Chapter 1: WARNING VIOLENCE

"Zy, do you have plans for tonight?"

I was busy preparing things I need for next week. We will launch my new book, so we have a lot of work to do. No room for mistakes. It has to be perfect. I don't want to see any disappointment on their faces.

Nasa Cafe Novellà kami. I really liked the ambiance of this place. It was perfect for someone who wants to work and study without being disturbed, kaya lagi akong natambay dito. May small library din sila for someone who likes reading books while having a cup of coffee.

“Hey?! Zy?!” Mitea asked and waved her hands to get my attention, so I looked at her for a moment and then continued typing on my laptop.

“I want to ask if you're free tonight since nag-aaya sila Yuna na magbar mamaya.” Tinignan niya ‘ko pati ang ginagawa ko. Feeling niya yata hindi ako makakasama. Patapos naman na ‘ko, so I’m free for tonight.

“So are you free? Okay lang naman if hindi.”

"Yes, I’m free for tonight. Saang bar ba?" I asked.

"Same place.”

Damn! I need alcohol right now; naiistress ako sa dami ng gagawin. I need to unwind, buti nalang nag-aya sila.

Tumayo siya para kumuha ng isa pang libro; tapos na niya yatang basahin. Ilang araw na rin siyang natambay dito para magbasa. Kami lang dalawa ni Mitea ang nandito because they are all busy with their work. Nagkataon lang na I can do my work with my laptop kaya nasamahan ko si Mitea. Ilang weeks na rin kaming hindi nagkikita kaya siguro naisipan nilang mag-aya.

I met Mitea and her friends at a bar a year ago, and we got along really well, especially because lahat kami ay may mga lahing Pilipino. 6 years ago sa Pilipinas kami naninirahan, then my mom decided to live in Switzerland. After a year, pinamana na sa’kin ng nanay ko ang BrioZ company, which is a publishing company. Some of the published books were written by me, and I was proud to say that they are the bestselling books of our company.

"Okay," tumatangong sagot ko at tumayo para bumili ulit dahil ubos na ang kape ko. I ordered an Americano to let me stay awake and waited until my order was prepared. I was looking around when I noticed a guy. He was tall, had a pointed nose, his pinkish lip, and his eye that shaped like a fox. I can't deny his overflowing charisma that even some of the girls are looking at him. He was exactly my type. I have high standards on men and in his physique, he already got the highest score.

"Ma'am?" The waiter waved his hand for me to notice.

“Oh! Sorry," I said and took my order to the counter. Nakakahiya!

Nung bumalik na ‘ko sa upuan ko. Tumikim ako saglit sa kape ko at pasimpleng tumingin ulit sa guy.

“Girl? Baka matunaw ‘yan,” may halong pang-aasar na sabi niya.

“Type mo? Pansin ko kasing kanina ka pa nakatingin sa pwesto niya. Ngayon lang kita nakitang ganyan. Lagi ka kasing nakatutok sa laptop mo na kahit may poging dumadaan, wala kang pakialam.”

“Hindi ah!” Umiiling na pagtanggi ko.

Nang makuha na nung lalaki ang order niya ay lumabas na siya ng cafe. Kapag nakita ulit kita, sisiguraduhin kong lalandiin na kita.

“Okay! If you say so.”

Busy ako sa pagta-type kaya hindi ko na namalayan na pagabi na pala. Kanina pa nagpaalam si Mitea dahil gusto niya ng magpahinga at maghanda para sa mamaya. Tinignan ko yung relo ko at nakitang 6:30 pm na pala, buti nalang at mamayang 8 pm pa yung punta namin sa bar.

I book a ride to my condo unit and wait outside to get some fresh air while waiting for the car to arrive. Nang dumating na ang kotse, pumasok na ‘ko sa loob ngunit laking gulat ko ng bigla nilang takpan ang aking ilong. Sinubukan kong magpumiglas at buksan ang pintuan pero mas malakas sila at nanghihina na rin ako kaya unti-unti akong nawalan ng malay.

Nagising ako at bumalot na agad sa’kin ang lamig at dilim ng buong paligid kaya nakaramdam ako ng takot at pangamba. Nanghihina na rin ang aking buong katawan at may tali ang aking kamay at paa. May pumasok na dalawang lalaki, isang matanda na malaki ang tiyan at isang payat na may tattoo sa katawan.

“Magkano ba kailangan niyo? I have a lot of money, I can give some to you,” nanginginig na saad ko, sinusubukang itago ang takot na nararamdaman.

“Buhay mo, ibibigay mo ba?”

Hindi ko alam ang isasagot ko. Mas lalo kong naramdaman ang takot, nanginginig na rin ang aking kamay. Nabigla ako ng lumapit ang lalaki sa’kin at bumulong. “Kung ayaw mo, pwedeng katawan mo na lang.”

Tumaas ang balahibo ko at gamit ang lakas na natitira ay sumigaw ako sa tenga niya.

“TANGINA MO!” Pagsigaw ko na rinig na rinig sa apat na sulok ng kwartong ‘to.

Nakatikim ako ng isang malakas na sampal, nalasahan ko ang dugo sa gilid ng aking labi. Ang sakit… Bakit ko ba nararanasan ‘to?

“Fuck!” naiiyak kong sambit.

“Hoy babae, manahimik ka diyan.” saad nung lalaking malaki ang tiyan. Tinignan ko silang dalawa ng masama at dinuraan. Tumaas ang balahibo ko nang maglabas sila ng baril at itinapat sa balikat ko.

“Alam mo kung hindi ka lang lumapit sa kanya, hindi ka sana madadamay eh,” saad niya kaya nagtaka ako. Sinong siya?

“Ikaw ang kahinaan na gagamitin namin sa kanya,” dagdag niya na mas lalong nagpagulo sa’kin. May pumasok na dalawang lalaki at may binulong sakanila.

“Huwag kang aalis dito,” banta nila, hindi pa sila nakuntento at pinaputukan ako ng baril sa balikat ko bago lumabas.

Napasigaw ako sa sakit na naramdaman ko sa balikat ko, may dugong tumutulo na rin pababa sa hita ko. Nagulat ako nang may naririnig akong mga putukan sa labas hanggang sa may malakas na sumipa ng pinto. Hindi ko siya makita dahil madilim pero nang banggitin niya ang pangalan ko, may naramdaman akong saya sa aking puso.

Nagising akong pawis na pawis at balisa. Lagi akong binabangungot kaya minsan ayoko na lang matulog eh. Tinignan ko ang orasan na nasa gilid ng kama ko. It was exactly 8 pm.

“Shit! I already forgot about it.”

Kaya nagmamadali akong nag-ayos at naligo para makapunta agad sa bar. Mabuti nalang medyo malapit 'yon sa condo na tinutuluyan ko kaya mga 8:40 nandoon na 'ko.

"Zy, here!"

When I arrived at our table, they immediately gave me a glass of whiskey because I came late. They said it was a penalty drink, so I grabbed it from her and drank it. Ang pait! Ang tapang nung binigay sa’kin.

A few drinks...

My sight was already blurry, and my head was spinning. I tried to shake my head and look closer to see who was in front of me and I saw the guy from the cafe earlier.