LOGIN“Zy, I like you.” seryosong saad niya habang nakatingin sa mga mata ko. Natigilan ako ng marinig ko ‘yon mula sa mga labi niya. Sa sobrang tagal kong nag-intay na marinig ‘yon mula sa mga labi niya ay hindi ko alam kung anong mararamdaman ko. Nakatitig lang ako sa kanya habang siya naman ay nakaluhod at nakatingin pa din sa mga mata ko.“Zy,” wika niya kaya natauhan ako. “Magpropropose ka na ba?” tanong ko sa kanya kasi naman nakaluhod siya. “I was just confessing my love for you,”Ay confess pa lang pala kala ko naman nagpropropose na. Eh bakit naman kasi nakaluhod pa din siya. Sinenyasan ko na siyang tumayo para naman hindi na siya mangalay diyan. “Bakit hindi ka na lang magpropose agad? Sasagot naman ako ng yes. Bakit nag coconfess ka lang?” nagtatakang tanong ko sa kanya. Hindi naman sa nagmamadali ako pero parang ganun na nga. “I want to work hard for your ‘yes’ and to make you feel how serious and genuine I am to you. You deserve the best and I want to be that best for you,
Sino ‘to?! “Why are you here in my room?” He asked habang ako ay nanlalaki ang matang nakatingin sa kanyang hubad na katawan. Halatang kagagaling lang maligo dahil sa basa niyang buhok. Nakasuot naman siya ng twalya pero pangtakip lamang ito ng kanyang gitnang bahagi. Agad kong tinakpan ang aking mata sabay tumalikod.Napatikhim siya sabay narinig ko ang pagbukas ng cabinet niya. Nang matapos na siyang magbihis ay saka siya nagsalita. “Who are you? And what are you doing in my room?” he asked seriously. “Room? Hindi ba kwarto ko ‘to?” I asked, confused. Hindi ba dito yung room ko? “Huh? What are you talking about?” He’s also confused by what he heard. “I said my friends reserve this room for me,” sabi ko para maintindihan niya ngunit mas lalo lamang kumunot ang kanyang noo. “What? I extended my stay in this hotel. Wait, maybe they got mixed up or something,” He said and gestured to wait outside his room. Nakaupo ako sa couch na nasa living room. Binuksan ko ang cellphone ko at
Nagulat ako nang may marinig sa isang customer na nagrereklamo sa isang waiter dahil mali ang naibigay na order nila. Nakita ko si Mitea na hawak ang mga order namin at naglalakad na papunta samin ngunit nadali siya ng biglang itulak ng customer ang waiter kaya lahat ng order namin ay natapon sa sahig pati sa kanya. Dali-dali naman kaming pumunta sa pwesto ni Mitea para alalayan siya. “Hoy, bayaran mo ‘to,” Napatingin naman ako kay Yuna na nasa harapan na namin at halata sa itsura niya ang inis sa nangyari. Nabigla naman ako nang napahalakhak ang babae sa sinabi ni Yuna sabay matapang na tumayo sa harapan niya. Gago! Naghahanap yata ‘to ng sakit sa katawan eh. “It's his fault not mine,” turo niya sa waiter kaya napatingin naman kami sa waiter na halata sa itsura ang kaba at takot. “Siya ang pagbayadin niyo diyan,” saad niya at umupo na pagkatapos sabihin ‘yon. Nagulat ako nang biglang iangat ni Yuna ang paa niya sa harap ng upuan ng babae at maangas siyang tinitigan. Nakita ko an
Napatingin naman ako sa kanya nang tanungin niya ‘yon. Napalunok ako nang makita ang kanyang seryosong mukha na nakatingin lamang sa’kin at nag-iintay ng isasagot ko. “Wala, wala naman,” saad ko at naglakad na papalayo sa kanya. “Zy,” pagtawag niya pero hindi ako lumilingon at dare-daretcho lang sa paglalakad.“Zy,” pagtawag niyang muli and this time he caught my hand to make me face him. Naguguluhan ang mga mata niyang nakatingin sa akin. Nakakunot na ang noo habang hawak pa rin ang aking kamay.“Zy, can you tell me what's wrong?” He curiously asked. Ayoko kasi muna siyang kausapin dahil baka kung anong masabi ko sa kanya. Nandito pa kami sa harap ng kumpanya kaya hindi ko pwedeng sabihin dito. “Let's not talk here,” I just simply said and walked towards his car.Nang makasakay na ako ay sumunod naman siya. Hindi na siya nagtanong pang muli at tahimik kaming dalawa habang nagmamaneho siya. Nang makarating kami sa condo ay lalabas na sana ako nang magsalita siya. “Zy, can we talk
