LOGINNgumiti na lang si Marco at hindi sumagit. Baka bumalik ang dating misunderstanding at magalit na naman ito sa kanya."Kailan ba matatapos ang lahat tungkol sa Narvaez Company?""Malapit na. This is my way of repaying my grandfather and uncles. That way, I can rest assured that Dad and Lolo will really rest in peace.""I'm sure he is so proud of you. He hope Vester is as wise as you someday."Mahigpit na hinaplos ni Marco ang ilong ni Audrey. "We won't be equal. Ang mag-aaral ay dapat higit pa sa guro. Hindi kailangang maging ganoon kahusay ang anak natin.""Bakit?" Kumunot ang noo ni Audrey. "Nandiyan ka naman.""Ang pagiging mahusay ay nangangailangan ng pagsisikap, at hindi ko kayang makitang naghihirap ang anak natin. I want our Thalia to be a princess and would not think of any hardships.""How about our boy? Will you let him suffer?""Iba ang lalaki. Kailangan niyang pasanin ang tungkulin ng pamilyang Montezides at alagaan ang kanyang kapatid. Kung hindi siya matatag, tatapakan
Sumandal si Marco sa mesa, nakapatong ang mga kamay sa gilid nito, at tumingin kay Chairman Winston. "Chairman Winston, Whose idea was it to buy the Narvaez Company?"Hindi alam ni Chairman kung bakit iyon ang itinanong, ngunit sumagot pa rin siya nang tapat, "your father.""So, what was your contribution to the Narvaez Company's entry?" Natigilan sandali si Chairman Winston "Those ideas are all his. He held everything, and we are the ones who supported him behind.""Sa salita lang ba ang pagsuporta?"Nakakunot ang noo ni chairman Winston. "What are you trying to imply here, President Montezides?""In that case, he wants to reclaim the benefit the company gained through his marriage—which served as payment—and now he wants it back. Iyon ba ang problema?"Hindi inaasahan ni Chairman Winston na aaminin agad ni Marco ang kanyang layunin. "Kahit ideya mo ang pagkuha sa Narvaez company, you aren't alone in the group. Without the team's strength, could you pull off the Narvaez Company on y
Malambot ang mga kamay ng dalaga at mabango ang amoy ng hand cream nito. Nakakagigil. Nanginginig si Carlos sa simpleng gesture na iyon. Parang nawawala siya sa sarili at tulala lang na nakatitig rito. Napagtanto ni Alea ang ginawa niya at binawi agad ang kamay. Naramdaman pa rin niya ang init at lambot ng labi nito sa dulo ng kanyang mga daliri. Hindi niya akalain na ganoon kalambot ang labi ng lalaki! "H-hindi..." Namula siya nang husto. Hindi alam ang isasagot, tumalikod na lang siya at lumayo. Nagising sa pagkatulala si Carlos, humabol, hinawakan ang pulso nito, at dinala sa hagdanan sa gilid. Tumingin si Carlos sa kanya. "Carlos, bakit tayo narito?" "May sasabihin akong sekreto sa'yo.." "Ha?" "Lumapit ka." Kumurap si Alea. "Ah." Lumapit siya nang kaunti. Dahil mas matangkad si Carlos, yumuko ito sa kanyang tainga. "Ang totoo niyan, iisang taong lang sina Sylvio at Marco..." Nanlaki ang mga mata ni Alea sa hindi paniniwala. Lumingon siya kay Carlos, ngunit sobrang lapi
Lumingon si Carlos at nakitang umiiyak si Alea, pula ang mga mata nito at tahimik na tumutulo ang luha. Naninikip ang dibdib niya habang pinanonood ito.Nag-alala siya at hindi alam ang gagawin."Huwag ka nang umiyak... Hindi ka ba galit na nakialam ako?"Kamot-ulo siyang nagpaliwanag, "Alam kong sarili mo itong problema at hindi ako dapat nakikialam, lalo na't sinuntok ko siya... pero nang makita kong ayaw mo, hindi ko napigilan ang sarili ko..."Biglang yumakap sa kanya ang dalaga nang mahigpit, natigilan siya roon. Napansin niyang nanginginig ang katawan nito sa takot. Nanigas siya sandali, pagkatapos ay marahang hinaplos ang likod nito upang patahanin.Pagkatapos ng ilang sandali, humupa na ang pag-iyak ni Alea. Napagtanto niyang nakayakap siya kay Carlos at agad na humiwalay. Yumuko siya at hindi tumingin dito. "Patawad... hindi ko sinasadya."Nang mawala ang bigat sa kanyang bisig, napangiti nang kakaiba si Carlos. "Ayos lang... kahit sinadya mo pa, wala namang masama doon."Big
