เข้าสู่ระบบ"You used me to get everything. Now, watch me take it all back. . . and leave you with nothing."__Cherry Madrigal. ******** Ika-dalawang taon ng kasal namin ni Ashton. Aksidenteng natapon ng anak namin ang gatas nito at nabasa ang mga papeles sa mesa ni Ashton kasama na ang marriage certificate naming mag-asawa. Sa takot ko, nagtungo ako sa civil registration para kumuha ng kopya ng aming papel. Ngunit ang inaasahan kong resulta. . . ang nagpabago ng lahat ng mga pinaniniwalaan ko. Ashton and I. . . has no record. Walang record na ikinasal kami ng asawa ko. Mahirap paniwalaan dahil ikinasal kami--two years ago. Pero kahit paulit-ulit na tinitignan ng mga staff ang record. . . wala talaga. Peke lang ang papel na hawak ko para matawag na asawa ni Ashton. Akala ko ito na ang katapusan ng kasinungalingan nila sa akin, pero ito pa lang pala ang simula ng mga patong-patong nilang kasinungalingan sa pagkatao ko! Hanggang sa susuko na sana ako sa buhay nang may matanggap akong tawag mula sa unregistered number sa contact list ko. "Mrs. Lexi Valmont, this is Attorney Maple, legal counsel of the Madrigal family—the richest family in the country. I have something important to tell you. . . about who you really are. Can we meet?" .....itutuloy......
ดูเพิ่มเติมASHTON: I can't help but smile while we are having breakfast with Lexi. Kanina pa kasi ito nagsusungit sa akin, pero ramdam ko namang hindi siya galit. Panay ang pag-irap nito sa akin sa tuwing magsasalubong ang mga mata namin at napapakindat ako sa kanya. Hindi ko rin mapigilan ang sarili ko. Ang sarap niya lang tuksuin dahil hindi siya makaalma ngayon. “Honey, do you want my giant sausage? Masarap ‘to,” alok ko na ikinamula ng pisngi nitong pinaningkitan ako. “Masarap? Masarap ka ba?” tugon nito na napakamaldita ng kanyang tono. “Ha?” Naipilig ko ang aking ulo sa tugon nito. Napaisip pa ako at baka mali ang pagkakaintindi ko, pero hindi e. She's asking if it's delicious, if I am delicious. Naguguluhan akong napatitig ditong napaikot ang mga mata na nagpatuloy sa pagkain. “Masarap naman ‘to, honey. Subukan mo kasi, hmm?” pagpupumilit ko na nilagyan ng sausage ang plato nito. “Tss.” Napaismid ito na sinubukan pa rin naman. Napangiti ako na nagpatuloy na ring kumain. A
LEXI: HABANG kumakain kami ay nakatayo lang sa gilid ang mga katulong, including Lucy and her mom and they are wearing the same maid's uniform like the other servants. Tahimik ang mga ito sa gilid na naghihintay ng utos mula sa kanilang mga amo. “Honey, try this one. I cooked this curry for you,” malambing saad ni Ashton na inabot ang chicken curry at inialok sa akin. “Fine,” tanging tugon ko na hinihintay nito ang permission ko, bago siya maglagay sa plato ko. Matamis itong napangiti na kaagad nilagyan ang plato ko ng curry. I can feel Lucy's glaring at us. Damang-dama ko ang matalim na tingin nito sa akin ngayon, but I didn't bother to look at her. “You eat more, honey. Medyo pumayat ka oh?” wika ni Ashton na nilagyan pa ng kanin ang plato ko. “Anyway, I'm going to the office tomorrow. Gusto mo bang sumabay na kayo ni baby sa akin bukas?” I reached the glass and took a sip of my water. Nilingon ko si Ashton na maganang kumakain sa tabi ko at panay ang asikaso sa akin.
LEXI: I thought ignoring Ashton will make him give up and stop following me. But I was wrong. Sa mga sumunod na araw, halos hindi ito humiwalay sa akin, kahit saan ako magpunta. Hindi tuloy ako makapuslit ng mansion at makipagkita kina Precious sa labas. “I miss you too, sweetheart. Kumusta ka d'yan, hmm? Maayos na ba ang pakiramdam mo?” nakangiting tanong ko, habang kausap sa kabilang linya si Jansen. “Opo, tita! Thank you po ulit sa pag-donate ng dugo sa akin ha?” masiglang sagot nito. “Ang sabi po ni mommy, nagkasakit ka po. How are you, tita?” Lalo akong napangiti na marinig ang masiglang boses nito. Mabuti na lang at nakabawi-bawi na ang katawan nito ngayon at nakalabas na rin sila ng hospital. “Naku, wala iyon, sweetheart. Ikaw nga ang inaalala ko e. Hwag mo akong alalahanin. Magaling na ako at sinat lang naman ‘yong nangyari sa akin. Ikaw, how are you? Are you sure you're okay na?” balik tanong ko nangingiting kausap ito. “Opo, tita. Don't worry po, I'm strong as y
LEXI: “I can feed myself, Ashton. You don't have to do this. Magpahinga ka na,” wika ko dito. He shook his head and smiled at me. “Hayaan mo na ako, honey. Masaya akong alagaan ka,” tugon nito na sinubuan ako. Hindi na ako nakipagdebate pa at nanghihina pa ako. Sumasakit lang ang ulo kong makipagtalo sa kanya. Pangiti-ngiti pa ito habang sinusubuan ako. Kahit may atraso ako sa kanya at nasaktan ko siya kanina, heto at naglahong parang bula ang pagtatampo niya. I can see it in his eyes how genuine he is. So I just let him feed me. Isa pa, ngayon ko lang nasusulit ang pag-aalaga niya. Ngayon ko pa lang natitikman ang mga luto niya. For the past two years of our marriage, he never did this before. Makabawi manlang ako sa dalawang taon kong pang-aasikaso sa kanya sa araw-araw. “Honey, uminom ka ng gamot ha? Bukas kung hindi pa bubuti ang pakiramdam mo, dadalhin kita sa hospital,” malambing saad nito matapos akong pakainin. My eyebrows immediately raised from what he said. Napansin
Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
ความคิดเห็น