تسجيل الدخولNang makita ni Marco na hindi lang siya tinutulungan ni Sierra sa kanyang alanganin, kundi tinitingnan pa siya nito na parang nanonood lang ng nakakatuwang palabas, alam niyang galit pa rin ito. Tandang-tanda pa niya ang nangyari kagabi—nangako siyang magiging marahan, pero lalo pa naging marahas at masigasig. Habang nag-iisip si Marco kung paano lulusot sa tanong ni Thalia, biglang hinawakan ni Vester ang braso ng bata. “Hindi ba gusto mong kumain ng pansit na may sabaw ng isda? Kapag hindi tayo bumaba agad, lalambot na ang mga pansit.” “Ah, oo nga pala! Waaah pansit ko! Kuya, tara na!” Agad na napalipat ng atensyon si Thalia at hinila si Vester palayo. Dali-dali silang hinabol ni Alea habang tinatawag ang mga ito nang may pag-aalala, “Dahan-dahan lang kayo, mag-ingat kayong huwag madapa!” Pinanood ni Marco ang papalayong pigura ng kanyang anak habang gumuguhit ang ngiti sa kanyang mga labi. Tunay ngang anak niya ito; alam na alam kung paano siya tulungan sa gulo. Masama ang tin
“Hindi naman sa ayaw… sanay lang kasi ako na ganoon.”Nang mapagtantong hindi naman ito tumatanggi, unti-unting nawala ang kunot sa noo ni Marco. Hinila niya ang maputi at malambot na katawan ni Sierra palapit sa kanyang yakap at sinabi, "masasanay ka rin diyan sa paglipas ng panahon.”Habang nakikinig sa malakas at matatag na tibok ng puso ng lalaki, mahinang sinabi ni Sierra, “Sige.”Sa sumunod na sandali, naramdaman niya ang pagbabagong nangyari sa katawan nito. Tumingala siya hindi ito makapaniwalang tingnan. “Hindi ka ha napapagod?”“That is because you smell so good and taste so good. Hinding-hindi nakakasawa, gusto kitang ulit-ulitin...” anang magaspang nitong tinig.Pakiramdam ni Sierra ay mawawasak na ang kanyang katawan at ayaw na niyang umulit pa. Ngunit may higit pa rito na lalong nagpagulat sa kanya.Mula noong bahagyang gumaling at bumuti ang kalagayan ni Marco, ang kanilang relasyon sa kama ay parang sugal na hindi niya alam kung ano ang kahihinatnan.Minsan ay nagagawa
Hinila ni Sierra si Marco papunta sa kanyang walk-in closet, binuksan ang isang kabinet sa mesa, at kinuha mula roon ang butones na ibinigay noon ni Yazzy. “Should we throw this away completely?”Hindi inaasahan ni Marco na ito pala ang nais nitong gawin. Kaibigan lamang ang turing niya kay Yazzy, at bagama’t malaya siyang hindi gamitin ang anumang bigay nito, para naman sa kanya ay kawalan ng galang kung itatapon pa niya ito. Ngunit dahil nakikita niyang labis na nababagabag ang asawa niya dahil lamang sa bagay na iyon, pumayag na siya.“Sige.”Lumapit si Sierra sa bintana, binuksan ito, at tumingin sa luntiang damuhan sa labas. “Itatapon ko na talaga? No objections?”Tumango lang si Marco.Ilang sandaling tinitigan ni Sierra ang lalaki. Nang makita niyang payapa lamang ang mukha nito at walang bahid ng pag-aatubili o anumang hindi nararapat na damdamin, humarap siya at buong lakas na inihagis ang butones palabas ng bintana.Isang maliit na bagay ang lumipad sa hangin at bumagsak sa
“Hindi naman ako manghuhula, paano ko malalaman?” Bahagyang ibinaba ni Marco ang kanyang tingin at nanatiling tahimik nang ilang sandali. Nang muling itaas niya ang kanyang mukha at tumingin kay Sierra, tila mas malalim pa ang kanyang mga mata kaysa dati. “Wala pa akong ibang nagustuhan noon, at hindi ko alam kung ano ang pakiramdam ng may gusto ka sa isang tao. Pero sa ngayon… sa palagay ko ay naiintindihan ko na nang kaunti.” Biglang bumilis ang tibok ng puso ni Sierra. “Ano bang ibig mong sabihin?” Sa tingin ko… baka gusto na kita. Halos huminto ang tibok ng puso ni Sierra. Masyadong biglaan ang pag-amin, at tila hindi ito kayang tanggapin ng kanyang dibdib. Pakiramdam niya ay lalabas ang kanyang puso mula sa kanyang dibdib sa sobrang bilis at lakas ng pagtibok nito. Matagal siyang nakatulala sa lalaking nasa harap niya bago muling nakabawi at nakapagsalita. “Wala ka bang ibang nagustuhan kailanman?” “Wala.” “Paano naman ang ina ni Vester?” Nanahimik si Vester, tila hindi
