Mag-log inSi Jaxson Alconez a.k.a. Agent Fang ang tinaguriang pinakamahusay na secret agent ng National Intelligence Agency (NIA). Wala pang misyon ang hindi niya napagtatagumpayan kaya ganoon na lamang kalaki ang tiwala sa kanya ng kanyang kinabibilangan na ahensya. Dahil dito, siya ang malimit na ipadala na kanilang ahensiya sa mga malalaki at napakahalagang mga misyon. Ngunit sa pagdating ng rookie agent ng Philippine Intelligence Agency (PIA) ay unti unti na nagkaroon ng iringan sa pagitan ng dalawang ahensiya. Bago pa lumaki ang away ay pumagitna na ang gobyerno at nagbigay sila ng magkaparehong misyon sa dalawang ahensiya. At kung sino man sa kanilang napiling agent ang makakatapos ng ibinigay na misyon ay ito ang kikilalanin na pinamagaling na intelligence agency sa Pilipinas. At katulad ng inaasahan, si Agent Fang ang siyang piniling ipadala ng NIA sa misyon na ito. Ngunit hindi inaasahan ni Agent Fang na sa gitna ng kanyang misyon ay makakatagpo niya ang isang misteryosang dalaga na agad pumukaw sa kanyang atensyon at puso. Sandali na nakalimutan niya ang kanyang misyon at sa halip ay buong init na pinagsaluhan nilang misteryosang babae ang isang hindi malilimutan at madamdaming gabi na magkasama. Sandali na iniwan ni Agent Fang ang natutulog na babae para tapusin ang kanyang misyon pero sa kanyang pagbalik ay wala na ito. Dahil sa hindi malilimutan na gabi ng kanyang misyon ay ilang beses na sinubukan ni Agent Fang na hanapin ang babaeng nagnakaw ng puso niya ngunit wala ito iniwang kahit anong bakas at pagkakakilanlan. Para bang ito na naglaho na parang isang bula. Gayun pa man ay walang balak na sumuko si Agent Fang. Gagawin niya ang lahat para mahanap muli ang misteyosang babae. Tinawag niya ito na 'One Night Mission'.
view moreAku sayang kamu, Be. Janji, ya, nggak pernah tinggalin aku!
Diva duduk dengan cepat. Mimpi itu datang lagi, bersama senyuman samar seorang laki-laki. Diva memegang dadanya yang berdebar. Selalu seperti ini, jantungnya selalu berdebar keras seperti seseorang yang berlomba setiap kali mimpi itu datang. Sudah sepuluh tahun dan semuanya tidak berubah. Mimpi itu selalu datang sejak dia terbangun dari koma dan kehilangan ingatannya. Diva mengembuskan napas kuat dari mulut, menyandarkan punggung pada kepala ranjang. Mata bulatnya melirik ke arah nakas, mengintip jam digital yang berada di atas sana. Sekali lagi Diva mengembuskan napas. Masih pukul tiga dini hari, pagi masih beberapa jam lagi, tapi dia tidak akan bisa memejamkan mata kembali. Seperti biasa, setiap mimpi itu datang dia akan tetap terjaga sampai pagi tiba.
Diva meraih botol air mineral di balas sebelah kanannya, tepatnya di sebelah jam digital. Membuka tutupnya dan meminum isinya sampai setengah bagian. Dia sangat haus. Mimpi yang sama dan selalu berulang setiap malam membuatnya dehidrasi. Memang sepertinya tidak ada hubungannya. Namun, percayalah, Diva selalu merasa haus setelah memimpikan itu.
Diva bangkit, menurunkan kaki dan melangkah menuju meja kerja yang terletak Berseberangan dengan televisi yang hampir tak pernah dinyalakan. Diva terlalu sibuk sekedar untuk menonton tayangan televisi. Dia lebih memilih untuk bekerja daripada menonton. Dengan bekerja dia bisa melupakan mimpi yang selalu datang di tidurnya setiap malam. Mimpi yang sama, suara yang sama, kata-kata yang sama.
Diva memencet pangkal hidung, mengambil ponsel dan menyalakannya. Dia akan menghubungi orang tuanya sebelum memeriksa pekerjaan untuk esok. Beberapa tahun tinggal di negeri orang, tepatnya sejak dia membuka mata sepuluh tahun yang lalu, Diva sudah memiliki pekerjaan yang mapan. Jabatannya sebagai salah satu manajer di salah satu perusahaan ternama di kota tak pernah tidur ini membuatnya tidak kekurangan apa pun. Diva terlalu malas untuk pulang ke tanah air, selain kedua orang tuanya yang tidak mengizinkan. Entah apa alasannya, kedua orang tuanya tidak pernah mau memberitahu. Dia juga terlalu sibuk untuk mencari tahu.
