Chapter 4

MALAKAS ANG TIBOK ng puso ni Maxene habang nag-iimpake siya ng mga gamit nilang mag-iina. Kaunti lang din naman ang kailangan nilang iimpake dahil nga ang ibang gamit nila ay hindi pa rin nailalabas mula sa dala nilang mga maleta dahil nag-apura nga din siya na umalis para sa kasal ng kaibigan niyang si Vena.

Idagdag pa na mabuti na lang at mayroon siyang katulong sa pag-iimpake na si Dorie. Hindi na niya rin kailangan pang problemahin ang mga anak niya dahil hindi naman gaanong makukulit ang mga ito. Kaya nga lang ay iniisip niya kung ano na naman ang sasabihin ng mga kaibigan niya sa kaniya lalo pa at umalis na lang siya basta na walang sinasabi sa mga ito.

Napabuntung-hininga siya. Kahit na gusto niyang maka-bonding ang mga ito ngunit natatakot siya na isugal ang mga anak niya. Baka mamaya ay mabanggit ng mga ito ang tungkol sa mga anak niya sa harap ng lalaking iyon at maisip nito kaagad na may nabuo silang dalawa noong gabing iyon.

Kahit na gaano pa kalakas ang loob niya na harapin ang lalaking iyon ay hindi niya maiwasang kabahan. Natatakot siya na baka mabasa nito ang saloobin niya. Higit sa lahat sa dinami-dami ng lugar ay doon pa sila talaga nagkita. Hindi lang iyon dahil mukhang close ito kina Vena.

Napahilot na lang siya sa kanyang sentido ng wala sa oras. Sa totoo lang ay halos wala pa siyang pahinga mula sa byahe nila pagkatapos ngayon ay kailangan na naman nilang umalis. Ni hindi pa man siya nagtatagal sa bansa. Kung tutuusin ay ang inaasahan niyang makikita niya ay ang kanyang ex-fiance na tinalikuran siya at ipinahiya noong araw na iyon ngunit hindi pala.

Hindi nga nagtagal ay tuluyan na rin siyang natapos sa kanyang pag-iimpake kung saan ay agad na siyang tumayo upang puntahan si Dorie na nasa kabilang silid kung nasaan ang mga damit at gamit ng mga anak niya. Nakita niyang nakikipaglaro ito sa isa sa kambal na si Jeydon. Si Jayden naman ay may hawak na damit kung saan ay alam niya na kaagad na ginugulo ng mga ito si Dorie sa pag-iimpake.

Agad siyang lumapit at kinarga ang mga ito. “Kayo talagang dalawa. Kumukulit na kayo.” sabi niya at hinalik-halikan ang mga ito kung saan ay humagikgik naman sila kaagad. Umupo siya sa kama at hinayaan ang dalawang na maglaro sa ibabaw ng kama upang makapah-impake ng maayos si Dorie.

Ilang sandali pa ay bigla na lang niyang narinig ang tinig nito. “Ano pong nangyari? Kung hindi niyo po mamasamain.” sabi nito sa kaniya.

Ilang taon na rin niyang kasama si Dorie simula nang ipagbuntis pa lang niya ang kanyang mga anak kaya kung tutuusin ay para na niya itong kapatid na nakaalalay sa kaniya kaya wala na siyang dapat pang itago rito. Napabuntung-hininga na lang siya habang nakatitig sa dalawa na naglalaro.

“Nakita ko ang tatay nila…” mahinang sabi niya ngunit tiyak na umabot ito sa pandinig nito.

Sa kabilang banda ay agad naman na nanlaki ang mga mata ni Dorie nang marinig niya ang sinabi ni Maxene. Hindi siya makapaniwalang napatingin dito. Nag-alinlangan siya sa una ngunit sa huli ay hindi niya rin napigil ang kanyang bibig na magsalita habang nakatingin dito. “E bakit po kayo tumakbo?” tanong niya. “Ang ibig kong sabihin ay bakit hindi niyo pa sa kaniya ang sinabi sa dalawa?”

Napangiti naman ng mapait si Maxene. Dapat pa ba na malaman niya? Tanong niya sa kanyang isip. Paano kung hindi ito maging masaya na nalaman na may anak sila dahil lang sa isang pagkakamali ang namagitan sa kanila ng gabing iyon. Idagdag pa na siya ang nag-insist na isama siya noong gabing iyon at paano kung sabihin nito na lalaki lang ito at sino siya para tumanggi.

At sisihin lang siya na siya naman ang nagpumilit na sumama. Idagdag pa na ayaw niyang makaharap ito dahil lang sa nahihiya siya sa sarili niya dahil sa kagagahan niya noong gabing iyon ngunit hindi siya nagsisisi na nabuo ang dalawa niyang mga anak. Wala siyang pinagsisisihan doon.

“Kailangan ko pa bang sabihin sa kaniya? Kaya ko naman silang buhayin.” sagot niya na parang wala sa kanyang sarili.

Tumahimik naman si Dorie kahit na may gusto sana siyang sabihin ay pinigilan niya na lang ang kanyang bibig. Ayaw niyang panghimasukan ang desisyon nito dahil wala siya sa lugar. Alam niyang may dahilan kung bakit nito piniling itago ang tungkol sa mga bata.

“Pero alam mo, naiisip ko rin minsan kung anong magiging reaksyon niya kapag nalaman niya na may anak kaming dalawa.” biglang sabi din naman ni Maxene. May katotohanan ang sinabi niyang iyon dahil sumasagi din sa isip niya ang bagay na iyon kapag natutulala siya.

Ang daming what ifs sa isip niya ngunit wala ni isa sa mga iyon ang nasasagot pa. Pero ano nga kaya ang magiging reaksyon nito kung sakali?

…