ログイン“Matapos ang masusing pagsisiyasat, nakumpirma na buhay pa nga si Audrey. Dahil dito, maaaring bawiin ang paratang na pagtatangkang pagpatay laban kay Julian Montezides. Gayunpaman, base sa mga ebidensyang iniharap nina Adriana Santillan at ng mga nakalap natin, mapapatunayang may sala si Julian sa kasong pagpatay. Ililipat na ang kasong ito sa hukuman sa lalong madaling panahon. Mangyaring maghintay sa hatol.” Nang matanggap ni Ericka ang tawag mula sa pulis, namutla siya nang husto, tila nawalan ng dugo sa mukha. Nanginginig ang kanyang mga tuhod, halos mawalan ng balanse, at dahan-dahang bumagsak sa sopa. Tama ang hula ni Sierra. Talagang hindi nila hahayaan ng pamilya ni Adriana na nakalaya ang kanyang anak. Ano na ang gagawin nila? Ano na ang magiging kapalaran ng kanyang anak? Paano makukulong ang kanyang sariling anak? Kapag lumabas ito mula sa bilangguan, may marka na ng kasalanan ang kanyang pangalan, at tiyak na masisira ang kanyang buong kinabukasan. Hindi maaari! Hind
"She went to the hospital to visit Lola. Umalis ka ang manager niya at wala siyang kasama, kaya inihatid ko siya palabas." "At kailangan mo pa talaga siyang hawakan habang inihahatid?" Nagngingitngit ang kalooban ni Sierra sa sobrang iritasyon. “You really did came.” Isang bahagyang ngiti ang sumilay sa malalalim na mga mata ni Marco. Ang lalaking ito, hinuhuli lang pala siya nito! Dumagsa ang galit sa dibdib ni Sierra. Dahil hindi niya mabaklas ang pagkakahawak nito, itinaas niya ang braso na hawak nito at kinagat ang likod ng palad ni Marco. Bahagyang kumunot ang noo ng lalaki, ngunit hindi pa rin siya binitawan. Buong lakas na kinagat ito ni Sierra hanggang sa maramdaman niya ang matamis at maanghang na lasa ng dugo sa kanyang dila. Nang makitang ayaw pa rin nitong bumitaw, dahan-dahan niyang niluwagan ang pagkakahawak ng kanyang mga ngipin. Sa likod ng palad ni Marco ay may dalawang hanay ng marka ng ngipin, malalalim at dumudugo pa nang kaunti. “Baliw ka ba?” Bago pa man
Sa Hospital. Hindi na mabilang ni Marco kung pang-ilang beses na ba niyang itinaas ang kanyang kamay upang tingnan ang oras sa relong pambisig. Saka muli itong ibababa at ipagpapatuloy ang pagbabasa ng dokumento. Akala noon ni Senyora Elizabeth ay masama ang loob ni Marco dahil sa mga nangyayari sa internet, ngunit nanatili lang ito sa silid buong maghapon. Ilang beses ding pumasok si Zeus upang maghatid ng mga mahahalagang papeles, at paulit-ulit niyang sinasabing pumunta na ito sa kumpanya—dahil nandoon naman daw si Anita—ngunit ayaw pa rin umalis ng binata. Mukhang may ibang dahilan kung bakit mabigat ang pakiramdam nito, at malinaw na may hinihintay itong tao. Sino kaya ang taong ganoon kahalaga sa kanya? Walang duda, si Sierra iyon. Nag-away ba silang dalawa? Mukhang hindi naman. Kung ang gulo sa buong internet ay hindi sapat upang paghiwalayin sila, ano pa kaya ang maaaring pagtalunan nila? Ngunit kung hindi naman si Sierra, wala nang ibang maiisip si Senyora Elizabeth.
