LOGIN"Akala ko kapag hindi na siya nakikialam o nakikipagtalo, titigil na siya at hindi na niya sasaktan si Mommy.Pero hindi… lalo lang siyang lumala. Demi sa kanyang karera at kinabukasan, pinilit niya akong magpaalipin at makipagpalagayan sa mga namumuhunan, direktor, at mga prodyuser. Kapag tumatanggi ako, binubugbog niya si Mommy hanggang sa mapilitan akong sumunod.Ngunit ang pagsunod ko ay lalo lamang nagtulak sa kanya na gawin ang mas masama. Dahil sa mga salu-salo at pag-inom na pinilit niya akong gawin para sa kanya, mas lalo siyang nakakuha ng pabor at koneksyon, at tumaas nang husto ang kanyang pangalan at katanyagan.May isang pagkakataon, para makuha niya ang pangunahing papel sa isang serye sa telebisyon, narinig niyang gusto ng prodyuser nito ang mga dalagang walang karanasan. Kaya naman… ipinadala niya ako mismo sa kama ng lalaking iyon."Walang buhay nag mga mata ni Rianna habang nagkukwento, pagod na siya. Pagod na pagod na para maglabas ng emosyon."Pero buong lakas ako
Kinagat ni Rianna ang kanyang labi. "Nakuha ko na naman at nainom ko na. Wala naman akong kinakain o iniinom na mabuti o masarap simula pa lang, kaya wala na ring ibig sabihin kung nadagdag pa ito."Hinawakan ni Sierra nang mahigpit ang balikat ni Rianna. "Riri, tumingin ka sa akin."Nakayuko pa rin si Rianna at hindi gumagalaw.Lalo pang hinigpitan ni Sierra ang hawak at medyo itinaas ang kanyang boses. "Tumingin ka sa akin!"Dahan-dahang itinaas ni Rianna ang kanyang mukha at tumingin kay Sierra."Sabihin mo sa akin, ano ba talagang nangyari?""Audrey…" Hindi pa siya nakapagsasalita nang maayos, puno na agad ng luha ang kanyang mga mata. "Huwag mo na lang akong intindihin. Hayaan mo na lang akong mabuhay nang ganito. Ayokong maging pabigat sa iyo."Hindi inaasahan ni Sierra na iyon ang sasabihin nito. "Paano naman si Auntie Jiara? Hindi mo na ba siya aalagaan?"Nang mabanggit si Jiara, pilit na pinipigilan ni Rianna ang kanyang luha, ngunit bigla na lang itong bumuhos. Alam niyang a
Nakaramdam ng matinding kirot si Rianna sa kanyang puso. Naalala niya pa kung paano niya sinamahan si Audrey sa kanyang pagbubuntis. Madalas niyang ilapat ang kanyang tainga sa tiyan nito upang pakinggan ang galaw ng sanggol at damhin ang buhay na naroon. Nangako pa nga sila sa isa’t isa na kapag isinilang na ang bata, siya ang magiging ninang nito.Ngunit ngayon… wala na ang sanggol.Nang mapansin ni Sierra na naghihinagpis si Rianna, dahan-dahan niya itong pinayapa. "Bagama't nawala ang isang sanggol, ngunit naisilang ko nang ligtas ang isa pa."Tama. Buntis noon si Audrey sa kambal.Unti-unting lumumanay ang ekspresyon ni Rianna. Naalala niya ang mga sabi-sabi na may anak daw si Sierra na walang ama, kaya tinanong niya ito, "Yung batang babaeng lagi mong kasama… siya ba ang anak mo?"Tumango si Sierra. "Siya si Sathalia."Wala nang natirang pagdududa sa isipan ni Rianna.Nang makumpirmang si Audrey nga ang nasa harapan niya, hindi na niya napigilan ang kanyang damdamin at tuluyang
Matagal na nakatitig si Sierra sa saradong pinto. Ilang beses na niyang sinubukang mapalapit kay Rianna, ngunit palaging nananatiling malamig at malayo ang pakikitungo nito sa kanya. Akala niya ay kailangan lang ng panahon, na maghihintay siya hanggang sa dahan-dahan itong tumanggap sa kanya.Ngunit ngayon, napagtanto niyang hindi na siya makakapaghintay pa, at hindi na rin siya dapat magpatumpik-tumpik pa.Hindi na lang basta naninigarilyo o umiinom ng alak si Rianna; nasangkot na ito sa paggamit ng bawal na gamot. Natatakot siyang kung maghihintay pa siya, tuluyang masisira ang buhay ni Rianna at hindi na ito makababalik pa sa dati.Hindi kaya ang kanyang pagtatapat ang magiging susi upang mabuksan ang puso nito?May kislap ng katatagan sa mga mata ni Sierra. Lumapit siya, itinulak ang pinto pabukas, pumasok, at umupo sa gilid ng kama.Narinig ni Rianna ang ingay. Bahagyang kumuyom ang kanyang kamao habang nakadapa pa rin sa kama, at mariing sinabi, “Lumabas ka!”Nanatiling nakaupo
