LOGINHindi natuwa si Ronaldo sa kanyang sinabi. “Anong kalokohan ang sinasabi mo? Bakit mo pa sinasabing ibabalik? Ikaw ay mananatiling aming anak magpakailanman.” Dagdag pa ni Alessia. “Tama ang iyong ama. Kung wala ka at si Thalia sa tabi namin, baka hindi namin nalagpasan ang matinding lungkot ng pagkawala ng aming anak. Huwag ka nang magsalita ng pa ganoon.” Naramdaman ni Sierra ang init ng pagmamahal sa kanyang dibdib. Ano ba ang nagawa niya upang magkaroon ng mga magulang na kasing buti nila? “Sige po.” Hindi lamang inasikaso ni Marco ang mga ulat sa internet sa pamamagitan ng kanilang departamento, kundi tinawag pa niya si Morgan upang lihim na tumulong. Sa maikling panahon, nabawasan at halos mawala na ang usap-usapan tungkol sa sinapit ni Sierra. Bagama’t hindi na lumala ang isyu sa internet, ang katotohanang may kinalaman ito sa marahas na panghahalay ay labis na nakagugulat. Kaya hindi pa rin tuluyang nawawala ang mga haka-haka at maling balita na kumakalat sa mga tao. Kina
Binuksan ito ni Ericka. Pagkakita kay Sierra, saglit na namutla ang kanyang mukha sa pagkabalisa, ngunit agad din niyang itinago ito at nagsalita nang mahinahon. “Bakit ka nandito?” Hindi mapigilan ni Sierra ang humanga—o marahil ay mainis—sa ugali ng babae. Magkaiba ang kanyang anyo kapag may nakakakita at kapag mag-isa lang. Kanina pa niya sinusubukang hikayatin si Stevan na paalisin siya, ngunit sa isang iglap ay nagagawang magmukhang mahinahon at mabait nang makaharap siya. Ganyan ba ang pag-arte? Sinumang may pag-iisip ay kayang gawin iyon. "Dumalaw lang po ako kay dad, mom,” sagot ni Sierra habang papasok at lumalapit sa tabi ng kama. “Dad, maayos na po ba ang inyong pakiramdam?” Para kay Stevan, ang pakikipagtalo niya kay Marco ay si Sierra lamang ang puno't dulo, kaya agad na kumunot ang kanyang noo at sumagot nang masungit. “Nakita mo naman, humihinga pa ako.” Ibinaba ni Sierra ang kanyang tingin at kinakalikot ang kanyang mga daliri sa kaba. “Patawarin niyo po ako. Ako
“Kayo po ba ang mga kamag-anak ng pasyente?” Anang tinig na nagmumula sa gilid. Lumingon si Anita at nakita ang isang babaeng nakasuot ng doctor's robe. “Dumalaw lang po kami sa kamag-anak.” Tumango ang doktor. “Maglilibot lang ako upang tingnan ang mga pasyente.” “Salamat po,” magalang na sagot ni Anita. Itinaas niya ang kamay upang kumatok, ngunit biglang bumukas ang pinto mula sa loob. Si Sierra ang nagbukas nito. Pagkakita kay Anita at Senyora Elizabeth, saglit na nanlaki ang kanyang mga mata sa gulat, ngunit agad din niya itong ikinubli. “Lola, Auntie Anita, ano po ang nagdala sa inyo rito?” “Nabalitaan ng matanda na may sakit daw ang iyong mga magulang, kaya nais naming dumalaw,” sagot ni Anita. “Maayos na po ang lagay nila,” tugon ni Sierra habang lumalapit upang alalayan si Senyora Elizabeth papasok. “Dahan-dahan lang po, Lola.” Pumasok ang doktor, nagtanong kay Alessia tungkol sa kanyang kalagayan, itinala ang kanyang mga sagot, at pagkatapos ay umalis na. Lumapit si
Umupo muna siya sa sopa upang kumalma, at nang makabawi ay nag-utos kay Anita na tawagan si Marco.Nasa daan pabalik sa opisina si Marco nang tumunog ang kanyang telepono. “Lola.”“Ano ang iyong pasya sa usaping ito?”“Hindi ako makikipaghiwalay.”Inaasahan na ito ni Senyora Elizabeth, kaya’t walang gaanong pagbabago sa kanyang mukha, ngunit naging seryoso ang kanyang pananalita. “Alam mo ba kung ano ang iyong haharapin sa hinaharap?”“Ang mga masasamang balita, at ang panggigipit ng publiko.”“Hindi ka magsisisi sa iyong pasya?”“Hindi ako magsisisi.”“Dahil ganito ang iyong paninindigan, hindi ko hahayaang kayong dalawa ang magdusa. Ikaw na ang bahala sa mga usapin sa labas, at ako naman ang mag-aasikaso sa mga gawain dito sa tahanan.”“Salamat po, Lola.”Pagkatapos ibaba ang tawag, nag-utos si Senyora Elizabeth kay Anita. “Maghanda ka, pupunta tayo sa ospital.”“Sige po.” Tumalikod si Anita at bumaba upang ihanda ang sasakyan.Nang makarating si Senyora Elizabeth sa ospital, gisin
