LOGIN"Maghintay na muna tayo.""Maghintay? Sa ano?""Kapag kumilos si Stephano, sigurado na hindi niya palalampasin ang paghihiganti. Magpadala ka ng tao upang bantayan si Elliott nang palihim—magpapalitan sa araw at gabi, walang tigil. Huwag na huwag ninyong papayagang may mangyaring masama sa kanya.""Sige po."Sa Ospital.Nakaupo si Stephano sa kanyang wheelchair sa may bintana, ngunit ang kanyang isip ay abala sa pag-iisip kung sino ang may kagagawan ng lahat ng ito.Matagal niyang pinag-isipan—si Audrey ang pinakaangkop na hinala.Sa meeting ng mga shareholders noong nakaraan, hayagan nitong tinutulan ang kanyang pagkapangulo, at sinabi rin niyang alam na alam niya ang totoo tungkol sa pagkamatay ni Marco.Tiyak na may natuklasan na siya. Bukod sa kanya, wala na siyang naisip na ibang tao na handang tumutol sa kanya alang-alang sa namayapang si Marco.Sa sandaling iyon, binuksan ni Dunio ang pinto at pumasok.Lumingon si Stephano at muling tumingin sa labas. Nang lumapit ang kasama, n
Hindi siya sumagot, at wala na siyang masabi. Sa huli, sarili niyang kapakanan ang nakataya.Magkaharap sila, at sanay ang mga pulis sa ganitong pagtatanong. Ang problema ay medyo mababaw ang isip ni Ericka—siguradong mahuhuli siya agad sa patibong.Kung walang pagkakaunawaan, tiyak na magkakagulo sa ganitong paghaharap. At ang bawat salita nila ay magiging katibayan sa hukuman.Pilit na itinago ang kanyang kaba, tiningnan niya ang pulis. "Dumating na ba ang abogado ko?""Pagkatapos nating makausap si Mrs. Montezides, makikita mo na siya."Bahagyang kumuyom ang mga daliri ni Stephano. "Pwede bang ipatawag na siya ngayon?""Huwag kayong mag-alala. Narito na siya. Maghihintay kayo sa abiso. Makipagkita muna kayo sa kanya at ipaliwanag ang lahat."Tumango si Stephano. Pagkaraan ng ilang sandali, hawak niya ang kanyang dibdib at namutla ang mukha sa sakit. "Ang gamot..."Nang makita ang kanyang anyo, lumapit ang pulis. "Ano ang nangyayari?"Hirap na nagsalita si Stephano. "Gamot... kailan
Mahinahong nilagdaan ni Stephano ang dokumento, sumulyap kay Dunio at pagkatapos ay binuksan ang isa pa habang nagtatanong, "Ano ang sadya ng mga pulis? May nagkasala ba sa kumpanya?"Lumapit nang bahagya si Dunio at ibinaba ang tinig. "Wala po. Kayo ang hinahanap nila."Bahagyang huminto ang kanyang mga daliri. Tumingin si Stephano. "Ano ang kailangan nila sa akin?""Hindi nila sinabi, ngunit tinawagan ko ang ating mga kakilala sa himpilan—sinabi nilang inaresto na si Ericka dahil sa hinalang pagpatay kay Oscar."Dumilim ang mukha ni Stephano. "Hindi ba't naayos na iyon?"Nagtataka rin si Dunio. "Sinisiyasat namin si Marco noong buhay pa ito. Nang mamatay siya, nagawa naming suhulan ang himpilan. Ngunit may muling nagbukas ng kaso at isinangkot si Ericka."Biglang nanigas ang mukha ni Stephano. "Alam ni Ericka na ako ang may kagagawan kay Oscar. Ngayong siya ang inaakusahan, hindi niya mapipigilan ang kanyang galit. Siguro ay inakala niyang sinusuklian ko siya ng masama, kaya isinasa
"Ayokong makialam sa alitan ng pamilya, kaya nanatili ako sa ibang bansa nang mahabang panahon sa pag-aakalang makakaiwas ako sa gulo. Ngayong nasa gitna na ako nito, paano ko lang hahayaang magpatuloy sa kanyang kasamaan ang pumatay sa aking pamilya?"Hinawakan ni Marco ang balikat ni Elliott. "Gagawin ko ang lahat para masiguro ang kaligtasan ko."Tumingin si Elliott kay Marco at sinabi, "Naniniwala ako sa'yo. Come here and tell me your plans."Sa Montezides Villa.Nagmadaling pumasok si Qin mula sa pinto, hinihingal, at nagsabi, "ma'am, handa na ang lahat."Nagpapakain si Ericka kay Stevan nang kumunot ang kanyang noo at sinulyapan si Qin. "Qin, matagal-tagal ka na sa pamilyang ito, bakit ganoon ka na pangahas?"Noon, mahinahon at may karanasan si Oscar, at maayos na naipamamahala ang buong ari-arian."Pulis! Narito ang mga pulis!"Naging sensitibo na si Ericka sa pagdinig ng pulisya. Dalawang beses nang dinala ng mga pulis si Julian at hindi pa rin nakakalaya. Nang marinig ang si