Tiningnan lang ni Rianna si Sierra na parang may katuwaan. “Alam mo, Mrs Montezides, we’ve only met a few times. Why are you so set on bringing me home with you? Ganoon ba kabait at kadalisay nag puso mo para sa akin?”Hindi sumagot si Sierra, bagkus ay sinabi lang niya, “hindi ligtas para sa'yo ang manatili sa labas nang mag-isa.”Inalis ni Rianna ang kanyang tingin, ipinikit ang kanyang mga mata at sumandal sa likod ng upuan. “Ayoko. Ayokong magkaroon ng utang na loob sa iba.”“Then sasamahan kita sa hotel.”Bahagyang gumalaw ang talukap ng mata ni Rianna. “Bahala ka.”Itinaas ni Sierra ang kanyang mukha at sinalubong ang tingin ni Marco na nakaupo sa tabi ng driver. "Ngayong gabi, sa tingin ko ay..."“Hindi pwede,” madiing sagot ni Marco.Isang mahinang halakhak ang kumawala sa bibig ni Rianna. “Hmp.”Sinulyapan lang ni Sierra si Rianna, saka pinagdikit ang kanyang mga palad na parang nakikiusap habang nakatingin sa kanyang asawa. Gumalaw-galaw ang kanyang mga labi na parang sinasa
Nakasuot si Rianna ng itim na leather dress at makapal ang kolorete sa paligid ng mata. Buo sa kanyang anyo ang pagiging mapagwalang-bahala at wasak na pamumuhay. Nakaupo siya sa silya na tila wala nang lakas ng katawan. Nang marinig ang ingay, umangat ang kanyang tingin. Pagkakita kay Deion, ngumiti siya nang mahina. “Dumating ka.” Lumapit agad si Deion. Mabagsak ang kanyang mukha habang nakatitig mula sa itaas pababa sa babaeng nakaupo. “Bakit ka gumagamit ng mga bagay na hindi dapat gamitin?” Bahagyang iminulat ni Rianna ang kanyang mga mata at tinitigan siya nang walang interes. “It feels good. Makes me forget everything.” “Do you even know what that stuff does to you?” matigas na tanong ni Deion. Wala pa rin siyang pakialam. “Illegal drugs. Ano naman ngayon?” Yumuko si Deion at ipinatong ang malalaki nitong kamay sa payat na balikat ng babae. Tinitigan niya ito nang masama. “Ganito na lang ba talaga kababa ang pagtingin mo sa sarili mo?” Ngumiti nang mapakla si Rianna. “Ma
Masyado yatang naging apektado si Sierra sa sinabi ng anak dahilan upang magdamag iyong bumagabag sa kanya. Puyat tuloy siya kinabukasan nang pumasok sa opisina. "Welcome back in the office, Miss Sierra!" Masiglang bungad ni Brianna, assistant ni Sierra at may pinutok pang confetti. "Oh my gosh!"
Walang nagawa si Sierra kung hindi ang buksan ang pintuan ng sasakyan at lumabas. Nais niyang magtanong kung bakit biglang nagbago ang isip ng lalaki ngunit sa sobrang inis ay hindi na lamang niya ginawa, bagkus ay malakas niyang isinara ang pinto upang iparating dito ang iritasyon niya. Sinong h
Mabilis na tumayo si Sierra upang bawiin dito ang basong mayroon pang laman, gusto niya itong simutin dahil sayang! Ngunit nang tumayo siya umikot lang ang kanyang paningin at bumagsak pabalik sa sofa. “Gosh, bakit akosh nahihilo? I'm not drunk, I just drank a little.” Bulong nito sa sarili, kapagk
Magmula nang mamatay si Antonio Santillan limang taon na ang nakalilipas ay Mr. Santillan o President Santillan na ang tawag ng mga tao kay Adriana. Iyon ang tawag ng mga ito sa kanya dahil siya na lamang ang natitirang heredera ng mga Santillan dahil kasabay ng pagkamatay ng Padre de Pamilya, ay si