Mahigpit na hawak ni Sierra ang kamay ng kanyang ama. “Alam ko na po, Papa. Alam ko ang lahat. Pakiusap, kumalma ka. Kailangan ka ni Mama. Ano ang mangyayari sa kanya kung magkasakit ka?”“Ali… kailangan kong makita si Alessia…”Inalalayan ni Sierra ang kanyang ama papunta sa tapat ng silid, at sa pagdating nila ay saka lumabas ang doktor.“Nawalan ng malay ang pasyente dahil sa biglaang pagtaas ng kanyang galit at presyon ng dugo. Matagal na siyang may mataas na presyon kaya’t lubhang mapanganib ang kanyang kalagayan kanina. Mabuti na lamang at naidala siya agad sa ospital. Gising na siya ngayon, ngunit kailangan pa siyang manatili rito para masubaybayan. Iwasan ninyong muli siyang galitin.”“Maraming salamat po, Doc.”Itinulak palabas ng nars si Alessia. Nakahiga ito sa higaan, maputla ang balat, walang ningning ang mga mata, at puno ng matinding lungkot habang walang tigil ang pagpatak ng kanyang mga luha.Labis na nasaktan ang puso ni Sierra. Inalalayan niya ang kanyang ama upang
“That time, Mrs. Buena threatened me with a video. Sinabi niyang papayagan niyang makalaya ang kanilang pamilya kung hindi, ay ibubunyag niya ang laman ng bidyong iyon.”Agad na nahulaan ni Sierra kung anong bidyo ang tinutukoy ni Marco, at muling umapaw ang kanyang galit.Hindi lamang inutusan ni Mrs. Buena ang mga lalaking gumawa ng kahihiyan kay Sierra, kundi nagpagawa pa sila ng bidyo nito. Marahil ay natakot siya na baka sakaling magbago ang isip ni Sierra at muling makipagbalikan kay Lukas, kaya may hawak siyang ebidensyang magagamit panakot.Napakasama at walang pusong babae!Nang makita ni Marco ang pagbabago sa mukha ni Sierra, inakala niyang naalala lamang nito ang masasakit na alaala noon kaya’t agad siyang nagbigay ng kapanatagan. "Don't worry, I've destroyed every copy of that video."Nagising si Sierra sa kanyang pag-iisip at tumingin kay Marco. “Kung matagal mo na palang nalaman, bakit hindi mo sinabi sa akin noon pa man?”“Ang mga pangyayaring iyon ay napakasakit para
"Ms. Lavarez..." "Vior. Call me Vior. Quit the formality, we are friends now." Anang babae. Mahinang ngumiti si Sierra, pagkatapos ay binago ang kanyang tono, "Vior, naisip mo na bang palitan ang lalaking pinagkaka-interesan mo?" "Hmm?" "What I mean is that, why don't you find someone else that
Isa. Dalawa. Tatlo. Tatlong subo at pabagsak na ibinaba ni Vester ang kutsara at tinidor sa kanyang pinggan. Kaunti lang ang inilagay niya sa kanyang pinggan kaya matalim niyang tiningnan si Sierra na ngayon ay pokus na pokus sa kanyang sariling kinakain. Gusto niyang tingnan siya nito at matakot sa
Nagulat si Sierra sa sariling ideya. Natutop niya ang bibig at sumulyap muli sa asawang payapang natutulog. Hindi naman siguro niya gagawin iyon, hindi diba? Ano namang mapapala niya kung magpapanggap siya? Paraan saan ang pagpapanggap kung sakali? Umiling si Sierra upang waglitin sa isipan ang id
“Grandma, sandali lang po. Hindi ni’yo po ba pakikinggan muna ang side ko?” Kalmadong tanong ni Sierra. Umismid si Adriana. "Ha! Hindi ka rin gaanong makapal ang mukha, eh 'no?" Sarkastiko itong ngumisi. "Sa tingin mo ba ay paniniwalaan ka ni Grandma? Eh, ako nga, si Julian, pati si Sylvester na mah







