INICIAR SESIÓN“Hindi naman ako manghuhula, paano ko malalaman?” Bahagyang ibinaba ni Marco ang kanyang tingin at nanatiling tahimik nang ilang sandali. Nang muling itaas niya ang kanyang mukha at tumingin kay Sierra, tila mas malalim pa ang kanyang mga mata kaysa dati. “Wala pa akong ibang nagustuhan noon, at hindi ko alam kung ano ang pakiramdam ng may gusto ka sa isang tao. Pero sa ngayon… sa palagay ko ay naiintindihan ko na nang kaunti.” Biglang bumilis ang tibok ng puso ni Sierra. “Ano bang ibig mong sabihin?” Sa tingin ko… baka gusto na kita. Halos huminto ang tibok ng puso ni Sierra. Masyadong biglaan ang pag-amin, at tila hindi ito kayang tanggapin ng kanyang dibdib. Pakiramdam niya ay lalabas ang kanyang puso mula sa kanyang dibdib sa sobrang bilis at lakas ng pagtibok nito. Matagal siyang nakatulala sa lalaking nasa harap niya bago muling nakabawi at nakapagsalita. “Wala ka bang ibang nagustuhan kailanman?” “Wala.” “Paano naman ang ina ni Vester?” Nanahimik si Vester, tila hindi
Ipinikit ni Sierra ang kanyang mga labi, pilit na pinipigilan ang mga salitang matagal nang bumibigat sa kanyang kalooban. Ngunit nang makita ang mukha ni Marco na tila walang malay at puno ng pagkalito, sa huli ay hindi na niya napigilan pa. “Simula’t sapul ay may ibang gusto ka na, hindi ba?” Ilang sandali pa bago naintindihan ni Marco ang ibig niyang sabihin. “Sino naman ang gusto ko?” Gusto ba niyang isa-isahin pa niya? Sige. Dahil siya naman ang nagtanong, wala siyang dahilan para hindi sumagot. Malinaw at mariing bigkas ni Sierra ang bawat salita. “Yazzy. Bernardo...” “Kailan ko pa siya nagustuhan? Bakit parang hindi ko naman alam ‘yan?” Kahit ganito na kalinaw ang lahat, ayaw pa rin niyang umamin. “Hindi ba’t siya ang niligawan mo noon pa man?” Tumango lang si Marco. Ang pag-amin pa lang niya ay mas masakit na para kay Sierra kaysa sa narinig niya mula kay Ericka. Matagal na niyang kinikimkim ito, at pakiramdam niya ay sasabog na ang kanyang dibdib kung hindi niya it
Dahil sa mga naantalang gawain kahapon, medyo humaba ang trabaho nila ngayong araw. Halos alas-nuwebe na ng gabi bago sila makauwi. Pag-uwi ni Sierra, tulog na ang mga bata. “Miss, gutom po ba kayo? Ipagluluto ko po kayo ng makakain?” tanong ni Alea. “Huwag na lang, matulog ka na,” sagot ni Sierra. Napatingin siya sa ikalawang palapag kung saan madilim pa ang silid-aklatan, at nagtanong kay Alea, “Hindi pa ba umuuwi si Marco?” “Umuwi na po at kumain na rin si Young Master. Pero kagabi, nagising ako madaling-araw para uminom ng tubig at nakita kong nakabukas pa ang ilaw sa kanyang silid. Noong bumangon ako ng alas-sais ng umaga, nakauwi na siya galing sa pagtakbo sa labas. Mukhang hindi siya nakatulog nang maayos kagabi kaya maaga siyang natulog ngayong gabi,” paliwanag ni Alea. Tumango na lang si Sierra at hindi na nagsalita pa. Umakyat siya patungo sa kanyang kwarto, binuksan ang pinto, at akmang bubuksan na sana ang ilaw nang biglang may mahigpit na yumakap sa kanyang bewang at
Kumibot ang labi ni Yazzy, ngunit tila nawalan siya ng sasabihin. Nagpatuloy si Sierra, "Dahil pinili niyong umalis at talikuran si Marco noon, anong karapatan ninyong sabihin na inagaw ko siya sa inyo?" Sa sandaling iyon, nagsimula ang mga bulungan sa paligid. "May punto naman ang sinabi niya. Anuman ang dahilan, totoo namang kusang umalis si Yazzy noon." "Iisipin mo na lang, kaawa-awa si Mr. Montezides noon. Nang mawalan siya ng malay, iniwan pa siya ng kanyang kasintahan." "Ah, kaya pala hindi pa sila naghihiwalay kahit gising na siya. Marahil ay nagpapasalamat siya kay Sierra, dahil kahit paano ay nanatili ito sa kanya noong mga panahong kailangan niya ng karamay." "Sa tingin ko, masyadong makitid ang pananaw ko noon. Akala ko noon ay maayos at matatag ang ugnayan nina Mr. Montezides at Yazzy, ngunit nakalimutan kong iniwan siya ni Yazzy noong pinakamadilim at pinakamahirap na bahagi ng kanyang buhay. Marahil ay hindi na maibabalik pa ang dati nilang samahan." Habang nakiki
