All Chapters of One Hot Night to Forever: Chapter 1 - Chapter 10

Nagising si Gideon Isaac Revamonte na parang pinupokpok ang ulo niya sa sakit. Unti-unti siyang nagmulat ng mata at bumungad sa kaniya ang nagkalat na mga kagamitan niya. Parang pelikulang nagflashback sa utak niya ang lahat ng mga nangyari kagabi. Umiinom lang si Gideon ng alak tapos bigla na lamang siyang nakatulog. Nagising na lang siyang nakapiring ang kaniyang mga mata at nakatali ang mga kamay niya. May babaeng biglang nagtulak sa kaniya at pinaibabawan siya. Napatakip siya sa pang-ibabang bahagi niya nang biglang kumislot ang parteng iyon. Naalala niya ang bawat sandaling pinagsaluhan nila ng misteryosong babae. Hindi niya mabilang kung ilang beses na may nangyari sa kanila dahil nakatulog na rin siya sa sobrang pagod. Kumunot ang noo ni Gideon nang makita niya ang isang makapal na bugkos ng pera. Kinuha niya iyon at tiningnan. Sa tantsa niya ay nasa mahigit isang daang libong piso iyon. Tumaas ang itaas na bahagi ng kaniyang labi. “What the heck is this?!” inis na tano

“Anak niya siguro iyan, ano?” bulong ng isang empleyada sa katabi niya. “Oo, balita ko ay spoiled na spoiled iyan ni Mr. Gideon. Nag-iisang anak niya kasi kaya lahat daw ay sunod sa luho. Iba talaga kapag mayaman, ano?” sagot ng isa pang empleyada, halatang napapahiya sa dami ng naririnig na kwento. “Aba’y, oo! Nakapangalan na nga raw sa kaniya ang ibang properties ni Mr. Gideon,” dagdag pa ng unang empleyada. Halos hindi siya makapaniwala sa sinasabing pribilehiyo ng batang lalaki. Matamang nakinig si Yvee sa mga usapan, kaya hindi niya maalis ang tingin sa naglalakad na si Gideon Revamonte. Habang patuloy ang komosyon sa lobby, hindi maiwasang tumingin ni Atticus sa batang karga ni Gideon Revamonte. Maingat ang paghawak ng lalaki sa bata, at tila binabantayan ito nang buong puso. Nang magkatama ang kanilang mga mata, bigla siyang napahinto sa kaniyang paghinga. Napalunok siya nang hindi inaasahang ang batang iyon ay kamukhang-kamukha niya. Ang hugis ng mga mata, ilong, at l

Pagharap ni Yvee sa pinto, wala siyang nadatnan — sarado na ito, tahimik, at tila walang kahit sinong dumaan doon. Napasinghap siya nang bahagya, saka muling tumingin kay Atticus. “See?” mahinahong sabi ni Yvee, pilit na ngumingiti. “Baka gutom ka lang, anak. Kapag gutom tayo, kung anu-ano ang naiisip natin.” Hindi kumibo si Atticus. Bumaba na sila sa hallway pero nanatili ang tingin niya sa pintong iyon—parang may hinahabol ang isip niya. Hindi iyon guni-guni. Nakita niya ang bata at siguradong-sigurado siyang kamukhang-kamukha niya iyon. At kung kamukha niya… Baka… baka iyon ang nawawala niyang kakambal pero nanatili lang iyon sa isip niya. Hindi niya maaaring sabihin agad iyon sa kaniyang ina. Ayaw niyang bigyan ito ng maling pag-asa. Baka mas lalo lang itong masaktan kapag hindi naman pala totoo ang kaniyang nakita kanina. Pagpasok nila sa unit nila, agad naglabas ng buntong-hininga si Yvee. “Maligo ka at magbihis, anak,” sabi niya habang inaayos ang bag at keycard. “Bibili

Nasa sulok sina Gideon at Drew. Napansin nila ang kakaibang ikinikilos ni Atlas kanina pero nanatili silang nakaupo sa sofa. Tahimik nilang pinagmamasdan ang unit at ang hallway kung saan lumabas si Atlas. “Sir,” bulong ni Drew, halatang nag-aalala. “Kailangan natin siyang pigilan. Hindi natin alam ang iniisip niya. Baka magkamali siya o masaktan.” Umiling si Gideon habang mahigpit ang kaniyang pagtitig sa may hallway. “Hindi. Hindi natin siya pipigilan. Mas mabuting sundan na lang natin siya. Kailangan nating makita kung ano ang ginagawa niya, kung saan siya pupunta, at kung sino ang tatagpuin niya.” Tumango lang si Drew bagamat may halong pagdududa at kaba. Tahimik na sinundan nina Gideon at Drew si Atlas. Dahan-dahan at maingat silang lumalapit sa elevator. Doon, nakita nila ang eksena. Nakatayo si Atlas sa harap ng babaeng nakakuha ng atensyon ni Gideon, pagdating pa lamang nila sa hotel. Nakatingin dito si Atlas ng diretso at may isang salita lang na lumabas mula sa bibig

Pagbukas ng elevator ay lumabas si Yvee habang dahan-dahang inaayos ang strap ng bag niya. Nakasimangot siya nang bahagya — halatang pagod pa siya dahil sa byahe pero kailangan niyang bumili ng pagkain para sa anak. Medyo mapili pa naman si Atticus sa pagkain kaya kailangan siya mismo ang pumili sa personal. Hindi naman siya maarte sa pagkain. Kaya hindi niya alam kung saan nagmana ng kaartehan ang anak niya. ‘Baka sa tatay niya?’ Pinilig niya ang kaniyang ulo upang iwaksi ang naiisip niya. Kasabay ng paglapag ng elevator na sinasakyan ni Yvee ay bumukas din ang isa pa sa kabilang side. Lumabas mula roon si Gideon. Naka-itim itong long sleeves at nakasuot pa rin ng malamig at seryosong ekspresyon. Halos magsabay silang humakbang palabas, pero mas mabilis na lumingon si Gideon. "Miss Alejado," tawag ni Gideon, mababa ang boses at diretso. Napahinto si Yvee at agad siyang napalingon. "Mr. Revamonte," sagot niya, kalmado pero may halong gulat. "May kailangan po ba kayo?" Huminto si G