LOGINAgad na hinawakan ni Marco ang braso ng lalaki at itinulak ito nang paitaas nang may lakas, narinig ang malakas na lagitgitan ng pagkakabali nito.Namutla ang mukha ng lalaki sa sakit at napasigaw. Bago pa man makapaglabas ng pangalawang sigaw, hinawakan na ni Marco ang kabilang braso at sa isang mabilis na pagkilos ay muling binali, kasabay ng isa pang masakit na lagitgitan.Nagtubig na ang noo ng lalaki sa tindi ng kirot; nakalaylay na lamang ang kanyang mga braso, at tanging mahina at masakit na ungol na lamang ang nakalalabas sa kanyang lalamunan.“Ikaw…”May iba pang sumubok magsalita, ngunit nang sinalubong sila ng matalas at malupit na tingin ni Marco, bigla silang natahimik, namula pa sa pagpigil ng hininga.“Gusto niyo bang kaladkarin ko kayo isa-isa?”Isang malalim at malamig na tinig ang umalingawngaw sa silid. Walang sigaw, ngunit ang banta at kapangyarihang nakatago rito ay nagpadala ng ginaw sa likod ng lahat.Ang mga duwag ay dahan‑dahang tumakas na agad. Ang mga may ka
Bahagyang tumingala si Stephano at sinilip sa salamin si Stevan na nakahiga sa ospital sa ilalim ng masusing pagbabantay. “Kumusta na siya?” “Sabi ng doktor, napakabigat ng kalagayan, pero dapat ay nagising na siya.” “Humihinga pa, kaya may pag‑asa pa ring magising. At kapag nagising siya… wala ka nang matatakbuhan.” Inamin na ni Ericka ang lahat kay Stevan.. Ngayong patay na si Senyora Elizabeth, kung magising pa ito nang totoo, tiyak na mamamatay siya sa kakila‑kilalang paraan. “Gusto mo pa bang gumawa ako ng hakbang?” “Napakaduwag mo. Lahat ng ito ay ikaw ang gumawa, pero ako ang nasasangkot. Kapag nagising siya, ikaw ang unang mapapahamak. Ano namang kinalaman ko roon?” “Ano ang ibig mong sabihin? Tatalikuran mo na ako ngayong nagawa mo na ang gusto mo?” “Kung nais kitang ipagkanulo, hindi ko na sasabihin pa ito sa iyo. Ang nais kong ipaalam — kapag nagising siya, ikaw ang unang babagsak. Ang pagiging mabait sa akin ay pagiging malupit sa sarili mo.” Napakadiin ang pagkakah
“Bukod pa rito, wala pang sinasabi ang inyong asawa. Wala kang karapatang makialam dito bilang isang babae lamang. Akala mo ba talaga ay wala ng silbi at basura ang asawa mo?”Agad na tumayo si Esmerlada mula sa likuran ng wheelchair ng asawa at matalim na tumitig nang may matinding galit sa lalaki at sumigaw. “Subukan mong ulitin ang sinabi mo!”Hinawakan ni Stephano ang kamay ni Esmeralda, bahagyang umiling sa kanya bilang senyales na huwag magpadala sa galit, at saka tumingin sa lahat at nagsalita. "Ang aming namayapang ina at ang kapatid kong nakaratay riyan sa loob ay labis kaming nasasaktan kaysa sa inyong lahat."“Ngunit dahil na sa mga pangyayaring kumalat sa internet ay nasira na ang pangalan ng pamilyang Montezides. Kung tatawagin pa ang mga awtoridad ngayong gabi, hindi ba’t magiging katatawanan pa lalo ang ating angkan?”Matapos ang ilang segundong katahimikan, may nagsalita. “Hindi tayo pwedeng tumawag ng pulis ngunit hahayaan na lang ba nating makalaya ang halimaw na ito
“Magpadala ka ng mga eksperto upang suriin muna ang katawan ni Lola. Alamin kung may kakaibang sanhi ang kanyang pagkamatay.” Kahit na base sa sinabi ni Anita ay halos wala nang pag-asang may ibang gumawa nito, mas mabuti pa ring masuri nang maayos upang mawala ang pagdududa.Natigilan si Liam—naghihinala ba si Marco na sinadya ang pagpatay sa matanda? “Gagawin ko agad.”“Tingnan mo rin ang kalagayan ni Stevan. Maglagay ka ng ilang mapagkakatiwalaang tauhan na magbabantay sa kanya nang salitan. Huwag na huwag itong iiwan nang walang kasama. Sa sandaling magkamalay siya, ipaalam mo sa akin agad.”Tumango si Liam. “Sisimulan ko na ang pag-aayos nito.”“At isa pa—pwede mo bang sabihan ang silid ng mga rekording na kailangan kong tingnan ang mga kuha ng kamera?”“Walang problema.”Sa labas ng ICU.Matapos alamin ni Stephano ang kalagayan ni Stevan, pinalibutan siya ng mga kamag‑anak mula sa ibang sangay ng pamilyang Montezides na naghihintay sa paggising nito."Stephano, wala na ang matan