Ang orihinal na plano sana ni Yazzy ay sabihing kung gusto lamang humingi ng tawad si Sierra ay ayos lang, upang mapanatili ang kanyang imahe bilang mabuting tao. Ngunit sa sandaling ito, labis niyang ninanais na mapahiya si Sierra sa harap ng lahat kaya wala siyang nasabi. Sa sandaling iyon, lumabas ang direktor mula sa loob at nakita ang napakaraming taong nagkatipon sa labas. Kumunot ang kanyang noo. “Anong ginagawa ninyong lahat dito? Magsisimula na ba tayo ng paggawa?” “Direktor Diaz, mismong si Sierra ang nagsabi kahapon na gagawin niya ang damit ngayon at hahayaan na lamang ang pangkat na magpasya kung ano ang gagawin sa kanya. Hayaan na lang ba nating lumampas ang pangyayaring ito nang ganito?” "Oo, tapos na ang oras na itinakda at hindi naman niya nagawa. Nararapat lamang na parusahan siya ayon sa kasunduan." Lalong sumama ang timpla ng mukha ni Direktor Diaz nang makita niyang mas interesado pa ang lahat sa panonood ng gulo kaysa sa kanilang mga gawain. "Sino ang nagsabi
Nang unang pumasok si Sierra, napansin niyang puno ng panghahamak at paghamak ang kanilang mga mukha, ngunit ngayon ay ganap nang nagbago ang kanilang pakikitungo.Bagama't nakaramdam siya ng tuwa dahil nagtagumpay siyang baguhin ang takbo ng mga pangyayari, namangha rin siya sa pabago-bagong ugali ng mga tao.Maaaring minamaliit ka nila sa isang sandali, at susunod naman ay pupurihin ka nang labis. At marahil bukas ay magbabago na naman ang kanilang pananaw sa iyo dahil sa ibang bagay.Kaya hindi napaalab ang damdamin ni Sierra dahil lamang sa pagbabago ng kanilang ugali. Mahinahon pa rin ang kanyang mukha habang lumalabas siya mula sa opisina ng direktor, ngunit laking gulat niya nang makitang marami nang tao ang nagkatipon sa labas.Mga aktor na may hawak na script, mga tauhang may bitbit na kagamitan, at mga tagalinis na may hawak na walis...Lahat sila ay nagkukumot-kumot sa paligid ng opisina ng direktor na tila may kani-kaniyang inaabangan o ginagawa.Alam ni Sierra na naroon s
Napakabilis ng pangyayari. Kani-kanina lamang ay nakikipaglaban si Sierra sa kanyang mga kaeksena at ngayon ay sunud-sunod na sigawan na ang naririnig niya. "Oh my gosh! Paanong nangyaring bumagsak ang props na iyan?! Hindi ba kayo nag-double check bago magsimula?!" Histeryong bulalas ng direktor.
Fully aware si Sierra na hindi dapat niya iyon ginawa. Alam niyang tanging ang paghihiganti lang ang puno't dulo ng lahat kaya siya napadpad sa piling ng isang Montezides na ito. At kapag pinakita niyang mayroon siyang pakialam sa lalaki, lalo na sa harapan mismo ng mga kaibigan nito, malamang ay i
"Huminahon ka, Stevan. Let your daughter-in-law take a seat first..." Agad na dumalo si Ericka Montezides at sinapo ang likod ng asawa, pinapakalma ito. "Have a seat first hija and we'll talk this about in a calm manner." Sumunod naman si Sierra, naupo siya sa pang-isahang sofa, kaharap lamang ng
Kinabukasan ay maagang nagising si Sierra at naghanda ng klase-klaseng almusal. Bumaba si Alea dala ang dalawang bata, nadatnan nilang puno ng klase-klaseng masasarap na almusal ang lamesa. "Wow, eldest mistress, ginawa ninyo po itong mag-isa lahat?" Namamanghang sambit ni Alea. Nakangiti nama