Alam ni Sylvio na ayaw siya nitong makita ngayon. "Magpahinga ka. Tawagin mo lang kami kung may kailangan." Lumabas siya ng silid.Nang lumayo ang mga yabag, humarap ulit si Vior. Nakatingin siya sa kisame, inaalala ang mga sandali kasama si Sylvio at Audrey. Isa ang mahal niya, isa ang matalik na kaibigan. Kung hindi niya ibinigay ang puso, hindi sana siya nasasaktan nang ganito.Tinakpan niya ang bibig at hindi na napigilan ang pag-iyak.Tumunog ang kanyang telepono—may mensahe.Nang na kumalma siya, tiningnan niya ito. Galing kay Z iyon. "Do you have time now?"Doon lang naalala ni Vior na nangako siya rito na magpanggap bilang kasintahan nito dahil sa ina nitong may sakit. Kaya naman ni-reply-an niya ito.I'm sorry, I'm currently out if the country. Let's just talk when I get back.Sumagot naman ito agad. Okay. Take care of yourself.Sandaling napatitig ang lalaki sa kanyang telepono. Ilang segundo nag makalipas nang magtipa ulit siya. Do you want someone to talk to right now?A
Nang marinig ito ni Vior at naramdaman ang pait. Hindi na siya makahinga sa lugar na ito. Lumakad siya patungo sa pinto.Akma siyang susundan ni Audrey.Hinawakan siya ni Sylvio. "Hayaan mo muna siyang mapag-isa."Pumasok sa isip ni Audrey ang nakita niyang pagtayo ni Vior sa rooftop ng ospital noon. Hindi niya ito kayang iwanan. "Hindi, hindi mo siya pwedeng iwanan," sabi niya habang itinatabig ang kamay nito at humabol.Dalawang palapag ang restaurant; nasa ikalawang palapag sila.Tumakbo si Audrey nang mabilis. Dahil sa pagbagsak at kirot sa katawan, nadulas siya sa hagdan at gumulong pababa.Narinig ni Vior ang ingay at lumingon—namutla siya sa takot.Sandaling natulala si Sylvio at hindi agad malaman ang gagawin; nang magising ay mabilis siyang tumakbo pababa.Nakita niya ang pasa sa noo at pisngi, may dumudugo at may namamaga. Hindi malaman kung may iba pang sugat sa katawan.Puno ng takot ang kanyang mga mata. Hindi siya makahawak nang maingat sa takot na may mabali. Nangingini
"Thank you so much!" Halos lumundag si Sierra sa tuwa. Tumayo siya at maingat na inilagay ang kwentas sa kahon nito. Lumingon siya kay Carlos upang paalalahanan ito. "Carlos, please keep an eye on this necklace. Mahalaga ito sa akin kaya pakiusap, pakiingatan ito ng mabuti."Bawat salitang binitawa
Lumabas ang isang malamig na ngiti sa mga labi ni Sierra. "Sa tingin mo ba natatakot ako sa iyo?" "Magkaalaman na lang tayo!" Lumingon si Adriana kay Senyora Estrella. "Sa tingin mo ba talagang makakialam siya sa iyong mga problema? Just keep on dreaming, Lola! Sinabi ko na ang lahat ng kailangan
Mukhang pumunta lang ang dalawang babae para ayusin ang kanilang makeup, at umalis na rin sila agad pagkatapos. Kinuha ni Sierra ang kanyang telepono at binuksan ang social media niya. Nang mag-scroll siya sa listahan ng mga trending lists, nakita niya ang isang balitang may pamagat na: 'She secr
Mukhang hindi pa makuha ni Shanaia ang ibig sabihin ni Sierra, kaya naman puno ng pagtataka siya nitong tiningnan. "What?"Hindi na nagpatumpik-tumpik pa si Sierra, lumapit siya kay Shanaia, at saka mahina ang boses na sinabi, "the last time we gathered here, you announced to everyone that Lukas sa







