Chapter 3

Alas-sais ng umaga nang tuluyang magdesisyon si Grace Miller. Hindi na siya mananatili sa Mansion. Hindi na niya hihintaying bumalik si Ethan upang pakinggan ang mga dahilan nito.

At hindi na niya hahayaang ang bawat araw ng kaniyang buhay ay umikot sa lalaking hindi kailanman nagbigay sa kaniya ng tunay na lugar sa puso nito.

Tahimik niyang inayos ang kaniyang mga damit at inilagay sa maleta ang mga personal na gamit. Kaunti lamang ang kaniyang dadalhin.

Ang ilang damit na ginamit niya bago makulong. Ang mga dokumentong kailangan niya. At ang jade pendant na iniwan ng kaniyang lola.

Nang matapos siyang mag-impake, kinuha niya ang kaniyang cellphone. May ilang hindi nasagot na tawag mula kay Ethan.

Napatingin siya sa screen.

Noon, kahit isang missed call lamang mula sa lalaki ay sapat na upang magmadali siyang tumawag pabalik. Ngayon, wala na siyang nararamdamang ganoong pangangailangan.

Binura niya ang pangalan ni Ethan sa kaniyang mga paboritong contact. Pagkatapos, ginawa rin niya iyon sa numero ni Sophia. Hindi niya kailangang makipag-away sa kanila. Hindi niya kailangang patunayan kung sino ang mas mahalaga. Gusto lamang niyang makalaya.

Biglang tumunog ang kaniyang cellphone.

Si Ethan.

Sinagot niya ang tawag.

“Where are you?”

Walang pagbati. Walang tanong kung kumusta siya. Diretso agad sa gusto nitong malaman.

“I'm at home.”

“Then why aren't you answering my calls?”

“Hindi ko narinig.”

“Don't lie to me, Grace.”

Napangiti siya nang mapait.

“Bakit? May kailangan ka ba?”

“Why did you delete Sophia's number?”

“Because I don't want to talk to her.”

“She's trying to be nice to you! Alam niyang nakalaya ka na at gusto ka niyang batiin.”

“Then tell her I appreciate it.”

“Grace!”

Napailing siya.

“Ethan, ano ba talaga ang gusto mo?”

Natahimik ito nang ilang segundo. Pagkatapos, malamig na sumagot.

“I want you to stop acting like a victim.”

Napapikit si Grace.

“Hindi ko na kailangang magpanggap na biktima, Ethan. Dahil hindi na kita hihingan ng kahit ano.”

Pinatay niya ang tawag. Pagkatapos, tuluyan niyang hinarang ang numero nito.

Sa unang pagkakataon, hindi siya naghintay ng sagot. Bago umalis, nagtungo si Grace sa sementeryo upang dalawin ang puntod ng kaniyang lola. May dala siyang isang maliit na palumpon ng puting bulaklak. Tahimik niyang inilapag iyon sa harap ng lapida.

“Lola, patawad po.”

Lumuhod siya sa basang damuhan.

“Hindi ko po nagawang makasama kayo sa huling sandali ninyo. Hanggang ngayon, hindi ko pa rin mapatawad ang sarili ko.”

Nanginginig ang kaniyang mga daliri habang hinahaplos ang malamig na bato.

“Pero may pangako po ako. Hindi na ako magpapagamit. Hindi ko na hahayaang may ibang taong magdesisyon kung karapat-dapat ba akong mahalin.”

Huminga siya nang malalim. Makalipas ang ilang minuto, tumayo siya. Hindi na niya kayang baguhin ang nakaraan. Ngunit maaari pa niyang piliin kung paano niya haharapin ang hinaharap.

Pagbalik niya sa mansion, may naghihintay na sa sala.

Si Ethan.

Nakatayo ito sa tabi ng sofa, halatang naiinis.

“Saan ka nanggaling?”

“May pinuntahan ako.”

“That's not an answer.”

“Hindi ko alam na kailangan ko pang magbigay sa iyo ng itinerary.”

Kumunot ang noo ni Ethan.

“Don't test my patience, Grace.”

