba ang naisip niya.

Natawa tuloy si Suzaine. “Kaya nga sabi ni Sir Killian kanina ‘di ba, ang hard mo raw sigurong i-please—”

“Sa higaan!” dugtong naman ni Dianne bago sila bumunghalit pareho.

Sobrang gàga talaga nitong dalawa. “Mga baliw,” sita ko sa kanila.

Kung alam lang nila, sobrang dali ko ngang mabasa pagdating kay Killian. Napahawak tuloy ako bigla sa sentido dahil sa naisip.

“What if i-please ka ni Sir Killian? Papayag ka?” tanong bigla ni Diane.

Hindi ko alam kung namula ba ako o namutla sa tinanong niya. Binalik ko na lang ang atensyon ko sa laptop nang matapos na ang usapan. “Bumalik na nga tayo sa trabaho, ang lalandi ninyo!”

“Ay ako papayag ako, kasi feeling ko daks iyon,” banat naman ni Suzaine bago sila nagtawanan ulit.

Wala na tuloy ibang sumasagi sa isip ko kundi ang alaala ng buhay na alaga ni Killian.

“Utang na loob, magsitigil na kayo. Ikaw, Suzaine, pwede ka pa siguro sa kanya, pero ako. Hindi kami magkasing-level, okay? Kaya kung gusto mo siya, eh ‘di go!” napipikang litanya ko.

“Ay ang sungit naman! May regla ka ba ngayon?” pang-aasar pa ni Dianne.

“Nireregla ka pa ba, Sha?” pag-gatong pa ni Suzaine.

“Who knows, baka marunong naman kasi si Sir Killian, hindi kagaya ng ex mong juts pa yata,” dagdag pa ni Dianne.

At talagang pinagtulungan na nila ako. Mga bruha talaga. Wala na akong nagawa kundi takpan ang mga tenga hanggang sa napagod silang dalawa sa kakasatsat.

“Ano ka ba, Suzaine, tama na! May blind date pa nga ‘to mamaya ‘di ba?” pakunwaring sita ni Dianne.

“Pogi siguro ‘no? Kaya ayaw nito kay Sir Killian. Baka naman pwede makita ang picture!”

“Wala akong picture. Pero sakto lang ang itsura niya.”

Hinintay ko ang balik tudyo ng dalawa pero nagtaka ako dahil nanahimik lang sila. Napansin kong sabay silang napatingin sa may bandang lounge.

Na-curious ako sa dahilan ng pagtahimik nila kaya sinundan ko ang tingin nila. At doon ko na nakita si Killian, matalim ang mga matang nakatitig sa ‘min. Or rather... sa 'kin.

***

KILLIAN

It was already a very exhausting day the moment I stepped into this company. So many fùcking greedy people needed to be uprooted. Pagkatapos ng board meeting kanina, I went around to inspect different departments, a quick surprise visit.

I was already on my way back to my office when I overheard my secretaries casually talking behind my back. I literally started today, and people were already gossiping about me.

I wonder what Alessia had been telling them? Alam kaya ng mga kaibigan niya ang ugnayan namin? Kaagad ko rin namang napagtanto na hindi alam ng mga ito na kinasal kami at naghiwalay.

And then narinig ko ang sinabi ni Alessia. So we’re not on the same level, huh?

And she even blurted those out in a disgusted manner as if she didn’t confess her feelings to me publicly back at the university?

Sinabi niyang ako lang ang lalaking para sa kanya and then she ate those words the moment she flashed those divorce papers on my face.

Alessia was nothing but a ruthless, hateful, lying piece of a woman.

Aalis na sana ako nang magsalitang muli si Suzaine.

And that hateful woman even got a blind date today?

Ako lang ang lalaki sa buhay niya, my àss!

I cleared my throat and intentionally let my presence known. At tanging si Alessia lang ang hindi lumingon sa ‘kin.

“Ms. Flores.”

Halata ang pagkagulat sa mukha niya nang marinig ako. Mabilis siyang napatayo sa kinauupuan, halatang natataranta. “Yes, Mr. de Vera?”

“I need a coffee. Bring it to my office. Now.”

Who says you’re going on a date today?