Sambungan panggilan video itu akhirnya terhubung setelah beberapa kali suara dering. Senyum Diva mengembang melihat wajah Della Wijaya, mamanya. Meski belum mengingat kedua orang tuanya, tapi Diva yakin dengan mereka. Hatinya mengatakan itu. Begitu juga dengan keluarganya yang lain, dia tidak meragukan mereka. Selama sepuluh tahun ini, mereka yang selalu mendampingi dan menguatkannya.
Amnesia yang dideritanya sedikit parah, buktinya dia masih belum mengingat sampai sekarang. Dia tidak boleh memaksakan mengingat atau akan berakibat fatal. Dia bisa kembali koma atau lebih buruk lagi membahayakan nyawanya. Oleh sebab itu Diva tidak pernah mencoba untuk mengingat. Dia yakin suatu saat ingatannya pasti akan kembali. Dokter yang menanganinya tidak menganjurkan hal itu. Menurut dokter yang menanganinya, ingatannya pasti akan kembali walau secara perlahan. Masalah ini juga menjadi salah satu alasan orang tuanya untuk tidak membolehkannya pulang ke tanah air. Dia harus berkonsultasi dengan dokter pribadinya itu, seminggu sekali rutin.
"Halo, Sayang. Gimana kabar kamu?"
Sapaan hangat Mama memasuki indra pendengaran Diva, memunculkan senyum di wajah cantiknya.
"Halo, Mama. Diva baik-baik aja," jawab Diva sambil menguap, dia menutup mulutnya menggunakan tangan kanan. "Mama sendiri gimana? Baik-baik juga, 'kan?"
"Apanya kamu yang baik-baik aja?"
Pertanyaan bernada keras Mama membuat Diva sadar. Buru-buru dia membenarkan duduknya. Mengusap wajah dan menggulung rambut ke atas asal-asalan. Diva selalu bersikap seolah semuanya baik-baik saja. Dia tidak pernah menceritakan mimpinya kepada siapa pun, termasuk kepada orang tuanya. Diva yakin mereka pasti akan mengatakan telah dak tahu menahu dengan semua itu.
Pernah dulu dia bertanya sekali, saat mimpi itu pertama kali datang. Mama yang sedang mengupas buah apel untuknya berhenti, menatap Papa seolah meminta dukungan. Kemudian Papa yang menjawab kalau itu hanya mimpi, bunga tidur. Sejak itu dia tidak pernah bercerita lagi. Meski mimpi itu tetap datang setiap malamnya, dia mencoba meyakinkan dirinya kalau itu hanyalah bunga tidur saja. Seperti yang dikatakan Papa.
"Kamu pasti begadang lagi!"
Diva menggeleng cepat membantah tuduhan Mama. Kenyataannya dia tidak begadang, dia terbangun dan tidak bisa tidur lagi setelah bermimpi yang sama selama sepuluh tahun. Diva yakin kalau orang di dalam mimpinya adalah seorang laki-laki. Dari suara besar dan dalamnya Diva menyimpulkan. Lagipula dia seorang yang normal. Meski sampai sekarang dia masih sendiri tidak berarti dia memiliki perilaku seks menyimpang. Kesendiriannya hanya karena ingatannya belum kembali. Dia akan mencari pasangan hidup setelah semua ingatannya kembali.
"Diva nggak begadang, Ma," bantah Diva. "Bentar lagi juga tidur ini, masih ngerjain laporan buat besok."
Diva menggigit pipi dalamnya setelah mengatakan itu. Untuk kesekian kali dia telah membohongi Mama. Namun, sungguh, dia tidak bermaksud melakukannya. Diva hanya tidak ingin Mama khawatir saja.
"Sama aja! Itu artinya kamu juga begadang!"
Diva meringis, tersenyum kikuk. Memang kedua kata itu terdengar berbeda, tapi memiliki arti yang sama.
"Jangan tidur telat terus, dong, Sayang. Mama nggak suka, ya, kamu terus kayak gitu. Mending kamu nggak usah kerja, biar dikirimin Papa uang tiap bulan."
"Kalo nggak kerja mending Diva balik Indonesia aja," sahut Diva. Dia tahu betul, Mama pasti tidak akan menyetujui. Oleh sebab itu Diva selalu menggunakannya untuk membalas setiap kali Mama menekannya.