Biglang huminto si Elliott, mabilis na lumingon, at hindi makapaniwalang tinitigan ang mukha ni Sylvio. "Ano ang sinabi mo?"Tumayo si Sylvio, inilagay ang mga kamay sa bulsa, at mahinahong tumingin sa kanya. "Nawala ako noong walong taong gulang pa lamang ako. Ipinadala ako sa isang liblib na bayan sa hangganan. Gusto kong makabalik, ngunit palaging may pumipigil—at muntik na akong mamatay.""Sa huli, iniligtas ako ng mga special forces. Mula noon, sumama ako sa kanila. Makalipas ang sampung taon, naging pinuno ako ng yunit. Nang umuwi ako, wala na ang aking ama.""Nag-asawa muli si Ericka at may anak na kasing-edad ko. Wala na akong lugar sa pamilya Montezides.""Alam kong hindi aksidente ang pagkawala ko—sadyang pinlano. Upang malaman ang katotohanan at mabawi ang lahat ng sa pamilya Narvaez, kailangan kong maging makapangyarihan.""Kaya sa pangalang Sylvio Narvaez, sumilong ako sa pamilya Lavarez sa Germany. Sa tulong nila, itinatag ko ang sarili kong emperyo. Ang Narvaez Empire."
Pagkatapos ng tawag, tinawagan niya ang kanyang kaibigan na kasama niya sa negosyo, at ilang kaibigang mapagkakatiwalaan.Hindi niya kilala si Afe at hindi alam kung bakit alam nito ang mga lihim ng pamilya Montezides. Kahit siya ay hindi alam ang mga iyon—kaya malinaw na hindi karaniwang tao ito.Sa tono pa lamang ni Afe, may ibang tao sa likuran niya.Kaibigan ba o kaaway ang mga taong iyon?Hindi niya alam.Wala siyang nakitang kasamaan kay Afe, ngunit napakabigat ng bagay na ito. Ayaw niyang mahuli sa huli at mapasunod lamang sa iba.Kailangan niyang malaman kung sino ang nasa likuran ni Afe.President's Office, Laguna Branch ng Narvaez Empire.Nagbabasa ng mga dokumento si Sylvio nang tumawag si Afe. "Boss, sinabi ni Elliott na mayroon na siyang ebidensya laban kay Stephano at nais ka niyang makita. Sinabi ko sa kanya na maghihintay siya sa tawag ko upang ayusin ang oras."Tumahimik sandali si Sylvio at sinabi, "Pumunta ka rito ngayon. Ako na ang tatawag kay Elliott.""Sige."Pag
"Ms. Lavarez..." "Vior. Call me Vior. Quit the formality, we are friends now." Anang babae. Mahinang ngumiti si Sierra, pagkatapos ay binago ang kanyang tono, "Vior, naisip mo na bang palitan ang lalaking pinagkaka-interesan mo?" "Hmm?" "What I mean is that, why don't you find someone else that
"O-Of course! I'm not lying!" Tinuro ni Janice ang mga tauhang naroon. "Kung hindi ka naniniwala, tanungin mo sila! They saw everything!"Naramdaman ng mga tauhan ang malamig at nakakatakot na tingin ni kay Marco, biglang tumigil ang kanilang paghinga. Nagpalitan sila ng tingin, bago sabihin nang m
Lumabas ang driver ay galit na hinarap ang sasakyang nakabangga. "Paano ka ba nagmamaneho? Nakapikit? Hindi mo ba alam na nasa maling lane ka na?!" Galit na galit si Adriana. Lumabas siya ng sasakyan, padabog na isinara ang pinto, at sumigaw sa driver, "how dare you shout at me like that?! Ikaw an
"I'll leave this matter to you." Ani Marco kay Carlos. Tumango si Carlos. "Huwag ho kayong mag-alala boss, ako ng bahala."Tumango si Marco at inangat ang sarili mula sa pagkakaupo sa damuhan at tinungo ang sasakyan. Nakasunod si Sierra sa lalaki, nang masinagan ito ng araw ay doon napansin ni Si







