로그인“Hello?” Sa kabilang linya ay narinig agad ni Yvee ang boses ni Gideon. “Did you arrive already?”“Hmm,” sagot ni Yvee. “Mga thirty minutes ago.”“Good.” Saglit na natahimik si Gideon bago nagsalita ulit. “Why didn’t you text me?”Napataas ang kilay ni Yvee. “Required ba?”“Of course.”Napangiti si Yvee. “Bakit?”“Because I told you to.”“Ahh… boss ka ba?” pabirong wika ni Yvee.“Not totally a boss,” sagot ni Gideon. “I’m your fiancé, Miss Yvangeline.”Napailing si Yvee. “Ang kulit mo.”Natahimik sandali sa kabilang linya. Pagkatapos ay nagsalita ulit si Gideon. “What are you doing now?”“Nakaupo ako ngayon. I'm currently indulging myself with me time bago ka tumawag.”“So naistorbo ba kita?”Yvee chuckled. “Hmm… paano kung sabihin kong oo?”May kakaibang lambing sa boses ni Gideon. “Well, I am sorry pero hindi ako nakatiis at tumawag ako sa iyo. I was worried I didn’t receive any message from you.”Bahagyang uminit ang pisngi ni Yvee pero hindi niya iyon pinahalata. “Baka nakakali
Pagdating ng taxi sa harap ng hotel ni Yvee, agad siyang bumaba at nagbayad. Iilang ilaw na lang ang bukas sa lobby at halos wala nang taong dumadaan.Pagkapasok ni Yvee sa unit, agad niyang hinubad ang kaniyang sapatos at inilapag ang kaniyang bag sa mesa. Tahimik ang sala pero maya-maya ay may narinig siyang boses mula sa loob.“Atticus!”Napalingon si Yvee sa direksyon ng kuwarto. Lumapit siya at bahagyang itinulak ang pinto. Nakita niya si Atlas na nakaupo sa kama, hawak nito ang iPad. Sa screen ay makikita ang mukha ni Atticus.Napangiti si Yvee. “Ah, anong pinag-uusapan niyong dalawa at naririnig ko mula sa labas ang boses niyo? ” tanong niya habang lumalapit.“Mommy!” masayang sabi ni Atlas.Napatingin si Atticus mula sa screen. “Hi, mommy.”Lumapit si Yvee at umupo sa gilid ng kama, saka niya hinaplos ang buhok ni Atlas. “Kumusta kayo?” tanong niya.“Okay lang po ako. Nagbasa at nag play po kami ni Ate Rechelle, at ngayon kausap ko po ang kakambal ko,” sagot ni Atlas.Tumingin
Lumipas ang ilang minuto habang nagkukuwentuhan si Yvee at ang matriarka. Kung anu-ano ang pinag-usapan nilang dalawa at madalas ay patungkol kay Atlas ang napag-uusapan nila. Paminsan-minsan ay napapahinto si Yvee kapag napapansin niyang napapagod ang matanda. Kahit pilit itong ngumiti, halata sa mga mata nito ang pagod.Nasa gilid lang si Gideon habang tahimik na nakamasid sa kaniyang lola at fiancee. Masayang-masaya siyang makita na ang dalawang babaeng mahal niya ay nagkakasundo. Lalo pa’t matagal nang nais ng lola niya na maikasal siya at bigyan ng isang buong pamilya si Atlas.Maya-maya ay may kumatok sa pinto.“Come in,” mahinang sabi ni Gideon. Pumasok ang isang lalaking nakaputing coat. Matangkad ito, maayos ang tindig, at mukhang nasa early thirties. May suot itong salamin at may hawak na tablet habang naglalakad papasok sa silid.“Good evening, Madam Revamonte,” bati ng lalaki.“Ah, Marcus,” sabi ng matriarka. Tila kilala ang doktor.Napalingon si Yvee sa bagong dating, pag
“Kung ikakasal man kayo ng apo kong si Gideon… handa ka bang tanggapin ang bata nang taos-puso?” usisa ng matanda.Napakurap si Yvee, pero hindi siya nagdalawang-isip. “I love Atlas, Mrs. Revamonte—”“Call me, grandma,” agap agad ng matanda, may bahagyang diin sa boses. “Ikaw ay magiging Mrs. Revamonte na. Mas nararapat sa’yo ang titulong iyan. Mas komportable ako kapag tatawagin mo akong grandma.”Napakagat si Yvee sa labi, saka marahang tumango. “O-opo… grandma. G-Gaya nga po ng sabi ko… mahal ko po si Atlas na parang anak ko. He is a wonderful kid. Kaya sigurado po akong kahit sino ay mamahalin siya.”Habang sinasabi ni Yvee iyon, hindi niya maiwasang maalala ang maliit na mukha ni Atlas—ang ngiti nito, ang paraan kung paano siya yakapin ng anak niya at ang paraan ng pagtawag nito sa kaniya sa tuwing kailangan nilang linlangin si Gideon. Hindi niya napigilan ang bahagyang pagngiti.Mas lalong lumambot ang ekspresyon ng matanda. “Yeah… Atlas is a wonderful kid,” pagsang-ayon niya,
