Chapter 3

AGAD NA lumayo muna si Finn kina Zake para nga sagutin ang tawag ni Beatrice ang kanyang girlfriend. Hindi niya akalain na tatawag ito ng mga oras na iyon. Hindi pa man niya naibubuka ang kanyang bibig upang magsalita ay narinig na niya ang tinig ni Beatrice sa kabilang linya. “Baby, will you come pick me up at the airport later?” malambing na tanong nito sa kaniya.

Ilang sandali pa nga ay agad na nagsalubong ang mga kilay niya bigla nang ma-realize niya ang sinabi nito, sunduin? Sa airport? Bakit? Uuwi na ba ito ng bansa? Hindi ba at ang sabi nito ay mga next month pa ito uuwi? Bakit parang napaaga yata? “Baby, are you still there?” muli nitong tanong sa kaniya nang hindi niya magawang sumagot sa tanong nito.

“Ah, yes. Bakit parang napaaga yata ang uwi mo? Akala ko ba next month pa?” hindi niya naiwasang itanong dito dahil sa gulat na rin niya.

Sa kabilang banda ay napanguso naman si Beatrice nang marinig niya ang sinabi ni Finn. “hindi ka ba masaya baby na umuwi na ako? Hindi mo ba ako na-miss?” puno ng hinanakit na tanong niya rito.

It's been a year noong huli silang nagkita at siya ay miss na miss na niya ito. Idagdag pa na hindi niya maiwasang hindi mag-isip ng kung ano-ano na baka may mga babae nang umaaligid dito lalo pa sa sinabi nitong iyon ay hindi niya maiwasang magduda. Napakuyom ang kanyang mga kamay. Kahit na nagalit sa kaniya ang kanyang ama dahil sa pag-uwi niya ng maaga ay wala siyang pakialam. Walang nasa isip niya kundi ang muling makasama ang lalaking mahal niya.

Hindi siya papayag na lahat ng pinagpaguran niya ay mapunta lang sa wala lalo pa at alam niya na hinding-hindi siya matitiis ni Finn. kahit na itakwil siya ng kanyang pamilya ay tiyak na mamumuhay pa rin siya bilang isang prinsesa dahil sa yaman ng pamilya ni Finn.

Idagdag pa na kaya siya nag-apura na umuwi ay dahil may palugit daw pala ang magulang nito na bigyan niya ng tagapagmana ang mga ito dahil kung hindi ay sa mga charity mapupunta ang mga pinaghirapan nila. Ang labis na ikipinagtataka niya ay kung bakit hindi man lang ito nasabi sa kaniya ni Finn kahit na isang beses kaya halo-halo ang pumasok sa isip niya na baka may iba na itong nagugustuhan kaya walang pagdadalawang isip siya na nagdesisyon na umuwi na lang ng bansa upang kausapin niya si Finn na anakan na lang siya nito at pakasalan lalo at mahal naman siya nito.

“Hindi naman sa ganun. I mean, nagulat lang ako.” sabi nito sa kabilang linya.

“May mga bagay kasi na kailangan kong asikasuhin.” sagot na lamang niya. “Masusundo mo ba ako?” tanong niya rito.

“Well of course.” mabilis na sagot na ikinangiti niya ng wala sa oras. Sabi na niya e. Hinding hindi siya nito matitiis.

“Well then, hintayin na lang kita mamaya. See you soon, baby.” sabi niya sa malambing na tinig bago niya ibinaba ang tawag at napangiti na abot sa kanyang tenga.

~~~

NAPA-buntong hininga si Finn bago naglakad muli patungo kina Zake. ang dami-dami niya pang dapat isipin ngunit bigla na namang sumulpot si Beatrice sa buhay niya. Well, hindi niya maiwasang hindi maisip na baka si Beatrice na ang sagot sa problema niya. Pero kilala niya ito, hindi nito isusuko ang pigura nito para lang magkaroon ng anak. Alam niya na sobrang ingat na ingat nito ang katawan.

Pero sino? Sino ang kakausapin niya na magdala ng anak niya kung hindi si Beatrice? Sumasakit na ang ulo niya. Idagdag pa na ang babae noong gabing iyon. Hindi siya mawala sa isip niya. Gustong-gusto niyang habulin ito at kausapin kung bakit bigla na lang itong naglaho noong gabing iyon. Wala ba itong pagpapahalaga sa sarili? Ang ibig niyang sabihin ay sa dinami-dami ng lalaki na pagbibigyan nito ng sarili ay bakit siya pa? Siya ang nakakuha ng pagka-birhen nito at—

“You know what? Uminom na lang tayo.” sabi ni Zake na hindi niya namamalayan na inakbayan na pala siya at nakalapit na sa kaniya. “Mukhang napakarami mong problema.” dagdag pa nitong sabi at pinaupo sa may mesa nila kanina.

Muli siyang napabuntong hininga. Hinayaan niyang salinan siya nito ng alak at inilagay sa harap niya. “Uminom ka na nga lang. Nakakapanibago na makita kang ganyan. Parang pasan mo ang mundo.” dagdag pa nitong sa kaniya.

Hindi siya tumanggi at agad na kinuha ang baso na inilapag nito sa harap niya at inisang lagok ang laman nun. Gumuhit ang mainit na likido sa kanyang lalamunan hanggang sa kanyang na halos ikapikit niya ng mariin.

“So, care to tell what's bothering you now?” tanong ni Zake sa kaniya ulit at talagang hindi siya tinatantanan.

Umiling siya. “Wala naman gaano. Pero kasi, palapit na ng palapit ang deadline ko.” sabi niya na may katotohan naman at tungkol naman sa babaeng iyon ay hindi niya magawang sabihin dito ang tungkol sa bagay na iyon hanggat hindi niya muna ito nakakausap.

“Wala ka bang ibang paraan? Why don’t pay someone na dalhin ang anak mo at pagkatapos maipanganak ng bata ay makipaghiwalay ka? Tutal naman ay marami kang pera.” suhestiyon nito na ikinahilot lang niya ng kanyang sentido.

“Sa tingin mo kung sakali ay papayag ang sinumang babae na humiwalay pa sa akin lalo pa at may anak kami? Hindi ba at baka gamitin niya iyon para itali ako ng lubusan sa kaniya?” tanong niya bigla.

“You have a point.” patango-tango namang sagot ni Zake sa kaniya bigla at pagkaraan ng ilang sandali ay muling nagsalita. “Pero hindi ba you have that girl na inlove na inlove ka? What was her name again?” tanong nito. Ang tinutukoy nito ay walang iba kundi si Beatrice.

Sa totoo lang ay siya lang din ang pumasok sa isip niya kaya lang ay hindi niya maiwasang isipin kung papayag ba ito. Pero paano kung alukin niya ito ng kasal bago ang lahat? Papayag kaya ito?

“Iyon nga rin ang iniisip ko lalo pa at uuwi siya.” sabi na lang niya.

“Yun naman pala e. Then marry her. Ganun lang yun. Wala ng ibang paraan pa kung nagdadalawang isip ka na kumuha ng ibang babae.” sabi nito na ikinatango na lang din niya.

Siguro nga. Si Beatrice na lang talaga.

…