Bitbit ang lalagyan ng sabaw, humarap si Yazzy sa lalaking nakaupo sa sofa at masinsinang nagbabasa ng mga dokumento. “Marco, inihatid lang ako rito ni Freya at umalis na rin siya agad pwede mo ba akong samahan palabas?” Dahil alam niyang maaaring kailanganin pa nila ang tulong ni Yazzy sa hinaharap, nagsalita si Senyora. “Marco, samahan mo na si Yazzy palabas.” Isinara ni Marco ang dokumento, tumayo, at sinabing, “Sige, tara na.” “Sandali lang po,” mabilis na isinuot ni Yazzy ang kanyang salamin, maskara at alampay, saka tumingin sa kanya at sinabing, “let's go.” Sabay silang lumabas ng silid at sumakay sa elevator patungo sa ground floor. Magkatabing naglalakad si Yazzy at Marco. Nakasuot siya ng salamin upang hindi makita ng lalaki ang kanyang mga tingin at sa ganitong paraan, malaya niyang napagmamasdan ang bawat kilos at anyo nito. Bigla niyang namataan ang pigura ni Sierra sa hindi kalayuan. Bahagyang huminto ang kanyang mga hakbang, at mabilis na sumilay ang isang tusong
“Wala lang.” Tumayo si Sierra at inalalayan si Estrella upang maupo. “Bakit po kayo bumangon?” “Masyado akong nakatulog at hindi na makapagpahinga nang maayos. May bisita ba kanina?” “Mayroon, dumating ang pinsan ni Marco.” “Nagalit ka ba niya?” “Hindi naman.” “Bakit parang malungkot ka at hindi mapakali?” Upang hindi mag-alala si Estrella, sinabi ni Sierra. “Hindi naman po ako malungkot, Lola.” “Hindi pa ako matanda at malinaw pa rin ang aking paningin. Sabihin mo sa akin, o lalo lamang akong mag-aalala kung itatago mo.” Wala nang nagawa si Sierra kundi ikuwento kay Estrella ang lahat ng nangyari. "Hindi ba’t makitid talaga ang kanyang pag-iisip?” “Medyo oo nga, ngunit ang tinutukoy mo ba ay ang kilalang president Montezides na aking nakikilala? Sa tingin ko ay ibang-iba siya sa kanyang karaniwang anyo.” “Siya nga iyon. Paano natin siya maling huhusgahan?” “Ah, siya pala. Kakaiba naman. Bakit kaya siya nagiging ganito kapag kasama ka?” Naiinis na sumagot si Sierra. “Sino
Medyo nakaramdam ng hiya si Elliott at nanatiling nakatayo. “Kaya ko naman sarili ko.” “Nasugatan ang kanang kamay mo, paano mo iyon magagawa nang mag-isa?” “Come here.” Lumapit si Marco. Kumuha naman si Sierra ang bulak at gamot nang hindi man lang tumitingala. “Huwag na, ako na ang bahalang gamutin ito.” Lumapit pa lalo si Marco sa tabi ni Sierra, at may diin ang kanyang pananalita na walang puwang para sa pagtutol. “Sinabi kong halika rito.” Naramdaman ni Sierra ang kakaibang tono nito. Tumingala siya at nakita ang malalalim at seryosong mga mata ni Marco. Sa sandaling iyon ay napagtanto niya na—nagseselos ito. Agad siyang tumayo. “Sige.” Umupo si Marco sa tabi ng kahon ng gamot at muling tumingin kay Elliott. “Come here.” Mahinang napangiti si Elliott. “Maliit lang na sugat ito, wala namang masyadong dapat ipag-alala.” Bahagyang kumunot ang noo ni Marco, tila naiinip na, at muling inulit ang kanyang utos. “I said, come closer.” Hindi na sumagot pa si Elliott at lumapit u
Galit pa rin si Beatriz. "I was detained, my engagement was broken off, at nawalan pa ako ng trabaho, lahat ng iyon ay dahil lang sa babaeng iyon. Sinira niya ang buhay ko! Paano ko siya basta lang hahayaan? Thank you for helping me, but I am not going to apologize. Over. My. Dead. Body."Mahinahon
Lumabas ang isang malamig na ngiti sa mga labi ni Sierra. "Sa tingin mo ba natatakot ako sa iyo?" "Magkaalaman na lang tayo!" Lumingon si Adriana kay Senyora Estrella. "Sa tingin mo ba talagang makakialam siya sa iyong mga problema? Just keep on dreaming, Lola! Sinabi ko na ang lahat ng kailangan
Palagi na lang siyang nagnanakaw ng mga plano noong una pa lamang siya nitong malapitan, at ngayon ay hinihingi pa siyang gawin iyon dahil sa peke na pagmamahal...Ang kanilang mga nakaraang pagtatalik ay nanumbalik sa kanyang isipan. Bigla iyong nagsimulang tumakbo sa isipan niya. Marahil dahil
Ininda ni Sierra ang sakit at saka inilibot ang paningin sa paligid. Kung tatayo siya at itutulak si Beatriz, sarado naman ang pintuan at hindi siya makakalabas agad. At kung sakaling nagtagumpay man siyang mabuksan ang pintuan kahit na nakatali siya, siguradong hindi niya naman kakayaning talunin