Ipinikit ni Sierra ang kanyang mga labi, pilit na pinipigilan ang mga salitang matagal nang bumibigat sa kanyang kalooban. Ngunit nang makita ang mukha ni Marco na tila walang malay at puno ng pagkalito, sa huli ay hindi na niya napigilan pa. “Simula’t sapul ay may ibang gusto ka na, hindi ba?” Ilang sandali pa bago naintindihan ni Marco ang ibig niyang sabihin. “Sino naman ang gusto ko?” Gusto ba niyang isa-isahin pa niya? Sige. Dahil siya naman ang nagtanong, wala siyang dahilan para hindi sumagot. Malinaw at mariing bigkas ni Sierra ang bawat salita. “Yazzy. Bernardo...” “Kailan ko pa siya nagustuhan? Bakit parang hindi ko naman alam ‘yan?” Kahit ganito na kalinaw ang lahat, ayaw pa rin niyang umamin. “Hindi ba’t siya ang niligawan mo noon pa man?” Tumango lang si Marco. Ang pag-amin pa lang niya ay mas masakit na para kay Sierra kaysa sa narinig niya mula kay Ericka. Matagal na niyang kinikimkim ito, at pakiramdam niya ay sasabog na ang kanyang dibdib kung hindi niya it
Dahil sa mga naantalang gawain kahapon, medyo humaba ang trabaho nila ngayong araw. Halos alas-nuwebe na ng gabi bago sila makauwi. Pag-uwi ni Sierra, tulog na ang mga bata. “Miss, gutom po ba kayo? Ipagluluto ko po kayo ng makakain?” tanong ni Alea. “Huwag na lang, matulog ka na,” sagot ni Sierra. Napatingin siya sa ikalawang palapag kung saan madilim pa ang silid-aklatan, at nagtanong kay Alea, “Hindi pa ba umuuwi si Marco?” “Umuwi na po at kumain na rin si Young Master. Pero kagabi, nagising ako madaling-araw para uminom ng tubig at nakita kong nakabukas pa ang ilaw sa kanyang silid. Noong bumangon ako ng alas-sais ng umaga, nakauwi na siya galing sa pagtakbo sa labas. Mukhang hindi siya nakatulog nang maayos kagabi kaya maaga siyang natulog ngayong gabi,” paliwanag ni Alea. Tumango na lang si Sierra at hindi na nagsalita pa. Umakyat siya patungo sa kanyang kwarto, binuksan ang pinto, at akmang bubuksan na sana ang ilaw nang biglang may mahigpit na yumakap sa kanyang bewang at
Si Marco, na kasalukuyang nasa harapan ni Sierra habang nakasakay sa wheelchair nito ay narinig ang bulong na iyon ni Sierra. Nang mag-angat siya nang tingin at nakatingin ito sa kung saan, puno ng pinaghalong gulat at galak ang mga mata nitong nangingislap sa luha.Nang sundan nito ang tinitingnan
"Tsk. Akala ko naman turtubuan ka na ng kaunting awa, hindi pa rin pala. Diyan ka na nga!" Ani Sierra at saka umikot ang matang umalis sa pagkakasandal sa pintuan.Sandaling pumangalumbaba si Sierra sa sandalan ng mahabang sofa habang malalim ang iniisip. Ilang saglit pa ang makalipas nang kumurba
Nakahinga nang maluwag si Sierra nang bitawan na ni Sylvio ang pagkakahawak sa kanya. Subalit hindi pa man tuluyang nakalapat sa semento ang paa ni Sierra ay bigla na lamang idinikit ni Sylvio ang kaniyang sarili. Hindi na nagkaroon pa ng panahon ang babaeng magreak dahil huli na, nakadikit na ang
"I feel my heart beating a little faster than usual, I'm sorry but I can't accompany Ms. Sierra longer..." Ani Shanaia at saka umahon at umakyat sa hagdan ng pool. Naglakad siya pa papunta sa shower area at bago pa man makapasok doon ay muli niyang nilingon si Sierra nang may kakaibang kislap sa ka







