MasukHindi sumagot si Yael. Sa halip ay dahan-dahan siyang lumuhod sa tabi ng kama. Halos mapatayo si Luna sa gulat ngunit hindi siya masyadong makagalaw dahil ramdam niya ang pananakit ng tahi niya sa katawan. Napangiwi siya at winasiwas ang kamay, “Wait… wait—bakit ka ba lumuluhod d’yan?” Napahawak s
Muling gumalaw ang mga mata ni Luna bago siya tuluyang nagmulat. Malabo pa ang paningin niya. Parang umiikot ang paligid niya pero ang unang malinaw na mukha na nakita niya ay ang maliit na mukha ni Liana na halos nakadikit na sa kaniya. “Mommy!” masayang sigaw ng bata. Napangiti si Luna kahit n
Tatlong araw nang hindi nagigising si Luna at sa bawat oras na lumilipas, ang pakiramdam nina Yael at Yana ay lalo lang humahaba ang paghihintay nila. Tulog na tulog ang dalawang paslit sa sofabed sa gilid ng presidential room. Ilang araw na rin silang hindi umaalis sa hospital. Kahit anong pakius
Saglit na ngumiti ang nurse bago siya sumagot. “Successful po ang operasyon.” Parang biglang huminto ang mundo sa narinig nina Yael at Yana. “Nasa recovery room na po siya ngayon,” dagdag pa ng nurse. “Stable na rin ang lagay niya.” Napasinghap si Yana. Agad siyang napatakip sa kaniyang bibig
Apatnapung minuto. Apatnapung minuto ng paghihintay pero parang isang taon na ang lumipas sa kanilang apat. Magkahawak kamay ang dalawang paslit na napapagitnaan nina Yana at Yael. Kinakabahan sila at hindi alam ang gagawin. Takot na takot silang mawala ang ina nila pero hindi nila magawang magre
“Yana, ano bang nangyari?" Umiling si Yana, pilit inaalala ang nangyari. “Bigla na lang siyang bumagsak. May bula sa bibig niya… hindi ko alam kung ano ’yon. Wala pa akong balita. Hindi ko pa nakakausap ang mga pulis pero ang sabi ng doktor, food poisoning daw." Napahawak si Yael sa ulo niya
“Hindi man lang niya ako hinabol? Hindi man lang siya sumunod dito?” may himutok na sambit ni Lia habang nakaupo sa malambot niyang kama. Nakapako ang mga mata niya sa pinto. Hinihintay na bumukas iyon. “Talaga bang wala siyang balak na puntahan ako rito?" Nahiga na lang si Lia sa kama dahil sa so
Umupo si Kira sa tabi ni Austin. Katatapos lang niyang mag-asikaso ng mga dumating na bisita. Karamihan sa mga iyon ay mga empleyado ng kumpanya ng mga Reed. Sumandal siya sa upuan at saka lumingon-lingon. Kumunot ang noo niya nang hindi niya makita ang ama ng best friend niya. “Austin, bakit wala
Nang maramdaman ni Lia ang paggalaw ng taong nakamasid sa kaniya ay napaatras siya. “S-Sino ka? A-Anong kailangan mo sa akin? B-Bakit ka naririto?" sunod-sunod na tanong niya. Lumalakad lang palapit kay Lia ang taong iyon. Hindi pa rin ito nagsasalita. Patuloy lang sa pag-atras si Lia hanggang sa
Nang makaalis sina Kiana at Owen ay saka lamang lumingon sina Lia at Leon. “Sinasabi ko na nga ba. Si Kiana na naman ang may pakana kung bakit biglaang lumitaw sa harapan ko si papa.” Kinuyom ni Lia ang kaniyang mga kamao. “Oras na malaman kong may kinalaman ka sa nangyari kay papa, hinding-hindi