"Selalu aja kayak gitu!"
Dia benar, 'kan? Mama pasti akan menyerah dan mengatainya sebagai anak keras kepala. Diva sudah hafal di luar kepala sifat Mama. Memang benar dia kehilangan ingatan, tapi dia masih memiliki hati yang selalu bisa mengenali dan meyakini setiap sesuatu.
"Ancaman kamu nggak elite banget, sih, Va? Selalu ngancam Mama kayak gitu!"
Diva mengikik geli melihat delikan tajam Mama.
"Diva nggak ngancam Mama," sahut Diva memasang wajah tak berdosa.
"Nggak ngancam apanya?"
Diva tertawa kecil melihat bibir Mama yang maju beberapa sentimeter.
"Berapa kali udah Mama bilang, Mama nggak ngelarang kamu pulang cuma kamu juga harus mikirin gimana dengan konsultasi kamu. Emangnya dokter Rebecca mau ikut ke Indonesia? Atau kamu mau ganti dokter aja?"
Diva menggeleng cepat. Dia tidak mau menggantikan dokter Rebecca dengan dokter lainnya. Dia sudah terbiasa ditangani dokter Rebecca. Sejak awal membuka mata sampai sekarang, dokter Rebecca selalu menangani dan ada untuknya. Keberadaan dokter Rebecca juga yang membuat Diva betah di sini. Dokter perempuan itu sudah seperti pengganti Mama baginya.
"Nggak mau ganti, nggak suka." Diva mengedikkan bahu tanda tidak suka. "Diva nggak perlu dokter lain!" ucapnya dengan bibir mengerucut.
"Ya, udah, kalo gitu jangan bentar-bentar ngancam mau pulang."
Diva cemberut. Sungguh, kantuknya sudah benar-benar hilang sekarang. Perkataan Mama sukses membaut matanya terbuka sempurna.
"Isshhh Mama gimana, sih? Diva nggak ngancem Mama, ya. Diva cuman bilang kenyataan. Ngapain juga Diva tetap di sini kalo nggak ada yang dikerjain, mending pulang kali, Ma. Biar nggak ngabisin duit Papa." Diva masih manyun.
"Lha, itu juga yang mau Mama lakuin, ngabisin duit Papa kamu."
Diva memutar bola mata mendengar tawa Mama. Pipinya masih menggembung. Meski usianya sudah dua puluh tujuh tahun dan kehilangan ingatan selama bertahun-tahun, Diva masih tetap manja. Tinggal terpisah dengan kedua orang tuanya memang membuatnya mandiri tetapi tidak membuang sifat manja yang memang sudah mendarah daging. Seperti yang dikatakan Arkan, sepupunya. Sampai kapan pun, kehilangan ingatan atau tidak, sudah dewasa atau sudah tua dirinya akan tetap menjadi perempuan yang manja.
Namayani ang mahabang katahimikan sa buong paligid. Patagong tinignan ko pa ang babysitter sa isang sulok na hindi maipinta ang mukha sa mga oras na ito. Marahil hindi niya inaasahan na maiiwan ako rito kasama siya. "Hey."Kitang kita ko kung paano pa ito napapitlag mula sa kinatatayuan niya at takot na takot na hinarap ang tingin ko. "B-Bakit po, s-sir...?” nanginginig pa niyang tanong"Do you know me?" walang pag-aalinlangan kong tanong sa kanya. Nanlaki ang mga mata niya bigla na lang namutla ang kulay ng kanyang mukha. Doon pa lang ay masasabi ko na kilala niya talaga ako. "S-Sir, m-mga kilalang tao kayo sa m-media... " pagpapalusot niya pa. Sinamaan ko siya ng tingin. "You know what I mean... Yung kilala mo ba ako ng personal?”Mabilis na iniling niya ang ulo niya para pilit itanggi ang hinala ko na iyon. " S-Sir, n-ngayon ko lang po kayo nakaharap ng personal... S-Saka tignan niyo po ang itsura ko para magawa ko makalapit sa inyo... "Mabagal na tinignan ko siya mula ulo ha