“Hindi iyan totoo!” Pigil ni Anita kay Stephano. “Master Stephano, mula nang maipasok ang matanda sa ospital, unti-unting bumaba ang kanyang presyon at naging maayos ang kanyang kalagayan. Walang kinalaman ang binata sa kanyang pagkamatay.”“Naniniwala naman ako sa kanya, ngunit malakas ang hatol ng opinyon ng mga tao. Kung haharangin niya nang ganito ang bangkay ng aking ina…”“Uncle,” putol ni Marco, “kapag nalaman na ang buong katotohanan, magbibigay ako ng tamang paliwanag sa inyo. Ako na ang bahala sa paglilibing ni Lola.”Tumahimik sandali si Stephano. “Sige. Ako pa rin ang may pananagutan sa lahat. Anak pa rin ako ng iyong lola, at kahit pilay na ako, may bigat pa rin ang aking salita. Dahil sinabi mo iyan, magtitiwala ako sa iyo. Ipinagkakatiwala ko na sa iyo ang lahat.”"Thank you, uncle."“Bakit pa tayo nag-uusap ng ganito? Kumusta naman si Stevan?”Idiniin ni Marco ang kanyang mga labi at sumagot makalipas ang ilang sandali. "Stable siya sa ngayon, ngunit kailangan pa ring
Bahagyang kumuyom ang mga kamao ni Ericka, nag-ipon siya ng lakas‑ng‑loob at tumakbo palapit kay Marco. "Get out of here! I won't let you see Stevan again! I know you're just here because you're guilt is creeping in, but I won't let you, he is my husband after all. From now on, I am cutting our ties! I am no longer your mother!" Habang nagsasalita ay patuloy na nakatapon ang kamao niya kay Marco. Mahigpit na hinawakan ni Marco ang pulso ni Ericka. Ibinaba niya ang kanyang malamig na tingin sa mukha nito na basang‑basa ng luha, at may malalim na tinig na nagtanong. "Why did he end up in this situation?" Nanigas ang buong katawan ni Ericka, bahagyang nanginginig ang kanyang mga pilikmata, at patuloy na humahagulgol. “Ikaw pa ang nagtatanong sa akin? Kasalanan mo ang lahat! Nagkasakit at naospital ang iyong amain dahil sa iyo. Inutusan ka niyang hiwalayan si Sierra, ngunit matigas ang iyong ulo at tumanggi ka. Nitong mga nakaraang araw, lalo pang lumala ang mga balitang kumakalat sa in
Nanigas si Morgan sa kanyang kinatatayuan nang marinig ang boses ni Sierra sa kanyang likod. Ngunit agad din naman itong nakabawi dahil sa tagal na niya sa industriyang ito ay nagkaroon na siya ng kakayahang um-adapt sa mga pagbabago. Kaya naman agad niyang pinalitan ng kalmado ang taranta sa kanyan
Kinabahan si Sierra dahil baka kung ano na ang iisipin ng mga tao sa bahay gayong nagkasugat ito nang siya ang kasama! Sa taranta ay mabilis siyang tumayo at kumuha ng wet wipes upang punasan ang dumudugo nitong labi. Hinawakan nito gamit ang hintuturo labi nito upang ibuka para malaman kung pati b
“Pasensya, Mrs. Montezides ngunit wala akong nakikitang senyales ng paggising ng iyong asawa.” Malungkot na usal ni Liam, ang personal na doktor ng ni Marco. Bumagsak ang balikat ni Sierra at nahihiyang lumingon kay Senyora Elizabeth. Nang makita niya kasing magmulat kanina si Marco ay nataranta siy
Bago pa man makalapat sa pisngi ni Sierra ang palad ni Adriana ay dagli na niya itong hinawakan sa pulsuhan atsaka bahagyang pinisil. “Oh, galit ka na niyan?” Nang-aasar niyang sinabi. Kakaibang galit ang nararamdaman ni Adriana sa tuwing nababanggit ng mga tao ang tungkol sa pagkatao niya. At mas l