“Ayokong sumakay diyan. Can we just take a taxi instead?” I asked kaya nagtaka siya sa sinabi ko. Ayokong umupo sa kotse niya dahil naaalala ko lang ang babaeng umupo doon kahapon. Selosa ba ako? Medyo lang, medyo lang naman.“Why? Is there something wrong?” nagtatakang tanong niya.Now I know what my toxic trait is. Haist! It looks like I’m pitying over some petty stuff. Maybe, hindi ko na dapat iniisip pa ‘yon lalo na’t napaliwanag naman na niya. “Sorry,” I said, I felt guilty. Hindi ko dapat hinahayaan na kontrolin ako ng nararamdaman ko. “Why?” takang tanong niya. “Ayoko kasing sumakay sa kotse mo kasi naalala ko pa rin na may sinakay kang babae diyan kahapon,” I said, feeling guilty.“I’m really sorry. Hindi ko na hahayaan na pangunahan ako ng nararamdaman ko,” I added. Nakatungo lang ako at nahihiyang tumingin sa kanya, but then, he held my chin up to make me look at him. “It's okay, I used a different car when I picked her up yesterday, and I already sold it to someone,” sa
Nang maramdaman ko ang pagkailang nila sa’kin ay naisipan kong baguhin ang sinabi ko.“Hehe, ano ka ba, nagbibiro lang ako,” saad ko sabay tumawa. Tangina, parang mas lalo yatang naging awkward ang atmosphere. Kinausap na kaming mga magulang at pinalabas muna ang bata kasama ang isa nilang guro para bantayan. Habang kinakausap kami ay sumabat ‘tong mukhang espasol. “Bakit anak ko lang? Eh nakita niyo naman na sinabunutan ng anak niya ang anak ko?” tanong niya at dinuro duro pa ako. Tangina, umaalma pa oh! Kapal talaga ni mukhang espasol!“Sige, saktan kita tapos ‘wag mo ‘kong sasaktan pabalik ah,” sarkastikong saad ko.Napatingin siya sa’kin ng sabihin ko ‘yon, hindi siya sumagot pero siniringan niya ako. Hindi naman ako makapaniwala sa ginawa niya. Haist! Kapag ako ‘di nakapagtimpi dito, baka upakan ko talaga siya sa labas. Pasalamat siya hindi ako si Yuna na mabilis maubos ang pasensya, kung hindi ay naupakan ko na talaga ‘to. Nang matapos ay tumayo na ako para puntahan si Zaizai
Napadako ang tingin ko sa braso ko na hanggang ngayon ay hawak niya pa rin. “Sorry!” Sabi niya at binitawan ang braso ko. Bakit mo binitawan? Humarap na ako at hinayaan na lang ang babae na mauna. Pagkatapos nung babae na umorder ay ako naman ang nag-order. Nag-intay ako ng ilang minuto bago ko
Pa’no? Hindi ko siya kilala kaya paanong kilala niya ako? “Ikaw po ‘yon, ‘di ba po? ‘Yung book author ng ‘8 seconds’?” Ahh, binabasa niya pala yung libro ko. “Yes.” Nagulat ako nang bigla siyang tumili at nagtatalon pa siya. “Okay ka lang? Paano mo ko nakilala?”Natatawang tanong ko sa kanya
Isang buwan na ang nakalipas ng mangyari ang gabing ‘yon pero hindi ko pa rin malimutan. Simula nung nangyari ang gabing ‘yon, hindi na ‘ko binabangungot, but then my dreams look more real and surreal. It was as if the dreams I had in the past became more vivid.I was in a conference room having an
Nagising ako sa sikat ng araw na tumatama sa mukha ko. Nararamdaman ko ang pananakit ng balakang ko at ang gitnang bahagi ko. Ang sakit din ng ulo ko dahil sa hangover kagabi. Tumingin ako sa wall clock na nakasabit sa dingding at napansin kong late na ‘ko sa trabaho which is unusual because I alw
![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