Napatingin agad si Yvee kay Gideon. Hindi niya mapigilang maghanap ng kahit kaunting tulong sa mga mata nito. Kahit isang senyas man lang na okay lang, o kaya ay babawiin siya mula sa sitwasyon. Pero ang nakuha lang niya ay isang mahinang tango.‘Talaga? ‘Yon na ‘yon?’ Napangiwi si Yvee sa loob-loob niya, pero mabilis niyang inayos ang mukha niya bago pa mahalata ng matanda ang sobrang kaba niya. Huminga siya nang malalim. ‘Sige… kaya mo ‘to, Yvee.’Dahan-dahang lumapit si Yvee sa kama. Sa bawat hakbang niya, parang may kung anong kumakabog sa dibdib niya—mabilis, malakas, halos marinig na niya. Paglapit niya, roon niya tuluyang nasilayan ang matriarka. Matanda na ito pero matalas pa rin ang mga mata. Parang kayang basahin ang kahit anong itago mo.‘Tinitingnan niya ako… sobra.’ Hindi makagalaw si Yvee. Hindi siya makaiwas sa mga titig ng matanda. Maya-maya, biglang ngumiti ang matriyarka.“Mas maganda ka kaysa sa inaasahan ko.”Nagulat si Yvee. Hindi niya inaasahan ‘yon. “A-Ah… hind
Hindi agad nakasagot si Yvee. Nakatitig lang siya sa may pintuan ng silid. Para bang sa kabilang side ng pinto ay may bagay na hindi niya alam kung paano niya haharapin.Matriarka ng mga Revamonte…Hindi naman kabilang si Yvee sa pamilya nila. Kahit pa sabihin ni Gideon na fiancee siya nito, pakiramdam pa rin niya ay parang nakikisiksik lang siya sa mundong hindi naman para sa kaniya. Oo, siya ang ina ng kambal… pero para sa kaniya ay wala iyong koneksyon sa mga Revamonte. Gulong-gulo na ang isipan niya. Namamawis na ang noo ni Yvee at panay ang kagat niya sa pang-ibabang labi niya. Napansin ni Gideon ang pag-aalinlangan niya kaya bahagya itong lumapit sa kaniya.“Relax,” mahinang sabi ni Gideon. “Hindi ka naman kakainin ni grandma.”Napatingin si Yvee kay Gideon. “Hindi iyon ang iniisip ko.”“Then what?”Sandaling natahimik si Yvee bago siya sumagot. “Hindi ko lang maintindihan kung bakit gusto niya akong makita.”Hindi agad nagsalita si Gideon. Bahagya siyang napangiti. “Matagal ka
Nang makarating si Yvee sa suite nila ay agad siyang pumasok sa loob. Nadatnan niya ang anak niyang nakaupo sa salas at hinihintay siya. Mabils siyang humakbang at niyakap ang anak niya. “Atticus!” mangiyak-ngiyak na sambit ni Yvee. Mabilis siyang bumitiw sa pagkakayakap sa anak niya at sinuri ang
Biglang tumaas ang kilay ni Rania. “Are you insane? We’re in the city at ang amo ko ay si Mr. Gideon mismo. Kaya anong pinagsasabi mo? Masyado kang pakialamera.”“Let me see the kid,” mariing giit ni Yvee habang sinusubukan niyang itulak ang babae para makapasok.Pero mabilis ding itinulak ng babae
Kumurap si Atticus, parang hindi siya makapaniwala sa nakikita niya. Sa harap niya ay isang batang kamukhang-kamukha niya. Sa ilang taon niyang nabubuhay, hindi kailanman naging malinaw sa kaniya kung ano talaga ang hitsura ng kapatid niya. Masyado pa itong bata nang mawalay ito sa kanila at gano’n
Hindi nakapagpigil si Yvee. Umigkas muli ang kamay niya at malakas na sinampal ang matandang babae. Matagal na siyang nagpipigil sa mga ito bilang respeto sa ama niya. Pero ubos na ubos na ang respetong mayroon siya sa ama niya. “Kahit ilang beses pa kayong ikasal ng daddy ko, nakaukit pa rin sa b