Napatingin siya sa kamay nitong mahigpit na nakahawak sa kaniyang pulsuhan.

“Bitawan mo ako.”

“Not until you explain why you're acting like this.”

Dahan-dahan niyang binawi ang kamay.

“Dahil pagod na ako.”

“Pagod? I've given you everything you need!”

Napatawa siya nang walang saya.

“Everything I need?”

Tumingin siya sa mamahaling sofa, sa malalaking bintana, at sa mga dekorasyong minsan niyang pinangarap.

“May bahay ako, may damit, may pera. Pero Ethan, ni minsan, hindi mo ako tinanong kung masaya ba ako.”

“Because you never said anything.”

“Sinabi ko. Paulit-ulit kong sinabi. Hindi mo lang ako pinakinggan.”

Natahimik ang lalaki. Ngunit mabilis ding nagbago ang ekspresyon nito.

“Fine. What do you want now? More money? Another house?”

“Gusto ko ng annulment.”

“Enough!”

Umalingawngaw ang boses ni Ethan sa buong silid. Ngunit hindi na natinag si Grace.

“Hindi mo kailangang sumigaw. Hindi na magbabago ang desisyon ko.”

Kinuha niya ang maleta at naglakad patungo sa p***o. Hinarangan siya ni Ethan.

“Where do you think you're going?”

“I'm leaving.”

“Without my permission?”

Dahan-dahang tumingala si Grace.

“Hindi mo ako pag-aari, Ethan.”

Nawala ang pananalita sa lalaki. Ilang segundo silang nagtitigan. Pagkatapos, umatras si Ethan at hinayaang makadaan siya. Hindi niya alam kung bakit siya pumayag. Marahil ay iniisip nitong babalik din si Grace. Marahil ay naniniwala pa rin itong hindi nito kayang mabuhay nang wala siya. Ngunit sa pagkakataong ito, hindi na lumingon si Grace.

Nang gabing iyon, pansamantala siyang tumuloy sa isang maliit na hotel habang naghahanap ng permanenteng matitirhan. Hindi pa niya gustong humingi ng tulong sa kaniyang tiyuhin. Kailangan niyang matutong tumayo sa sarili niyang mga paa.

Habang inaayos ang mga gamit, napansin niyang may natanggap siyang bagong mensahe mula sa hindi kilalang numero.

[Grace Miller, kung gusto mong malaman kung sino talaga ang nagtulak kay Sophia White sa hagdan, huwag mong itapon ang jade pendant ng lola mo.]

Natigilan siya. Binasa niya muli ang mensahe. Paano nalaman ng taong iyon ang tungkol sa pendant? At ano ang koneksiyon nito sa kasong naging dahilan ng kaniyang pagkakakulong?

Mabilis siyang nag-type ng sagot.

[Who are you?]

Ilang segundo ang lumipas bago dumating ang reply.

[Someone who knows what really happened that night.]

Nagsimulang kumabog ang kaniyang dibdib.

[Meet me tomorrow at ten. Come alone.]

Bago pa siya makapagtanong muli, may sumunod na mensahe.

[And Grace? Don't trust anyone who tells you they are protecting you.]

Nanginginig ang mga daliri niya habang ibinababa ang cellphone.

Sa loob ng isang taon, paulit-ulit niyang sinabi sa sarili na si Sophia ang nagpakulong sa kaniya at si Ethan ang nagpasiyang huwag siyang paniwalaan.

Ngunit paano kung may mas malaking lihim sa likod ng lahat? Paano kung may taong sadyang gustong mawala siya sa buhay ng pamilya Carter?

Kinuha niya ang jade pendant at pinagmasdan ang simbolong nakaukit dito. Sa unang pagkakataon, hindi na lamang ito alaala ng kaniyang lola.

Isa na itong pahiwatig.

At handa siyang sundan iyon.

Hindi niya alam kung sino ang naghihintay sa kaniya kinabukasan. Ngunit kung ang katotohanan ang magpapalaya sa kaniya mula sa nakaraan, wala nang sinumang makapipigil sa kaniya ngayon.