Nang malaman ng aking mga kaibigan ang balak ko na pumunta sa bahay ni Mael ay walang pagdadalawang isip na sumama ang mga ito sa akin. Kaya alam ko na maaasar na naman si Mael sa gagawing panggugulo ng mga ito sa araw nila na mag-asawa lalo pa na ngayong araw ang kanilang unang anibersaryo."Sino ang kakatok?" nag-aalangan na tanong ni Ronan habang nakaharap kami sa pintuan ng bahay ni Mael."Ikaw na, Trav," pagturo ni Ezra kay Travis."Si Pablo na," pagturo naman niya sa bagong kasama nilang kaibigan"Bakit ako?" pag-angal naman ni Pablo, "Kayo ang nag-aya dito di ba?""Aba, ayoko mabungaran ng galit ni Ismael," pag-urong naman ni Declan.Doon ay nagpalitan sila ng tingin bago sabay sabay na ngumisi. Pagkatapos ay tumingin silang lahat sa direksyon ko at tila nahuhulaan ko na ang susunod nilang sasabihin."Jax, pagkaalala ko ay ikaw ang may pakay kay Mael," sambit ni Travis, "Alam niya na darating ka di ba?"Malakas na napabuntong hininga na lang ako. Tama naman sila na talagang pup
"Jaxson, my friend! Long time no see!" nakangising bungad sa akin ni Ezra pagkapasok ko sa High Five Bar na kanyang pagmamay-ari. Agarang lumapit naman ako sa kanya at nakipag-bro-fist. "Nasaan ang iba?” takang tanong ko naman habang inililibot ang tingin sa loob ng bar niya, " Himala yata ni anino nila ay wala rito. "Napailing ng kanyang ulo si Ezra bago bagot na napasandal sa isang upuan. "Tch! Ayun nagkanya kanya na sila ng love life. Nainggit yata ang mga mokong kay Mael dahil may Cathy na at may triplets pa, " asar na komento ni Ezra, "Ang hina tuloy ng kita ng bar ko dahil wala ang mga mayayaman kong suki. Sila pa naman ang humahatak ng mga chicks dito. "Napahalakhak na lang ako dahil sa concern na iyon ni Ezra tungkol sa kanyang negosyo. Kaya mapang-asar na inakbayan ko na lang siya at parang bata na inalo mula sa tantrums. "Hayaan mo na. Makakain ka naman sa kasal nila kapag nagkataon," pagpapalubag ko na lang ng loob niya, "Ayaw mo nun... Mabubusog tayo. "Napasimangot na
Five years later... Agarang napatigil ang mga rookie agent sa kani-kanilang ginagawang pag-i-sparring nang marinig ang malakas na pagparada ng isang motor. At katulad ng kanilang inaasahan ay dumating na si Agent Fang na siyang kanilang trainor. Doon ay nagmadali sila na humanay sa magkabilang gilid ng daan at buong galang na yumuko sa harapan ng binata."Good day to you, Sir!" sabay sabay pa nilang pagbati sa kanya. Diretso lamang ang tingin ni Jaxson at hindi naisipan na gumanti ng bati sa mga rookie agent. Gayun pa man ay hindi nila minasama ito at sanay na sila sa malamig na pakikitungo ng kanilang trainor. Iyon ay dahil samundong kanilang ginagalawan ay walang agent ang hindi nakakakilala sa taglay na husay at galing ni Agent Fang. Napakalaki ang paghanga nilang mga rookie agent sa binatang agent dahil sa nagawa nito mapagtagumpayan ang pinakamalaking misyon limang taon na nakakaraan. Ito ang misyon na hulihin ang most wanted na syndicate na si Jack Hidalgo na siyang pinaka-ul
"Welcome back to the Philippines, sir."Malapad na napangiti ako nang marinig ang pagsalubong na iyon ng mga flight attendant.I am finally back.Sa wakas ay nakabalik na rin ako sa Pilipinas pagkatapos ng anim na buwan na pananatili sa Canada. Ngunit kumpara sa iba ay hindi ako nagtungo doon para
Sa inihayag ko na iyon ay napakatalim na tinignan ako ng babae. Makikita mula sa kanyang maganda at maamong mukha ang labis na pagkasuklam sa akin. Alam ko na sinusubukan niya muli ako na intimidahin para bawiin ang aking pagpili sa kanya."What a good choice, sir!" papuri sa akin ng waiter bago sa
Pagkalipas ng ilang araw...Pagpasok ko sa loob ng Secret Hideout ay maririnig na agad sa bawat sulok ang nakakabinging pagpapatugtog ng DJ. Kasabay nito ang pagsasayaw at pagsasaya ng ilang katao sa gitna ng entablado.Isang typical na eksena sa isang bar."Hi there, handsome. Do you want to join












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.